การคัดเลือกหอพัก

"จับตัวนางไว้! อย่าให้ความมืดในตัวนางเปิดประตูนั่นได้อีก!" เสียงคำรามก้องของบัญชาการหอคอยยังคงดังกังวานอยู่ในโสตประสาท ราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงบนแผ่นกระจกที่แตกละเอียดในใจของเซเลน่า ร่างบางยืนแข็งทื่ออยู่กลางลานพิธี ดวงตาคู่สวยสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ เงาร่างที่คุ้นตาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนอยู่เบื้องหลังกลุ่มผู้คุมกฎคนนั้น... คนที่ควรจะสิ้นลมหายใจไปในกองเพลิงปีนั้นพร้อมกับคำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอ "เซเลน่า! หลบไปข้างหลังฉัน!" แรงกระชากที่ต้นแขนจากมือหนาของลูคัสเรียกสติเธอให้กลับคืนมา เขายืนขวางหน้าเธอไว้พร้อมกับแผ่ไอเวทธาตุดินออกมาจนพื้นหินรอบตัวสั่นสะเทือนเป็นวงกว้าง ลูคัสไม่ได้หันกลับมามองเธอ แต่น้ำเสียงที่เข้มงวดนั้นกลับสั่นไหวด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "อย่ามองไปทางนั้น... ฟังฉันนะ เซเลน่า อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่ดวงตาเห็น" ลูคัสเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาของเขามุ่งมั่นไปยังกลุ่มคนเบื้องหน้า เซเลน่าสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสะกดกลั้นก้อนสะอื้นที่ตีตื้นขึ้นมา พลันนั้นเอง อัญมณีศิลาคัดสรรขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางโถงพิธีก็เริ่มสั่นไหว แสงสีทองประกายเจิดจ้าพุ่งทะยานออกมาจากแกนกลาง ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังหิวโหย มันไม่ใช่การสั่นไหวธรรมดา แต่มันกำลัง 'ตอบสนอง' ต่อพลังบางอย่างที่แฝงเร้นอยู่ในตัวเธอ "ผู้ได้รับเลือกแห่งหอแสงตะวัน... เซเลน่า ฟลอเรนซ์" เสียงของศิลาคัดสรรดังก้องในหัวของทุกคน ไม่ใช่ด้วยคำพูด แต่ด้วยกระแสจิตที่ทรงพลัง ความเงียบงันเข้าปกคลุมทั่วทั้งโถงอาร์คานา สายตานับร้อยคู่จับจ้องมาที่เธอ มีทั้งความริษยา ความสงสัย และที่น่ากลัวที่สุด... สายตาของดาร์คิสที่ยืนพิงเสาหินอยู่มุมมืด เขากำลังเหยียดยิ้มที่มุมปาก สายตานั้นราวกับจะบอกว่า *'เธอหนีไม่พ้นหรอก ความจริงน่ะ... มันโหดร้ายกว่าที่เธอคิด'* เซเลน่าก้าวเท้าออกไปอย่างเลื่อนลอย ความรู้สึกอบอุ่นจากการได้รับการยอมรับจากหอพักในตำนานที่รวบรวมเหล่าผู้ใช้เวทแสงถูกบดบังด้วยความสับสนภายในใจ เธอเดินผ่านดาร์คิสไปโดยไม่หันมอง แต่เขากลับกระซิบเบาๆ ผ่านไหล่ของเธอ "ระวังตัวให้ดี 'ผู้ถูกเลือก'... ห้องพักของเธอน่ะ มันไม่ได้มีแค่แสงสว่างหรอกนะ ความมืดที่เธอพยายามซ่อนไว้ อาจจะกำลังรอต้อนรับเธออยู่ที่นั่นก็ได้" --- ภายในหอพักแสงตะวัน บรรยากาศดูเงียบสงบและโอ่อ่า ผนังหินอ่อนสีขาวนวลแกะสลักด้วยลวดลายเถาวัลย์เวทมนตร์ที่ขยับเขยื้อนได้เอง ราวกับมีชีวิต เซเลน่าเดินตามรอยเท้าของตัวเองขึ้นไปยังชั้นบนสุดของหอพัก หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอเปิดประตูห้องหมายเลข 703 ด้วยมือที่สั่นเทา ภายในห้องกว้างขวางถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งอย่างเป็นระเบียบ แต่สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาของเธอไม่ใช่เฟอร์นิเจอร์หรูหรา หากแต่เป็นร่างของเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงฝั่งตรงข้าม เส้นผมสีเงินยวงทิ้งตัวสลวยถึงกลางหลัง และดวงตาสีฟ้าใสราวกับน้ำค้างแข็ง "เธอมาช้าไปห้านาที" อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากตำราเวทมนตร์เล่มหนา "ฉันชื่อ เอลาร่า หวังว่าเธอคงไม่มีความลับน่ารังเกียจซ่อนไว้ใต้เตียงนะ เพราะฉันไม่ชอบกลิ่นอายของคำโกหก" เซเลน่าอึกอัก "ฉัน... เซเลน่าค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" เอลาร่าปิดตำราฉับ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงมาหาเซเลน่าอย่างช้าๆ รัศมีที่แผ่ออกมาจากตัวเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ร้อนแรงเหมือนลูคัส แต่กลับเย็นเยียบและลึกลับเสียจนเซเลน่ารู้สึกเหมือนลมหายใจจะติดขัด เอลาร่าหยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว สายตาคมกริบคู่นั้นสำรวจเธอราวกับกำลังมองทะลุผ่านไปถึงดวงวิญญาณ "เซเลน่า... นามสกุลฟลอเรนซ์" เอลาร่าทวนชื่อเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับที่จี้สร้อยคอรูปพระอาทิตย์เสี้ยวที่เซเลน่าสวมอยู่ แสงสีทองจากจี้สว่างวาบขึ้นมาทันทีจนทั้งคู่ต้องหลับตา เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เซเลน่าก็ต้องผงะถอยหลังด้วยความตกใจ เมื่อสิ่งที่เอลาร่าหยิบออกมาจากกระเป๋าเสื้อไม่ใช่ไม้กายสิทธิ์ แต่เป็นเศษผ้าสีดำที่เปื้อนคราบเถ้าถ่าน... เศษผ้าผืนเดียวกับที่เธอจำได้แม่นว่ามันเป็นของชุดที่พ่อของเธอสวมในคืนที่บ้านถูกเผา! "เธอได้มันมาจากไหน!" เซเลน่าตะโกนถาม เสียงสั่นเครือด้วยความโกรธและความกลัว เอลาร่าแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มชั่วขณะ "ถามว่าฉันได้มาจากไหนงั้นหรือ? คนที่เธอเห็นในสนามเมื่อกี้... คนที่เธอคิดว่าตายไปแล้ว... เขาเป็นคนส่งมันมาให้ฉันเมื่อเช้านี้ พร้อมกับคำสั่งว่า 'ให้จับตาดูเด็กคนนี้ให้ดี ก่อนที่แสงในตัวนางจะกลายเป็นเถ้าถ่านทั้งหมด'" เซเลน่ารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง ความลับที่เธอกอดเก็บไว้กำลังถูกกระชากออกมาต่อหน้าต่อตา และก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัว ประตูห้องพักก็ถูกเคาะอย่างรุนแรงจากด้านนอก พร้อมกับเสียงของลูคัสที่ตะโกนเข้ามาด้วยความร้อนรน "เซเลน่า! รีบออกมาจากห้องนั้นเดี๋ยวนี้! เธอถูกหลอกแล้ว... เอลาร่าไม่ใช่เพื่อนร่วมหอของเธอ แต่เธอคือสายลับที่ถูกส่งมาจากกองบัญชาการมืดเพื่อกำจัดผู้ที่มีพันธสัญญาแสงตั้งแต่วันแรก!" --- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางค้นหาความจริงไปกับเซเลน่าในรั้วโรงเรียนเวทมนตร์อาร์คานาแห่งนี้ แล้วพบกันในตอนถัดไปนะคะ