ความขัดแย้งที่ก่อตัว

“ถ้าเธอคิดว่าการหลบอยู่หลังโล่หินของทายาทอัศวินจะช่วยให้รอดพ้นจากความจริงได้ตลอดไปละก็... เซเลน่า เธอคิดผิดถนัด” ดาร์คิสไม่ได้ตะโกน แต่น้ำเสียงที่ราบเรียบของเขาทำให้อุณหภูมิในห้องโถงกลางเย็นเยียบลงอย่างประหลาด เขาหยิบหนังสือปกหนังสีดำสนิทที่ขอบมุมมีไอหมอกจางๆ ไหลเวียนออกมาขึ้นมาถือไว้ สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องไปยังเซเลน่าที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหลังลูคัส ท่ามกลางนักเรียนนับสิบชีวิตที่แบ่งแยกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน ลูคัสขยับกายบังเซเลน่ามิด มือหนาวางบนด้ามดาบคาดเอวโดยสัญชาตญาณ ไอเวทธาตุดินสีน้ำตาลอ่อนก่อตัวเป็นเกราะบางๆ รอบตัวเขาและหญิงสาว “ความจริงของนายมันมีไว้เพื่อฉุดรั้งคนอื่นให้จมลงสู่ความมืด ดาร์คิส เลิกหลอกตัวเองเสียทีว่านั่นคือพลังที่แท้จริง” “พลังที่แท้จริงงั้นหรือ?” ดาร์คิสหัวเราะในลำคอ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกปวดแปลบในใจ “ในโรงเรียนอาร์คานาแห่งนี้ พลังแสงของเธอน่ะมันก็แค่เครื่องประดับที่สวยงาม แต่จะทำอะไรได้เมื่อความมืดมิดกัดกินรากฐานของที่นี่ไปจนหมดสิ้นแล้ว” เซเลน่ากำชายกระโปรงแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอสูดลมหายใจลึก พยายามรวบรวมสมาธิเพื่อคงสภาพเวทมนตร์ธาตุแสงในกายไม่ให้แตกซ่าน ความรู้สึกหวาดกลัวต่อเหตุการณ์ในอดีตเริ่มตีตื้นขึ้นมาเมื่อเห็นสายตาของเพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่มองมาที่เธอด้วยความสับสน บางคนหวาดระแวง บางคนเริ่มแปรพักตร์ไปยืนฝั่งเดียวกับดาร์คิส “ฉัน... ฉันไม่ต้องการจะสู้กับใคร” เซเลน่าเอ่ยเสียงเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ “แต่ถ้ามิตรภาพและความเมตตาถูกมองว่าเป็นความอ่อนแอ ฉันก็คงยอมให้มันเป็นแบบนั้นไม่ได้” “เห็นไหมล่ะลูคัส” ดาร์คิสเดินก้าวเข้าหาช้าๆ ทุกจังหวะเท้าที่กระทบพื้นหินดังก้องเหมือนเสียงระฆังมรณะ “เธอช่างใสซื่อจนน่าสมเพช เสียสละเพื่อคนที่แม้แต่จะกล้าสบตายังไม่ทำเลยด้วยซ้ำ พวกเขาเหล่านั้น—เพื่อนที่เธอพยายามปกป้อง—กำลังรอเวลาที่จะหันหลังให้เธอในวันที่เงาของตระกูลฉันครอบคลุมทั่วอาร์คานา” นักเรียนฝั่งที่เคยเข้าข้างเซเลน่าเริ่มขยับตัวออกห่าง สายตาที่เคยอบอุ่นกลับกลายเป็นความลังเล ลูคัสสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินใต้เท้า เป็นสัญญาณเตือนว่าอารมณ์ที่คุกรุ่นของผู้คนรอบข้างกำลังดึงพลังเวทมนตร์จากธรรมชาติให้ปั่นป่วน “ถอยไป เซเลน่า” ลูคัสกระซิบ น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความกังวล “อย่าฟังคำลวงของมัน แสงของเธอคือสิ่งเดียวที่จะคุ้มครองที่นี่ได้ ถ้าเธอยอมรับความมืดแม้เพียงนิด... อาร์คานาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป” เซเลน่าแหงนหน้ามองเพื่อนรัก สายตาของเธอไม่ได้มีความโกรธแค้น มีเพียงความโศกเศร้าที่ลึกซึ้ง “ถ้าทุกคนต้องแบ่งแยก เพราะความกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น... งั้นฉันขอเป็นคนทำลายเส้นแบ่งนั้นเอง” หญิงสาวก้าวออกมาจากหลังแผ่นหลังกว้างของลูคัส มือเรียวบางยื่นไปข้างหน้า เปล่งแสงสีทองนวลตาออกมาจากฝ่ามือ แสงนั้นไม่ได้เจิดจ้าจนน่ากลัว แต่มันนุ่มนวลและอบอุ่นจนผู้คนที่กำลังจะหันหลังให้เธอถึงกับชะงัก ดาร์คิสขมวดคิ้ว เขาดูไม่พอใจที่เห็นผลลัพธ์เช่นนี้ “อย่าบังอาจ... แสงนั่นมันควรจะถูกทำลาย!” เขาตวัดมือเรียกไอหมอกสีดำมืดให้พุ่งเข้าหาเซเลน่าหมายจะดับไฟแห่งความหวังนั้นให้มอดดับ แต่ก่อนที่พลังนั้นจะพุ่งถึงตัวเซเลน่า พื้นหินเบื้องหน้าเธอกลับร้าวออก ผนึกพลังงานบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นเรียนมานานหลายร้อยปีเริ่มสั่นไหวและแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ลมพายุหมุนวนขึ้นมาฉับพลัน พัดพาเอาหนังสือและข้าวของในห้องโถงให้ปลิวว่อน เสียงกระซิบที่ฟังไม่ได้ศัพท์ดังแว่วมาจากผนังห้องโถง เซเลน่าชะงักไป เธอไม่ได้เห็นภาพของดาร์คิสหรือลูคัสอีกต่อไป แต่เธอกลับเห็นภาพเหตุการณ์ในคืนที่บ้านของเธอถูกทำลาย... ภาพของเงาดำที่สวมตราสัญลักษณ์ที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงในโรงเรียนแห่งนี้ ดาร์คิสหยุดชะงัก สีหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์นั้นปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือตัวเซเลน่า “เป็นไปไม่ได้...” ดาร์คิสพึมพำ มือที่กุมไอหมอกเริ่มสั่นเทา “ทำไมตราสัญลักษณ์ของ 'ผู้ทรยศ' ถึงปรากฏขึ้นบนร่างของเด็กนั่น... หรือว่าเรื่องที่เขาลือกันจะเป็นจริง?” เซเลน่าหันไปมองดาร์คิสด้วยดวงตาที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้าผิดปกติ ในเสี้ยววินาทีนั้น เธอไม่ได้รู้สึกถึงความขัดแย้งระหว่างแสงและมืดอีกต่อไป แต่เธอกลับรู้สึกถึง 'บางอย่าง' ที่กำลังตื่นขึ้นจากเบื้องลึกของหัวใจที่เธอเคยพยายามลืมมันไปตลอดชีวิต ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดหลังเสาหินขนาดใหญ่ เป็นบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้... อาจารย์ใหญ่ผู้หายสาบสูญไปนานนับปี บัดนี้ยืนจ้องมองเซเลน่าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องโถงต้องหยุดหายใจ “พันธสัญญาที่พวกเธอคิดว่าพังทลายไปแล้ว... บัดนี้ได้เวลาเริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้ง และผู้ที่จะเป็นกุญแจสำคัญ ก็คือเด็กสาวที่พวกเธอกำลังจะทำลายทิ้งด้วยมือของตัวเองคนนี้” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความสับสนวุ่นวายนี้ไปกับเซเลน่าในตอนนี้นะคะ - เซเลสเทียละอองเวท