คำเตือนจากเงามืด

“อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นเลยครับอาจารย์เซราฟิน่า ผมก็แค่พ่อค้าที่ขายของแลกกับเหรียญทองตามอัตภาพ ไม่ได้มีเจตนาจะเปลี่ยนโครงสร้างอำนาจในสมาคมฮันเตอร์แต่อย่างใด” ลีโอเอ่ยขึ้นขณะที่เขากำลังเช็ดเคาน์เตอร์ไม้โอ๊คภายในร้านค้าลับที่ซ่อนตัวอยู่หลังรอยแยกมิติ มือของเขาขยับอย่างเชื่องช้าทว่ามั่นคง สายตาจับจ้องไปยังร่างโปร่งบางของหญิงสาวผู้ทรงเสน่ห์และเยือกเย็นที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมร้าน แววตาของเธอในยามนี้ไม่ได้มีเพียงความสงสัย แต่มันคือความกังวลที่พยายามซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เซราฟิน่าหรี่ตาลง เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนแสงสลัวจากตะเกียงเวทมนตร์ “เจ้าทำตัวเหมือนคนไม่รู้เรื่อง ลีโอ... ยอดขายในสัปดาห์นี้ของเจ้ามันสูงเกินกว่าที่ร้านค้าระดับ F จะทำได้ ผลิตภัณฑ์เสริมพลังที่เจ้าปรุงขึ้นกำลังทำลายสมดุลราคาในตลาดมืด และที่สำคัญที่สุด... คนของสมาคมเริ่มตั้งคำถามแล้วว่า ‘อาจารย์’ ของเจ้าคนนี้ ทำไมถึงยอมเอาชื่อเสียงมาทิ้งไว้ที่ร้านซอมซ่อของคนแรงก์ต่ำอย่างเจ้า” “ซอมซ่อเหรอครับ?” ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ร้านนี้คือจุดกำเนิดของตำนานนะอาจารย์ ส่วนเรื่องสมาคม... ถ้าเขาอยากรู้นัก ก็ปล่อยให้เขาเข้ามาสิครับ ผมมี ‘อาหาร’ สำหรับต้อนรับพวกเขาอยู่แล้ว” บรรยากาศในร้านดูหนักอึ้งขึ้นทันทีเมื่อคำว่า ‘สมาคม’ ถูกกล่าวถึง แม้เซราฟิน่าจะดูนิ่งเฉย แต่ลีโอก็สังเกตเห็นว่าเธอเผลอขยับมือไปแตะที่แหวนมิติโดยสัญชาตญาณ มันไม่ใช่ความกลัวในตัวเขา แต่มันคือความกลัว ‘ต่อสิ่งที่กำลังไล่ล่าเธอ’ มากกว่า เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนหยุดลงที่หน้าประตูหน้าร้านที่ปิดตายอยู่ แต่ทว่าลีโอกลับไม่ได้กังวล เขาวางผ้าเช็ดลง แล้วหยิบเมนูที่ทำจากหนังมังกรออกมาวางบนโต๊ะ “แขกไม่ได้รับเชิญมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ” ลีโอกระซิบ “อาจารย์ครับ ถ้าผมจะขอให้คุณทำตัวเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟธรรมดาๆ ในอีกสามนาทีข้างหน้านี้... คุณจะว่าอะไรไหมครับ?” “เจ้าจะบ้าหรือไงลีโอ!” เซราฟิน่าขมวดคิ้วแน่น “เจ้าคิดว่าสถานการณ์ตอนนี้มันล้อเล่นได้งั้นหรือ พวกนั้นไม่ได้มาเพื่อซื้อไอเทม แต่มาเพื่อตรวจสอบ ‘ต้นกำเนิด’ ของพลังงานแปลกปลอมที่แผ่ออกมาจากตัวเจ้า—หรืออาจจะตัวฉัน” “นั่นแหละครับคือเหตุผล” ลีโอก้าวเข้าไปใกล้เธอจนได้กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรเวทมนตร์จากกายเธอ “ถ้าพวกเขารู้ว่าคุณคือใครจริงๆ เกมของเราจะจบลงก่อนที่จะได้เริ่ม ผมขอเวลาแค่คุณทำตามแผน... แล้วผมจะทำให้พวกมันเดินออกจากร้านนี้ไปโดยไม่เหลือแม้แต่ความสงสัย” ประตูหน้าร้านถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนบานพับแทบหัก เสียงรองเท้าบูทเหล็กกระทบพื้นหินดังกึกก้อง ชายสามคนในชุดคลุมสีเทาเข้มที่มีตราสัญลักษณ์ ‘ตาชั่งแห่งความยุติธรรม’ ของสมาคมฮันเตอร์ก้าวเข้ามา สายตาของพวกเขากวาดมองไปรอบร้านด้วยความเหยียดหยาม ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ลีโอและหญิงสาวที่ยืนอยู่อย่างนิ่งเฉยในผ้ากันเปื้อน “ร้านค้าลึกลับที่มีอัตราการเติบโตผิดปกติ...” หัวหน้ากลุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เสียงของเขาแหบพร่าเหมือนกระดาษทรายถูหิน “แกคือลีโอใช่ไหม? พ่อค้าที่ทำให้ดันเจี้ยนเขต 4 เกิดความโกลาหลจากการขายยาฟื้นฟูสูตรโบราณที่ไม่ผ่านการรับรอง” ลีโอยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรและซื่อสัตย์เกินกว่าจะเป็นฮันเตอร์ที่เคยผ่านสมรภูมิมา “ยินดีต้อนรับครับคุณลูกค้า! เชิญนั่งก่อนครับ วันนี้เรามีเมนูพิเศษเป็นน้ำสมุนไพรลดความดันโลหิต เหมาะสำหรับเจ้าหน้าที่สมาคมที่ต้องแบกรับความเครียดเยอะๆ อย่างพวกท่านพอดีเลย” เซราฟิน่าที่ยืนอยู่ข้างๆ ลอบกำหมัดแน่น พลังเวทมนตร์ของเธอพยายามจะปะทุออกมา แต่ลีโอกลับเอื้อมมือไปแตะที่ปลายแขนเธอเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณห้าม “ไม่ต้องยุ่งเรื่องยาของพวกฉัน” ชายคนนั้นเดินตรงมาที่เคาน์เตอร์ “สมาคมมีคำสั่งให้ตรวจสอบทรัพยากรทั้งหมดในร้านนี้ รวมไปถึงประวัติการทำธุรกรรมย้อนหลังสามเดือน หากพบสิ่งผิดปกติ... เรามีอำนาจสั่งปิดร้านและยึดทรัพย์สินทั้งหมดทันที” เขาก้มลงมองลีโอด้วยแววตาอำมหิต “และที่สำคัญ... ผู้หญิงคนนี้คือใคร? ฉันไม่เคยเห็นเธอในทะเบียนฮันเตอร์เขตการปกครองนี้” ลีโอผายมือไปยังเซราฟิน่าอย่างสุภาพ “เธอคือผู้ช่วยฝึกหัดของผมครับ ชื่อว่า ‘เซร่า’ เธอเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่มีทักษะการคัดแยกสมุนไพรที่ยอดเยี่ยมเท่านั้นเอง... จริงไหมครับเซร่า?” เซราฟิน่าสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาของเธอที่เคยมองดูคนเหล่านี้ด้วยความเหยียดหยาม เปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าราวกับหุ่นยนต์ตามที่ลีโอเคยสอนไว้ในห้องซ้อม “ค่ะ... ดิฉันเป็นเพียงพนักงานจัดเตรียมสินค้า ไม่ทราบว่าท่านต้องการตรวจสอบส่วนไหนก่อนดีคะ?” หัวหน้ากลุ่มสมาคมจ้องมองเซราฟิน่าไม่วางตา ประหนึ่งจะหาพิรุธจากท่าทางที่นิ่งสงบเกินไปนั้น แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเข้าใกล้เธอนั้นเอง ระบบพ่อค้าในสมองของลีโอก็ส่งเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบ ‘อาร์ติแฟกต์ตรวจสอบความจริง’ ระดับ A ในมือของหัวหน้าสมาคม หากมันเปิดใช้งาน ตัวตนของเซราฟิน่าจะถูกเปิดเผยต่อฐานข้อมูลส่วนกลางของสมาคมทันที]* ลีโอรู้ดีว่าเขามีเวลาเพียงเสี้ยววินาที เขาตัดสินใจคว้าถ้วยชาที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์แล้วทำท่าเหมือนจะทำตกใส่ร่างของชายคนนั้น ทันทีที่ของเหลวร้อนระอุราดลงบนเสื้อคลุมของฝ่ายตรงข้าม ความโกลาหลก็เกิดขึ้น “ขอโทษครับ! ผมไม่ได้ตั้งใจ!” ลีโอแสร้งทำเป็นตื่นตระหนก พลางหยิบผ้าผืนหนามาเช็ดอย่างรีบร้อน ซึ่งนั่นทำให้เขาสามารถ ‘ฉก’ อาร์ติแฟกต์ที่อยู่ในกระเป๋าของมันออกมาได้อย่างแนบเนียน “ไอ้คนชั้นต่ำ!” ชายคนนั้นผลักลีโอจนล้มลง “แกทำอะไรลงไป!” ลีโอรีบลุกขึ้น โค้งคำนับขอโทษขอโพย “ผมจะชดเชยให้ครับ... รับนี่ไปเถอะ ถือว่าเป็นสินน้ำใจสำหรับความสะเพร่าของผม” เขายื่นหินพลังงานระดับสูงที่ได้จากการย่อยสลายของเหลือในดันเจี้ยนให้ ชายคนนั้นมองหินในมือด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากโกรธจัดเป็นความโลภ ก่อนจะยัดมันลงในกระเป๋า “หึ... เห็นแก่ความพยายามชดใช้ แกจงรู้ไว้ว่าสมาคมไม่ได้จบแค่นี้ เราจะจับตาดูแกต่อไป ลีโอ... และถ้าเมื่อไหร่ที่แกพลาด...” พวกมันเดินออกจากร้านไปพร้อมกับชัยชนะจอมปลอมที่ลีโอหยิบยื่นให้ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในร้าน เซราฟิน่าถอนหายใจยาว พิงศีรษะกับผนังด้วยความอ่อนล้า “เจ้ามันคนเจ้าเล่ห์ที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบมาลีโอ เจ้าขโมยอาร์ติแฟกต์นั่นมาได้ยังไง?” ลีโอยิ้มเจ้าเล่ห์พลางชูหินพลังงานที่เขายังมีเหลืออีกเต็มร้าน “การค้าคือศิลปะแห่งการเบี่ยงเบนความสนใจครับอาจารย์ แต่ผมกลัวว่า... สิ่งที่พวกมันมาวันนี้อาจไม่ใช่แค่การตรวจสอบ” เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่ติดอยู่กับส้นรองเท้าของชายคนนั้นที่เพิ่งเดินออกไป มันเป็นละอองผงสีดำที่เรืองแสงจางๆ ลีโอก้มลงพินิจดูด้วยความระแวง “นี่มัน... ผงดัชนีตรวจจับจิตวิญญาณระดับสูง” ลีโอหน้าซีดลงทันที “พวกมันไม่ได้มาตรวจสอบร้านค้า... พวกมันมาเพื่อ ‘ติดเครื่องหมาย’ ไว้ที่ตัวอาจารย์ตอนที่เราเผลอ!” ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังขึ้นกึกก้องในหัว มันไม่ใช่ภารกิจการค้าทั่วไป แต่มันคือเสียงสัญญาณแจ้งเตือนสีเลือด [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการเปิดใช้งานบีคอนติดตามระดับ SSS จากกองกำลังนิรนามที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของสมาคม] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษ: ‘การไล่ล่าของเงามืด’ ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เป้าหมายการกำจัด: เซราฟิน่า (สถานะ: กำลังถูกระบุพิกัดโดยนักฆ่าไร้เงา)] ลีโอคว้ามือของเซราฟิน่าไว้แน่น แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นความจริงจังที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน “อาจารย์... ผมว่าเราคงต้องเลิกเล่นบทพ่อค้ากันชั่วคราวแล้วครับ เพราะดูเหมือนว่า ‘อดีต’ ของคุณกำลังพังประตูเข้ามาหาเราแล้ว!” ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของพ่อค้าผู้กุมความลับดันเจี้ยนไว้นะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ!