แรงกดดันระดับมหาศาลที่แผ่ซ่านมาจากเบื้องหลังบานประตูไม้สักโบราณ ทำให้ฝุ่นผงบนพื้นหินเวทมนตร์สั่นระริกเป็นวงคลื่น ลีโอยังคงกุมมือเรียวบางของเซราฟิน่าเอาไว้แน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่มาจากปลายนิ้วของหญิงสาว แม้เธอจะเป็นถึงมหาจอมเวทผู้เคยสั่นคลอนอาณาจักรมาแล้ว แต่ในยามนี้ ดวงตาคู่สวยกลับเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—เป็นปฏิกิริยาความตกใจที่หาได้ยากยิ่งจากคนเยือกเย็นเช่นเธอ
"นาย... รู้ได้อย่างไรว่าพวกมันสะกดรอยตามข้ามา" เสียงของเซราฟิน่าแหบพร่าลงเล็กน้อย เธอพยายามดึงมือกลับ แต่ลีโอกลับกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบห้องพักแรมในดันเจี้ยนชั้นที่สิบ ที่บัดนี้อาคมพรางตาเริ่มส่งเสียงฮัมต่ำๆ ราวกับเครื่องยนต์ที่กำลังจะพังทลาย
"ผมไม่ได้รู้ด้วยเวทมนตร์หรอกครับอาจารย์..." ลีโอแย้มยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบที่มักจะใช้เวลาเจรจาต่อรองกับพวกกิลด์มาสเตอร์หน้าเลือด "แต่ผมสังเกตจากราคาวัตถุดิบเวทมนตร์ในตลาดมืดช่วงสามวันที่ผ่านมา ราคาของ ‘ผงวิญญาณดารา’ พุ่งสูงขึ้นถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์โดยไม่มีสาเหตุ แถมยังมีคำสั่งซื้อลับจาก ‘สำนักตรวจสอบอัคคีสวรรค์’ ที่กว้านซื้อตั๋วผ่านทางเข้าดันเจี้ยนเขตแดนเหนือจนเกลี้ยง... คนระดับอาจารย์ ถ้าไม่ใช่หนีตายจากความผิดพลาดทางเทเวท ก็คงกำลังหนีการแต่งงานทางการเมืองที่น่าเบื่อหน่าย แต่ดูจากสีหน้าแล้ว... น่าจะเป็นอย่างแรกสินะครับ"
เซราฟิน่ากัดริมฝีปากล่างเบื้องหลังผ้าคลุมหน้า ความโกรธและการยอมจำนนตีรันกันอยู่ในแววตา "เจ้าเด็กนี่... สมแล้วที่เป็นพ่อค้าหน้าเลือด สมองมีแต่เรื่องผลกำไรหรือไงกัน ในสถานการณ์เป็นตายแบบนี้"
"กำไรกับความอยู่รอดเป็นเรื่องเดียวกันเสมอนี่ครับอาจารย์" ลีโอปล่อยมือเธออย่างนุ่มนวล ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับประตูห้องที่เริ่มมีรอยร้าวของเปลวเพลิงสีครามกัดเซาะเข้ามา "และที่สำคัญ... ผมไม่ยอมให้ใครมาทำลายห้องครัวและร้านค้าชั่วคราวที่ผมเพิ่งลงทุนตกแต่งไปหรอกนะครับ"
*เปรี้ยง!*
บานประตูไม้สักหนาเตอะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เปลวเพลิงสีครามสว่างวาบไปทั่วห้อง เผยให้เห็นเงาร่างของอัศวินเกราะเงินห้าสนายืนเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ไอความร้อนที่แผ่พุ่งออกมาทำให้บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ทหารเหล่านี้ แต่คือบุรุษวัยกลางคนในชุดคลุมสีทองอร่าม ผู้ถือคถาหัวกะโหลกคริสตัลที่ก้าวเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ดวงตาของเขาคมกริบและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่ผ่านการฆ่าฟันมานับไม่ถ้วน
"เจอตัวจนได้นะ... ท่านเซราฟิน่า นักโทษกบฏแห่งหอคอยเวทมนตร์หลวง" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับแรงกดดันทางจิตที่กดทับลงบนไหล่จนลีโอรู้สึกหายใจติดขัดเล็กน้อย
นี่คือความแตกต่างของระดับพลัง... ฮันเตอร์แรงก์ F อย่างเขาต่อให้มีไหวพริบแค่ไหน ก็ยังคงเป็นมนุษย์ธรรมดาในสายตาของยอดฝีมือระดับสูง
แต่ทว่า...
[ติ๊ง!]
[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: 'วิกฤตของสหายร่วมรบ' และ 'การเผชิญหน้ากับผู้ทรงอิทธิพลระดับสูง']
[ระบบร้านค้าดันเจี้ยนกำลังทำการประเมินสถานการณ์...]
[ประเมินสำเร็จ: ตรวจพบแรงกดดันระดับสูง ระบบทำการปลดล็อกขีดจำกัดชั่วคราว...]
เสียงใสๆ ของระบบดังขึ้นในหัวของลีโอราวกับเสียงระฆังแห่งชัยชนะ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความกลัวที่ควรจะมีกลับถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นเร้าใจของนักธุรกิจที่กำลังจะได้เห็น ‘สินค้าชิ้นใหญ่’
"ท่านคือ... หัวหน้าผู้ตรวจการแห่งหอคอยสินะครับ" ลีโอก้าวออกมาบังหน้าเซราฟิน่าไว้ครึ่งก้าว รอยยิ้มสุภาพถูกสวมทับลงบนใบหน้าอย่างแนบเนียน ราวกับกำลังต้อนรับลูกค้ารายใหญ่ในร้านอาหาร "ต้องขออภัยด้วยที่สถานที่ของเราอาจจะไม่ค่อยต้อนรับแขกที่ไม่ได้นัดหมายล่วงหน้าสักเท่าไหร่..."
"สามหาว! สามัญชนต่ำต้อยเช่นเจ้า มีสิทธิ์อันใดมาพูดจากับท่านผู้ตรวจการเช่นนี้!" อัศวินเกราะเงินนายหนึ่งชักดาบพุ่งเข้าใส่ลีโอด้วยความเร็วสูง ประกายไฟแลบแปล๊บตามคมดาบที่เคลือบด้วยเวทมนตร์สังหาร
เซราฟิน่าอุทานออกมาเบาๆ มือเรียวขยับเตรียมร่ายเวทป้องกัน แต่ทว่า...
"ช้าก่อนครับอาจารย์ ลูกค้าคนนี้... ใจร้อนเกินไปหน่อย"
ลีโอไม่หลบ เขากดเปิดใช้งานหน้าต่างระบบในเสี้ยววินาที
[ซื้อไอเทِم: 'โล่พลังงานเกราะไททาเนียมโบราณ (ระดับตำนาน)' - หักล้างแต้มเหรียญทองดันเจี้ยน 50,000 เหรียญ]
*เคร้ง!*
ประกายไฟสว่างวาบจนแสบตา ดาบเวทมนตร์ที่ฟันลงมาปะทะเข้ากับบาเรียโปร่งแสงสีทองที่ปรากฏขึ้นรอบตัวลีโออย่างกะทันหัน แรงสะท้อนกลับมหาศาลส่งผลให้อัศวินผู้นั้นกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว หน้าตาเหเกด้วยความเจ็บปวดจากแรงสะท้อน
ทุกลมหายใจในห้องหยุดชะงัก แม้กระทั่งหัวหน้าผู้ตรวจการยังต้องหรี่ตาลงมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ
"นั่นมัน... ไอเทِمระดับตำนานที่สูญหายไปเมื่อร้อยปีก่อนไม่ใช่หรือ..." เซราฟิน่าพึมพำกับตัวเองด้วยความตะลึง เธอมองแผ่นหลังกว้างของลีโอที่มีออร่าสีทองจางๆ แผ่ออกมา ความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดไหลซึมเข้าสู่หัวใจที่เคยด้านชามานานแสนนาน
"ยินดีต้อนรับสู่การอัปเดตครั้งใหญ่นะครับทุกท่าน..." ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาเป็นประกายระยับราวกับพ่อค้าที่กำลังนับเงินสดก้อนโต "ในเมื่อพวกท่านอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงที่นี่... ทำไมเราไม่มาลองเจรจาธุรกิจกันดูสักตั้งล่ะครับ ว่าศีรษะของท่านผู้ตรวจการมีมูลค่าเท่าไหร่ในตลาดมืดตอนนี้?"
หัวหน้าผู้ตรวจการสะบัดมือให้ลูกน้องหยุดชะงัก รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้า "สามหาว... คิดว่ามีสมบัติโบราณแล้วจะต่อกรกับหอคอยเวทมนตร์ได้งั้นรึ เด็กน้อย เจ้าไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเราคือ..."
"ผมไม่สนใจหรอกครับว่าเบื้องหลังพวกคุณจะเป็นเทวดาหรือปีศาจ..." ลีโอตัดบทด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด นิ้วเรียวกดปุ่มสีแดงฉานบนหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ซึ่งมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น
[แจ้งเตือนระบบ: ปลดล็อกร้านค้าระดับ 2 สำเร็จ]
[สินค้าใหม่ถูกเพิ่มเข้าสู่คลัง: 'ศาสตราเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง - ดาบเพลิงสุริยันต์สวรรค์' (ระดับเทพเจ้า - อาวุธผูกพันธะเฉพาะตัว)]
[คำเตือน: การใช้งานสินค้าชิ้นนี้ จะดึงดูดความสนใจจาก 'ผู้ดูแลดันเจี้ยนชั้นที่ 100' ทันที]
แสงสว่างสีขาวเจิดจ้าพวยพุ่งทะลุเพดานดันเจี้ยน แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดจนทหารทุกคนทรุดฮวบลงกับพื้น เซราฟิน่าเบิกIตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เหนือกว่าขอบเขตของมนุษย์
ลีโอเอื้อมมือไปคว้าด้ามดาบสีทองอร่ามที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ น้ำหนักของมันมหาศาลจนพื้นหินแตกละเอียด แต่เขากลับยกมันขึ้นมาพาดบ่าได้อย่างสบายๆ รอยยิ้มเปี่ยมเลศนัยปรากฏขึ้นที่มุมปาก
"ทีนี้..." ลีโอหันไปมองหัวหน้าผู้ตรวจการที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "เรามาเริ่มเจรจากันใหม่... ในฐานะ 'หุ้นส่วน' หรือ 'ศพ' ดีลนี้ท่านเลือกเองได้เลยนะครับ"
และในวินาทีนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ดังมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง—เสียงของบางสิ่งที่ตื่นจากการหลับใหลมานับพันปี...
*(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนพ่อค้าคนนี้มาจนถึงตอนนี้นะครับ)*
ระบบพ่อค้าดันเจี้ยน: ขอรวยเงียบๆ ไม่ได้หรือไงครับอาจารย์!•ตอนที่ 15
แจ้งเตือนระบบ: ปลดล็อกร้านค้าระดับ 2
ผลงานโดย พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพ่อค้าดันเจี้ยน: ขอรวยเงียบๆ ไม่ได้หรือไงครับอาจารย์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!