"ถ้าพวกท่านยังยืนล้อมวงเถียงกันเรื่องเนื้อย่างสมิงไฟไม้กฤษณาอยู่ตรงนั้น อีกสามนาทีข้างหน้า ราคาประมูลของมันจะพุ่งทะยานจนแม้แต่ขุนนางขั้นสูงก็ยังต้องปาดเหงื่อเลยนะครับ"
สุ้มเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของลีโอดังขึ้นท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย บริเวณลานกว้างด้านหลังหอพักคณะเวทมนตร์ ภายในสถาบันฮันเตอร์หลวงที่ขึ้นชื่อเรื่องความเคร่งครัดและระเบียบวินัย บัดนี้กลับถูกเนรมิตให้กลายเป็นตลาดนัดใต้ดินขนาดย่อม ที่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นหอมหววนของเครื่องเทศหายาก แสงระยิบระยับจากศิลามานาคุณภาพสูง และเสียงฮือฮาของเหล่าฮันเตอร์นับร้อยคนที่เบียดเสียดกันเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว หลังเสียงคำรามกึกก้องใต้พิภพที่เกือบทำให้การสอบภาคสนามปั่นป่วน ลีโอกลับมองเห็น 'โอกาสทอง' ท่ามกลางความตื่นตระหนก ในเมื่อพวกอาจารย์และสมาคมกำลังง่วนอยู่กับการตรวจสอบรอยแยกมิติเบื้องล่าง พื้นที่รอบสถาบันจึงกลายเป็นเขตปลอดสายตาจากผู้มีอำนาจชั่วคราว และนั่นคือเวลาทองของพ่อค้าผู้มองเห็นผลกำไรในทุกวิกฤต
ผ้าใบกันน้ำสีเข้มถูกกางออกอย่างลวกๆ บนโต๊ะไม้ตัวยาว กลายเป็นแผงลอยเฉพาะกิจที่บรรจุสินค้าซึ่งไม่อาจหาซื้อได้จากร้านค้าทั่วไปในเมืองหลวง ไม่ว่าจะเป็น 'น้ำยาฟื้นฟูมานาสกัดเย็นเกรดพรีเมียม' ที่ลีโอปรุงขึ้นเองจากวัตถุดิบในดันเจี้ยนชั้นลึก หรือ 'ยันต์สะท้อนคำสาป' ที่ดึงเอาพลังงานจากซากปีศาจมารีไซเคิลใหม่อย่างชาญฉลาด
"ไอ้หนู... เจ้ากล้าดียังไงมาเปิดแผงค้าขายของเถื่อนในเขตหวงห้ามของสถาบัน แถมยังเอาของอันตรายระดับ B มาเร่ขายแบบนี้ รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำผิดกฎระเบียบข้อไหน"
เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังแหวกฝูงชนเข้ามา พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำสนิทของ 'กัปตันแบรด' ผู้คุมกฎประจำสมาคมฮันเตอร์ สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองลีโอเขม็ง แรงกดดันระดับฮันเตอร์แรงก์ A แผ่ซ่านออกมาจนเหล่าฮันเตอร์รอบข้างต้องถอยร่นไปคนละก้าวด้วยความหวาดหวั่น
ทว่า ลีโอกลับไม่มีท่าทีสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายังคงใช้คีบเหล็กพลิกชิ้นเนื้อย่างบนเตาถ่านอย่างใจเย็น ควันสีขาวนวลลอยขึ้นผสานกับกลิ่นหอมของสมุนไพรป่าที่ช่วยกระตุ้นประสาทสัมผัส ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้คุมกฎด้วยรอยยิ้มสุภาพตามแบบฉบับของพ่อค้ามืออาชีพ
"กฎระเบียบมีไว้เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยครับท่านแบรด... แต่ความหิวโหยและภาระในการเตรียมตัวลงดันเจี้ยนรอบถัดไปของเหล่าฮันเตอร์ผู้กล้าหาญเหล่านี้ ไม่มีเวลารอให้ระเบียบพิจารณาถึงสามวันทำการหรอกนะครับ" ลีโอผายมือไปยังฝูงชนที่ส่งเสียงสนับสนุนกันระงม "อีกอย่าง สินค้าที่ท่านเห็นบนโต๊ะนี้ ไม่ใช่ของเถื่อนครับ... แต่มันคือ 'วัตถุดิบสนับสนุนยุทธปัจจัย' ที่ผ่านการรับรองคุณภาพทางจิตวิญญาณโดยระบบ... เอ๊ย โดยวิจารณญาณส่วนตัวของผมเอง รับรองว่าปลอดภัยและคุ้มค่าทุกทองแดงแน่นอนครับ"
แบรดขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความฉุนเฉียวและความฉงนสนเท่ห์ เขารู้ชื่อเสียงเรียงนามของลีโอดี—ฮันเตอร์แรงก์ F ผู้ไร้พรสวรรค์ที่รอดตายจากดันเจี้ยนมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่สิ่งที่เห็นในตอนนี้กลับไม่ใช่เด็กหนุ่มผู้หวาดกลัว หากแต่เป็นพ่อค้าหน้าเลือดที่กุมหัวใจของฮันเตอร์นับร้อยไว้ในกำมืออย่างแนบเนียน
ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดจนแทบตัดขาด เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังแทรกเข้ามาจากมุมตึก
"ที่นี่กำลังเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีเสียงเอะอะมะเทิ่งราวกับตลาดสดเช่นนี้... ลีโอ!"
น้ำเสียงเย็นชาอันเป็นเอกลักษณ์ที่เจือปนไปด้วยความเหนื่อยหน่ายดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'เซราฟิน่า' อาจารย์สาวลึกลับผู้ทรงพลัง เธอสวมชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามบ่าย ทว่าใบหน้าอันงดงามกลับบึ้งตึงสนิทเมื่อกวาดสายตาไปเห็นแผงลอยเฉพาะกิจที่ลูกศิษย์ตัวแสบของเธอกำลังยืนยิ้มแป้นแล้นอยู่
ลีโอหันไปส่งยิ้มหวานหยดให้ผู้มาใหม่ทันที "อ๊ะ อาจารย์เซราฟิน่าพอดีเลยครับ! กำลังเหนื่อยจากการตรวจสอบรอยแยกใต้ดินอยู่ใช่ไหมครับเนี่ย? เชิญลองชิม 'ซุปเห็ดเรืองแสงต้มยำสูตรพิเศษ' ของทางร้านหน่อยไหมครับ รับรองว่าฤทธิ์เวทมนตร์ที่อ่อนล้าจะกลับคืนมาเต็มร้อยภายในสามวินาที... ผมลดให้เป็นกรณีพิเศษสำหรับอาจารย์โดยเฉพาะเลยนะครับ ลดสิบเปอร์เซ็นต์จากราคาป้าย!"
เซราฟิน่าถึงกับมุมปากกระตุก เธอยกมือขึ้นนวดขมับทันทีเมื่อเห็นว่าลูกศิษย์ตัวดีของตนเองกล้าใช้พื้นที่สถาบันมาทำธุรกิจส่วนตัว แถมยังกล้าเอาของจากดันเจี้ยนมาปbนเปเปรเปรเปรเร่ขายต่อหน้าผู้คุมกฎสมาคมอย่างหน้าตาเฉย
"ลีโอ... เธอชักจะกำแหงใหญ่ไปกันใหญ่แล้วนะ นี่มันเขตการศึกษา ไม่ใช่ตลาดนัดแบกะดิน!" เซราฟิน่ากัดฟันกรอด พยายามปั้นสีหน้าให้ดุร้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าดวงตากลมโตกลับเหลือบไปเห็นป้ายราคาที่เขียนไว้ว่า *'สินค้าหมดอายุเร็ว ซื้อแล้วไม่รับคืน แต่รับประกันความฟิน'* จนเธอเกือบจะหลุดขำออกมา
"อาจารย์ครับ มองในแง่ดีสิครับ..." ลีโอก้าวเข้าไปใกล้เซราฟิน่าลดเสียงลงกระซิบกระซาบให้ได้ยินกันแค่สองคน "การที่ผมเปิดตลาดนัดครั้งนี้ ไม่ได้แค่หาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองหรอกนะครับ... แต่เป็นการระบายสินค้าคงคลังเพื่อเตรียมพื้นที่รองรับ 'ของชิ้นใหญ่' ที่กำลังจะหลุดออกมาจากรอยแยกใต้ดินต่างหากล่ะครับ"
คำพูดทีเล่นทีจริงแต่แฝงไปด้วยนัยสำคัญทำให้เซราฟิน่าชะงักไป ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย ประกายความตึงเครียดกลับมาพาดผ่านใบหน้าของเธออีกครั้ง เธ้ารู้ดีว่าสัมผัสมานารอบตัวกำลังแปรปรวน และสิ่งที่อยู่ใต้ดินลึกนั้นไม่ใช่แค่สัตว์อสูรธรรมดา
"เธอหมายความว่า..." เซราฟิน่ายังไม่ทันได้พูดจบประโยค
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของลีโอทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะ
**[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมานาขั้นวิกฤต!]**
**[ภารกิจลับระดับ SSS: 'มหันตภัยจากก้นบึ้ง' ถูกกระตุ้นล่วงหน้า!]**
**[เงื่อนไขพิเศษ: มีสิ่งมีชีวิตปริศนาจากมิติโบราณกำลังเชื่อมต่อสัญญาณกับแผงค้าของคุณ...]**
ก่อนที่ลีโอจะทันได้ตั้งตัว พื้นดินใต้แผงลอยก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น และจากกลุ่มควันสีดำสนิทที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างเงาสูงตระหง่านของสิ่งมีชีวิตที่มีปีกขนาดมหึมาและดวงตาสสีแดงฉานนับคู่ก็ก้าวออกมาจากรอยแยก—พร้อมกับเอ่ยชื่อของลีโอด้วยเสียงก้องกังวานที่สะเทือนไปทั้งวิญญาณ: *"พ่อค้าแห่งพันธสัญญา... ในที่สุด ข้าก็หาเจ้าเจอ..."*
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!
ระบบพ่อค้าดันเจี้ยน: ขอรวยเงียบๆ ไม่ได้หรือไงครับอาจารย์!•ตอนที่ 16
เปิดตัว 'ตลาดนัดดันเจี้ยน' ของลีโอ
ผลงานโดย พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพ่อค้าดันเจี้ยน: ขอรวยเงียบๆ ไม่ได้หรือไงครับอาจารย์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!