การเผชิญหน้ากับฮันเตอร์รุ่นพี่ผู้หยิ่งยโส

กลิ่นอายความฉุนเฉียวของผงมานาเกรดต่ำและควันซิการ์ราคาแพง ลอยวนเวียนอยู่บริเวณทางเข้ากิลด์พยัคฆ์คำรามจนแทบจะกลายเป็นหมอกทึบ สำหรับฮันเตอร์ทั่วไป พื้นที่เขตการค้าหน้าดันเจี้ยนระดับ B คือจุดพักผ่อนหย่อนใจหลังผ่านศึกหนักมาหมาดๆ แต่สำหรับ "แบงค์" รองหัวหน้าหน่วยจู่โจมแห่งกิลด์พยัคฆ์คำรามแล้ว ที่นี่คือสนามเด็กเล่นส่วนตัวที่เขาใช้ประกาศศักดาข่มขู่พวกแรงก์ต่ำให้หมอบราบคาบ "แกสินะ... ไอ้เด็กสร้างปัญหาที่ชื่อลีโอ ที่กล้าไปแย่งสิทธิ์เคลียร์ดันเจี้ยนเขตหวงห้ามชั้นใต้ดินมาจากมือของเด็กฝึกหัดฉัน?" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่จงใจกดให้ก้องกังวานดังขึ้น ขัดจังหวะการจัดเรียง "เนื้อสเต๊กสไลด์ย่างเกลือภูเขาไฟ" บนรถเข็นไม้พะยูงของลีโออย่างจงใจ ร่างหนาใหญ่ในชุดเกราะหนังมังกรเทียมก้าวเข้ามาขวางทาง ล้อมรอบด้วยลูกน้องร่างยักษ์อีกสามคนที่ส่งยิ้มเยาะเย้ยรอชมความพินาศ ลีโอหยุดมือที่กำลังใช้คีบไม้ไผ่จัดเรียงชิ้นเนื้ออย่างใจเย็น ชายหนุ่มปรายตามองรองหัวหน้ากิลด์ผู้มาเยือนด้วยแววตาเรียաբนิ่ง ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ผิดคาดจากฮันเตอร์แรงก์ F ทั่วไปที่มักจะตัวสั่นงกเมื่อเผชิญหน้ากับฮันเตอร์ระดับสูง "ถ้าหมายถึงภารกิจที่พวกคุณปล่อยให้มันค้างเติ่งจนตราผนึกเกือบจะระเบิดออกมา... ใช่ครับ ผมเป็นคนเข้าไปจัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อยเอง และถ้าพูดตามหลักการตลาดแล้ว ของแบบนี้เขาเรียกว่า 'การบริการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยความรวดเร็ว' นะครับ ไม่ใช่การแย่งชิง" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพ นุ่มนวล แต่แฝงรอยยิ้มมุมปากที่ชวนให้เลือดขึ้นหน้า เส้นเลือดที่ขมับของแบงค์ปูดโปนขึ้นมาทันที รอยยิ้มกวนประสาทของเด็กหนุ่มตรงหน้าช่างขัดหูขัดตากรรมการเสียเหลือเกิน "ปากดีนักนะไอ้สวะ! แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้ามาทำตัวอวดดีต่อหน้ากิลด์พยัคฆ์คำราม! รู้ไหมว่าถ้าฉันสั่งโบยแกตรงนี้ จะไม่มีฮันเตอร์คนไหนกล้าโผล่หัวมาช่วยแกเลยสักคน!" แบงค์คำรามลั่น ฝ่ามือหนาตบลงบนโต๊ะไม้จนถาดอาหารสั่นสะเทือน ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนผู้คนรอบข้างเริ่มถอยร่นออกไปมุงดูด้วยความหวาดกลัว ลีโอกลับถอนหายใจเบาๆ หยิบผ้ากันเปื้อนสีสะอาดขึ้นมาเช็ดมืออย่างใจเย็น ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเมนูแผ่นหนังอสูรขึ้นมาคลี่ออกต่อหน้าชายร่างยักษ์ "ดูเหมือนว่าท่านแบงค์จะกำลังเผชิญกับภาวะ 'ฮอร์โมนความดันโลหะพุ่งสูงเฉียบพลัน' จากการใช้สกิลเสริมพลังนานเกินไปสินะครับ... เกรงว่าถ้าปล่อยไว้นาน สมองส่วนหน้าอาจจะขาดออกซิเจนจนตัดสินใจผิดพลาดได้ ทางเราขอแนะนำ 'ชาสมุนไพรรากโสมน้ำค้างแข็ง' สูตรลับเฉพาะของร้านเราครับ รับรองว่าดื่มแล้วสติจะกลับมาแจ่มใส พร้อมเซ็นยอมรับความอับอายขายหน้าในราคาสุดพิเศษเพียงสามร้อยเหรียญทองเงินเท่านั้นเองครับ" "แก... แกกล้าดียังไงมาขายของให้ฉันวะ!" แบงค์คำวดตากล่าวด้วยความโมโหสุดขีด เงื้อมมือหนาขึ้นหมายจะคว้าคอเสื้อของเด็กหนุ่มเพื่อสั่งสอนให้หลาบจำ แต่ทว่า... *ฉึก!* ประกายแสงสีฟ้าครามสายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามาปักลงบนพื้นไม้ระหว่างเท้าของแบงค์และลีโออย่างแม่นยำ แรงกดดันมหาศาลระดับมหาบัณฑิตเวทแผ่ซ่านกดทับลงบนบ่าของทุกคนในรัศมีสิบเมตรจนเข่าแทบทรุด อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ร่างเพรียวระหงในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ ปักลวดลายดาราจักรด้วยด้ายเงินแท้ ก้าวออกมาจากเงาของเสาหินอย่างสง่างาม ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก แต่ดวงตาสีมรกตคู่นั้นกลับวาวโรจน์ด้วยโทสะที่ถูกกดทับไว้ "ใครอนุญาตให้... สุนัขจากกิลด์ชั้นต่ำ มาส่งเสียงเห่าหอนรบกวนเวลาทำงานของผู้อำนวยการหอคอยเวทมนตร์กัน?" เสียงหวานใสที่กังวานก้องไปทั่วบริเวณเต็มไปด้วยอำนาจกดดัน เซราฟิน่าก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างรถเข็นของลีโอ ดวงตาคู่คมกวาดมองแบงค์และลูกน้องด้วยสายตารังเกียจราวกับพวกมันเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้า แบงค์หน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลซึม1เม็ดโตบริเวณขมับ เมื่อตระหนักว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือใคร—นักเวทอัจฉริยะผู้บ้าคลั่งการวิจัยและมีอำนาจล้นพ้นในเขตปกครองนี้ เซราฟิน่า ผู้ที่แม้แต่หัวหน้ากิลด์ของเขายังต้องก้มหัวให้ "อ... อาจารย์เซราฟิน่า! พวกเราแค่มารambush... เอ้ย มาทวงถามความยุติธรรมเรื่องดันเจี้ยนเขตหวงห้าม..." แบงค์ละล่ำละลักแก้ตัว เสียงที่เคยดุดันกลับสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด "ยุติธรรมงั้นรึ?" เซราฟิน่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ บรรยากาศรอบตัวยิ่งหนทึบขึ้นไปอีก "ในขณะที่พวกเจ้ากำลังยืนเถียงเรื่องไร้สาระ ลีโอกำลังเตรียมตัวเพื่อรับมือกับภัยพิบัติที่กำลังจะคืบคลานเข้ามาจากใต้ดิน... และถ้าพวกเจ้ายังไม่ไสหัวไปให้พ้นรัศมีสายตาข้าภายในสามวินาทีนี้ ข้าจะเปลี่ยนร่างของพวกเจ้าให้กลายเป็นปุ๋ยหมักสำหรับปลูกสมุนไพรเวทมนตร์ซะ" คำขู่ที่เต็มไปด้วยจิตสังหารจริงจังทำให้แบงค์และลูกน้องไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง พวกมันรีบกุลีกุจอถอยหลังกรูเกลียวหายลับไปจากตรอกอย่างรวดเร็วด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ลีโอหันไปมองอาจารย์สาวข้างกายที่ตอนนี้ใบหน้ายังคงบึ้งตึง แต่หูของเธอกลับขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด ชายหนุ่มอมยิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบถ้วยชาสมุนไพรที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ ยื่นส่งให้เธอด้วยความนุ่มนวลตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ "ขอบพระคุณที่ช่วยออกหน้าให้ทันเวลานะครับอาจารย์... ชานี่ช่วยคลายความเครียดได้ดีนัก ลองดื่มดูหน่อยไหมครับ?" เซราฟิน่าเหลือบมองถ้วยชาในมือลีโอ เม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อยก่อนจะรับมาถือไว้ ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้กล่าวอะไร เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของลีโออย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติทางชีวภาพระดับรุนแรงในรัศมี 500 เมตร...] [ระบบตรวจพบสัญญาณชีพของ 'สิ่งมีชีวิตโบราณ' ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุด...] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: "การตื่นขึ้นของราชาแห่งความมืด" ถูกกระตุ้นโดยสมบูรณ์!] ลีโอหุบยิ้มทันที ดวงตาคมกริบหันขวับกลับไปมองยังทิศทางของหอคอยเวทมนตร์เขตหวงห้ามที่ตอนนี้เริ่มมีกลุ่มควันสีดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนพ่อค้าคนนี้ด้วยดีเสมอมานะครับ