สงครามการค้าเดิมพันด้วยอนาคตสถาบัน

"หนึ่งแถมหนึ่งสำหรับลูกค้าที่ซื้อสเต็กเนื้อวูล์ฟอายส์รอบเที่ยง... เงื่อนไขนี้มีผลเฉพาะสามวันนับจากนี้เท่านั้นครับคุณป้า!" เสียงตะโกนก้องที่เปี่ยมไปด้วยพลังของลีโอดึงดูดสายตาของฝูงชนนับร้อยที่เบียดเสียดกันอยู่หน้าลานกว้างของสถาบันเวทมนตร์อาร์เคน ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที กลิ่นหอมเย้ายวนของเนื้อย่างคลุกเคล้าสมุนไพรดันเจี้ยนเกรดเอที่ลอยฟุ้งไปทั่ว ก็ทำเอาเหล่านักเรียนและพ่อค้าแม่ค้าเร่ต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้ การประชันยอดขาย 3 วัน 3 คืน ระหว่างร้านอาหารชั่วคราวของเขา กับสมาคมการค้าลูเมนผู้ทรงอิทธิพลได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว เดิมพันครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทอง แต่หมายถึงสิทธิ์ในการครอบครองพื้นที่การค้าทั้งหมดภายในสถาบัน หากลีโอพ่ายแพ้ ร้านอาหารแห่งความฝันของเขาจะต้องปิดตัวลงถาวร และอาจารย์เซราฟิน่าผู้ค้ำประกันสัญญาให้เขา ก็จะต้องรับภาระหนี้ก้อนโตที่แม้แต่เวทมนตร์ระดับสูงก็ยากจะชำระหมด บนระเบียงชั้นสองของอาคารเรียนหลัก เซราฟิน่ายืนกอดอกมองลงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่หากสังเกตให้ดี ปลายนิ้วเรียวที่กำชายเสื้อคลุมสีนิลของเธอกลับสั่นน้อยๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองเด็กหนุ่มอดีตฮันเตอร์แรงก์ F ที่กำลังยุ่งอยู่กับการพลิกเนื้อบนเตาย่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งห่วงใย ระคนหมั่นไส้ และทึ่งในความหน้าด้านหน้าทนของเจ้าตัว "เจ้าเด็กนี่... คิดจะเอาชนะสมาคมการค้าที่มีทุนหนากว่านับร้อยเท่าด้วยกลยุทธ์แจกแถมเนี่ยนะ" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด ในขณะเดียวกัน ฝั่งตรงข้ามลานกว้าง ร้านอาหารหรูหราของสมาคมการค้าลูเมนตั้งตระหง่านอย่างโอ่อ่า พ่อค้าใหญ่พุงพลุ้ยนามว่า 'บารอนกิลберт' กำลังยิ้มเยาะด้วยความมั่นใจ เขาใช้กลยุทธ์ตัดราคาและจ้างนักเวทสายสนับสนุนมาสร้างเอฟเฟกต์แสงสีเสียงเรียกลูกค้า ทำให้ฝั่งนั้นเนืองแน่นไปด้วยขุนนางและนักเรียนชนชั้นสูง "ปล่อยให้เด็กกะโหลกลอยนั่นดิ้นรนไปเถอะ อีกไม่ถึงสิบลมหายใจ ลูกค้าของมันก็จะแห่มาทางเราหมดแล้ว" กิลเบิร์ตหัวเราะร่า พร้อมสั่งให้ลูกน้องแจกคูปองส่วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ทว่า ลีโอกลับไม่ได้มีสีหน้าตื่นตระหนกแม้แต่น้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเขาเหลือบไปเห็นตัวเลขบนหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ลอยอยู่เบื้องหน้า [ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบพ่อค้าดันเจี้ยน] [ภารกิจเฉพาะกิจ: สงครามการค้าแห่งสถาบัน (วันที่ 1/3)] [ยอดขายปัจจุบัน: 1,245,000 โกลด์] [ส่วนแบ่งตลาด: 42%] [สถานะ: กำลังไต่อันดับแซงหน้าคู่แข่งอย่างต่อเนื่อง] "ระบบนี่มันใช้งานได้คุ้มค่าจริงๆ นะครับ..." ลีโอยิ้มกริ่มในใจ ขอบคุณวัตถุดิบพิเศษที่เขาลอบไปล่ามาจากดันเจี้ยนระดับสูงเมื่อคืนก่อน เนื้อวูล์ฟอายส์ไม่ได้มีดีแค่ความนุ่ม แต่ยังมีคุณสมบัติพิเศษช่วยกระตุ้นมานาในร่างกาย ทำให้เหล่านักเรียนเวทมนตร์รู้สึกสดชื่นและมีสมาธิในการท่องคาถามากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่อาหารหรูราคาแพงรสชาติจืดชืดของฝั่งสมาคมการค้าไม่มีวันเลียนแบบได้ ผ่านไปสิบสองชั่วโมงเต็ม แดดร่มลมตก ความเหนื่อยล้าเริ่มกัดกินผู้คน แต่ลีโอกลับยิ่งเร่งเครื่อง เขาปรับเปลี่ยนเมนูจากของคาวเป็น 'ซุปสมุนไพรฟื้นฟูมานาสูตรพิเศษ' ที่ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งสถาบัน พร้อมกับประกาศเสียงดัง "สำหรับท่านที่ซื้อสเต็กไปเมื่อเที่ยง รับสิทธิ์ซื้อซุปถ้วยนี้ในราคาเพียงครึ่งเดียว! เติมพลังก่อนสอบไฟนอล พลังมานาพุ่งกระฉูดแน่นอนครับ!" เหล่านักเรียนปีหนึ่งและปีสองที่กำลังหัวหมุนกับการเตรียมสอบ ต่างกรูเข้ามาต่อคิวจนแถวยาวเหยียดทะลุออกไปถึงประตูหน้าสถาบัน เสียงบ่นเรื่องความเหนื่อยล้าถูกแทนที่ด้วยเสียงอุทานด้วยความทึ่งเมื่อได้ลิ้มรสชาติอาหารของลีโอ เซราฟิน่าที่เดินลงมาจากตึกเรียนเพื่อตรวจดูสถานการณ์อดไม่ได้ที่จะแอบลอบถอนหายใจ เธอเดินเข้ามาใกล้เคียงร้านของเขาในชุดคลุมตัวเดิม ก่อนจะกระซิบด้วยเสียงอันแผ่วเบาที่ได้ยินกันแค่สองคน "นายทำบ้าอะไรลงไปรู้ตัวไหม ลีโอ... ถ้าพลาดขึ้นมา ฉันนี่แหละที่จะต้องเอาไม้เท้าไปทุบหัวนายข้อหาทำให้ฉันเสียหน้า" ลีโอหันมาส่งยิ้มทะเล้นให้เธอ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "อาจารย์เป็นห่วงผมเหรอครับเนี่ย? ว้า... แย่จัง ใจผมสั่นยิ่งกว่าเตาย่างนี่ซะอีกนะเนี่ย" "ใครเป็นห่วงนายกัน! หลบไป ฉันจะตรวจบัญชี" เธอแสร้งทำเป็นตวัดสายตาค้อนใส่ ทว่าใบหูขาวเนียนกลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด การประชันดำเนินล่วงเข้าสู่วันที่สองและวันที่สาม ความกดดันแผ่ซ่านไปทั่ว สมาคมการค้าลูเมนเริ่มใช้วิธีสกปรก ส่งคนมาป่วนและปล่อยข่าวลือว่าวัตถุดิบของลีโอไม่สะอาด แต่ด้วยความช่วยเหลือลับๆ จากเวทมนตร์ป้องกันตัวของเซราฟิน่า และไหวพริบการแก้เกมทันควันของลีโอ ทำให้วิกฤตถูกพลิกกลับมาเป็นโอกาสได้อย่างน่าเหลือเชื่อ จนกระทั่ง... ค่ำคืนสุดท้ายก่อนการตัดสินจะมาถึง ยอดขายรวมสามวันปรากฏขึ้นบนหน้าจอระบบ ลีโอนั่งพักเหนื่อยอยู่หลังร้านโดยมีเซราฟิน่านั่งอยู่ข้างๆ ทั้งสองคนต่างลุ้นระทึกกับตัวเลขผลลัพธ์ที่กำลังจะประกาศ "อีกสามวินาที... สอง... หนึ่ง..." ลีโอพึมพำ ทว่า ก่อนที่ตัวเลขสรุปผลจะปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากทางประตูใหญ่ของสถาบัน พร้อมกับอาณาเขตมานาที่ทรงพลังกดทับลงมาจนอากาศแทบหยุดหายใจ เงาดำทะมึนของกลุ่มบุคคลในชุดเกราะเวทมนตร์โบราณก้าวเดินเข้ามา ล้อมรอบลานกว้างเอาไว้ทั้งหมด ผู้นำขบวนเป็นชายชราสวมหน้ากากเงิน ดวงตาส่องแสงสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่ลีโอโดยไม่กะพริบ "เจ้าคือเด็กหนุ่มที่ชื่อลีโอ ผู้ครอบครอง 'ระบบพ่อค้าสารพัดนึก' สินะ..." เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจดังขึ้น ทำเอาเซราฟิน่าถึงกับหน้าถอดสี รีบก้าวขึ้นมาบังหน้าลีโอทันทีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "นั่นมัน... ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งหอคอยเวทมนตร์มืด!" เซราฟิน่ากระซิบเสียงสั่นด้วยความตกใจสูงสุด "ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่..." ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและแบ่งปันความอบอุ่นใน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดนะครับ