น้ำยาฟื้นฟูราคาประหยัดกับกำไรก้อนแรก

"กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นอายมานาเน่าเฟะแบบนี้... ขายไม่ออกหรอกครับ ต่อให้ลดราคาครึ่งหนึ่ง ฮันเตอร์ระดับกลางพวกนั้นก็ไม่ชายตาแลหรอก" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือแววหยอกเย้าดังขึ้นท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของโถงพักคอยชั้นที่สี่ในดันเจี้ยน ‘รอยแยกอัคคี’ ลีโอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงตักเตือนนั้น มือขวายังคงบรรจงเช็ดคราบเขม่าสีดำบนขวดแก้วทรงเตี้ยด้วยผ้าเนื้อหยาบอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบกวาดมองป้ายราคาไม้กระดานเก่าๆ ที่เขาเพิ่งเขียนด้วยถ่านหลุดลอก— *‘น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทเกรด C (เจือจางสูตรพิเศษ) - ราคา 500 Gold’* เซราฟิน่ายืนกอดอกพิงเสาหินอัคคี ใบหน้าเรียบเนียนไร้เครื่องสำอางแต่ทว่าสะดุดตาจนฮันเตอร์รอบกายต้องเหลียวมอง เธอมองขวดน้ำยาเหล่านั้นด้วยหางตา แววตาคู่นั้นฉายชัดถึงความกังขาในฐานะนักเวทระดับสูง "น้ำยาฟื้นฟูเกรด C มาตรฐานตามตลาดประมูลซื้อขายกันที่ขวดละสามพันโกลด์ ลีโอ... นายตั้งราคาถูกจนน่าสงสัยแบบนั้น พวกเขาจะคิดว่าเป็นยาพิษเสียมากกว่าน้ำยาฟื้นฟูนะครับ" อาจารย์สาวลึกลับเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่หากสังเกตให้ดี ปลายนิ้วเรียวยาวที่ไขว้กันอยู่กลับบีบเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาวางขวดสุดท้ายลงบนลังไม้เก่าๆ ก่อนจะหันมาสบตากับหญิงสาว รอยยิ้มมุมปากของอดีตฮันเตอร์แรงก์ F ผู้ถูกตราหน้าว่าไร้ค่าคนนี้ กลับเต็มไปด้วยความมั่นใจที่แม้แต่ ฮันเตอร์แรงก์ A หลายคนยังไม่มี "อาจารย์ครับ คนเราเวลาหน้ามืดตามัวอยู่กลางดงมอนสเตอร์ระดับสูง สิ่งที่พวกเขาต้องการไม่ใช่ความบริสุทธิ์เกรดเอร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกครับ... แต่เป็น *'ปริมาณ'* ที่สามารถยื้อชีวิตให้รอดพ้นจากกรงเล็บอสูรได้ต่างหากล่ะครับ" ยังไม่ทันที่เซราฟิน่าจะได้เอ่ยคำคัดค้านใดๆ เพิ่มเติม เสียงฝเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดทึบ ฮันเตอร์กลุ่มใหญ่สังกัดกิลด์ ‘โล่เหล็กอัคคี’ เดินกะโผลกะกะเผลกออกมา สภาพของแต่ละคนดูไม่ได้เลย ชุดเกราะเหล็กบุบสลาย ร่างกายเต็มไปด้วยแผลไหม้ และที่สำคัญที่สุด... ดวงตาของพวกเขากำลังเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกจากมานาที่แห้งเหือด "เฮ้ย! มีใครมีน้ำยาฟื้นฟูมานาเหลือบ้างวะ! หัวหน้าทีมอาการไม่ดีแล้ว มานาคอร์กำลังจะระเบิดเพราะใช้เวทเกินขีดจำกัด!" ฮันเตอร์หนุ่มคนหนึ่งตะโกนลั่นโถงพักผ่อน เสียงนั้นแหบแห้งและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ฮันเตอร์คนอื่นๆ ในบริเวณนั้นต่างพากันหลบตา ไม่มีใครยอมควักไอเทมราคาแพงออกมาขายในดันเจี้ยนระดับนี้หรอกครับ เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าราคาในดันเจี้ยนนั้นพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว และการเก็บของไว้ใช้เองย่อมปลอดภัยกว่าการแบ่งปัน ลีโอยิ้มรับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ จังหวะเวลานี่แหละคือหัวใจสำคัญของพ่อค้า *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของลีโอไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจแม้แต่น้อย แต่มันคือสัญญาณเริ่มต้นของความมั่งคั่ง [ระบบพ่อค้าดันเจี้ยนตรวจพบเป้าหมายที่มีความต้องการเร่งด่วน] [เปิดใช้งานฟังก์ชัน: ตลาดมืดเฉพาะกิจ (Temporary Black Market)] [คำเตือน: ไอเทมทั้งหมดในสต็อกจะถูกจำหน่ายในราคาพิเศษและจำกัดเวลา 10 นาทีเท่านั้น] ลีโอก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายที่เคยดูผอมแห้งจากการขาดสารอาหารในอดีตบัดนี้กลับยืนหยัดอย่างมั่นคงด้วยความรู้ที่เหนือกว่าผู้คนนับร้อยในดันเจี้ยนนี้ เขาหยิบขวดน้ำยาแก้วสีฟ้าใสที่วางอยู่บนลังไม้ออกมาถือไว้ในมือข้างหนึ่ง หมุนขวดให้แสงไฟจากคบเพลิงส่องกระทบกับของเหลวภายในจนเกิดประกายระยิบระยับ "ทางนี้ครับท่านฮันเตอร์..." น้ำเสียงของลีโอนุ่มนวลแต่ดึงดูดความสนใจได้อย่างประหลาด "น้ำยาฟื้นฟูพลังเวท... ไม่จำกัดกิลด์ ไม่จำกัดสังกัด ราคาพิเศษเฉพาะหน้างานนี้เท่านั้น" ฮันเตอร์ร่างยักษ์ผู้แบกร่างหัวหน้าทีมที่หมดสติไว้บนหลังหันขวับมามองทันที ดวงตาคู่โตรjวโรจน์ด้วยความหวัง "เท่าไหร่! แกจะขายเท่าไหร่ ไอเทมบ้าอะไรวะนั่น ทำไมขวดมันดูแปลกๆ" "ห้าร้อยโกลด์ครับ" ลีโอตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร ฮันเตอร์คนเดิมชะงักงัน อ้าปากค้าง "หา? ห้าร้อยโกลด์? แกหลอกกูหรือเปล่า น้ำยาเกรด C บ้าอะไรจะถูกขนาดนี้ หรือว่ามันเป็นของปลอมหมดอายุ!" เซราฟิน่าที่ยืนมองอยู่ห่างๆ เม้มปากแน่น เธอกำลังจะก้าวเข้ามาแทรกแซงเพราะคิดว่าลูกศิษย์ตัวแสบของเธอกำลังจะโดนรุมประชาทัณฑ์ฐานหลอกขายของปลอม แต่ทว่า... ลีโอกลับยกมือขึ้นห้ามเธอไว้ด้วยหางตา พร้อมกับส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นมาให้ "ผมเป็นพ่อค้าครับ ไม่ใช่มิจฉาชีพ" ลีวดลกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นไร้ความลังเล "เชิญตรวจสอบมานาโคบอลต์ข้างในดูได้ครับ แม้จะเจือจางลงสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่รับรองว่าฤทธิ์ในการฟื้นฟูมานาสามารถกู้ชีพหัวหน้าของท่านได้ภายในสิบวินาทีอย่างแน่นอน หากไม่ได้ผล... ผมยินดีคืนเงินให้สิบเท่าตรงนี้เลยครับ!" ความเด็ดเดี่ยวและท่าทีที่ไม่มีพิษภัยแต่แฝงความเฉียบขาดนั้นทำให้ฮันเตอร์กลุ่มนั้นลังเลไปชั่วขณะ แต่เมื่อหันไปเห็นใบซีดเผือดและลมหายใจที่แผ่วเบาของหัวหน้าทีม ฮันเตอร์หนุ่มผู้ถือกระเป๋าเงินจึงตัดสินใจโยนเหรียญทองคำหนักอึ้งใส่ตักของลีโอทันที "เอามานี่! ถ้าหัวหน้ากูเป็นอะไรไป แกได้นอนหยอดน้ำข้าวต้มแน่ไอ้หนู!" ลีโอรับถุงเหรียญทองด้วยมือข้างเดียว น้ำหนักของมันทำให้รอยยิ้มของเขาฉีกกว้างขึ้นไปอีก เขาส่งขวดน้ำยาให้ทันที ฮันเตอร์หนุ่มรับไปกรอกใส่ปากหัวหน้าทีมของตนอย่างไร้ความปราณี ผ่านไปเพียงอึดใจเดียว... *เฮือก!* ร่างของหัวหน้าฮันเตอร์ที่นอนหมดสติสะดุ้งเฮือกขึ้นมา ดวงตาเบิกโพลง ออร่ามานาสีฟ้าเข้มพวยพุ่งออกจากร่างราวกับเขื่อนแตก อาการมานาคอร์ระเบิดถูกระงับลงอย่างเฉียบพลัน ร่างกายที่เคยเกรียมเกรียมเริ่มฟื้นฟูสภาพด้วยความช่วยเหลือจากมานาที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างมหาศาล ฮันเตอร์ทั้งกลุ่มยืนตะลึงตาค้าง อ้าปากค้างมองหน้ากันสลับกับมองลีโอราวกับเห็นภูตผี "เฮ้ย... มันได้ผลจริงวะ! อาการปวดหัวหายเป็นปลิดทิ้งเลย!" หัวหน้าฮันเตอร์อุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อ เขาลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจเบาๆ แล้วหันมามองลีโอด้วยแววตาที่เปลี่ยนจากความระแวงกลายเป็นความเคารพอย่างสูง "ไอ้น้อง... นายยังมีอีกกี่ขวดวะ ซื้อหมด! ฉันเหมาหมดเลย!" เซราฟิน่าที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาสวยคมคู่นั้นเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เธอนึกไม่ถึงเลยว่า... การนำเอาน้ำยาที่เหลือใช้และต้นทุนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน มาผสมผสานกับจิตวิทยาการขายในยามวิกฤต จะสามารถสร้างมูลค่ามหาศาลได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ *ติ๊ง!* เสียงระบบดังรัวติดต่อกันไม่หยุดหย่อนในหัวของลีโอ [ท่านได้ทำการจำหน่าย: น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทเจือจาง จำนวน 30 ขวด] [ยอดขายรวม: 15,000 Gold] [หักต้นทุนระบบ: 300 Gold] [กำไรสุทธิในบทนี้: 14,700 Gold] [ปลดล็อกฉายา: "พ่อค้าหน้าเลือดแห่งดันเจี้ยน" เลเวล 1] ลีโอกวาดเก็บเหรียญทองเข้าสู่มิติเก็บของของระบบอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาหันไปมองเซราฟิน่าที่กำลังเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าซับซ้อน อาจารย์สาวจอมเย็นชาในตอนนี้กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งปนหมั่นไส้ "นาย... ไปเอาวิธีคิดประหลาดๆ แบบนี้มาจากไหนกัน ลีโอ" เซราฟิน่าเอ่ยถามเสียงแผ่ว พลางหลบสายตากลบเกลื่อนอาการประหม่าที่จู่ๆ ก็ตีตื้นขึ้นมาในอก "ก็มาจากตำราเล่มเดียวกันกับที่อาจารย์สอนนั่นแหละครับ..." ลีโอยิ้มเจ้าเล่ห์ ขยับเข้าไปกระซิบใกล้ๆ จนอีกฝ่ายต้องผถถอยหลังไปครึ่งก้าว "เพียงแต่... ผมแค่นำมันมาปรับใช้กับโลกแห่งความเป็นจริง ที่คนเรามักยอมจ่ายแพงเพื่อแลกกับความอยู่รอดก็เท่านั้นเองครับ" เซราฟิน่าเม้มริมฝีปากแน่น กำลังจะเอ่ยปากต่อว่าความกะล่อนของลูกศิษย์ตัวแสบ แต่ทว่า... บรรยากาศโดยรอบกลับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน อุณหภูมิในโถงพักคอยลดฮวบลงจนติดลบ ลมหายใจของทุกคนกลายเป็นไอสีขาวขุ่น คบเพลิงรอบด้านกะพริบไหวรุนแรงก่อนจะดับสนิทลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดสนิทกลืนกินทุกสิ่ง และทันใดนั้นเอง... เสียงคำรามต่ำทุ้มราวกับเสียงสะท้อนจากขุมนรกก็ดังขึ้นจากพื้นหินเบื้องล่าง พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว เซราฟิน่าหน้าถอดสีทันที เธอยกไม้เท้าเวทมนตร์ขึ้นตั้งรับโดยสัญชาตญาณ แววตาฉายชัดถึงความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด "ไม่ใช่... มอนสเตอร์ทั่วไป..." อาจารย์สาวพึมพำเสียงสั่น "นี่มันแรงกดดันระดับบอสลับ... ทำไมมันถึงตื่นขึ้นมาตอนนี้ล่ะ!" ลีโอหุบยิ้มทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองความมืดเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง ก่อนที่หน้าต่างระบบสีแดงฉานจะเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า... [คำเตือนระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการตื่น 100% ของ "ราชันอสูรเงาพันปี" (บอสลับชั้นที่ 4)] [เงื่อนไขพิเศษ: บอสตนนี้มีความแค้นฝังหุ่นต่อ "ผู้ครอบครองระบบพ่อค้า" และกำลังมุ่งตรงมายังตำแหน่งของคุณในรัศมี 10 เมตร!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเล่ห์กลของพ่อค้าหนุ่มคนนี้นะครับ