ภารกิจช่วยเหลือกลุ่มฮันเตอร์ฝึกหัด

"ถ้าแกกล้าถอนตัวตอนนี้ ฉันจะถือว่ากองร้อยอัศวินฝึกหัดของนายเป็นแค่ฝูงสุนัขขี้เรื้อนที่รอวันถูกเชือดทิ้ง" เสียงกระแทกเกราะเหล็กดังสะท้อนก้องไปทั่วผนังหินปูนชื้นแฉะของดันเจี้ยนชั้นที่เจ็ด กลิ่นอับชื้นและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มีดกรีดออกเป็นชิ้นได้ ฮันเตอร์ระดับกลางจากกิลด์ราชสีห์ครามผู้หนึ่งกำลังยืนค้ำหัวเด็กหนุ่มผมทองสั่นเทาที่กองอยู่กับพื้น ร่างของฮันเตอร์รุ่นพี่คนนั้นเต็มไปด้วยรอยแผลฉีกขาดจากกรงเล็บอสูร แต่แววตาที่มองลงมากลับเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและอำนาจดิบเถื่อน ลีโอถอนหายใจยาวออกมาเบื้องหลังเสาหินขนาดใหญ่ เขาไม่ได้สนใจการทะเลาะเบาะแว้งไร้สาระตรงหน้าเท่ากับการคำนวณต้นทุนและกำไรในหัวตอนนี้ "เด็กพวกนั้นติดอยู่ข้างในโซนรอยแยกมิติมาสามชั่วโมงแล้วครับคุณลีโอ..." คาอิน รองหัวหน้าหน่วยกู้ภัยกระซิบด้วยน้ำเสียงร้อนรน มือสั่นระริกขณะเช็ดคราบเหงื่อออกจากดาบสั้น "อุณหภูมิในนั้นลดฮวบลงจนผิดธรรมชาติ เวทมนตร์สื่อสารตัดขาดโดยสมบูรณ์ ถ้าเราช้ากว่านี้อีกนิดเดียว... ต่อให้มีพลังระดับสูงแค่ไหนก็คงได้เก็บกวาดแค่ศพกลับออกไป" ลีโอยังคงนิ่งเงียบ ดวงตาเรียวรีใต้ฮู้ดสีเข้มกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อประเมินความเสียหาย รอบตัวเขาคือซากศพของอสูรระดับกลางที่ถูกจัดการอย่างลวกๆ ร่องรอยการต่อสู้บ่งบอกชัดเจนว่ากลุ่มฮันเตอร์ฝึกหัดชุดนี้ขาดทั้งการประสานงานและประสบการณ์ พวกเขาดื้อรั้นฝ่าฝืนคำเตือนของกิลด์เพื่อเข้ามาล่าสมบัติชั้นใน จนกระทั่งติดกับดักของดันเจี้ยนที่กำลังเปลี่ยนสถานะเป็น 'ดันเจี้ยนวิกฤต' ระบบพ่อค้าสารพัดนึกในหัวของลีโอส่งเสียงเตือนเบาๆ เป็นระยะ หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า: [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติทางกายภาพในรัศมี 50 เมตร] [ภารกิจช่วยเหลือเร่งด่วน: นำพากลุ่มฮันเตอร์ฝึกหัดออกจากดันเจี้ยนระดับกลางอย่างปลอดภัย (0/12 คน)] [เงื่อนไขเวลา: 45 นาที] [รางวัล: แต้มร้านค้า 15,000 แต้ม, สูตรอาหารลับ 'สตูว์เนื้ออุ่นวิญญาณ', และสิทธิ์ปลดล็อกคลังสินค้าระดับ 3] "สี่สิบห้านาทีกับเด็กสิบสองคน..." ลีโอยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น รอยยิ้มที่ทำให้คนที่ทำธุรกิจร่วมกับเขามานานรู้สึกเสียวสันหลังวาบทุกครั้ง "แถมสภาพจิตใจของเด็กพวกนั้นน่าจะพังทลายไปครึ่งหนึ่งแล้วด้วย... คาอิน นายคิดว่าค่าไถ่... อ้างว่าค่าเหนื่อยในการกู้ภัยครั้งนี้ เราควรเรียกเก็บจากกิลด์ราชสีห์ครามเท่าไหร่ดีล่ะครับ" "วะ... เวลาแบบนี้ท่านยังจะคิดเรื่องเงินอีกหรือครับ!" คาอินหน้าซีดเผือด "เงินคือพลังชีวิตของฮันเตอร์ครับคุณคาอิน และสำหรับผม เงินคือความยุติธรรม" ลีโอดึงผ้าคลุมไหล่จัดให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเท้าออกจากเงาเสาหิน เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินดังขึ้นเป็นจังหวะมั่นคง ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของฮันเตอร์กิลด์ราชสีห์ครามที่หันมามอง เซราฟิน่าที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกล ปรายตามองชายหนุ่มด้วยแววตาเรียบเฉย แต่มุมปากของเธอกลับกระตุกขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทัน เธอก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับสะบัดมือเบาๆ คทาเวทมนตร์ปลายคริสตัลสีนิลก็ปรากฏขึ้นพร้อมละอองแสงสีม่วงจางๆ "อย่ามัวแต่เล่นลิ้นน่าลีโอ ทางข้างหน้าถูกปิดตายด้วยค่ายกลเวทมนตร์โบราณ ฉันสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอม... มันไม่ใช่แค่ดันเจี้ยนระดับกลางธรรมดาแล้วล่ะครับ" เสียงหวานใสแต่เย็นชาเอ่ยเตือนด้วยความจริงจัง ลีโอหรี่ตาลง มองทะลุกำแพงหมอกเวทมนตร์สีเทาที่อยู่ลึกเข้าไปในอุโมงค์ ระบบของเขาส่งข้อมูลวิเคราะห์ออกมาทันที: *'ค่ายกลสะท้อนวิญญาณระดับ 4 - ปิดกั้นทางออกและดูดกลืนพลังมานาของผู้ติดอยู่ภายใน'* "สมเป็นอาจารย์เซราฟิน่า ไวต่อสัมผัสเรื่องพวกนี้เสียจริงนะครับ" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อยเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ "แต่ถ้าพูดถึงเรื่องการเจาะเกราะค่ายกลล่ะก็... ผมมีสินค้าชิ้นใหม่เพิ่งนำเข้าจากดันเจี้ยนแดนเหนือมาพอดี" เขายื่นมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ท หยิบขวดแก้วใสบรรจุของเหลวสีทองประกายมุกออกมาสามขวด กลิ่นหอมหวานคล้ายดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นฉุนของสมุนไพรลอยฟุ้งขึ้นมาทันทีที่จุกไม้ก๊อกถูกดึงออก "นี่คือ... 'น้ำยาละลายรากเหงื่อมานา' ครับ" ลีโอยิ้มพราย ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับพ่อค้าหน้าเลือดที่กำลังจะปิดการขายครั้งใหญ่ "ราคาปกติขวดละห้าพันแต้ม แต่เนื่องจากสถานการณ์ฉุกเฉิน ผมคิดราคาพิเศษสำหรับกิลด์ราชสีห์คราม... สามขวด หนึ่งหมื่นสองพันเหรียญทอง หรือไม่ก็สิทธิ์ในการครอบครองเหมืองแร่มานาชั้นสามเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม" ฮันเตอร์รุ่นพี่คนเดิมหน้าดำคร่ำเครียด กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "แก! เจ้าพ่อค้าหน้าเงิน ในสถานการณ์แบบนี้ยังจะมาขูดรีดกันอีกเรอะ! ถ้าพวกฉันไม่ตกลง..." "เชิญตามสบายครับ" ลีโอตัดบทอย่างไร้เยื่อใย เขายื่นขวดน้ำยาให้เซราฟิน่าถือไว้หนึ่งขวด ก่อนจะหันหลังทำท่าจะเดินกลับ "เด็กๆ ในนั้นจะกลายเป็นอาหารของอสูรเงาภายในสิบนาที ส่วนพวกคุณก็รอรับใบประกาศนียบัตรไว้อาลัยจากกิลด์ได้เลย ผมเป็นพ่อค้านะครับ ไม่ใช่แม่พระเทเรซ่า การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจเสมอ" "ทะ... ตกลง! ฉันตกลง!" ฮันเตอร์คนนั้นตะโกนลั่นด้วยความจนมุม ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความแค้นใจ "เอาเงื่อนไขเหมืองแร่มานาไป! แต่ถ้าพวกนายช่วยเด็กๆ ออกมาไม่ได้แม้แต่คนเดียว ฉันจะเอาเลือดหัวแกออกแน่!" ลีโอหยุดเดิน ชำเลืองมองกลับมาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ "ยินดีด้วยครับที่ท่านเป็นคนมองการณ์ไกล การค้าที่ดีต้องมีความพึงพอใจทั้งสองฝ่ายเสมอ" พริบตาเดียว บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป ลีโอเปลี่ยนท่าทีจากพ่อค้าเจ้าเล่ห์มาเป็นผู้นำกองกำลังเฉพาะกิจอย่างเฉียบขาด เขาพยักหน้าให้เซราฟิน่า นักเวทสาวเข้าใจสัญญาณทันที เธอร่ายเวทบทใหญ่ คทาในมือส่องแสงสว่างวาบจนอุโมงค์มืดทึบสว่างไสวราวกับกลางวัน "อาจารย์เซราฟิน่า เปิดทางครับ! ส่วนคาอิน คุ้มกันด้านหลัง อย่าให้ตัวป่วนจากไหนเข้ามาขวางทางทำมาหากินของเราเด็ดขาด!" ลีโอพุ่งตัวนำหน้าเข้าไปในเขตหมอกค่ายกลเวทมนตร์ ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไวราวกับเสือดาว เสียงคำรามกึกก้องของอสูรเงาจากเบื้องลึกดังสะท้อนรับการมาเยือนของพวกเขา กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านเข้มข้นขึ้นทุกขณะ แต่นั่นยิ่งทำให้แววตาสีเข้มของชายหนุ่มลุกโชนด้วยความตื่นเต้น พวกเขาฝ่าด่านอสูรเงาระดับกลางสามตัวแรกได้อย่างรวดเร็วด้วยการประสานงานที่ไร้ที่ติระหว่างเวทมนตร์ทำลายล้างของเซราฟิน่าและไหวพริบการใช้ไอเทมสนับสนุนของลีโอ จนกระทั่งมาถึงโถงกว้างใจกลางรอยแยกมิติ ซึ่งเป็นจุดที่กลุ่มฮันเตอร์ฝึกหัดถูกกักตัวไว้ ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนต้องชะงัก เด็กๆ ทั้งสิบสองคนนอนหมดสติอยู่บนพื้นหิน วงแหวนเวทมนตร์สีดำสนิทกำลังหมุนวนอยู่เหนือร่างของพวกเขา ดูดกลืนพลังชีวิตทีละน้อย และตรงกลางห้องนั้นเอง ร่างของอสูรร้ายตัวใหญ่ยักษ์ที่มีลักษณะคล้ายแมงมุมยักษ์เกราะเหล็กกำลังอ้าปากกว้าง เตรียมฝังเขี้ยวลงบนร่างของหัวหน้ากลุ่มฮันเตอร์ฝึกหัดสาวผู้ไร้ทางสู้ "แย่ล่ะสิ..." ลีโอพึมพำ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นบางสิ่งบนหน้าผากของอสูรตัวนั้น ไม่ใช่แค่อสูรดันเจี้ยนระดับกลางทั่วไป... แต่มันมีสัญลักษณ์ประหลาดรูปดวงตาที่สามสลักอยู่ ซึ่งเป็นเครื่องหมายของ 'สมาคมลับ' ที่ทางการกำลังตามล่าตัวอยู่ เซราฟิน่าก้าวขึ้นมาข้างกาย ร่ายเวทเตรียมระเบิดพลังใส่เจ้าแมงมุมยักษ์ "ลีโอ ถอยไป ฉันจะจัดการมันในดาบเดียว..." "ช้าก่อนครับอาจารย์เซราฟิน่า..." ลีโอยกมือขึ้นห้ามด้วยสีหน้าจริงจังอย่างที่หาได้ยากยิ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปยังเงาตะคุ่มที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืดหลังเสาหินอีกด้านหนึ่งของห้องโถง เงาร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากกะโหลกสัตว์ประหลาด ดวงตาส่องแสงสีแดงฉานน่ากลัว และเสียงหัวเราะแหบพร่าก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบงันทั้งหมด "ไม่นึกเลยว่า... พ่อค้าเร่ร่อนผู้เลื่องชื่อ จะมาแส่หาเรื่องถึงถิ่นของพวกเราด้วยตัวเองแบบนี้" บุคคลปริศนากล่าวด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น พร้อมกับโยนศีรษะของฮันเตอร์ลาดตระเวนกิลด์ระดับสูงลงมาแทบเท้าของลีโอ "ยินดีต้อนรับสู่กับดักสุดท้าย... คุณลีโอ" ระบบในหัวของลีโอส่งเสียงเตือนรัวเร็ว เสียงสัญญาณสีแดงกะพริบถี่พร้อมข้อความขนาดใหญ่ที่สว่างวาบจนแสบตา: [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนระดับผู้บัญชาการ 'กลุ่มเงาทมิฬ'] [เงื่อนไขภารกิจเปลี่ยนกระทันหัน: เอาชีวิตรอดจากบอสลับและปกป้องพยานทั้งหมด] [คำเตือน: บุคคลปริศนาเบื้องหน้ามีความเชื่อมโยงโดยตรงกับอดีตที่สูญหายของตัวเอก] ลีโอยิ้มค้างอยู่บนใบหน้า รอยยิ้มของพ่อค้าผู้เจนจัดหายวับไปกับตา แทนที่ด้วยแววตาคมกริบที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ เขากำด้ามมีดสั้นในมือแน่นจนข้อต่องอขาว -------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและแบ่งปันความอบอุ่นใน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดครับ