การเผชิญหน้ากับบอสย่อย: ราชันย์แมงมุมเงา

กลิ่นไอเย็นยะเยือกของหยาดน้ำค้างผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอุโมงค์หินอัคนีชั้นที่สี่ เสียงฝีเท้าของเหล่านักผจญภัยกลุ่มใหญ่กำลังถอยร่นด้วยความตื่นตระหนก ประกายไฟจากคถาเวทมนตร์สาดส่องกระทบผนังถ้ำ เผยให้เห็นเงาตะคุ่มนับร้อยที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่บนเพดานสูงชัน สถานการณ์เบื้องหน้าวิกฤตเกินกว่าที่ใครจะคาดคิดครับ "แนวหน้าแตกแล้ว! พวกมันลงมาพร้อมกันทั้งฝูง! ถอยเร็ว!" เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวของฮันเตอร์แรงก์ C ดังสะท้อนก้องกราบหิน แผงป้องกันเวทมนตร์ของกิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ พังทลายลงในเวลาไม่ถึงสามนาทีภายใต้การจู่โจมของฝูงแมงมุมเงาอัคคี สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่มีเปลือกนอกแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าและพิษร้ายที่สามารถหลอมละลายเกราะเวทได้ภายในพริบตา ทว่า ท่ามกลางความโกลาหลนั้น กลับมีร่างหนึ่งยืนปักหลักนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด ลีโอยืนเท้าแขนอยู่กับลังไม้สลักลายโบราณ ใบหน้าคมคายสวมทับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยความรวดเร็ว ระบบพ่อค้าสารพัดนึกของเขากำลังประมวลผลข้อมูลของเป้าหมายหลักในรัศมีร้อยเมตรอย่างแม่นยำ [ ตรวจพบเป้าหมาย: ราชันย์แมงมุมเงา (Boss - แรงก์ B ขั้นสูง) ] [ จุดอ่อน: ต่อมพิษใต้ส่วนอกมีความไวต่อความร้อนสูงเป็นพิเศษ และเส้นประสาทการมองเห็นจะเสียหายชั่วขณะเมื่อเจอกับแสงสะท้อนความเข้มข้นสูง ] [ คำแนะนำจากระบบ: หากใช้ 'น้ำมันหอมระเหยสกัดจากดอกทานตะวันป่าดันเจี้ยน' ผสมกับ 'ผงฟอสฟอรัส' จะสร้างม่านแสงบดบังทัศนวิสัยของมันได้อย่างสมบูรณ์แบบครับ ] "ข้อมูลแน่นหนาและเป็นประโยชน์เหมือนเคยนะเจ้าสบบริหารตัวน้อย" ลีโอพึมพำกับตัวเองเบาๆ รอยยิ้มมุมปากขยายกว้างขึ้นกว่าเดิม "นี่นาย! ยังมีอารมณ์มาพึมพำอะไรอยู่ตรงนี้อีกรึไง!" เสียงหวานทุ้มที่เจือด้วยความหงุดหงิดดังขึ้นข้างกาย เซราฟิน่าอาจารย์สาวอัจฉริยะแห่งสถาบันเวทมนตร์หลวงก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเธอ ใบหน้าเรียบนิ่งเย็นชาแต่หน้าผากกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อบางๆ จากการใช้มานาจำนวนมากต้านทานฝูงลูกน้องของบอส เปลวเพลิงสีครามในมือของเธอยังคงคุกรุ่นพร้อมระเบิดออกได้ทุกเมื่อ "เกราะเวทของฉันเหลือพลังงานไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ถ้าพวกเรายังไม่ถอยออกไปตอนนี้ ได้กลายเป็นอาหารมื้อค่ำของพวกมันแน่" "ถอยงั้นหรือครับอาจารย์เซราฟิน่า?" ลีโอหันไปสบตาพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวอยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความสนุกสนานของนักธุรกิจที่มองเห็นโอกาสทองท่ามกลางวิกฤต "สำหรับพ่อค้าแล้ว คำว่า 'ถอย' ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมหรอกครับ ยิ่งสถานการณ์คับขันเท่าไหร่ มูลค่าของสินค้าในมือก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเท่านั้น" เซราฟิน่าขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาสีนิลจ้องมองชายหนุ่มราวกับเขาสติหลุดไปแล้ว "นายหมายความว่ายังไง... อย่าบอกนะว่านายคิดจะสู้กับราชันย์แมงมุมเงาตัวนั้นด้วยตัวคนเดียว?" "เปล่าเลยครับ ผมไม่ได้จะสู้คนเดียว..." ลีโอผายมือออกกว้าง พลางหยิบขวดแก้วคริสตัลบรรจุของเหลวสีทองอร่ามออกจากแหวนมิติทีละขวดอย่างใจเย็น "...แต่พวกเราจะร่วมมือกันเปิดร้านชั่วคราว เพื่อกอบกู้หน้าให้เหล่าฮันเตอร์ผู้สูงส่งพวกนั้นต่างหากล่ะครับ" ก่อนที่อาจารย์สาวจะได้เอ่ยปากแย้งอะไร เสียงคำรามต่ำทุ้มสะเทือนเลื่อนลั่นก็ดังมาจากความมืดมิดเบื้องบน ตึง! ร่างมหึมาแปดขาที่มีดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่ค่อยๆ ไต่ลงมาจากเพดานอุโมงค์ ไอความร้อนแผดเผาพวยพุ่งออกจากข้อต่อทุกส่วนของมัน ราชันย์แมงมุมเงาปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ แรงกดดันระดับแรงก์ B ขั้นสูงแผ่ขยายออกไปจนทำให้ฮันเตอร์หลายคนทรุดฮวบลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง "นั่นมัน... ราชันย์แมงมุมเงา! ตัวจริงเสียงจริง!" ฮันเตอร์หัวหน้าหน่วยสำรวจแผדเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนก "อาวุธของเราเจาะเกราะมันไม่เข้าหรอก! ทุกคนหนีไป!" ไม่มีใครคิดจะสู้ต่อ ทุกคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างไร้ระเบียบ ทิ้งให้ลีโอ เซราฟิน่า และลังสินค้าตั้งตระหง่านอยู่กลางเส้นทางเดินทัพของบอสยักษ์ ลีโอไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตะโกนเสียงดังฟังชัดกังวานไปทั่วทั้งอุโมงค์ด้วยทักษะเสริมพลังเสียงของระบบ "ทุกท่านครับ! หากไม่อยากกลายเป็นปุ๋ยใต้ดิน โปรดฟังทางนี้!" เสียงของลีโอหยุดฝีเท้าของฮันเตอร์หลายคนที่กำลังวิ่งหนี พวกเขาหันกลับมามองด้วยความงุนงงและโกรธเกรี้ยว "ไอ้บ้าเอ๊ย แกเป็นใครวะ! ถึงเวลาหนีเว้ย ไม่ใช่เวลามาขายของ!" ฮันเตอร์คนหนึ่งสบถลั่น "ผมไม่ใช่คนขายของธรรมดาครับ แต่ผมคือ 'พ่อค้าผู้จะมอบทางรอดให้พวกท่าน'!" ลีโอแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ มือขวาตบลงบนลังไม้เสียงดังสนั่น "ณ บัดนี้ ร้านค้าเฉพาะกิจ 'เกราะอัคคีโลหะไหล' และ 'ระเบิดแสงสกัดจากดอกทานตะวัน' เปิดให้บริการแล้วครับ! สำหรับฮันเตอร์กิลด์รุ่งอรุณและผู้ร่วมชะตากรรมทุกท่าน ผมมอบส่วนลดพิเศษในยามวิกฤต... ชำระด้วยคะแนนสะสมหรือไอเทมหายากหลังจบศึก!" เซราฟิน่าที่ยืนมองอยู่ข้างๆ ถึงกับมุมกระตุก เธอแอบสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความรู้สึกอยากจะฟาดคทาใส่หัวเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มผู้นี้เสียให้เข็ด *นี่เขายังมีแก่ใจมาทำธุรกิจกลางดงมอนสเตอร์เนี่ยนะ? ชายคนนี้ทำด้วยอะไรกันแน่...* แต่ก่อนที่ความเงียบจะครอบงำ ลีโอก็ไม่รอให้ใครตัดสินใจนาน เขาซัดขวดแก้วในมือขวาขึ้นไปบนอากาศอย่างแม่นยำ ปัง! ขวดแก้วบรรจุผงฟอสฟอรัสและน้ำมันหอมระเหยแตกกระจายออกท่ามกลางเพดานอุโมงค์ แสงสว่างจ้าดั่งดวงอาทิตย์ย่อมๆ พลันระเบิดขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมฉุนที่พุ่งเข้าจู่โหมประสาทสัมผัสของราชันย์แมงมุมเงาทันที กี้---ซซซซซ! ราชันย์แมงมุมเงากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ดวงตาทั้งสิบคู่ปิดสนิทเพราะทนรับแสงสะท้อนความเข้มข้นสูงไม่ไหว มันสะบัดขาหน้าไปมาอย่างคลุ้มคลั่ง สูญเสียการควบคุมทิศทางอย่างสิ้นเชิง "อาจารย์เซราฟิน่าครับ! ตอนนี้แหละ! เปลวเพลิงสีครามประสานจุดอ่อนใต้ส่วนอกของมัน!" ลีโอหันไปส่งสัญญาณพร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ แม้จะยังงุนงงกับจังหวะชีวิตของพ่อค้าหนุ่ม แต่สัญชาตญาณนักเวทอัจฉริยะของเซราฟิน่าก็ทำงานอย่างรวดเร็วโดยอัตโนมัติ เธอยกคทาขึ้นสูง มานาสีครามเข้มข้นระเบิดออกรอบตัวจนเกิดเป็นเกลียวคลื่นเพลิงหมุนวน อุณหภูมิรอบบริเวณพุ่งสูงขึ้นจนหินผาเริ่มหลอมละลาย "อย่ามาสั่งฉันนะ... ลีโอ!" เซราฟิน่าสะบัดคทาลงเบื้องล่าง ลูกบอลเพลิงสีครามขนาดมหึมาพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าปะทะกับจุดอ่อนใต้ส่วนอกของราชันย์แมงมุมเงาอย่างแม่นยำราวจจับวาง แรงระเบิดมหาศาลส่งผลให้ร่างยักษ์ของบอสกระเด็นลอยไปกระแทกกับผนังอุโมงค์จนหินถล่มลงมาทับถมร่างของมันจนมิด ความเงียบสงบเข้าปกคลุมอุโมงค์ชั้นที่สี่อีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของเหล่าฮันเตอร์ที่ยืนอ้าปากค้างมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน ไม่มีใครเชื่อสายตาตัวเอง บอสแรงก์ B ขั้นสูงที่กิลด์ใหญ่ร่วมมือกันยังแทบไม่ไหว กลับถูกจัดการลงได้ด้วยการประสานงานระหว่างนักเวทสาวทรงพลังและพ่อค้าเร่ผู้ใช้ไอเทมแปลกประหลาด ฮันเตอร์หลายคนมองลีโอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูถูกเหยียดหยามในตอนแรก แปรเปลี่ยนเป็นความศรัทธาและความเคารพอย่างสุดซึ้ง ราวกับเขาคือผู้กู้วิกฤตที่เทพเจ้าส่งมาโปรด ลีโอปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนเองอย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปโค้งตัวทำความสะอาดตามมารยาทสุภาพบุรุษ รอยยิ้มการค้าถูกระบายขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง "เห็นไหมครับอาจารย์ การค้ากับการรบ ถ้าวางแผนให้ดี มันก็คือศิลปะแขนงเดียวกันนั่นแหละครับ" เซราฟิน่าถอนหายใจยาวเหยียด เธอเก็บคทากลับเข้าแหวนมิติด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน แต่ริมฝีปากบางกลับแอบยกยิ้มขึ้นโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัวเช่นกัน "นายเนี่ยนะ... ปีศาจชัดๆ" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาทของลีโอกลับไม่ได้เป็นเสียงความสำเร็จทั่วไป หน้าต่างสีแดงเข้มข้นรูปแบบใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับข้อความที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของชายหนุ่มต้องชะงักค้างไปชั่วขณะ [ แจ้งเตือนลับจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในชั้นที่ห้า ] [ ภารกิจเร่งด่วนระดับ SSS: 'ประตูแห่งห้วงนรกถูกเปิดออก' - เงื่อนไข: กำจัดผู้มาเยือนจากมิติอื่นที่กำลังก้าวข้ามรอยแยกก่อนที่นาฬิกาทรายจะหมดลง ] [ เวลาที่เหลือ: 00:59:59 ] [ คำเตือนจากระบบ: สิ่งที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นเบื้องล่าง... ไม่ใช่มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนแห่งนี้อีกต่อไปแล้วครับนายท่าน ] -------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและแบ่งปันความอบอุ่นใน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดครับ