สงครามราคาในตลาดกลาง

กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อแดดเดียวทอดกระเทียมพริกไทยยังไม่ทันจางหายไปจากย่านการค้าเขตตะวันตก ป้ายไม้โอ๊คขัดเงาพร้อมตัวอักษรวิจิตรบรรจงก็ถูกตอกตรึงลงบนเสาหน้าร้านตรงข้ามอย่างรวดเร็วและจงใจ "ร้านโอสถและเสบียงพญามังกร... ลดราคาสินค้าทุกรายการเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ตลอดสัปดาห์นี้!" เสียงตะโกนประกาศกร้าวของเด็กหนุ่มในชุดเครื่องแบบกิลด์ระดับท็อปดังลั่นก้องตลาดกลาง ฝูงชนฮันเตอร์และพ่อค้ารายย่อยต่างฮือฮากันกรูเข้าไปมุงดูด้วยความสนใจ เป็นที่ประจักษ์ชัดเจนว่า "กิลด์โลหิตทมิฬ" ผู้ทรงอิทธิพลกำลังใช้สงครามราคาบีบให้ร้านค้าอิสระรายย่อยในย่านนี้ล้มละลายไปทีละราย และเป้าหมายหลักในวันนี้คงหนีไม่พ้น "ร้านอาหารดันเจี้ยน" ของพ่อค้ามือใหม่อย่างลีโอเป็นแน่ ภายในร้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่น ลีโอยังคงยืนเช็ดเคาน์เตอร์ไม้ด้วยผ้าสะอาดอย่างใจเย็น ท่าทีของเขาสุขุมจนน่าประหลาดใจ ต่างจากเซราฟิน่าที่กำลังนั่งขมวดคิ้วมุ่นอยู่มุมห้อง ร่างเพรียวระหงในชุดคลุมนักเวทสีครามขยับตัวด้วยความกระวนกระวาย ไม้เท้าเวทมนตร์ในมือสั่นระริกเล็กน้อยตามกระแสมานาที่เจ้าตัวพยายามสะกดกลั้น "เจ้าเด็กนี่... เขากำลังเล่นเกมสงครามทุนหนา เจ้าไม่เห็นหรือไงว่าพวกมันขายตัดราคาต่ำกว่าต้นทุนวัตถุดิบเวทมนตร์เสียอีก" เซราฟิน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงความกังวลไว้ในดวงคู่สวยคู่นั้นอย่างปิดไม่มิด นางปรายตาไปยังฝูงชนที่แห่แหนกันไปซื้อของฝั่งตรงข้าม "หากปล่อยไว้เช่นนี้ อีกไม่ถึงสามวันคลังสินค้าของเราคงต้องประกาศปิดตัวเป็นแน่" ลีโอวางผ้าลงบนเคาน์เตอร์ เขาหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ผู้เป็นอาจารย์ รอยยิ้มนั้นเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่มักจะทำให้เซราฟิน่าเผลอหลบสายตาอยู่เสมอ "อาจารย์ใจเย็นก่อนสครับ การทำธุรกิจไม่ได้วัดกันที่ใครทุนหนากว่าเสมอไปหรอกครับ แต่วัดกันที่ว่า... ใครเข้าใจ 'ความต้องการที่แท้จริง' ของลูกค้ามากกว่ากันต่างหาก" ลีโอเอ่ยพลางเคาะนิ้วลงบนหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏขึ้นเฉพาะหน้าเขา [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความพยายามผูกขาดตลาดจากกิลด์คู่แข่ง] [เงื่อนไขพิเศษปลดล็อก: ร้านค้าสามารถเปิดใช้งานโปรโมชั่น 'ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งพ่วงคำสาป' ได้ทันที] [รายละเอียดโปรโมชั่น: ลูกค้าที่ซื้อเนื้อย่างสวรรค์ 1 ไม้ จะได้รับ 'น้ำยาเพิ่มพลังมานาขั้นสูง' ฟรี 1 ขวด แต่พ่วงด้วย 'คำสาปท้องร้องจ๊อกๆ' เป็นเวลา 3 ชั่วโมง ซึ่งสามารถแก้ได้ด้วยการซื้อซุปสมุนไพรลดกรดของทางร้านเราเท่านั้น!] เซราฟิน่าชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินชื่อโปรโมชั่น ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าต่างระบบที่ลีโอจงใจเปิดให้ดู นางกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบฉบับนักเวทอัจฉริยะปรากฏขึ้นบนใบหน้า "เจ้า... นี่มันแผนการค้าหรือแผนชั่วร้ายกันแน่ เจ้าเด็กแสบ" เซราฟิน่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ความกังวลเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความทึ่งในความเจ้าเล่ห์เพทุบายของลูกศิษย์คนนี้ ไม่รอช้า ลีโอจัดการพิมพ์ป้ายโปรโมชั่นใหม่ด้วยลายมือหวัดๆ แต่สะดุดตาติดไว้หน้าร้านทันที ข้อความระบุชัดเจนว่า *"ซื้อเสบียงเกรด A ลุ้นรับยาฟื้นพลังฟรีทันที! อร่อยจนหยุดไม่อยู่ ท้องร้องจนหยุดไม่ได้!"* ความแปลกประหลาดนี้ดึงดูดความสนใจของเหล่าฮันเตอร์ที่ลังเลอยู่หน้ากิลด์คู่แข่งได้ทันที บรรดาฮันเตอร์ผู้หิวกระหายต่างกรูเข้ามาในร้านของลีโอด้วยความอยากรู้อยากเห็น กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศดันเจี้ยนสูตรลับผสมผสานกับบรรยากาศอันเป็นกันเองทำให้พวกเขาตัดสินใจสั่งซื้อทันทีโดยไม่ทันสังเกตตัวอักษรขนาดเล็กที่มุมป้าย ผ่านไปเพียงสองชั่วโมง เสียงโวยวายก็ดังขึ้นจากย่านการค้าฝั่งตรงข้าม ฮันเตอร์ร่างยักษ์ผู้หนึ่งที่เพิ่งซัดเนื้อย่างโปรโมชั่นเข้าไป กำลังกุมท้องด้วยใบหน้าซีดเผือด เสียงท้องร้องดังโครกครากสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของผู้คนรอบข้าง เขาพยายามวิ่งกลับไปที่ร้านของกิลด์คู่แข่งเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ทว่า... ทางกิลด์โลหิตทมิฬกลับไม่มีสินค้าประเภทแก้คำสาปหรือยาลดกรดขายเลยแม้แต่ขวดเดียว! "ช่วยด้วย! ใครก็ได้! ข้ากินยาฟื้นพลังของกิลด์พวกแกมา แต่ทำไมท้องข้าถึงปั่นป่วนแบบนี้วะ!" ฮันเตอร์คนดังกล่าวตะโกนลั่น พลางพะอืดพะอมจนแทบยืนไม่อยู่ ในขณะเดียวกัน ลูกค้าอีกหลายสิบคนที่รับประทานอาหารจากร้านของลีโอต่างก็เผชิญชะตากรรมเดียวกัน แต่ความแตกต่างคือ เมื่อพวกเขาเดินคอตกกลับมาที่ร้านของลีโอ ลีโอกลับยืนยิ้มแย้มรอต้อนรับพร้อมกับหม้อซุปสมุนไพรควันฉุยที่ส่งกลิ่นหอมชวนผ่อนคลาย "รับซุปสมุนไพรปรับธาตุสักถ้วยไหมครับพี่ชาย? สูตรพิเศษเฉพาะของทางร้านเรา แก้ปัญหากรดเกินและอาการท้องร้องได้ชะงักนัก... ราคาพิเศษสำหรับลูกค้าคนพิเศษ เพียงสามสียอดเหรียญเท่านั้นครับ" ลีโอยื่นถ้วยซุปให้ด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อม ฮันเตอร์ผู้เดือดร้อนรีบควักเงินจ่ายด้วยความเต็มใจทันที เพราะรสชาติอันกลมกล่อมของซุปไม่เพียงแต่เยียวยากระเพาะอาหารที่ปั่นป่วน แต่ยังช่วยเพิ่มค่าสถานะความต้านทานพิษชั่วคราวให้อีกด้วย ข่าวลือเรื่องความอร่อยที่มาพร้อมกับความปั่นป่วนกระจายไปทั่วตลาดกลางอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน ร้านโอสถและเสบียงพญามังกรฝั่งตรงข้ามจึงแทบไม่มีลูกค้าหลงเหลืออยู่เลย สินค้าลดเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์กองพะเนินจนฝุ่นจับเพราะไม่มีใครกล้าเสี่ยงซื้อยาที่ไร้การรับประกัน เซราฟิน่านั่งจิบชาสมุนไพรอย่างสบายใจอารมณ์ นางมองภาพความวุ่นวายหน้าร้านผ่านกรอบหน้าต่างด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ "เจ้าเล่นงานพวกมันเสียจนแทบไม่มีที่ยืนเลยนะลีโอ... แบบนี้อีกไม่นาน ทางกิลด์ใหญ่คงส่งคนมาเจรจาหรือไม่อيก็ส่งมือสังหารมาแน่ๆ" นางเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่เจือรอยยิ้มเอ็นดู "ก็ให้มันรู้ไปสิครับว่าระหว่างมือสังหารกับพ่อค้า ใครจะปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้เร็วกว่ากัน" ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันไปหยิบวัตถุดิบชิ้นต่อไปเตรียมปรุงอาหารสำหรับรอบค่ำ ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่น เสียงระฆังเตือนภัยเวทมนตร์ระดับสูงที่ติดไว้หน้าประตูก็ส่งเสียงกังวาน "กริ๊ง..." ยาวนานผิดปกติ พร้อมกับบรรยากาศโดยรอบที่พลันเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เงาร่างหนึ่งก้าวล้ำเข้ามาในร้าน ชายหนุ่มสวมฮู้ดสีดำสนิทปกปิดใบหน้าครึ่งบน เผยให้เห็นรอยแผลเป็นลึกลากผ่านริมฝีปาก เขากวาดสายตาคมกริบมองสำรวจทั่วร้าน ก่อนจะวางกล่องไม้ลึกลงบนเคาน์เตอร์ด้วยแรงมหาศาลจนเนื้อไม้แตกร้าวเป็นรอยแยก "ข้าได้รับมอบหมายให้นำ 'สิ่งนี้' มาส่งให้เจ้า... พ่อค้าหน้าเลือด" เสียงแหบพร่าเอ่ยลอดไรฟัน พร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก "ท่านเคานต์ผู้ดูแลเขตแดนต้องการเจรจา... ด้วยเงื่อนไขที่เจ้าปฏิเสธไม่ได้" ลีโอยังคงรักษารอยยิ้มบนใบหน้า แต่ดวงตาคู่คมกลับหรี่แคบลงเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมานาอันคุ้นเคยที่แผ่ออกมาจากรอยประทับบนกล่องไม้ใบนั้น—มันคือกลิ่นอายเดียวกับดันเจี้ยนลับที่ถูกปิดตายเมื่อสิบปีก่อน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและแบ่งปันความอบอุ่นใน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดครับ