การประชุมฉุกเฉินของสภาฮันเตอร์

เสียงกัมปนาทจากการทุบโต๊ะไม้โอ๊กหนาหนักดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของสภาฮันเตอร์ระดับประเทศ แรงสั่นสะเทือนนั้นมากพอจะทำให้ถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพงบนโต๊ะขยับเคลื่อนจนเกิดเสียงเสียดสีน่ารำคาญใจ แต่สำหรับ "ลีโอ" แล้ว มันไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ชายหนุ่มเพียงแค่ขยับเนกไทสีเทาเข้มของสูทสั่งตัดราคาแพงให้เข้าที่ พร้อมกับส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจแบบพ่อค้าผู้เจนจัดโลกให้กับผู้อำนวยการสภาวัยกลางคนผู้กำลังหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ตรงหัวโต๊ะ "คุณลีโอ! คุณกำลังจะบอกว่า ดันเจี้ยนระดับ S ที่เพิ่งปรากฏขึ้นใจกลางย่านการค้าเมื่อสามวันก่อน ไม่ใช่ภัยพิบัติที่ต้องรีบกวาดล้างอย่างนั้นหรือครับ!" เสียงตวาดด้วยความเหลืออดดังขึ้นจากรองประธานสภาฮันเตอร์ผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบ ลีโอไม่รีบร้อนตอบ เขายกแฟ้มข้อมูลหนังแท้ขึ้นมาเปิดผ่านๆ สายตาคมกริบกวาดมองตัวเลขสถิติอัตราการดรอปไอเทมและต้นทุนการเคลียร์พื้นที่ที่ทางสภาคำนวณเอาไว้ ซึ่งในมุมมองของนักธุรกิจผู้มองเห็นมูลค่าในทุกหย่อมหญ้า มันช่างเป็นตัวเลขที่ขาดตกบกพร่องและสิ้นเปลืองงบประมาณอย่างน่าขัน "ไม่ใช่ว่าไม่ต้องกวาดล้างหรอกครับท่านรองประธาน... แต่เรากำลังมองข้าม 'คุณค่าทางโภชนาการ' และ 'ทรัพยากรหมุนเวียน' ที่ซ่อนอยู่ใต้ซากปรักหักพังเหล่านั้นต่างหากครับ" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานและทรงพลังพอที่จะดึงดูดสายตาของเหล่าหัวหน้ากิลด์และฮันเตอร์ระดับแรงก์ S ทั้งสิบสองคนที่นั่งล้อมวงอยู่ให้หันมามองเป็นตาเดียว บรรยากาศภายในห้องประชุมอัดแน่นไปด้วยความกดดัน มวลมานาเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากฮันเตอร์ระดับสูงทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งราวกับมีภูเขาลอยฟ้ามากดทับ แต่ลีโอกลับใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเบาๆ พลางเรียกหน้าต่างสถานะโปร่งใสของระบบพ่อค้าดันเจี้ยนขึ้นมาตรวจสอบข้อมูลเบื้องหลังที่พวกเขามองไม่เห็น [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการประชุมลับของสภาฮันเตอร์ องค์กรกำลังประเมินสถานการณ์ความเสี่ยงของดันเจี้ยนกลายพันธุ์ 'รังมังกรเพลิงทมิฬ'] [ภารกิจพิเศษ: กล่อมสภาฮันเตอร์ให้เปลี่ยนแผนจากการทำลายล้างเป็นการลงทุนเชิงพาณิชย์] [เงื่อนไขความสำเร็จ: นำเสนอข้อเสนอทางธุรกิจที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ (0/1)] [รางวัล: สิทธิ์ในการผูกขาดการค้าวัตถุดิบระดับ SSS เป็นเวลา 3 เดือน และแต้มร้านค้า 50,000 แต้ม] ลีโอยิ้มรับในใจ ระบบนี้ช่างรู้ใจเขาเสียเหลือเกิน การถูกเชิญตัวมาในฐานะ 'ที่ปรึกษาพิเศษด้านทรัพยากรและไอเทมยุทธภัณฑ์' ครั้งนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเพียงแค่การขอคำปรึกษา แต่เป็นเกมการเมืองระหว่างกิลด์ใหญ่ที่ต้องการฮุบผลประโยชน์จากดันเจี้ยนใหม่ต่างหาก และเขาก็พร้อมที่จะกระโจนลงไปเล่นในกระดานนี้ด้วยความสนุกสนาน "ถ้าเราส่งทีมจู่โจมเข้าไปถล่มบอสประจำดันเจี้ยนจนแหลกสลายตามแผนเดิม สิ่งที่เราจะได้กลับมาก็มีเพียงซากกระดูกมังกรที่เสื่อมสภาพกับค่าซ่อมแซมเมืองนับพันล้านครับ..." ลีโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนและรับการหล่อเลี้ยงจากไอเทมระดับสูงแผ่กลิ่นอายความมั่นใจอันน่าเกรงขามออกมาอย่างแนบเนียน "แต่ถ้าท่านทั้งหลายยอมให้บริษัทการค้าของผมเข้าไปบริหารจัดการกระแสทรัพยากรภายใน..." เขาวางเอกสารข้อเสนอโครงการฉบับปรับปรุงลงตรงกลางโต๊ะ แผนผังการกระจายสินค้า สูตรการแปรรูปเกล็ดมังกรเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ และการสกัดน้ำยาลับจากต่อมมานาของมอนสเตอร์ถูกแจกแจงอย่างเป็นระบบด้วยลายมือที่สวยงามและเหตุผลรองรับที่แน่นหนาราวกับตำราเศรษฐศาสตร์ชั้นยอด เหล่าหัวหน้ากิลด์ต่างโน้มตัวลงมาพิจารณาเอกสารด้วยความสนใจ ทว่าในจังหวะนั้นเอง ประตูไม้บานใหญ่ของห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง แรงลมวูบหนึ่งพัดพาเอาความหนาวเย็นยะเยือกที่คุ้นเคยเข้ามาปกคลุมไปทั่วห้อง ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายดาราศาสตร์ขยับก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์บนเพดาน ใบหน้างملากระด่ายไร้ซึ่งรอยยิ้ม แววตาคู่คมกริบราวกับใบมีดน้ำแข็งกวาดมองผู้คนในห้องก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ชายหนุ่มผู้ยืนอยู่หน้าแผนผังธุรกิจ "เซราฟิน่า... อาจารย์มาทำอะไรที่นี่ครับเนี่ย?" ลีโอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววแปลกใจปนเอ็นดูระคนกัน นักเวทอัจฉริยะผู้เยือกเย็นต่อหน้าคนทั้งโลก ขยับริมฝีปากได้รูปด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะประชุมแล้ววางคถาประจำตัวลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่นจนทุกคนสะดุ้ง "ฉันได้ยินว่านายกำลังจะเอามังกรระดับ S ไปทำเป็น 'หม้อไฟชาบู' แจกจ่ายให้กับฮันเตอร์แรงก์ต่ำเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจท้องถิ่น... ลีโอ นายเสียสติไปแล้วหรือไง?" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความคาดคั้นถูกส่งตรงมายังเขา ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ กับท่าทีที่เริ่มจะเสียอาการของอาจารย์สาวคนสวย ผู้นำสภาและหัวหน้ากิลด์คนอื่นๆ ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเห็นการเผชิญหน้าระหว่างนักเวทผู้ทรงพลังที่สุดกับพ่อค้าหนุ่มผู้กุมเศรษฐกิจในเงามืด "ผมไม่ได้เสียสติครับอาจารย์... แต่ผมกำลังมองการณ์ไกลต่างหาก" ลีโอก้าวเข้าไปประชิดตัวอาจารย์สาวผู้สูงศักดิ์ กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรเวทมนตร์และดอกลาเวนเดอร์ลอยแตะจมูก เขาลดเสียงลงกระซิบเบาๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน "หรือว่าอาจารย์กลัวว่าผมจะรวยเกินไป จนไม่มีเวลามานั่งกินมื้อค่ำกับผมกันแน่ครับ?" เซราฟิน่าชะงักไปชั่วขณะ แก้มเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว เธอรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนความประหม่า พร้อมกับสะบัดชายผ้าคลุมด้วยความหงุดหงิดปนเขินอาย "ไร้สาระที่สุด! ใครเขาอยากจะไปทานมื้อค่ำกับพ่อค้าหน้าเลือดอย่างนายกัน..." เธอตอบเสียงแข็ง แต่มือเรียวบางที่กำคถาแน่นจนข้อต่อขาวซีดนั้นกลับบอกความจริงที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ทว่า ก่อนที่ลีโอจะได้หยอกล้ออาจารย์สาวต่อ เสียงเตือนระทึกขวัญจากระบบก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหันจนน่าตกใจ [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบความผิดปกติทางมาตรวิทยาดันเจี้ยน!] [รังมังกรเพลิงทมิฬไม่ได้ถูกสร้างขึ้นตามธรรมชาติ... แต่กำลังถูกควบคุมโดย 'ผู้เล่น' อีกคนจากต่างมิติ!] [คำเตือน: เป้าหมายกำลังมุ่งหน้ามายังห้องประชุมของสภาฮันเตอร์ในอีก 60 วินาทีข้างหน้า!] ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาเฉียบคมดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อ เขายื่นมือไปคว้าข้อมือเรียวของเซราฟิน่าไว้หลวมๆ เพื่อดึงเธอกลับมาอยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของตน พร้อมกับหันไปสบตากับผู้อำนวยการสภาที่กำลังหน้าซีดเผือด "ดูเหมือนว่า... แผนธุรกิจของเราคงต้องเลื่อนออกไปก่อนสักครู่แล้วล่ะครับทุกท่าน" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่น่าเกรงขาม "เพราะแขกที่ไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาเคาะประตูห้องประชุมของเราแล้วครับ" --- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนเส้นทางสายพ่อค้าของลีโอในบทนี้อย่างอบอุ่นนะครับ!