คะแนนประเมินที่ทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง

"เอกสารสรุปยอดขายจากดันเจี้ยนระดับอีโคซิสเต็มปิดผนึก... เป็นศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของรายได้ประจำปีของสมาคมฮันเตอร์ภาคพื้นทวีปก็จริงครับ แต่อย่าลืมว่านั่นคือตัวเลขที่สร้างขึ้นจากเศษซากวัตถุดิบเกรดต่ำที่คนอื่นมองว่าเป็นขยะนะครับท่านประธาน" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือแววเจ้าเล่ห์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ชั้นสิบห้า เบื้องหน้าโต๊ะไม้มะฮอกกานีขัดเงาวับ บรรดาคณะกรรมการประเมินผลฮันเตอร์ระดับสูงกำลังจ้องมองกระดาษรายงานแผ่นบางในมือด้วยสีหน้าประดุจเห็นผีสาง ในขณะที่เจ้าของผลงาน—ลีโอ—ยืนกอดอกพิงผนังด้วยท่าทีสบายอารมณ์ ดวงตาคู่คมกวาดมองปฏิกิริยาของแต่ละคนอย่างใจเย็น พลางนึกย้อนไปถึงคราบเขม่าควันและกลิ่นอายเวทมนตร์อันบ้าคลั่งในดันเจี้ยนเมื่อวานนี้ ไม่มีใครคิดว่าอดีตฮันเตอร์แรงก์ F ผู้แบกรับฉายาตัวถ่วง จะสามารถเปลี่ยนกลยุทธ์การเคลียร์ดันเจี้ยนให้กลายเป็น ‘มหกรรมสตรีทฟู้ดใต้พิภพ’ ได้สำเร็จ "ลีโอ... นาย..." ฮันเตอร์สาวร่างสูงผู้รับผิดชอบการตรวจสอบความเสียหายขยับแว่นตาหนาเตอะ มือที่ถือปากกาขนนกสั่นเทาเล็กน้อย "นายไม่ได้แค่เคลียร์ดันเจี้ยนนะ นายเปลี่ยนระบบนิเวศของดันเจี้ยนโซน B-4 ให้กลายเป็นภัตตาคารเคลื่อนที่ต่างหาก! รู้ไหมว่ามอนสเตอร์ระดับมินิบอสอย่าง 'ราชันย์แมงมุมใยเพลิง' ที่พวกเราเคยต้องใช้ทีมเวทมนตร์ระดับ B-C สามทีมรุมปราบเป็นเวลาสามชั่วโมง... ทำไมมันถึงไปอยู่บนตะแกรงย่างบาร์บีคิวของนายได้แถมยังมีซอสสูตรพิเศษเคลือบอยู่ฟะ!" ลีโอยิ้มรับ รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความยโสโอหัง หากแต่เป็นรอยยิ้มของพ่อค้าผู้กุมความลับทางการค้าที่ทรงคุณค่าที่สุด "รสชาติคือพลังขับเคลื่อนที่แท้จริงครับคุณวิเวียน" ลีโอตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ นัยน์ตาพราวระยับ "มอนสเตอร์ก็แค่วัตถุดิบที่ยังไม่ได้รับการปรุงแต่งที่เหมาะสม หากเราเข้าใจจุดอ่อนของโครงสร้างโปรตีนในเนื้อของพวกมัน การใช้ความร้อนและเครื่องเทศที่ถูกต้องย่อมลดพลังต่อสู้ลงครึ่งหนึ่งโดยไม่ต้องเปลืองมานาสักหยดเดียว... และที่สำคัญ ลูกค้าในดันเจี้ยนหิวกระหายเสมอครับ" เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในหมู่คณะกรรมการ หลายคนพยายามกลั้นเสียงหัวเราะด้วยความขบขัน แต่เมื่อเหลือบไปเห็นตัวเลขกำไรสุทธิและอัตราการเคลียร์ดันเจี้ยนแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มโดยไม่มีฮันเตอร์คนไหนได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่คนเดียว รอยยิ้มเหล่านั้นก็แข็งค้างไปทันที ที่มุมห้อง... เซราฟิน่า อาจารย์สาวลึกลับผู้ทรงอิทธิพล นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้บุหนัง ใบหน้างดงามเย็นชาดั่งน้ำแข็งแกะสลัก แต่ดวงตากลับจับจ้องมาที่ลีโอด้วยประกายซับซ้อน เธอกำลังพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษามาดของนักเวทอัจฉริยะผู้ไม่เคยสะทกสะท้านต่อสิ่งใด แต่แก้มเนียนใสที่ขึ้นสีเรื่อจางๆ และมุมปากที่กระตุกนิดๆ นั้น ฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังนึกถึงรสชาติของ 'เสียไม้ปิ้งราดซอสสมุนไพรดันเจี้ยน' ที่เธอเผลอกินเข้าไปอย่างไร้สติเมื่อวานนี้ *ให้ตายสิ... ตาเด็กบ้านี่ ทำให้ฉันเสียฟอร์มอีกแล้วนะ* เซราฟิน่าคิดในใจ พร้อมกับซ่อนมือที่กำลังกำชายเสื้อคลุมแน่น "เอาล่ะ" ประธานคณะกรรมการผู้ชราภาพกระแอมไอเบาๆ เพื่อดึงบรรยากาศกลับสู่ความจริงจัง เขาผสานมือเข้าหากันแล้วมองตรงมายังลีโอด้วยแววตาพิจารณา "ตามเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป การประเมินผลฮันเตอร์จะวัดจากความเร็วในการเคลียร์ ความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม และปริมาณมานาที่ใช้... ซึ่งตามเกณฑ์นั้น นายควรจะได้คะแนนเฉลี่ยในระดับ C หรือ B เท่านั้น" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันขึ้นมาทันที ฮันเตอร์หลายคนเริ่มพยักหน้าเห็นด้วย แต่แล้วประธานก็พลิกเอกสารแผ่นสุดท้ายขึ้นมา "แต่... สมาคมเรามีกฎข้อที่เจ็ดร้อยแปด..." ประธานหยุดเว้นจังหวะ สายตาคมกริบกวาดมองทุกคน "ในกรณีที่ดันเจี้ยนถูกเคลียร์ด้วยวิธี 'สร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจ' และสามารถลดอัตราการเกิดดันเจี้ยนเบรก (Dungeon Break) ได้เป็นศูนย์ คะแนนพิเศษจะถูกคูณด้วยสัมประสิทธิ์แห่งนวัตกรรม" ลีโอหรี่ตาลงเล็กน้อย ระบบพ่อค้าสารพัดนึกในหัวเริ่มส่งเสียงเตือนเบาๆ *[ติ๊ง! ตรวจพบการคำนวณคะแนนพิเศษระดับอาณาจักร]* "และผลคะแนนรวมของฮันเตอร์ลีโอ..." ประธานประกาศด้วยน้ำเสียงกังวานชัดเจน "คือ 98.7 คะแนน... อยู่อันดับหนึ่งของการประเมินรอบประจำปีนี้อย่างเป็นทางการ!" ตูーム! ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางห้องประชุม ทุกคนอ้าปากค้างจนแทบจะกลืนกำปั้นลงไปได้ เสียงอุทานด้วยความตกใจดังเซ็งแซ่ อันดับหนึ่ง? ฮันเตอร์แรงก์ F ที่เพิ่งเลื่อนขั้นมาหมาดๆ แซงหน้านักเวทอัจฉริยะและนักดาบระดับแนวหน้าของกิลด์ใหญ่กวาดคะแนนสูงสุดไปครองได้อย่างไร! วิเวียนถึงกับทำปากกาหลุดมือร่วงกระทบพื้น ส่วนเซราฟิน่าเบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนจะหลบสายตาด้วยความรู้สึกประหลาดลึกซึ้ง เธอยอมรับจากใจจริงว่า แม้เธอจะเก่งกาจเรื่องเวทมนตร์ทำลายล้างแค่ไหน แต่เรื่องการพลิกวิกฤตให้เป็นทองคำ... ไม่มีใครเทียบเด็กหนุ่มคนนี้ได้เลยจริงๆ ลีโอโค้งตัวคำนับอย่างสุภาพตามวิสัยทัศน์ของพ่อค้ามืออาชีพ รอยยิ้มบางๆ ประดับบนใบหน้า "ขอบพระคุณสำหรับคะแนนประเมินครับ ทางร้าน... อ้าs, ทางสมาคมของเราคงต้องจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จนี้ด้วยเมนูพิเศษสักหน่อยแล้วกระมังครับ" ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับผลลัพธ์อันเหลือเชื่อ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกสมาคม หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้องประชุมกะพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของลีโอต้องแข็งค้าง *[ประกาศเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในดันเจี้ยนลับใต้ดินเขตศูนย์กลาง... รหัสบอส: 'ผู้กล้าแห่งอดีตกาล' กำลังตื่นจากการหลับใหล]* เซราฟิน่าผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่ออ่านชื่อบอสตัวนั้น ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดครับ