ดันเจี้ยนรกร้างและการค้นพบสมบัติโบราณ

"ถ้าอาจารย์ยังก้าวเท้าผิดจังหวะอีกเพียงสามเซนติเมตร ผมเกรงว่าซากปรักหักพังแห่งนี้คงได้กลายเป็นหลุมศพคู่ของเราจริงๆ นะครับ" เสียงกระซิบเจือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของซากโบราณสถานชั้นใต้ดิน ลีโอชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย ปล่อยให้แสงสีฟ้าเรืองรองจากคริสตัลนำทางในมือส่องกระทบกับผนังหินแกรนิตที่สลักลวดลายอักษรโบราณ ลมหายใจของเขาผ่อนออกอย่างสม่ำเสมอ แสดงถึงความเยือกเย็นที่ฝึกฝนมาจากการเผชิญหน้ากับความตายในดันเจี้ยนมานับครั้งไม่ถ้วน เบื้องหลังของเขา เซราฟิน่าชักเท้ากลับทันที ดวงตาสีไพลินคู่สวยภายใต้ฮู้ดคลุมศีรษะฉายแววหงุดหงิดระคนประหม่า เธอปรายตามองพื้นหินที่เพิ่งสังเกตเห็นกลไกอักษรเวทซ่อนอยู่ หากเธอก้าวพลาดไปเพียงนิดเดียว ตาข่ายพิษกรดอัคคีที่ถูกตั้งค่าไว้คงได้แผดเผาร่างกายจนไม่เหลือซาก "ฉันไม่ได้ซุ่มซ่าม... ฉันแค่กำลังคำนวณวงจรมานาของกับดักพวกนี้ต่างหาก ลีโอ" นักเวทอัจฉริยะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามรักษามามาดความน่าเกรงขามของอาจารย์ผู้ทรงพลังเอาไว้ แม้ว่าปลายนิ้วเรียวที่กำไม้เท้าเวทมนตร์จะชื้นเหงื่อก็ตามที ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู เขาไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืดกับท่าทีฟอร์มจัดของหญิงสาว เพราะเป้าหมายของการมาเยือน "ซากโบราณสถานแห่งราชาไร้บัลลังก์" ในวันนี้ไม่ใช่การมาเดินเล่นชมสถาปัตยกรรม แต่เป็นภารกิจลับจากระบบที่ระบุไว้ชัดเจนว่า *[วัตถุดิบระดับตำนาน: รากแก้วพฤกษามายา และเศษเสี้ยวผลึกศิลาแห่งปัญญา กำลังรอการค้นพบ]* ซากโบราณสถานแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความอันตราย ระดับมานาความกดดันสูงลิ่วจนฮันเตอร์แรงก์ A หลายคนยังต้องถอยร่างกลับออกไป แต่นั่นไม่ใช่สำหรับลีโอ ผู้มีหน้าต่างร้านค้าสารพัดนึกและคู่มือดันเจี้ยนฉบับสมบูรณ์ในหัว "ตามตำนานเล่าว่า ราชาไร้บัลลังก์ทรงสละชีพเพื่อผนึกอสูรโบราณ แต่สิ่งที่หลงเหลือไว้กลับไม่ใช่แค่ซากปรักหักพังครับอาจารย์..." ลีโอเอ่ยขึ้นขณะกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงกว้างที่มีเสาหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน "แต่มันคือคลังสมบัติเชิงนิเวศวิทยาที่เติบโตขึ้นจากมานาเข้มข้นนับพันปี" เซราฟิน่ากวาดสายตามองไปเบื้องหน้า บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อพ้นจากเขตประตูกลไก ผนังหินเย็นยะเยือกก็ถูกแทนที่ด้วยรากไม้เรืองแสงสีม่วงอมฟ้าขนาดมหึมาที่แผ่ขยายปกคลุมทุกตารางนิ้ว กลิ่นอายของสมุนไพรโบราณโชยเข้าจมูก ปลุกสัญชาตญาณนักเวทของเธอให้ตื่นตัวขึ้นทันที "นั่นมัน... รากแก้วพฤกษามายาจริงๆ ด้วย!" เซราฟิน่าอุทานออกมาด้วยความทึ่ง ดวงตาเป็นประกายวาววับลืมมาดขรึมไปชั่วขณะ สมุนไพรชนิดนี้สูญพันธุ์ไปจากทวีปหลักตั้งแต่ยุคสงครามเทพเจ้า การได้พบมันในสภาพที่สมบูรณ์เช่นนี้ถือเป็นการค้นพบทางประวัติศาสตร์เวทมนตร์ครั้งยิ่งใหญ่ "ใจเย็นก่อนครับอาจารย์ ของดูลู่ทางสักนิด" ลีโอยื่นแขนออกไปขวางกั้นเมื่อเห็นเซราฟิน่าทำท่าจะก้าวเข้าไปหาต้นไม้เรืองแสงนั้นทันที "ระบบเตือนผมมาว่า สิ่งมีชีวิตที่ปกป้องพฤกษามายาไม่ได้มีแค่กับดักเวท แต่มันคือ... ผู้พิทักษ์ที่หลับใหล" สิ้นคำพูดของชายหนุ่ม พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงและเศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดาน รากไม้เรืองแสงสีม่วงทั่วทั้งห้องโถงกระพือไหวราวกับมีชีวิต ก่อนที่พวกมันจะบิดตัวรวมกันเป็นร่างของอสูรพฤกษาขนาดมหึมา ร่างกายเต็มไปด้วยเปลือกไม้หนาทึบและดวงตาสีแดงฉานที่จ้องมองผู้บุกรุกด้วยความเกรี้ยวกราด *โฮกกกก—!* เสียงคำรามสะเทือนเลื่อนลั่นดังก้องไปทั่วอุโมงค์ใต้ดิน แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่กระจายจนเซราฟิน่าต้องยกไม้เท้าขึ้นร่ายบาตรคุ้มกันอัตโนมัติ ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อประเมินพลังของศัตรูเบื้องหน้า "มันคือ... ผู้พิทักษ์โบราณแรงก์ S! ลีโอ ถอยไป ฉันจะจัดการเอง!" "ถอยไม่ได้หรอกครับอาจารย์ เพราะมื้อเย็นวันนี้... วัตถุดิบหลักกำลังยืนอยู่ตรงนั้นพอดี" ลีโอยิ้มกริ่ม ไม่มีความตื่นตระหนกอยู่ในแววตาคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย เขาสะบัดมือเรียก "มีดแล่เนื้อระดับตำนาน" ออกมาจากช่องเก็บของของระบบ แสงสีทองเรืองรองตัดกับความมืดมิดของดันเจี้ยน ความเจ้าเล่ห์และมั่นใจในตัวเองฉายชัดบนใบหน้าคมคาย เซราฟิน่าเหลียวมองชายหนุ่มข้างกายด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งหมั่นไส้ในความกวนประสาทและอุ่นใจอย่างประหลาด ท่ามกลางวิกฤตที่จ่อคอหอย หัวใจของเธอกลับเต้นผิดจังหวะไม่ใช่เพราะความกลัว แต่วินาทีที่ลีโอก้าวออกไปยืนบังหน้าเธอพร้อมกับรอยยิ้มท้าทายนั้น มันช่าง... พึ่งพาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ในจังหวะที่อสูรพฤกษาเงื้อมือมหึมาหมายจะฟาดลงมาบดขยี้ทั้งสองให้แหลکคามือ จู่ๆ หน้าจอสีฟ้าใสของระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าลีโอพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังลั่นกังวานในหัว *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับ: ผู้พิทักษ์โบราณแห่งราชาไร้บัลลังก์กำลังตอบสนองต่อ "สร้อยคอแห่งกษัตริย์" ที่ผู้เล่นถือครอง]* *[ภารกิจเร่งด่วนระดับ SSS: เจรจาหรือพิชิตผู้พิทักษ์ภายใน 3 นาที มิฉะนั้นดันเจี้ยนจะเริ่มกระบวนการทำลายตัวเอง]* *[คำเตือน: เบื้องหลังประตูชั้นในสุดของซากโบราณสถาน มี "บางสิ่ง" กำลังลืมตาตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน...]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดครับ