ค่ำคืนแห่งการปรุงยาและการต้มตุ๋นเชิงพาณิชย์

"ถ้าอาจารย์ยังเทน้ำยามาผิดอัตราส่วนอีกหยดเดียว ผมจะฟ้องสภาสถาบันว่าท่านแอบลักลอบกลั่นแร่มานากลวงในเขตหอพักนักศึกษาจริงๆ ด้วยนะครับ" เสียงกระซิบเจือความระอาลอดมาจากริมฝีปากของลีโอ ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังคีบผลึกสีครามขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวลงสู่หม้อดินเผาเนื้อหยาบ ควันสีม่วงอมชมพูพวยพุ่งขึ้นมาแตะปลายจมูก กลิ่นหอมฉุนคล้ายดอกมะลิปนกำยานฉุนกึกโชยตลบอบอวลไปทั่วห้องปฏิบัติการใต้ดินที่ปิดทึบ บรรยากาศรอบตัวอึมครึมและเต็มไปด้วยความตึงเครียด เส้นผมสีเงินยวงของเซราฟิน่ายามนี้ยุ่งเหยิงเล็กน้อย ปอยผมหลุดลุ่ยแนบชิดกับข้างแก้มเนียนที่เปื้อนคราบเขม่าสีดำจางๆ ดวงตาคู่สวยที่ปกติมักจะฉายแววเย็นชาและเย่อหยิ่ง บัดนี้กำลังจ้องมองหม้อปรุงยาด้วยความเคียดแค้นราวกับมันคือศัตรูคู่อาฆาต "เจ้าเด็กเหลือขอ... ถ้าไม่ใช่เพราะแผนบ้าๆ ของเธอที่ดันไปรับปากพวกสมาคมการค้าใต้ดินว่าจะส่งมอบ 'โอสถฟื้นฟูมานาเกรดพิเศษ' สามสิบขวดภายในคืนนี้ ฉันไม่มีทางมายืนหลังขดหลังแข็งทำเรื่องน่ารำคาญแบบนี้หรอกนะ!" เซราฟิน่าเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตตวัดมองหน้าลีโอด้วยความหมั่นไส้ระคนขัดใจ มือเรียวบางที่สวมถุงมือหนังเวทมนตร์ตวัดไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลม บังคับให้ไฟธาตุในเตาหลอมสงบลงอย่างทุลักทุเล นี่คือภาพที่ไม่มีใครในสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้เคยจินตนาการมาก่อน—อาจารย์สาวผู้ทรงอำนาจและเย็นชาดั่งน้ำแข็ง กำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าเตาถ่านเก่าๆ ร่วมมือกับอดีตฮันเตอร์แรงก์ F ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์ เพื่อปรุงยาขายส่งในตลาดมืดออนไลน์ผ่านระบบเครือข่ายลับ ลีโอเหลือบมองหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ระบบพ่อค้าสารพัดนึกยังคงกระพริบเตือนสถานะการสั่งซื้อที่พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ตัวเลขยอดเงินดิจิทัลในบัญชีลับขยับเพิ่มขึ้นทีละหลัก จนน่าใจหาย [ติ๊ง! ประกาศจากตลาดมืด 'โกดังเงา': ความต้องการ 'น้ำยาทิพย์ฟื้นฟูมานา (สูตรปรับแต่ง)' พุ่งทะยาน 300% เนื่องจากข่าวลือเรื่องการสำรวจดันเจี้ยนลับระดับ S คืนนี้] [คำเตือน: หากท่านส่งสินค้าล่าช้า ค่าปรับจะสูงถึง 5 เท่าของมูลค่าสัญญา และอาจเสี่ยงต่อการถูกตามล่าโดยกลุ่มมาเฟียเวทมนตร์ 'เดת' (Death)] "เห็นไหมครับอาจารย์ ลูกค้าเขารออยู่ ถ้าเราไม่รีบปั่นยอดตอนนี้ พรุ่งนี้เช้าเราคงได้กลายเป็นปุ๋ยอยู่หลังสถาบันจริงๆ แน่" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ แต่ใบหน้ากลับประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ชวนให้อยากหยิกสักที เซราฟิน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ นางปาดเหงื่อที่หน้าผากด้วยหลังมืออย่างไม่ถือตัว ก่อนจะยอมตักน้ำยาเหลวสีมรกตใส่ขวดแก้วคริสตัลขนาดจิ๋วที่ลีโอจัดเตรียมไว้อย่างเป็นระเบียบ งานฝีมือระดับปรมาจารย์ของนาง ผสานเข้ากับสูตรลับทางธุรกิจที่หลุดรอดมาจากระบบของลีโอ ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาสมบูรณ์แบบจนน่าตกใจ น้ำยาทุกขวดเรืองแสงสีฟ้าอ่อนระยิบระยับราวกับบรรจุดวงดาวไว้ภายใน "เสร็จไปอีกสิบขวด..." เซราฟิน่าพึมพำเบาๆ น้ำเสียงของนางเริ่มอ่อนลงเมื่อเห็นยอดเงินในระบบที่ลีโอเปิดให้ดูตรงหน้า แม้ปากจะบอกว่าเกลียดชังความโลภ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า รอยยิ้มพึงพอใจของเด็กหนุ่มตรงหน้าเวลานับเงิน มันมีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดสายตาให้นางละสายตาไม่ได้เลย "เก่งมากครับอาจารย์ สมกับที่เป็นนักเวทอัจฉริยะแห่งยุค ร่วมมือกับพ่อค้าหัวใสอย่างผมแล้ว รับรองว่าเราจะรวยเงียบๆ จนพวกสภาสถาบันตามเช็คภาษีไม่ทันแน่นอน" ลีโอหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ยื่นผ้าเช็ดหน้าสะอาดให้หญิงสาวอย่างเป็นสุภาพบุรุษ เซราฟิน่าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อรับผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมา ใบหน้าขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อโดยไม่ทราบสาเหตุ นางรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนอาการเขินอาย "ใคร... ใครร่วมมือกับเธอ อย่าสำคัญตัวผิดนะ เจ้าเด็กบ้า นี่ฉันแค่... แค่ทวงหนี้ที่เธอยืมตำราเวทฉันไปต่างหาก" ลีโอไม่ได้โต้แย้ง เขายิ้มรับความเก้อเขินนั้นอย่างรู้ทัน ก่อนจะก้มลงหยิบขวดวานิลลาและสมุนไพรป่าดันเจี้ยนมาเตรียมผสมลงในล็อตสุดท้าย ทว่า... ในจังหวะที่ปลายนิ้วกำลังจะแตะลงบนขวดแก้ว เสียงรอบตัวก็พลันเงียบสงบลงอย่างฉับพลัน บรรยากาศในห้องใต้ดินที่เคยอบอุ่นและมีเสียงควันเดือดปุดๆ กลับเย็นยะเยือกขึ้นอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เปลวไฟในเตาหลอมที่เคยลุกโชน กลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ เซราฟิน่าสะดุ้งสุดตัว นางผุดลุกขึ้นยืนโดยสัญชาตญาณ ไม้กายสิทธิ์ในมือสั่นเทาเล็กน้อย ดวงตากวาดมองไปรอบห้องด้วยความตื่นตัว "ลีโอ... นี่มันอะไรกัน?" ลีโอไม่ได้ตอบ เขายืนนิ่งค้าง สายตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าซึ่งเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความแจ้งเตือนที่คุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัวกำลังปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยตัวอักษรที่บิดเบี้ยวราวกับมีชีวิต [ติ๊ง! เตือนภัยระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมนอกเหนือจากฐานข้อมูลระบบ] [เป้าหมาย: สิ่งมีชีวิตรอดจากยุคบรรพกาล 'เงาแห่งพันธสัญญาที่แปด' กำลังจ้องมองมาที่คุณจากความมืด...] [คำเตือนจากระบบ: เขตอาคมป้องกันหอพักถูกเจาะทะลุ พลังงานมานาทั้งหมดถูกระงับชั่วคราว] เงาสสีดำสนิทที่มุมห้องค่อยๆ บิดตัวและขยายใหญ่ขึ้น มันก่อรูปร่างเป็นเงาร่างสูงใหญ่ไร้ใบหน้า ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งคู่เปิดขึ้นในความมืด จ้องมองตรงมาที่ลีโอและเซราฟิน่าด้วยความกระหายเลือด ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้ขยับตัว อากาศรอบตัวก็ระเบิดออกพร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังขึ้นในหัวของทั้งคู่ *"เจอตัวแล้ว... พ่อค้าแห่งพันธสัญญา... และทายาทแห่งผู้ทำลาย..."* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ