จุดเปลี่ยนของดีลลับ

เสียงหัวเราะเยาะหยันในลำคอของรินรดา ดังบาดแก้วหูท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ดวงตาคู่คมกริบของเธอกวาดมองสภาพอันยุ่งเหยิงของจิน—เสื้อเชิ้ตโอเวอร์사이즈ที่กระดุมหลุดลุ่ยไปสองเม็ดจนเผยให้เห็นไหปลาร้าเนียนและรอยจางๆ ที่อัลฟ่าหนุ่มฝากไว้เมื่อครู่ ก่อนจะวกกลับมาสบตากับคีรินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลนและอำนาจต่อรอง "คิดไม่ถึงเลยนะคะว่านักธุรกิจผู้ทรงเกียรติอย่างคุณคีริน จะลดตัวลงมาคลุกคลีกับโอเมก้าชั้นต่ำ... หรือว่าดีลร้อยล้านที่เรากำลังคุยกันอยู่ มันไม่มีค่าพอให้คุณรักษาภาพลักษณ์คะ?" น้ำเสียงจิกกัดของรินรดาคมกริบราวกับใบมีดที่เคลือบยาพิษ แต่ทว่า สิ่งที่น่ากลัวกว่าคำพูดเหล่านั้น กลับเป็นแววตาดำมืดสนิทของคีรินที่แผ่รังสีความเย็นยะเยือกออกมาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ร่างสูงใหญ่ของอัลฟ่าหนุ่มผละออกจากตัวจินอย่างช้าๆ ทว่ามั่นคง เขาก้าวเข้าไปหารินรดาด้วยก้าวเท้าย่างสามขุมที่เต็มไปด้วยคุกคาม กดดันจนคู่หมั้นสาวต้องถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แม้ปากจะยังเก่งแต่แววตาเริ่มไหวระริก "รินรดา..." เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาทีละคำ เย็นเยียบจนน่าขนลุก "ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในห้องนี้... และใครอนุญาตให้เธอกล้าใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับคนของฉัน" คำว่า 'คนของฉัน' กระแทกเข้าเต็มกลางใจของจิน จนโอเมก้าหนุ่มที่กำลังจะอ้าปากเถียงถึงกับชะงัก ดวงตากลมโตไหวระริกด้วยความตกใจ จินเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของอัลฟ่าหนุ่มที่ยืนบังร่างตนไว้มิด ความรู้สึกอุ่นวาบแปลกประหลาดแล่นพล่านขึ้นมาในอก ทั้งที่สมองพยายามสั่งให้ผลักไสและหยิบยกสัญญาธุรกิจบ้าๆ นั่นขึ้นมาตอกหน้าเขา "คนของคุณเหรอคะ?" รินรดาแค่น1เสียงหัวเราะอย่างเหลืออด พยายามตั้งสติแล้วเชิดหน้าขึ้นสู้ "อย่าลืมนะคะว่ากระดาษแผ่นเดียวในเซฟของฉัน มันระบุชัดเจนว่าบริษัทของคุณจะพังพินาศถ้าไม่มีตระกูลของฉันหนุนหลัง! โอเมก้าสำส่อนคนนี้ เป็นแค่เศษฝุ่นที่เขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้!" *เพี๊ยะ!* ไม่ใช่เสียงตบหน้า แต่เป็นเสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานที่คีรินปัดมันร่วงลงพื้นกระจายเกลื่อน เอกสารสัญญาทางธุรกิจปลิวว่อนราวกับใบไม้ร่วง ดวงตาคมกล้าของคีรินแดงก่ำด้วยโทสะที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาไม่เคยปล่อยให้ใครมาหยามเหยียดคนของเขาแบบนี้... ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นคู่หมั้นทางธุรกิจที่กุมชะตากรรมบริษัทไว้ก็ตาม "เศษฝุ่นอย่างที่เธอกล่าวหา..." คีรินก้าวเข้าไปประชิดตัวรินรดาจนเธอต้องผงะหงายหลัง "คือคนที่ฉันยอมเอาทุกอย่างในชีวิตแลกมา... จำใส่สมองเอาไว้ รินรดา ดีลธุรกิจระหว่างเรามันจบลงตั้งแต่วินาทีที่เธอกล้าก้าวเท้าเข้ามาอย่างไร้มารยาทในพื้นที่ส่วนตัวของฉันแล้ว!" "คุณ... คุณบ้าไปแล้วเหรอคีริน! คุณจะถอนหมั้นกับฉันเพื่อโอเมก้าไร้ค่าคนนี้น่ะนะ?!" รินรดากรيدลั่นด้วยความสติแตก ภาพลักษณ์หญิงสาวผู้สูงศักดิ์พังทลายลงไม่เป็นท่าเมื่อเจอความเด็ดขาดที่ไร้เยื่อใยของอัลฟ่าหนุ่ม "ใช่... ฉันยอมบ้า" คีรินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่ากลัวที่สุด "เชิญเอาเอกสารพวกนั้นกลับไป แล้วบอกพ่อของเธอเตรียมตัวรับหมายศาลข้อหาละเมิดความเป็นส่วนตัวและการหมิ่นประมาทได้เลย... ออกไปจากห้องของฉัน!" รินรดากัดริมฝีปากจนห้อเลือด เธอกวาดตามองคีรินด้วยความแค้นเคืองสุดซึ้ง ก่อนจะหันมาส่งสายตาร้ายกาจใส่จินที่ยืนอยู่ด้านหลัง "จำไว้... แกไม่มีทางมีความสุขหรอก!" พูดจบร่างเพรียวก็สะบัดหน้าพรืดเดินกระแทกส้นเท้าออกไปจากห้อง พร้อมกับเสียงปิดประตูดังปังสนั่น ความเงียบงันกลับมาปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง เหลือเพียงเศษซากเอกสารที่เกลื่อนกราดบนพื้น จินสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา ร่างบางกอดอกแล้วเชิดหน้าขึ้นทันทีเมื่อภัยคุกคามภายนอกหายไป สัญชาตญาณการป้องกันตัวทำงานทันที ปากเก่งๆ เริ่มทำงานเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวในอก "ทำเท่เป็นพระเอกขี่ม้าขาวเชียวนะคะเฮีย..." จินแค่นยิ้มหยัน ปรบมือช้าๆ ให้กับฉากละครเมื่อครู่ "แต่อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะซาบซึ้งจนยอมเซ็นสัญญาบ้าๆ นั่นนะ ดีลก็คือดีลค่ะ... ฉันไม่ได้บอกสักคำว่าจะยอมเป็น 'คนของเฮีย' ตามที่ประกาศกร้าวเมื่อกี้" คีรินที่เพิ่งหันกลับมาเผชิญหน้ากับร่างบาง ชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดกวนประสาทนั้น ดวงตาคมกลาความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นประกายระยิบระยับที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ "ใครบอกว่าฉันพูดเล่นเรื่อง 'คนของฉัน' ล่ะ หืม... ตัวแสบ" อัลฟ่าหนุ่มสาวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ทว่าทรงพลัง จินผถะถอยหลังตามสัญชาตญาณจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ แต่คีรินไวกว่า เขายกแขนขึ้นกักตัวร่างบางไว้ตรงกลาง วงแขนแข็งแรงกั้นทางหนีทุกทางจนจินตกอยู่ในอ้อมกอดกลายๆ กลิ่นอายฟีโรโมนกลิ่นดาร์กช็อกโกแลตผสมกาแฟเข้มข้นแผ่ซ่านโอบล้อมตัวโอเมก้าหนุ่มจนลมหายใจเริ่มติดขัด "เฮีย... ถอยไปนะ บอกว่า..." จินพยายามดันแผงอกกว้าง แต่แรงของโอเมก้าหรือจะสู้แรงอัลฟ่าหนุ่มที่ตั้งใจจะต้อนเหยื่อให้จนมุม "ไม่ถอย..." คีรินโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่บนพวงแก้มเนียน น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นด้วยความหมายที่ลึกซึ้งเกินกว่าทุกครั้ง "ดีลธุรกิจอะไรนั่น... ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว รินรดาพูดถูกอย่างหนึ่ง... ฉันบ้าไปแล้วจริงๆ ตั้งแต่วันที่เจอเธอ" หัวใจของจินกระตุกวูบ จังหวะการเต้นรัวเร็วจนน่ากลัว ดวงตากลมโตสั่นไหวอย่างควบคุมไม่อยู่ยามที่สบเข้ากับนัยน์ตาดำมืดที่สะท้อนเงาของตนเองชัดเจน ความดื้อรั้นที่มีทั้งหมดเหมือนถูกหลอมละลายหายไปกับความร้อนรุ่มที่แผ่ออกมาจากตัวของอัลฟ่าหนุ่ม "เฮีย... พูดบ้าอะไรเนี่ย..." เสียงของจินแผ่วเบาลงอย่างไร้เรี่ยวแรง ปากที่เคยเก่งกาจกลับเม้มเข้าหากันแน่นอย่างทำอะไรไม่ถูก "ไม่ได้บ้า..." คีรินกระซิบชิดริมฝีปากบางที่เผยอขึ้นเล็กน้อย สายตาของเขาจ้องมองลึกลงไปในดวงตาคู่นั้นราวกับจะค้นหาความจริง "ฉันเปลี่ยนเงื่อนไขใหม่แล้ว... จิน" "เงื่อนไข... อะไรอีกคะ?" จินถามเสียงสั่น หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก คีรินยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับด้วยประกายความรักที่ปิดไม่มิด ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้ากระซิบถ้อยคำที่ทำให้โลกทั้งใบของโอเมก้าหนุ่มหยุดหมุนลงตรงนั้น "เปลี่ยนจาก 'พันธะธุรกิจ'... มาเป็น 'พันธะหัวใจ' ระหว่างเรา... เธอจะรับข้อเสนอของฉันไหมล่ะ หืม?" ทว่า... ในวินาทีที่จินกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยแรงปรารถนาและหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันนั้นเอง— *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งร้อน ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดผางเข้ามาโดยไม่รอรับอนุญาต พร้อมกับเสียงหอบหายใจรัวของเลขาส่วนตัวที่วิ่่งหน้าตาตื่นเข้ามา พร้อมเอกสารด่วนที่สุดในมือ "ท่านประธานคะ! แย่แล้วค่ะ! หุ้นของบริษัทกำลังร่วงลงอย่างฮวบฮาบเพราะข่าวลือเรื่องการถอนหมั้น... และตอนนี้... ตอนนี้ทางคณะกรรมการบริหารฉุกเฉินกำลังเรียกประชุมด่วนที่สุดค่ะ!" คีรินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างถึงที่สุด ดวงตาคมกริบตวัดมองเลขาหนุ่มด้วยแววตาพิฆาต ขณะที่จินอาศัยจังหวะชุลมุนนี้ดันร่างหนาออกห่าง แล้วก้าวถอยหลังมาตั้งหลัก หัวใจที่เต้นรัวด้วยความเขินอายเมื่อครู่ กลับถูกดึงกลับมาสู่ความเป็นจริงอันโหดร้ายบนเส้นด้ายที่แขวนอยู่บนความฉิบหายครั้งใหญ่ของบริษัท! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินและความป่วนของเฮียคีรินกับน้องจินนะคะ!