รอยจูบที่ไม่ได้ตั้งใจ

เสียงกริ่งเตือนภัยของสัญชาตญาณในตัวจินดังกระหน่ำยิ่งกว่าเสียงหัวใจที่กำลังเต้นเร่าระทึก ประตูห้องทำงานหรูหราถูกดันเปิดกว้างเผยให้เห็นร่างเพรียวระหงของรินรดาที่ยืนถือแฟ้มเอกสารค้างเติ่ง ดวงตาคู่คมกริบของคู่หมั้นทางธุรกิจสาวกวาดมองภาพตรงหน้าด้วยประกายวาวโรจน์ที่ฉายชัดถึงความช็อกและเกรี้ยวกราดระคนกัน "อุ๊ย... ดิฉันคงเข้ามาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของคุณคีรินกับ... เด็กฝึกงานคนนี้สินะคะ" น้ำเสียงหวานหยดย้อยที่เคลือบไว้ด้วยพิษร้ายเอ่ยขึ้น รินรดากระตุกยิ้มมุมปากอย่างเยาะหยัน สายตากวาดสำรวจสภาพอันน่าระแวงสงสัย—ร่างของจินที่ถูกต้อนจนแผ่นหลังแนบติดกับบานกระจกใส โดยมีร่างสูงใหญ่ของคีรินกักตัวไว้ตรงกลาง วงแขนแข็งแกร่งยังคงค้ำยันอยู่บนกรอบกระจกราวกับต้องการปกป้อง แต่ในมุมมองของคนนอก มันคือฉากวาบหวิวที่ฟ้องร้องทุกอย่างโดยไม่ต้องมีคำแก้ตัว จินเม้มริมฝีปากแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์กำกวมนี้ โอเมก้าหนุ่มไม่ใช่คนที่จะยอมตกเป็นเหยื่อให้ใครมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรี ยิ่งเป็นผู้หญิงที่พยายามตีตราจองคีรินด้วยผลประโยชน์ทางธุรกิจด้วยแล้ว จินยิ่งไม่มีวันแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็นเด็ดขาด "ถ้าทราบว่ากำลังขัดจังหวะ... ก็น่าจะเคาะประตูก่อนเข้าห้องนะคะคุณรินรดา หรือว่ามารยาททางธุรกิจแบบนี้ เป็นสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กคะ" จินสวนกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมบาดลึก ดวงตากลมโตจ้องมองกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นแรงด้วยความตกใจเมื่อครู่ แต่ความท้าทายในสายตาของโอเมก้าหัวขบถกลับยิ่งลุกโชน รินรดากัดกรามกรอด หน้าสวยสะอ้านบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ปากเก่งนักนะ! อยู่ในสถานการณ์รดน้ำต้นไม้ในห้องทำงานผู้บริหารแบบนี้ ยังมีหน้ามาลอยหน้าลอยตาพูดจาอวดดีอีกเหรอคีรินค่ะ! คุณปล่อยให้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนี้มาหยามหน้าฉันถึงที่นี่ได้ยังไงคะ!" ประโยคหลังหันไปแหวใส่ชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหลังจิน ร่างสูงของคีรินยังคงนิ่งสนิท บรรยากาศรอบตัวอัลฟ่าหนุ่มแผ่ไอเย็นเยียบจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างน่าใจหาย ดวงตาดุคมกราบกวาดมองรินรดานิ่ง ๆ โดยไม่มีทีท่าลนลานแม้แต่น้อย ความเงียบที่คีรินมอบให้กลับทรงพลังยิ่งกว่าการตะโกนด่าทอเสียอีก "ห้องทำงานของฉัน... ใครจะเข้าออก หรือฉันจะอนุญาตให้ใครยืนตรงไหน มันไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องออกความคิดเห็น รินรดา" คีรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เย็นชา และเฉียบขาดจนคู่หมั้นสาวหน้าถอดสี "แล้วก็ช่วยกรุณารักษามารยาทในการเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันด้วย ครั้งหน้าถ้ายังไม่มีการนัดหมายและเคาะประตู ฉันจะให้ระบบรักษาความปลอดภัยเชิญเธอออกไปจากตึกนี้ถาวร" จินแอบเหลือบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของอัลฟ่าหนุ่ม หัวใจที่เคยเต้นรัวด้วยความโกรธเมื่อครู่ กลับมีจังหวะสะดุดแปลก ๆ กับท่าทีปกป้องอย่างไม่เกรงใจใครของคนตัวโต ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านขึ้นมาในอกอย่างไร้เหตุผล ทั้งที่ก่อนหน้านี้พวกเขายังยืนเถียงกันจนแทบจะกินหัวกันอยู่เลย รินรดาหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่กำลังแผดเผา "ก็ได้ค่ะ! ในเมื่อคุณคีรินติดธุระ... สำคัญมาก ฉันจะกลับมาก่อน แต่จำไว้นะคะว่าเรื่องสัญญาโปรเจกต์ใหญ่ที่เราต้องร่วมมือกัน คุณจะมาทำเป็นเล่นขายของแบบนี้ไม่ได้!" พูดจบ รินรดาก็กระแทកส้นสูงเดินสะบัดออกนอกห้องไปอย่างหัวเสีย เสียงปิดประตูห้องดังปังสะท้อนก้องความเงียบงันที่กลับคืนมาอีกครั้ง บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างใหญ่กลับมาอึมครึม ทว่าเต็มไปด้วยกระแสความตึงเครียดที่เปลี่ยนรูปแบบไปจากเดิม จินขยับตัวเล็กน้อยเพื่อผละออกจากพันธการ "ขอบคุณสำหรับบทละครฉากใหญ่เมื่อครู่นะคะเฮีย... แต่ช่วยกรุณาถอยออกไปไกล ๆ หน่อยค่ะ อากาศแถวนี้มันเริ่มน้อยลงแล้ว" จินเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดประชดนิด ๆ เพื่อกลบเกลื่อนความปั่นป่วนในอก ทว่าคีรินกลับไม่ยอมขยับเขยื้อน ร่างสูงใหญ่ยังคงโน้มตัวลงกักขังจินไว้ในวงแขนเช่นเดิม ดวงตาดุคมคู่นั้นก้มมองโอเมก้าปากเก่งนิ่งนาน แววตาที่มักจะแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ยามนี้กลับมีความลึกล้ำบางอย่างที่อ่านไม่ออก สะท้อนเงาร่างของจินอยู่ในนั้นอย่างชัดเจน "เมื่อกี้เธอกล้ามากนะจิน" คีรินเอ่ยเสียงต่ำ ชิดริมหริมฝีปากจนลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านพวงแก้มใส "กล้าต่อปากต่อคำกับรินรดา แถมยังกล้าท้าทายฉันสารพัด... คิดว่าตัวเองใหญ่มาจากไหนถึงได้ไม่กลัวใครเลยหึ?" "แล้วเฮียคิดว่าตัวเองเป็นใครล่ะคะ ถึงต้องให้ฉันก้มหัวยอมจำนนตลอดเวลา? คนเราถ้าไม่ได้ทำอะไรผิด จะต้องไปก้มหัวให้คนที่ไร้มารยาทแบบนั้นทำไม" จินเชิดหน้าขึ้นเถียงกลับทันควัน ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความดื้อรั้นที่เป็นเอกลักษณ์ จังหวะนั้นเอง... เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ในเสี้ยววินาทีที่จินกำลังจะหันหน้าหนีเพื่อหลบสายตาคุกคาม คีรินกลับเคลื่อนไหวรวดเร็วกว่า ปลายจั๊กจี้และสัมผัสอุ่นร้อนที่ทาบทับลงมาบนกลีบปากนุ่มโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำให้ดวงตาของจินเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง มันไม่ใช่แค่การสัมผัสผิวเผิน... ริมฝีปากหยักลึกของอัลฟ่าหนุ่มกดแนบสนิทลงมาอย่างหนักแน่นและมีความตั้งใจเต็มเปี่ยม ความนุ่มนวลที่เจือด้วยความดุดันและกลิ่นฟีโรโมนป่าสนอันทรงพลังโอบล้อมสติสัมปชัญญะของจินให้หลอมละลายในชั่วพริบตา โลกทั้งใบคล้ายหยุดหมุน ร่างกายของโอเมก้าหนุ่มชาววาบหวิวราวกับถูกกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ วิ่งพล่านไปทั่วร่าง สมองขาวโพลนจนคิดคำพูดโต้เถียงไม่ออก ผ่านไปชั่วอึดใจใหญ่ ๆ ที่ยาวนานราวกับเป็นนิรันดร์ คีรินจึงยอมผละริมฝีปากออกช้า ๆ ดวงตาคมกราบคู่นั้นมองสำรวจริมฝีปากบวมเจ่อของจินที่มีสีแดงระเรื่อด้วยความพึงพอใจลึก ๆ ในแววตาของอัลฟ่าหนุ่มเวลานี้ไม่มีความเยาะเยอรหรือความถือดีหลงเหลืออยู่ มีเพียงประกายความรู้สึกบางอย่างที่ร้อนแรงและสั่นคลอนหัวใจของคนมองอย่างรุนแรง "นี่คือ... ค่าปิดปากสำหรับความอวดดีของเธอเมื่อกี้..." เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากของจิน หัวใจของคีรินเองก็เต้นกระหน่ำไม่แพ้กัน ยามที่ได้สัมผัสความหวานล้ำที่เขาเผลอใจทำมันลงไปโดยไม่ทันได้ยั้งคิด จินยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองที่ยังคงร้อนผ่าว ความรู้สึกตื่นตระหนก ความโกรธ และความวูบวาบแปลกประหลาดตีรวนกันจนปั่นป่วนไปหมด โอเมก้าหนุ่มอ้าปากค้างจะต่อว่า แต่คำพูดทั้งหมดกลับติดอยู่ที่ลำคอเมื่อสบเข้ากับสายตาคู่นั้นของคีริน ในขณะที่บรรยากาศกำลังระอุและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย ทันใดนั้น... เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวบนโต๊ะทำงานของคีรินก็แผดเสียงดังลั่นลายความเงียบขึ้นมา ขัดจังหวะทุกอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงถึงขีดสุด คีรินขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ที่ถูกขัดจังหวะ ชายหนุ่มละสายตาจากจินชั่วครู่เพื่อหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดูหน้าจอ ทว่าทันทีที่กวาดตามองชื่อและข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏเด่นหราอยู่บนหน้าจอ ดวงตาคมกราบก็หรี่แคบลง รังสีความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากตัวอัลฟ่าหนุ่มอีกครั้งอย่างรวดเร็ว จินแอบมองปฏิกิริยาของคนตรงหน้าด้วยความสงสัยระคนหวาดระแวง และก่อนที่จินจะได้เอ่ยปากถามอะไร คีรินก็หันหน้ากลับมามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลับบางอย่างที่ถูกเปิดเผย พร้อมกับประโยคสั้น ๆ ที่ทำให้ลมหายใจของจินสะดุดกึกทันที "คนที่ส่งข้อความมาเตือนฉันตอนนี้... ไม่ใช่รินรดา แต่เป็นคนที่เธอคิดไม่ถึงที่สุดต่างหาก..." คีรินเว้นจังหวะ ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจินราวกับต้องการทดสอบปฏิกิริยา "และดูเหมือนว่า... ความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอด กำลังจะถูกกระชากหน้ากากในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้ว" โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ รี้ดเดอร์ที่น่ารักของกระต่ายพระจันทร์ทุกท่านค่ะ!