ความลับที่ยังไม่เปิดเผย

เสียงกลอนประตูดัง *กริ๊ก* ราวกับเข็มนาฬิกาที่นับถอยหลังสู่หายนะ จินกระโจนเข้าหลบหลังตู้หนังสือบิลท์อินเนื้อไม้สีเข้ม ลมหายใจของเขาขาดห้วง อะดรีนาลีนในกายพุ่งพล่านจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นโครมครามดังก้องในโสตประสาท บานประตูเปิดออกกว้าง... กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระยับของรินรดาโชยปะทะจมูก ก่อนที่ส้นสูงปรี๊ดจะกระทบพื้นไม้ดังเปาะแปะ แข่งกับเสียงรองเท้าหนังของคีรินที่เดินตามเข้ามา "คีร์คะ รินนึกว่าคุณจะยุ่งเสียอีก เห็นเลขาบอกว่าคุณคุยสายสำคัญอยู่" น้ำเสียงออดอ้อนของคู่หมั้นสาวดังขึ้น ตามด้วยเสียงกระเป๋าแบรนด์เนมถูกวางลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ จินเม้มปากแน่น พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุด สายตาเขาสอดส่ายไปทั่วชั้นวางของในมุมอับที่เขากำลังซ่อนตัว และในจังหวะที่มือไม้สั่นเทาปัดไปโดนแฟ้มเอกสารปกหนังสีน้ำเงินเข้มที่แอบวางซ้อนอยู่หลังแจกันคริสตัล เขาก็ตัดสินใจหยิบมันออกมาอย่างถือดี *เอกสารการโอนหุ้น... รายชื่อบริษัทฟอกเงินในเครือข่าย* มือของจินสั่นระริกเมื่อเห็นตราประทับลับที่เป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มอิทธิพลที่คีรินคอยจัดการอยู่ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่มันคือหลักฐานที่สามารถลากคอผู้ชายคนนี้เข้าคุกได้ตลอดชีวิต! "ผมแค่ต้องการสมาธิ รินมีอะไรก็รีบพูดมาเถอะ ผมมีประชุมต่อ" เสียงทุ้มต่ำติดจะรำคาญใจของคีรินดังขึ้นใกล้เข้ามา จินรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังเดินตรงมาที่มุมนี้... มุมที่เขายืนอยู่! "รินแค่อยากเตือนเรื่อง 'ตัวปัญหา' ของคุณนะคะ" รินรดาเว้นจังหวะ เสียงขยับตัวของเธอทำให้จินเดาได้ว่าเธอกำลังก้าวเข้ามาใกล้ชั้นวางหนังสือ "เขาก็แค่โอเมก้าชั้นต่ำที่คิดจะปีนป่าย ถ้าคุณไม่จัดการให้เด็ดขาด รินเกรงว่าชื่อเสียงตระกูลอัครเดโชจะมัวหมองเพราะเขา" "เรื่องของผม ผมจัดการเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้คู่หมั้นที่หวังดีจนเกินเหตุมาบงการ" น้ำเสียงคีรินเย็นเยียบจนจินรู้สึกหนาวสันหลัง ทว่าในจังหวะที่คีรินกำลังจะเดินพ้นมุมตู้มาเผชิญหน้ากับความลับที่เขากำลังถือครองอยู่นั้น จินตัดสินใจก้าวขาถอยหลัง—ทว่าส้นเท้าของเขากลับไปเหยียบเศษกระดาษที่ตกอยู่บนพื้นจนเกิดเสียง *กรอบ* เล็กๆ ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องทำงานขนาดใหญ่คีรินชะงักฝีเท้าทันที จินกลั้นหายใจแทบขาด พยายามภาวนาให้เสียงหัวใจอย่าได้ดังไปมากกว่านี้ "ใคร..." คีรินเปรยขึ้น เสียงนั้นต่ำลึกและทรงพลังจนกดทับความรู้สึกของโอเมก้าในห้องให้สั่นคลอน "ริน ออกไปก่อน" "คีร์คะ? ทำไมต้อง..." "ผมบอกให้ออกไป!" คีรินตวาดลั่น รินรดากระทืบเท้าอย่างขัดใจก่อนจะเดินกระแทกส้นออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าสะพรึงกลัว จินรู้ดีว่าไม่มีทางหนีพ้น เขาตัดสินใจก้าวออกมาจากหลังตู้หนังสือ แต่ทว่ายังไม่ทันจะได้เอ่ยปาก ความร้อนผ่าวก็พุ่งเข้าประชิดตัว คีรินรวดเร็วราวกับเสือชีตาห์ เขาคว้าต้นคอของจินแล้วดันร่างโปร่งให้แนบไปกับผนังห้องทันที! "กล้ามากนะที่เข้ามาเพ่นพ่านในนี้" คีรินกดใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์ที่เข้มข้นจนแทบจะทำให้จินเข่าอ่อนแผ่ซ่านออกมาคุกคาม "คิดว่าตัวเองฉลาดนักเหรอจิน?" "ผม... แค่มาหาปากกา" จินสวนกลับ เสียงสั่นแต่แววตายังคงแข็งกร้าว "โกหก!" คีรินคำรามต่ำ มือหนาเลื่อนลงไปคว้าเอกสารในมือจินทันที เขาแย่งมันมาดู ก่อนจะกรามขบแน่นจนนูนชัด "นี่มันอะไร... เธอไปเอาเอกสารนี้มาจากไหน!" จินเบือนหน้าหนี ทว่ามือของคีรินกลับเชยคางเขาให้กลับมาสบตากัน ดวงตาของชายหนุ่มวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและ... บางอย่างที่จินอ่านไม่ออก "ตอบมา! ใครเป็นคนสั่งให้เธอมาขโมยข้อมูลนี้!" คีรินบีบกรามเขาแน่นขึ้นจนจินรู้สึกเจ็บ "หรือว่าเธอคิดจะเอาไปขายให้พวกนั้นแทนที่จะเป็นคนของฉัน?" "ผมไม่ได้ขายให้ใคร! ผมแค่เพิ่งเข้าใจ..." จินเค้นเสียงออกมา ดวงตารื้นไปด้วยหยาดน้ำใสแห่งความอัดอั้น "ว่าที่คุณพยายามปกป้องผมมาตลอด... แท้จริงแล้วมันเป็นเพราะผมคือ 'เครื่องมือ' ชิ้นสุดท้ายที่พวกมันต้องการใช้แบล็กเมล์คุณ ไม่ใช่เพราะคุณรักผมเลยสักนิด!" คีรินชะงักกึก แรงบีบที่คางคลายลงเล็กน้อย ทว่าแววตาของเขายังคงนิ่งสงบราวกับทะเลลึกที่ซ่อนพายุไว้ข้างใต้ "เข้าใจได้ดีนี่" คีรินกระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่าสั่นประสาท "ในเมื่อเห็นความลับของผมแล้ว ก็แปลว่าเธอคงไม่มีสิทธิ์เดินออกจากห้องนี้ไปแบบปกติได้อีกต่อไป" เขากระชากเอกสารทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะกดร่างจินลงกับโต๊ะทำงานกว้าง กลิ่นฟีโรโมนของเขาเริ่มรุนแรงขึ้นจนจินรู้สึกหายใจลำบาก "ถ้าอยากรู้เรื่องความลับนัก ฉันจะบอกอะไรให้... สิ่งที่เธอกำลังถืออยู่นั่นมันเป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง" คีรินโน้มตัวลงมาทาบทับจนจินไม่มีทางถอย "ความลับที่แท้จริงคือ... ฉันไม่เคยคิดจะปล่อยคนอย่างเธอไป ไม่ว่าจะในฐานะตัวประกัน หรือในฐานะอะไรก็ตาม!" ทว่าก่อนที่คีรินจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอแล็ปท็อปบนโต๊ะก็ดังขึ้นรัวๆ ตามมาด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยของระบบรักษาความปลอดภัยในคฤหาสน์ที่ดังลั่นสนั่นหวั่นไหว คีรินชะงัก ใบหน้าคมสันหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ก่อนจะสบถออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด "บัดซบ! มันมาเร็วกว่าที่คิด..." เขารีบคว้าตัวจินขึ้นมาแล้วกึ่งลากกึ่งจูงไปที่ประตู ทว่าประตูห้องทำงานกลับถูกล็อคจากด้านนอก! ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าของคนจำนวนมากก็กำลังวิ่งตรงมายังห้องนี้ด้วยความเร็วสูง "เกิดอะไรขึ้น!" จินร้องถามด้วยความตกใจ คีรินมองไปที่จิน แววตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเคร่งเครียดถึงขีดสุด เขาหยิบปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากลิ้นชักโต๊ะ ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำ "คนที่เธอไปขโมยข้อมูลมานั่น... มันไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มันมาเพื่อปิดปากพวกเราทั้งคู่... จิน ถ้าอยากรอด ก็เงียบให้มากที่สุด แล้วเกาะหลังฉันไว้!" คีรินเหนี่ยวไกปืนเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะพังประตูเข้ามา... แต่สิ่งที่ปรากฏบนจอภาพวงจรปิดหน้าห้อง กลับทำให้จินถึงกับหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมลุ้นไปกับจินและเฮียคีรินในตอนนี้นะคะ กระต่ายพระจันทร์สัญญาว่าตอนหน้าจะแซ่บและลุ้นระทึกกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!