พันธะร้ายรุกฆาตหัวใจเฮีย•ตอนที่ 26

รักที่ซ่อนไว้ภายใต้หน้ากาก

ผลงานโดย กระต่ายพระจันทร์
เสียงไซเรนจากรถตำรวจที่ดังแว่วเข้ามาจากระยะไกลเปรียบเสมือนเข็มเล่มเล็กที่ทิ่มแทงลงบนเส้นประสาทของคีริน ชายหนุ่มยืนนิ่งค้างอยู่กลางห้องทำงานที่บัดนี้ดูแคบลงถนัดตา ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองไปยังธันที่ยืนยิ้มเยาะอยู่หน้าประตูด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช "แกอย่าคิดว่าจะจบเรื่องนี้ได้ง่ายๆ ด้วยการกุข่าวปัญญาอ่อนแบบนี้" คีรินเค้นเสียงลอดไรฟัน มือหนากำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "งั้นก็รอดูสิครับ ว่าสิ่งที่ผม 'กุ' ขึ้นมา มันจะทำให้ชีวิตหรูหราของ 'คุณชายผู้สูงส่ง' พังทลายลงไปถึงระดับไหน" ธันหัวเราะร่าก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่กดดันจนน่าอึดอัด ในห้องนั้น จินยืนตัวสั่นระริก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างสบเข้ากับคนตัวสูงที่เพิ่งได้รับข่าวร้ายที่สุดในชีวิต ความโกรธแค้นที่เคยมีต่อคีรินมลายหายไปในชั่วพริบตา เหลือเพียงความกังวลใจที่แล่นริ้วขึ้นมาแทนที่ "คีริน... คุณไม่ได้ทำใช่ไหม" จินเอ่ยถาม เสียงของเขาแผ่วเบาและสั่นเครือจนคนฟังรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ คีรินหันขวับมามองจิน สายตาที่เคยเย็นชาและดุดันบัดนี้กลับมีความอ่อนแสงบางอย่างซ่อนอยู่ เขาเดินก้าวสั้นๆ เข้ามาหาคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะคว้าข้อมือจินไว้อย่างถือวิสาสะแต่ไม่ได้รุนแรงเหมือนทุกครั้ง "ฉันบอกให้เงียบไงจิน!" คีรินตวาด แต่ไม่ใช่เพื่อข่มขู่ มันคือการปกป้อง "อย่าถามเรื่องนี้อีก... เรื่องของคนอื่นที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง" "แต่ตอนนี้ผมมีส่วนเกี่ยวข้อง! ผมอยู่ในเหตุการณ์ที่ธันมันพูดถึง ถ้าคุณถูกจับ... ผมก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน" จินเชิดหน้าสู้ แม้ขอบตาจะเริ่มร้อนผ่าว คีรินถอนหายใจยาว ก่อนจะคว้าตัวจินเข้ามาสวมกอดแน่น อ้อมกอดที่อบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความหวงแหนทำเอาคนในอ้อมแขนถึงกับตัวแข็งทื่อ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสัมผัสจากผู้ชายปากร้ายคนนี้บ่อยนัก กลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าของคีรินที่มักจะดูข่มขู่ บัดนี้กลับคล้ายเป็นม่านหมอกที่โอบล้อมจินไว้ไม่ให้รับรู้ถึงความโกลาหลภายนอก "ฟังนะจิน..." คีรินก้มลงกระซิบข้างหู น้ำเสียงที่เคยเผด็จการกลับสั่นไหวอย่างที่เจ้าตัวก็ไม่ทันตั้งตัว "ไม่ว่าใครจะพยายามยัดเยียดความผิดอะไรให้ฉัน สิ่งเดียวที่ฉันแคร์ตอนนี้คือการที่เธอต้องปลอดภัย ถ้าต้องเสียอะไรไปเพื่อแลกกับการที่เธอไม่ต้องมาแปดเปื้อนกับอดีตเน่าเฟะพวกนั้น... ฉันยอม" จินนิ่งไป ใจที่เคยเต้นรัวด้วยความโกรธเริ่มเต้นผิดจังหวะเพราะความสับสน คีรินกำลังทำดีกับเขา ในแบบที่เขาสามารถทำได้... คือการปกป้องด้วยอำนาจและอ้อมกอดที่ดูเหมือนจะพังทลายลงในไม่ช้า ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นที่โถงทางเดินข้างนอก ประตูกระจกบานใหญ่ถูกผลักออกอย่างแรง รินรดาเดินนำกลุ่มชายชุดดำเข้ามาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ทว่าแววตานั้นฉายชัดถึงชัยชนะ "คีรินคะ ดูเหมือนว่าวันนี้ความอดทนของตำรวจจะหมดลงแล้วนะคะ" รินรดาเอ่ยเสียงเย็นเยียบ สายตาของเธอปรายมองจินอย่างเหยียดหยาม "และดูเหมือนว่า 'ของเล่น' ชิ้นโปรดของคุณ จะกลายเป็นพยานปากสำคัญในคดีฆาตกรรมไปเสียแล้วล่ะค่ะ" "ออกไปจากห้องของฉัน!" คีรินผลักจินไปไว้ด้านหลังตนเองทันที รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจนรินรดาต้องชะงัก "ฉันมาพร้อมหมายศาลค่ะคีริน... และหลักฐานชิ้นใหม่ที่คนของคุณ 'ทำหาย' ไปเมื่อสิบปีก่อน" รินรดาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลโยนลงบนโต๊ะทำงาน "เชิญคุณไปอธิบายกับตำรวจที่หน้าบ้านเถอะค่ะ ว่าทำไมศพที่ถูกฝังไว้ใต้อาคารเก่าถึงมี 'แหวนรุ่น' ของคุณตกอยู่ข้างศพด้วย" จินที่หลบอยู่หลังคีรินตัวเย็นเฉียบ เขามองเห็นคีรินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มือหนาจะกำหมัดแน่นจนสั่น เขารู้ดีว่าแหวนนั่นหายไปนานแล้ว แต่มันไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร... คีรินหันกลับมามองจิน ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีแววของคนทำผิด แต่มีแววของคนที่ 'ถูกต้อนให้จนมุม' อย่างสมบูรณ์แบบ เขาเอื้อมมือมาลูบแก้มจินเบาๆ เป็นสัมผัสที่อ่อนโยนที่สุดตั้งแต่รู้จักกันมา ก่อนจะกระซิบประโยคที่ทำให้โลกของจินหยุดหมุน "จิน... ถ้าฉันถูกคุมตัวไป สิ่งเดียวที่เธอต้องทำคือหนีไปซะ... อย่าหันหลังกลับมามองคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นฆาตกร" ขณะที่ตำรวจกำลังก้าวเข้ามาใกล้ คีรินตัดสินใจบางอย่าง เขาคว้ามือจินแล้วพุ่งไปที่ประตูลับหลังตู้หนังสือ กดปุ่มเปิดกลไกที่ไม่มีใครรู้มาก่อน แรงเหวี่ยงของเขาทำให้จินถลาเข้าไปในห้องลับมืดมิด "เฮีย! ไม่นะ!" จินตะโกนลั่นพยายามจะเอื้อมมือคว้าคีรินไว้ แต่ประตูกำลังจะปิดลง ก่อนที่บานประตูกลจะปิดสนิท คีรินหันกลับมามองจินเป็นครั้งสุดท้าย ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยหยิ่งผยองบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของผู้ชายที่ไร้หัวใจมาตลอดสิบปี เขาเผยยิ้มที่จินไม่มีวันลืม... เป็นยิ้มที่เหมือนการบอกลา "จำไว้ว่าที่ฉันทำไปทั้งหมด... ก็เพื่อปกป้องคนที่ฉันรักที่สุด ไม่ใช่เพื่อตัวเอง" **ปัง!** ประตูกลปิดลงพร้อมกับเสียงกุญแจมือที่ดังกระทบข้อมือของคีรินอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ทิ้งให้จินยืนเคว้งอยู่ในความมืดมิด พร้อมกับความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผยว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนวางแผนทำลายชีวิตของพวกเขาตั้งแต่วันแรก! กระต่ายพระจันทร์หวังว่าตอนที่ 26 นี้จะทำให้รี้ดทุกคนใจสั่นไปพร้อมกันนะคะ แล้วมาลุ้นต่อในตอนหน้าว่าจินจะทำอย่างไรต่อไปค่ะ
สารจากนักเขียน (กระต่ายพระจันทร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะร้ายรุกฆาตหัวใจเฮีย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%