แป้งสาลีคุณภาพดีและกาแฟดริป

"ถอยไป!" เสียงตวาดห้าวหาญของธันวาดังขึ้นพร้อมๆ กับที่ร่างสูงใหญ่ก้าวขึ้นไปยืนบังหน้าหลินฟานไว้มิดชิด กล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าขยายตัวตึงเครียด สัญชาตญาณนักรบถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุดเมื่อเผชิญหน้ากับความผิดปกติเบื้องหน้า ทว่าชายปริศนาในชุดคลุมหรูหรากลับไม่ได้มีท่าทีคุกคามอย่างที่คิด เขากลับหัวเราะร่วน ดวงตาคมกริบกวาดมองผ่านไหล่กว้างของธันวาตรงมายังหญิงสาวที่ถือถาดไม้หอมกรุ่น "โอ้ๆ ใจเย็นก่อนสิครับท่านอดีตนายทหาร... ข้าไม่ได้มาเพื่อเอาชีวิตใคร แต่ข้าได้กลิ่น... กลิ่นที่ทำให้วิญญาณนักปรุงยาของข้าแทบหลุดลอย!" ชายแปลกหน้าสะบัดมือเบาๆ วัตถุเปล่งประกายสีทองในมือก็มลายหายไป เหลือเพียงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต่เปี่ยมด้วยความหลงใหล เขาคือ 'ลูคัส' พ่อค้าเร S-Rank ผู้เดินทางข้ามอาณาจักร และบังเอิญผ่านมาเห็นควันสีขาวพวยพุ่งจากห้องครัวหลังบ้านของหลินฟานเข้าพอดี หลินฟานหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองนักธุรกิจสาวประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ปฏิกิริยาของคนผู้นี้ไม่ได้มุ่งร้าย แต่มันคือปฏิกิริยาของ "นักกินผู้หิวกระหาย" ต่างหาก "ถ้าท่านไม่ได้มาเพื่อหาเรื่อง ก็กรุณาเก็บเสียงหัวเราะแล้วถอยออกไปหน่อยค่ะ ทางเรากำลังจะเตรียมอาหารว่างให้คนงานในไร่ ไม่มีเวลามาต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญหรอกนะคะ" หลินฟานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลัง นางก้าวออกมาจากด้านหลังของธันวาเล็กน้อย มือเรียวยกถาดไม้ที่บรรจุขนมปังอบใหม่ๆ ขึ้นระดับอก กลิ่นหอมของเนยแท้ผสมผสานกับแป้งสาลีคุณภาพเยี่ยมจากมิติลับลอยฟุ้งกระจายจนลูคัสถึงกับกลืนน้ำลาย ธันวายังคงไม่วางใจ มือหนายังคงกุมด้ามมีดสั้นที่เหน็บอยู่ข้างเอวแน่น ดวงตาคมกวาดตามองรอบบริเวณเพื่อระวังภัย แต่เมื่อเห็นภรรยาของตนแสดงความมั่นอกมั่นใจออกมา เขาก็ผ่อนลมหายใจลงครึ่งหนึ่ง ยอมยืนคุ้มกันอยู่ข้างๆ อย่างเงียบเชียบ "เดี๋ยวๆ แม่นางน้อย อย่าเพิ่งไล่กันสิ ข้าชื่อลูคัส เป็นพ่อค้าเร่ที่เดินทางมาไกลลิบลิ่ว และข้ากล้าเอาหัวเป็นประกันว่า... ข้าไม่เคยได้กลิ่นขนมปังที่หอมเย้ายวนใจขนาดนี้มาก่อนในชีวิต!" ลูคัสทำจมูกฟุดฟิด ราวกับสุนัขล่าเนื้อที่ได้กลิ่นเหยื่ออันโอชะ "ข้าขอซื้อ! ไม่สิ... ข้าขอแลกเปลี่ยนด้วยสมุนไพรหายาก!" หลินฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มแบบนักการค้าปรากฏขึ้นที่มุมปากทันที "สมุนไพรหายากหรือคะ? น่าสนใจดีนี่คะ... แต่ก่อนอื่น คงต้องให้ท่านชิมฝีมือของข้าเสียก่อน ถึงจะรู้ว่ามันคุ้มค่ากับของมีค่าของท่านหรือเปล่า" ว่าแล้ว หญิงสาวก็หันไปหาธันวาที่ยืนหน้าตึงอยู่ข้างๆ นางส่งยิ้มหวานละมุนให้อดีตนายทหารผู้ซื่อตรงจนหัวใจแกร่งกระตุกวูบ "ธันวาคะ ช่วยไปตามหัวหน้าคนงานและพี่น้องในไร่มาที่ลานหน้าบ้านทีนะคะ ได้เวลาพักเบรกยามบ่ายของทุกคนแล้วค่ะ" ธันวากะพริบตาปริบๆ ก่อนจะพยักหน้ารับด้วยความเต็มใจ "ตกลง... ข้าจะไปเดี๋ยวนี้" ร่างสูงหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวออกไปด้วยความกระตือรือร้น ผิดกับมาดนิ่งขรึมยามเผชิญหน้ากับคนแปลกหน้าเมื่อครู่ลิบลับ ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าหนักแน่นของคนงานในไร่ร่วมสิบชีวิตก็ดังขึ้น พวกเขามีสีหน้าแปลกใจระคนสงสัย เพราะปกติแล้วช่วงบ่ายเช่นนี้คือเวลาทำงานกลางแจ้งที่หนักหน่วง ไฉนเลยนายหญิงถึงเรียกตัวมารวมกันที่ลานบ้าน ทว่าทันทีที่ก้าวเข้ามาในรัศมีร้อยเมตร กลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังอบใหม่ตัดกับกลิ่นคั่วเข้มของเมล็ดกาแฟก็ลอยมาปะทะจมูกจนทุกคนต้องชะงักกึก "กลิ่นอะไรวะเนี่ย... หอมฉุนชวนน้ำลายสอชะมัด!" คนงานคนหนึ่งอุทานออกมาเสียงดัง หลินฟานยืนสง่างามอยู่หลังโต๊ะไม้ตัวยาวที่ถูกจัดเตรียมไว้ บนโต๊ะมีถาดขนมปังผิวสีทองกรอบนอกนุ่มในเรียงรายเป็นระเบียบ ข้างๆ กันคือเหยือกแก้วใสบรรจุกาแฟดริปร้อนกรุ่นที่หยดทีละหยดลงในโถแก้ว ส่งไอความร้อนระอุพร้อมกลิ่นหอมกรุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณไร่ "ทุกท่านคะ เชิญทางนี้ค่ะ!" หลินฟานเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานสดใส เรียกสายตาของทุกคนให้พุ่งตรงมาที่นาง "เนื่องจากทุกคนทำงานกันอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อไร่ของเรา วันนี้ดิฉันจึงมีเมนูพิเศษมาให้ทุกท่านได้ลองชิมกันค่ะ... ขนมปังโฮมเมดสูตรพิเศษ ทานคู่กับ 'กาแฟดริป' รสชาติกลมกล่อม รับรองว่าทานแล้วมีแรงทำงานไปจนถึงพระอาทิตย์ตกดินแน่นอนค่ะ!" คนงานต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง เพราะพวกเขาไม่เคยรู้จักสิ่งทึ่เรียกว่า "กาแฟดริป" หรือ "ขนมปังอบ" แบบนี้มาก่อนในชีวิต มีเพียงลูคัสที่ยืนน้ำลายสออยู่ริมวง นัยน์ตาเป็นประกายวาววับจดจ้องที่ถาดขนมปังราวกับเสือจ้องเหยื่อ ธันวาเดินเข้ามาใกล้หลินฟาน เอื้อมมือหนามาช่วยจัดวางแก้วกระเบื้องสำหรับแจกจ่ายให้คนงาน แววตาที่มองภรรยาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและประกายความรักที่ปิดไม่มิด "ฟาน... ให้ข้าช่วยนะ" "ขอบคุณค่ะสามี" หลินฟานกระซิบตอบพร้อมรอยยิ้มพินิจพิเคราะห์ นางส่งแก้วกาแฟดำสีเข้มที่ลอยกรุ่นด้วยไอความร้อนให้ธันวาก่อนเป็นคนแรก "แก้วแรกนี้... สำหรับท่านค่ะ" ธันวารับแก้วมาด้วยมือที่มั่นคง เขาเป่าเบาๆ ก่อนจะจิบเข้าไปคำหนึ่ง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รสชาติขมเข้มแต่มีความหวานปลายลิ้นผสมผสานกับกลิ่นหอมละมุนแผ่ซ่านไปทั่วโพรงปาก ความเหนื่อยล้าจากการฝึกซ้อมและดูแลไร่มาตลอดทั้งวันมลายหายไปในพริบตา ความสดชื่นพุ่งพล่านขึ้นมาแทนที่อย่างน่าอัศจรรย์ "นี่มัน... รสชาติยอดเยี่ยมมาก ดื่มแล้วร่างกายกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันทีเลย!" เมื่อเห็นหัวหน้าไร่ดื่มอย่างเอร็ดอร่อย คนงานคนอื่นๆ ก็ไม่รอช้า ต่างพากันกรูเข้ามาหยิบขนมปังและแก้วกาแฟกันอย่างคึกคัก "อื้อหือ! แป้งนี่นุ่มฟูชะมัด ด้านนอกกรอบนิดๆ หอมเนยชะมัดเลยนายจ๋า!" "กาแฟนี่ก็แปลกประหลาด ขมแต่กลมกล่อม กินกับขนมปังแล้วเข้ากันเป็นบ้า!" เสียงอุทานด้วยความทึ่งดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ทุกคนต่างเคี้ยวขนมปังคำ ดื่มกาแฟตามคำด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และบรรยากาศอันอบอุ่นที่ไร่แห่งนี้ไม่เคยมีมาก่อน ลูคัส พ่อค้าเร่ S-Rank ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพุ่งเข้ามาคว้าขนมปังชิ้นโตและซดกาแฟดริปเข้าไปอึกใหญ่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน รสชาติที่ซับซ้อนแต่ลงตัวนี้ไม่ใช่ฝีมือของคนธรรมดาทำแน่นอน! "สุดยอด... นี่มันสุดยอดฝีมือแห่งยุค!" ลูคัสร้องตะโกนลั่น วางถุงสมุนไพรหายากนับสิบถุงลงบนโต๊ะตรงหน้าหลินฟาน "ข้าขอซื้อสูตรนี้! หรือไม่ก็ขอซื้อขนมปังกับกาแฟนี่ทั้งหมดที่เจ้ามี เจ้าจะเอาเท่าไหร่ว่ามา!" หลินฟานแย้มยิ้มกริ่ม แววตาคมกริบของนักธุรกิจสาวฉายแววเจ้าเล่ห์ "ใจร้อนจริงนะคะคุณลูคัส... สินค้าล็อตแรกของดิฉันไม่ได้มีไว้ขายถูกๆ หรอกค่ะ แต่ถ้าท่านสนใจจะทำสัญญาการค้าระยะยาวกับเราล่ะก็..." ทว่า ในขณะที่การเจรจาธุรกิจกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่น ทันใดนั้นเอง... เสียงตบเท้าอันเกรียวกราวและเสียงตะคอกหยาบคายก็ดังแว่วมาจากทางปากทางเข้าไร่ ขัดจังหวะความสุขของทุกคนลงอย่างสิ้นเชิง! "เฮ้ย! หลarนตัวดี! เปิดประตูรับหน้าแม่เลี้ยงคนนี้เดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมสูงคุ้นหูของ 'แม่เลี้ยงจอมเขี้ยว' ดังแทรกผ่านรั้วไม้เข้ามา พร้อมกับเงาร่างของคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังพังประตูรั่วเข้ามาด้วยความเกรี้ยวกราด! หลินฟานหุบยิ้มทันที แววตาเย็นเยียบฉายวาบขึ้นมาในความมืดมิดยามพลบค่ำที่กำลังจะมาเยือน นางหันไปสบตากับธันวาที่วางแก้วกาแฟลงช้าๆ กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้งด้วยจิตสังหารที่ถูกกดไว้ — และก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว ประตูรั่วไม้ก็ถูกถีบกระเด็นหลุดออกจากบาน พร้อมกับร่างของแม่เลี้ยงที่เดินนำหน้าลูกน้องถือท่อนไม้เข้ามาด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ทว่าสิ่งที่นางถืออยู่ในมืออีกข้างกลับทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้นทันตาเห็น เพราะมันคือ 'โฉนดที่ดินปลอม' ที่ประทับตราประหลาดเรืองแสงสีแดงฉาน! --- *ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" เสมอมานะคะ!*