คำลวงของคนใกล้ตัว

“เจ้าคิดว่าน้ำตาของเจ้ามีค่าพอจะแลกกับความภักดีที่เน่าเฟะนั่นหรือ เอลิน่า?” น้ำเสียงของเซเลสเทียราบเรียบเย็นเยียบราวกับคมมีดที่กรีดลงบนน้ำแข็ง เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นหินอ่อนในห้องใต้ดินที่มืดสลัวดังก้องสะท้อนไปมา มันไม่ใช่เสียงที่แสดงถึงความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือเสียงของเพชฌฆาตที่กำลังเดินตรวจตราลานประหาร เอลิน่า สาวใช้คนสนิทที่อยู่ข้างกายเธอมานานหลายปี บัดนี้กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นเย็นชื้น ร่างกายสั่นเทาจนแทบจะควบคุมไม่ได้ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความซื่อสัตย์บัดนี้มีเพียงความหวาดกลัวสุดขีดสะท้อนอยู่ในนั้น นางพยายามจะเอ่ยปากอ้อนวอน แต่ลำคอที่แห้งผากกลับไร้เสียงเล็ดลอดออกมา เซเลสเทียหยุดเดินตรงหน้าสาวใช้คนสนิท เธอค่อยๆ ย่อตัวลงต่ำจนใบหน้าสวยคมสง่างามอยู่ห่างจากเอลิน่าเพียงคืบ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไวโอเล็ตจากกายของหญิงสูงศักดิ์กลับกลายเป็นกลิ่นอายแห่งความตายสำหรับผู้ที่อยู่เบื้องล่าง มือเรียวบางสวมถุงมือลูกไม้สีดำเชยคางของอีกฝ่ายขึ้นมาอย่างแผ่วเบา แต่แฝงด้วยแรงกดมหาศาล “ข้าให้เจ้าทุกอย่าง ทั้งความไว้วางใจ ที่พักพิง และเกียรติยศที่คนชั้นต่ำอย่างเจ้าไม่ควรจะได้รับ แต่สิ่งเดียวที่ข้าขอแลก... คือความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ได้” เซเลสเทียกระซิบ น้ำเสียงอ่อนโยนอย่างน่าขนลุก “บอกข้ามา ใครเป็นคนสั่งให้เจ้าเอาพิษนกกระจิบไปหย่อนในชาของท่านพ่อ? และใครเป็นคนบงการให้เจ้าส่งข่าวความเคลื่อนไหวของกองทัพเรเวนฮาร์ตให้อาร์เธอร์?” เอลิน่าสะอื้นฮัก น้ำตาหยดลงบนหลังมือของเซเลสเทีย แต่นางไม่แม้แต่จะขยับตัวหนี “เลดี้... ขะ... ข้าไม่ได้ตั้งใจ... พวกเขาขู่ว่าจะฆ่าครอบครัวของข้า... พวกเขาบอกว่าหากข้าไม่ทำตาม ท่านอาร์เธอร์จะ...” “อย่าได้เอ่ยนามของชายผู้นั้นด้วยปากที่เน่าเฟะของเจ้า” เซเลสเทียกระชากคางของอีกฝ่ายแรงขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเป็นเส้นตรง “ความภักดีที่ถูกซื้อด้วยความกลัว มันก็แค่เศษขยะที่พร้อมจะปลิวไปตามลม หากเจ้าเลือกที่จะทรยศข้า เจ้าก็ควรจะเลือกเจ้านายคนใหม่ให้ฉลาดกว่านี้ ไม่ใช่กระโจนเข้ากองไฟเพื่อชายที่มองเจ้าเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่ง” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงดังก้องมาจากมุมมืดของห้อง ดยุคคาสเซียน เรเวนฮาร์ต ก้าวออกมาจากเงามืด ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะอ่อนของเขาดูข่มขวัญจนอากาศในห้องดูจะบางเบาลงไปถนัดตา เขาหยุดยืนเคียงข้างเซเลสเทีย สายตาคมกริบมองไปยังเอลิน่าด้วยความสมเพช “เลดี้เซเลสเทีย พยานปากเอกของนางเพิ่งจะหายตัวไปจากคุกหลวงเมื่อชั่วยามที่แล้ว” คาสเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขาเบนสายตามองมาที่เซเลสเทีย “ดูเหมือนว่าศัตรูของเราจะเริ่มเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คาดไว้ พวกมันรู้แล้วว่าเรากุมหัวใจสำคัญของหมากตัวนี้ไว้” เซเลสเทียหันไปสบตากับแม่ทัพหนุ่ม แววตาของเธอเปลี่ยนจากความเยือกเย็นเป็นความเฉลียวฉลาดที่ยากจะหยั่งถึง เธอรู้อยู่แล้วว่าการจับเอลิน่ามานั้นมีความเสี่ยง แต่เธอก็ต้องการให้ ‘เหยื่อ’ ติดกับเอง เธอต้องการพิสูจน์ว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังการทรยศครั้งนี้ “เอลิน่า” เซเลสเทียขยับยิ้มที่มุมปาก “หากเจ้าไม่อยากให้ครอบครัวของเจ้าต้องพินาศตามไปด้วย จงคายชื่อคนที่รอรับสารจากเจ้าในค่ำคืนนี้มาเสีย ถ้าเจ้าโกหกข้าแม้แต่คำเดียว... ข้าจะส่งหัวของคนที่เจ้าห่วงใยไปวางไว้ที่หน้าประตูห้องนอนของเจ้าในเช้าวันพรุ่งนี้” เอลิน่าตัวสั่นระริกราวกับใบไม้ต้องลม นางรู้ดีว่าเซเลสเทีย วอน เอลเดอร์ ไม่ใช่สตรีที่เพียงแค่ข่มขู่ ทุกคำพูดของเธอคือคำประกาศิตที่กลายเป็นความจริงเสมอ สาวใช้หลับตาแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลพรากก่อนจะตัดสินใจเปิดปากออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบาจนแทบจะเลือนหาย “ตะ... ตระกูลมาร์ควิส... พวกเขาไม่ได้ทำเพียงลำพัง ท่านอาร์เธอร์มีจดหมายตราประทับลับจาก...” ยังไม่ทันที่เอลิน่าจะได้เอ่ยนามบุคคลที่สาม เสียงประตูก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของทหารองครักษ์ในชุดเกราะของราชวงศ์ที่บุกเข้ามาโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า ท่ามกลางสถานการณ์ที่ตึงเครียดถึงขีดสุด เซเลสเทียยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเองที่เธอสังเกตเห็นบางอย่าง... คาสเซียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้ชักดาบออกมาเพื่อปกป้อง แต่เขากลับถอยหลังไปหนึ่งก้าวและประสานมือคำนับบุคคลที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่—บุคคลที่เธอคิดว่ากำลังกักตัวอยู่ในวังหลวงเพื่อรอการตัดสินโทษ “ขออภัยที่มารบกวนการไต่สวนของท่าน เลดี้เซเลสเทีย” องค์ชายอาร์เธอร์เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอาบยาพิษที่มุมปาก พลางกวาดสายตามองไปรอบห้อง “ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะน่าสนใจกว่าที่ข้าคิดไว้เยอะเลยทีเดียว จริงไหม... ดยุคเรเวนฮาร์ต?” เซเลสเทียรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นปราดไปทั่วสันหลังเมื่อตระหนักได้ว่า นี่ไม่ใช่การบุกรุก แต่มันคือกับดักที่ถูกวางไว้ตั้งแต่แรกโดยคนที่เธอไว้ใจที่สุดในกองทัพ ดั่งกุหลาบที่ถูกหนามของตัวเองทิ่มแทง... เกมนี้ยังอีกยาวไกลนักและขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงยืนหยัดเคียงข้างเลดี้เซเลสเทียท่ามกลางพายุแห่งการทรยศนี้นะคะ!