มงกุฎกุหลาบดำ: องค์หญิงตัวร้ายที่โลกต้องกราบ•ตอนที่ 4

อำนาจที่มองไม่เห็น

ผลงานโดย ดัชเชสโพดำ
“เงินที่วางบนโต๊ะนี่... แลกกับความจงรักภักดีเพียงชั่วคราว หรือแลกกับชีวิตของท่านกันแน่คะ?” เซเลสเทียเอ่ยขึ้นเบาๆ ขณะที่นิ้วเรียวยาวค่อยๆ เกลี่ยเหรียญทองจำนวนมหาศาลที่ถูกวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊กสีเข้ม เสียงของนางราบเรียบ ทว่าดวงตาสีมรกตคู่สวยกลับวาวโรจน์ด้วยอำนาจที่ทำให้บุรุษเบื้องหน้า—พ่อค้าหน้าเลือดผู้กุมสายข่าวใต้ดินของเมืองหลวง—ต้องหลบสายตาด้วยความหวาดหวั่น ห้องลับใต้ดินในคฤหาสน์ตระกูลเอลเดอร์อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของกระดาษเก่าและกลิ่นอับชื้นที่ถูกแต่งแต้มด้วยกลิ่นน้ำหอมดอกไม้ป่าของนาง ความเงียบงันในห้องนี้หนักอึ้งพอที่จะทำให้คนขี้ขลาดหัวใจวายได้ทุกเมื่อ พ่อค้าเฒ่ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ เหงื่อกาฬซึมตามไรผม “เลดี้เซเลสเทีย... ข่าวที่ท่านต้องการมันอันตรายเกินไป หากฝ่าบาทหรือองค์ชายอาร์เธอร์ทราบเข้า หัวของกระผมคงไม่เหลือติดบ่า” “องค์ชายอาร์เธอร์หรือคะ?” เซเลสเทียหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก “เขากำลังหมกมุ่นอยู่กับการจัดการเรื่องความอื้อฉาวของเอลีน่าที่เพิ่งจะสลบเหมือดไปต่อหน้าธารกำนัลเมื่อครู่ เขาไม่มีเวลามาสนใจมดปลวกอย่างท่านหรอกค่ะ” นางขยับตัวลุกขึ้นยืน ชายกระโปรงผ้าไหมสีดำสนิทลากผ่านพื้นหินราวกับงูพิษที่กำลังเคลื่อนไหว นางเดินอ้อมไปหยุดอยู่ด้านหลังของชายผู้นั้น ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนน่าขนลุก “เลือกเอานะคะ... จะรับเงินนี้ไปแล้วใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบายในฐานะ ‘หูตา’ ของดิฉัน หรือจะปฏิเสธแล้วปล่อยให้ ‘ความลับ’ ที่ท่านเก็บไว้เกี่ยวกับธุรกรรมค้าอาวุธผิดกฎหมายในท่าเรือตะวันออก ไปปรากฏบนโต๊ะทำงานของอัศวินหลวงในวันพรุ่งนี้... คุณเลือกได้ค่ะ ดิฉันเป็นคนใจกว้างเสมอ” พ่อค้าเฒ่าตัวสั่นเทา ก่อนจะทรุดเข่าลงกับพื้นทันที “กระผมจะทำทุกอย่างตามที่ท่านสั่ง... เลดี้เซเลสเทีย” เมื่อประตูลับปิดลงพร้อมกับร่างของพ่อค้าที่จากไปอย่างลนลาน เงาร่างหนึ่งที่ยืนซ่อนตัวอยู่หลังม่านกำมะหยี่สีแดงสดก็ก้าวออกมา ดยุคคาสเซียน เรเวนฮาร์ต ปรากฏตัวในชุดเครื่องแบบทหารที่ดูคมสันและทรงพลัง เขามองเซเลสเทียด้วยสายตาที่ซับซ้อน “เจ้าเล่นกับไฟแรงไปหน่อยนะเซเลสเทีย” เสียงทุ้มต่ำของคาสเซียนทำลายความเงียบ “ขู่เข็ญคนของสมาคมการค้าไม่ใช่เรื่องฉลาดนักหากเรายังไม่มีกองกำลังหนุนหลังที่มั่นคง” เซเลสเทียหันไปมองเขา นัยน์ตาของนางฉายแววอ่อนโยนลงเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกลับมาเยือกเย็นดังเดิม “ในโลกที่อ่อนแอกินไม่ได้ กองกำลังหนุนหลังไม่ได้มาจากความจงรักภักดีหรอกค่ะท่านดยุค... มันมาจากความกลัวและผลประโยชน์” นางก้าวไปหาเขา หยุดยืนห่างกันเพียงลมหายใจกั้น “ท่านก็รู้ดีที่สุดไม่ใช่หรือคะ? การเมืองไม่ได้ตัดสินกันที่สนามรบเพียงอย่างเดียว แต่ตัดสินกันที่ใครสามารถ ‘ถือไพ่’ ในมือได้เหนือกว่าต่างหาก” คาสเซียนไม่ตอบ แต่สายตาของเขาจับจ้องไปยังใบหน้าของหญิงสาวที่ดูเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ตั้งแต่เหตุการณ์ที่นางจัดการเอลีน่า ความเด็ดขาดและไหวพริบของเซเลสเทียไม่ได้ทำให้นางดูเป็นตัวร้ายในสายตาเขา กลับกลายเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลและน่ายกย่องในฐานะผู้นำที่แท้จริง “ข้าส่งคนของเราไปกระจายตัวในพระราชวังแล้ว ตามที่เจ้าต้องการ” คาสเซียนเอ่ยเปลี่ยนเรื่อง “และพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง องค์ชายอาร์เธอร์ไม่ได้เคลื่อนไหวด้วยตัวเองทั้งหมด เขาดูเหมือนกำลังรอการติดต่อจากใครบางคนที่อยู่นอกเมือง” เซเลสเทียขมวดคิ้วเรียวสวย “นอกเมืองงั้นหรือ... เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะติดต่อกับตระกูลขุนนางหัวเมืองเพื่อสะสมกำลังพล” “ไม่เพียงแค่นั้น” คาสเซียนหยิบม้วนกระดาษประทับตราลับออกมา “เราดักจดหมายฉบับหนึ่งได้จากคนสนิทของเขา มันเป็นรหัสลับที่ไม่มีใครแกะได้... นอกเสียจากว่า” “นอกเสียจากว่ามันจะถูกเขียนขึ้นโดยคนที่คุ้นเคยกับรหัสลับของตระกูลวอน เอลเดอร์” เซเลสเทียรับม้วนกระดาษมาเปิดออก ดวงตาของนางกวาดผ่านตัวอักษรเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สีหน้าของนางจะเปลี่ยนไป นางนิ่งงันไปครู่ใหญ่ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “มีอะไรหรือ?” คาสเซียนถามพลางก้าวเข้ามาใกล้ เซเลสเทียเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาของนางสั่นระริกด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจนิยามได้ แต่มันไม่ใช่ความกลัว... มันคือความตื่นเต้น “คนเขียนจดหมายฉบับนี้... ไม่ใช่อาร์เธอร์ค่ะ” นางเค้นเสียงออกมา “มันคือลายมือของคนที่ตายไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน... คนที่ดิฉันคิดมาตลอดว่าเป็นคนเดียวที่ดิฉันสามารถไว้ใจได้ในชีวิตนี้” ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอัศวินที่เฝ้าหน้าประตูก็ดังแทรกเข้ามาด้วยความลนลาน ตามด้วยเสียงเคาะประตูที่รัวเร็วจนผิดปกติ “เลดี้เซเลสเทียครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ในห้องบรรทมของท่าน... มีคนทิ้ง 'สิ่งนั้น' ไว้ให้!” เซเลสเทียและคาสเซียนสบตากันทันที ดยุคเรเวนฮาร์ตชักดาบข้างเอวออกกึ่งหนึ่งในขณะที่เซเลสเทียก้าวเดินไปยังประตูนั่นด้วยท่าทีองอาจราวกับกำลังเดินไปสู่สมรภูมิสุดท้าย ดัชเชสโพดำหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นระทึกไปกับแผนการที่กำลังจะเข้มข้นขึ้นในตอนต่อไปนะคะ!
สารจากนักเขียน (ดัชเชสโพดำ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มงกุฎกุหลาบดำ: องค์หญิงตัวร้ายที่โลกต้องกราบ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%