การสวนกลับด้วยเงินสดพันล้าน

"คุณกรณ์ครับ ถ้าทำแบบนี้... หุ้นในตลาดจะผันผวนจนอาจจะเกิดภาวะวิกฤตที่ไม่มีใครกู้กลับมาได้เลยนะ นั่นเท่ากับเป็นการประกาศสงครามเต็มรูปแบบกับตระกูลอัครเดโชเชียวนะครับ" เสียงเลขาฯ ส่วนตัวของผมสั่นเครือผ่านสายโทรศัพท์ท่ามกลางความเงียบในห้องทำงานที่มองเห็นวิวเมืองหลวงทั้งเมือง ผมยกยิ้มที่มุมปากพลางจิบกาแฟดำรสเข้ม สายตาจับจ้องไปที่กราฟหุ้นที่กำลังกระพริบเป็นสีแดงฉานบนหน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ "ประกาศสงครามเหรอ?" ผมแค่นหัวเราะเบาๆ "ผมไม่ได้จะประกาศสงครามกับพวกสวะหรอกครับ ผมแค่จะซื้อคืนสิ่งที่พวกเขาขโมยไป ในราคาทุนบวกกำไรที่ทำให้คนทั้งโลกต้องอ้าปากค้างก็เท่านั้นเอง... เริ่มปฏิบัติการได้เลยครับ ตอนนี้" ห้านาทีก่อนตลาดหุ้นเปิดทำการ ในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลอัครเดโช พ่อตาตัวดีของผม—นายวิชัย—กำลังหัวเราะร่าด้วยความลำพองใจ บนโต๊ะมีแก้วไวน์ราคาแพงวางเรียงราย เขาและพรรคพวกกำลังฉลองชัยชนะในการปั่นหุ้นบริษัทของผมให้ดิ่งเหว เพื่อเตรียมกว้านซื้อกิจการทั้งหมดในราคาเศษเงิน "กรณ์มันก็แค่หมาข้างถนนที่โชคดีถูกหวยมาช่วงหนึ่ง พอเงินหมดมันก็กลับไปกินแกลบเหมือนเดิม" วิชัยกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะเห็นด้วยจากเหล่าผู้ถือหุ้นที่ทรยศผม "เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย อีกห้านาที หุ้นของไอ้กระจอกนั่นจะเป็นเศษกระดาษชำระ!" มินตรานั่งอยู่มุมห้อง เธอกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความกังวล แม้เธอจะขอหย่าเพราะความเข้าใจผิดในอดีต แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็ไม่เคยอยากเห็นกรณ์พินาศลงต่อหน้าต่อตาแบบนี้ "พ่อคะ... หนูว่าหยุดเถอะค่ะ บางทีกรณ์เขาอาจจะมีแผน..." "แผนเหรอ? แผนล้างจานล่ะไม่ว่า!" วิชัยตวาดกลับ "มินตรา อย่าได้มีความสงสารไอ้คนจนนั่นอีกเลย ตอนนี้เรากำลังจะกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว เตรียมตัวไปฉลองกับเศรษฐีตัวจริงเถอะ" กริ๊ง! เสียงระฆังเปิดตลาดดังขึ้น ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในวินาทีถัดมากลับไม่ใช่การร่วงหล่น แต่เป็นเส้นกราฟที่พุ่งทะยานขึ้นเป็นแนวตั้งฉากเสียดฟ้าจนระบบวิเคราะห์หุ้นแทบจะค้าง! นิ้วของผมดีดเบาๆ บนคีย์บอร์ดคำสั่งระบบอัตโนมัติ เงินสดมหาศาลที่ถูกโอนเข้าบัญชีลับผ่านระบบ 'มหาเศรษฐีไร้พรมแดน' ไหลทะลักเข้าสู่ตลาดหุ้นอย่างบ้าคลั่ง *ซื้อ! ซื้อ! ซื้อ!* คำสั่งซื้อหุ้นคืนทั้งหมด 100% ถูกกวาดเรียบด้วยราคาทุ่มตลาดที่สูงกว่าราคาหน้ากระดานถึงห้าเท่า ทำเอานักลงทุนทั่วโลกตะลึงงัน ระบบธุรกรรมของตลาดหลักทรัพย์ถึงกับเตือนภัยเพราะการเข้าซื้อครั้งนี้รวดเร็วและรุนแรงจนไม่มีใครตั้งตัวติด! ในห้องประชุมของวิชัย หน้าจอที่เคยแสดงความมั่งคั่งกลับกลายเป็นสีแดงจัดที่บ่งบอกถึงการสูญเสียการควบคุมอย่างสิ้นเชิง "เกิดอะไรขึ้น! ทำไมหุ้นของบริษัทเราถึงโดนดึงออกไปจนเกลี้ยง? ใคร! ใครเป็นคนซื้อ!" วิชัยตะโกนลั่นห้อง ใบหน้าที่เคยแดงก่ำจากไวน์บัดนี้ซีดเผือดเหมือนศพ บนหน้าจอหลักของตลาดหุ้น ปรากฏชื่อผู้ถือหุ้นรายใหม่เพียงคนเดียวที่กวาดหุ้นทั้งหมดไปครอบครอง... 'กรณ์ อัครวัชรโภคิน' ไม่ใช่แค่ในฐานะซีอีโอ แต่ในฐานะ 'เจ้าของเด็ดขาด' ที่มีอำนาจสั่งปลดทุกคนในบอร์ดบริหารได้ภายในวินาทีเดียว! ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังราคาแพง คว้าเสื้อสูทสั่งตัดราคาหกหลักมาสวมพลางจัดปกคอเสื้อให้เข้าที่ ก่อนจะเดินออกไปที่ประตูห้องทำงานที่เชื่อมต่อกับเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บนดาดฟ้า มือถือของผมสั่นขึ้นมา เป็นสายจากมินตรา "กรณ์... นี่คุณ... คุณทำอะไรลงไป? คุณเอาเงินมาจากไหนมหาศาลขนาดนี้?" เสียงของเธอยังคงสั่นเครือด้วยความตกใจ "ผมก็แค่ทำในสิ่งที่สามีที่ดีควรทำครับมินตรา..." ผมกดรับสายพลางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผมบอกแล้วไงว่าการหย่าของเรามันแค่จุดเริ่มต้นของความรวยเท่านั้น ตอนนี้บริษัทของคุณพ่อคุณ... ไม่สิ บริษัทของคุณพ่อน่ะ กลายเป็นสนามเด็กเล่นของผมไปเรียบร้อยแล้ว" "หมายความว่าไง..." "หมายความว่าผมกำลังจะไปรับคุณครับ... อย่าเพิ่งหนีไปไหนล่ะ เพราะคนที่จะต้องคุกเข่าขอโทษผมในวันนี้ ไม่ใช่แค่พนักงานกระจอกๆ แต่มันคือทุกคนที่เคยมองข้ามหัวผม" ผมวางสายก่อนจะก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ เครื่องยนต์หมุนวนจนเกิดเสียงกระหึ่ม ลมแรงพัดผ่านตัวผมจนชายเสื้อสูทปลิวไสว ผมมองเห็นรถลีมูซีนนับสิบคันกำลังวิ่งไปทางคฤหาสน์ของวิชัยด้วยความลนลาน เครื่องบินลำยักษ์เริ่มทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งความวุ่นวายเบื้องล่างไว้ให้กลายเป็นตำนานแห่งความพินาศของพวกหิวเงิน ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะถึงจุดหมาย จู่ๆ สัญญาณดาวเทียมในเครื่องก็ตัดฉับลง! หน้าจอในห้องควบคุมเฮลิคอปเตอร์เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ก่อนจะมีข้อความปริศนาปรากฏขึ้นมาว่า... 'ยินดีด้วยครับท่านประธาน... แต่ดูเหมือนจะมีใครบางคน ที่ไม่อยากให้คุณไปถึงคฤหาสน์นั่นในวันนี้ และคนคนนั้น... ก็คือคนเดียวกับที่ทำให้ภรรยาคุณตัดสินใจทิ้งคุณเมื่อสามปีก่อน' ผมชะงัก สายตาคมกริบมองไปยังเบื้องล่างที่เริ่มมีรถมอเตอร์ไซค์ปริศนาขับตามประกบเฮลิคอปเตอร์ของผมราวกับกำลังล่าเหยื่อ! เรื่องราวชักจะสนุกเกินคาดเสียแล้วสิครับ... --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้ และขอสัญญาว่าจะรีบปั่นตอนต่อไปให้ทุกท่านได้สะใจกันต่ออย่างรวดเร็วครับ! ด้วยความเคารพอย่างสูง ฮาไม่จำกัด