ปาร์ตี้วันเกิดที่ไม่มีใครลืม

"คุณกรณ์คะ! ฉันเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะว่า อย่าเอาเศษกระดาษพวกนี้มาทำให้งานวันเกิดลูกสาวดิฉันต้องขายหน้า!" เสียงแหลมสูงของแม่ยายดังทะลุผ่านความอึกทึกครึกโครมของห้องจัดเลี้ยงโรงแรมระดับห้าดาว ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อไฮโซนับร้อยชีวิตที่หันมามองเป็นตาเดียว มินตราภรรยาของผม (ที่กำลังอยู่ในช่วงยื่นเรื่องหย่าแต่ยังคาราคาซัง) หน้าถอดสี รีบดึงแขนแม่ตัวเองให้เบาเสียงลง แต่มีหรือที่คนอย่างคุณหญิงรัตนาจะยอมรามือ บนโต๊ะวีไอพีตรงกลางห้อง เค้กวันเกิดสามชั้นขนาดมหึมาที่ถูกตกแต่งด้วยความอลังการกำลังตั้งตระหง่าน ตัวเค้กเคลือบด้วยน้ำตาลฟองดองต์สีทองอร่าม ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องอ้าปากค้างไม่ใช่ความใหญ่โตของมัน แต่เป็น 'สิ่งประดับ' ที่ปักอยู่บนยอดเค้ก... เม็ดเพชรแท้บริสุทธิ์ขนาดสิบกะรัตจำนวนสามเม็ด ที่ส่องประกายระยิบระยับบาดตาจนแทบจะแสบตา "คุณแม่ครับ เพชรพวกนี้ผมไม่ได้ใช้เศษกระดาษซื้อนะครับ ผมใช้บัตรดำรูดเอา วงเงินมันไม่จำกัดจริงๆ นะครับ" ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มสุภาพตามสไตล์สุภาพบุรุษผู้ใจเย็น ควักบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟแวววับออกมาควงเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ "บัตรปลอมน่ะสิ! แกคิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไงไอ้คนตกอับ! แค่ค่าเช่าห้องพักสิ้นเดือนแกยังต้องให้ลูกสาวฉันช่วยหาร 50% เลยไม่ใช่หรือไง!" คุณหญิงรัตนาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สีหน้าเหยียดหยามจนเส้นเลือดที่ขมับของผมเต้นตุบๆ "วันนี้ฉันเชิญท่านประธานบริษัทเอสเคโกลบอลมาร่วมงานด้วย ท่านเป็นมหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่ยาจกแต่งตัวภูมิฐานแบบแก! ถ้าท่านมาเห็นสภาพเค้กลิเกปัญญาอ่อนนี่ แกเตรียมตัวหย่าแล้วไสมือเปล่าออกจากชีวิตลูกสาวฉันได้เลย!" มินตราเม้มปากแน่น ดวงตาคู่สวยสั่นไหว เธอหันมามองผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งโกรธที่ผมชอบทำตัวลึกลับและกวนประสาทในเวลาแบบนี้ ทั้งเหนื่อยล้ากับคำดูถูกของแม่ตัวเอง แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากห้ามปรามอะไ *ครืนนน...* จังหวะนั้นเอง ทีมงานยกเค้กเกิดสะดุดเข้ากับชายพรมราคาแพงที่พับอยู่เล็กน้อย รถเข็นเค้กสะดุดกึกอย่างแรงจนล้อล็อก! ทุกอย่างเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที... เค้กสามชั้นน้ำหนักร่วมยี่สิบกิโลกรัมที่อัดแน่นไปด้วยครีมหนาเตอะและเพชรเม็ดโต โอนเอนกลางอากาศราวกับสโลโมชันในภาพยนตร์ฮอลลีวูด ก่อนที่มันจะพุ่งตรงดิ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างแม่นยำราวกับมีระบบนำวิถีอัจฉริยะคอยควบคุม *แปะ! โพล๊ะ!* เสียงเนื้อเค้กสีทองอร่ามกระแทกเข้ากับใบหน้าของคุณหญิงรัตนาอย่างจัง แรงปะทะทำให้วิกผมทรงตั้งราคาแพงกระเด็นหลุดลอยไปติดอยู่บนโคมระย้าคริสตัลกลางห้อง เค้กครีมหนานุ่มพร้อมเพชรแท้สิบกะรัตละเลงทั่วใบหน้าและเส้นผมของแม่ยายจนไม่เหลือเค้าเดิม น้ำตาลฟองดองต์ไหลย้อยลงมาตามคาง หยดติ๋งๆ ลงบนชุดราตรีแบรนด์เนมราคาหลักแสนจนกลายเป็นชุดแฟนซีเค้กวันเกิดไปโดยปริยาย ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องจัดเลี้ยงชั่วขณะ... ไม่มีใครกล้าส่งเสียงหัวเราะ แม้แต่พนักงานเสิร์ฟยังรีบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ผมยืนนิ่งถือบัตรเครดิตค้างไว้กลางอากาศ กระพริบตาปริบๆ ด้วยความตกตะลึง (ที่แอบซ่อนความสะใจไว้ลึกถึงขั้วหัวใจ) ก่อนจะรีบหยิบผ้าเช็ดโต๊ะยื่นให้อย่างมีมารยาท พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลที่สุด "โอ้โห คุณแม่ครับ... เค้กชิ้นนี้พิเศษจริงๆ นะครับ หน้าตาสดใสรับทรัพย์รับโชควันเกิดเลยทีเดียวเชียว ว่าแต่... จะรับช้อนเลยไหมครับ หรือจะให้ผมช่วยปาดเพชรออกให้ก่อนดีครับ?" คุณหญิงรัตนายืนแข็งทื่อเป็นหุ่นปูนปั้น ครีมสีทองอร่ามปิดบังดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความโกรธแค้นจนสั่นระริก เธอกำมือแน่นจนตัวสั่นเทิ้ม อ้าปากพยายามจะกรีดร้องออกมาแต่มีแต่เสียงอู้อี้เพราะครีมเข้าปาก มินตรามองหน้าแม่สลับกับหน้าผม เธอพยายามกลั้นขำสุดชีวิตจนไหล่สั่นเทา ก่อนจะรีบคว้าทิชชูมาช่วยเช็ดหน้าให้แม่ที่กำลังจะระเบิดร่างเป็นโกโก้ครั้นช์ ทว่า ในวินาทีที่ความชุลมุนกำลังถึงขีดสุดนั้นเอง ประตูบานคู่มหึมาของห้องจัดเลี้ยงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษของชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพล ก้าวเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดสالายสูทสีดำอีกสิบกว่าคน ผู้จัดการโรงแรมหน้าซีดเผือดวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าลงแทบเท้าผู้มาใหม่ พร้อมละล่ำละลักรายงานเสียงสั่น "ทะ... ท่านประธานใหญ่! ยินดีต้อนรับครับ! ไม่คิดว่าท่านจะให้เกียรติมางานวันเกิดภรรยาของคุณ... ของคุณ..." ผู้จัดการอ่างค้าง หันมามองหน้าผมที่กำลังยืนถือบัตรเครดิตสีดำอยู่ข้างกองเค้ก ก่อนที่ประธานใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นจะเดินดุ่มๆ ผ่านหน้าแขกเหรื่อทุกคน ตรงเข้ามาหาผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วโค้งคำนับลงเก้าสิบองศาต่อหน้าทุกคนในห้อง "ท่านประธานครับ... ระบบบัญชีหลักของบริษัทโอนเงินห้าหมื่นล้านเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณเรียบร้อยแล้วครับ และนี่... เอกสารสิทธิ์ขาดในการครอบครองโรงแรมแห่งนี้ทั้งหมด ถูกโอนเป็นชื่อของคุณภรรยาเรียบร้อยแล้วครับ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ