"ถ้าแกยังกล้าเอามือสกปรกๆ นั่นมาแตะต้องกระเป๋าแบรนด์เนมใบใหม่ของฉันอีกแม้แต่นิดเดียว ฉันจะเอาปืนฉีดน้ำผสมน้ำปลาฉีดใส่หน้าแกแน่ เจ้าปีศาจขนฟู!"
เสียงกรีดร้องด้วยความเหลืออดของมินตราดังลั่นห้องรับแขก พร้อมกับร่างเล็กๆ ของเธอที่กระโดดขึ้นไปยืนบนโซฟาตัวแพงอย่างลืมภาพลักษณ์กุลสตรี ขณะที่เบื้องล่างมีเจ้าก้อนกลมสีขาวขนฟูฟ่องดั่งสำליน... ไม่สิ มันคือแมวเปอร์เซียสายพันธุ์แท้ราคาเจ็ดหลักที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากปารีสด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว มันกำลังนั่งเชิดหน้าชูตา เลียอุ้งเท้าตัวเองอย่างไม่สะทกสะท้านต่อเสียงคำรามของภรรยาผมเลยแม้แต่น้อย
สวัสดีครับทุกท่าน กลับมาพบกับผม "ฮาไม่จำกัด" อีกครั้งในตอนที่ 24 ของ "ท่านประธานขา อย่าเพิ่งหย่าหนูรวยแล้ว" นะครับ จากเหตุการณ์ระทึกขวัญที่ประธานค่ายเพลงและเจ้าหนี้เงินกู้คุกเข่าร้องขอชีวิตไปเมื่อตอนที่แล้ว คิดว่าผมจะได้นอนกอดภรรยาสาวสวยอย่างมีความสุขใช่ไหมครับ? เปล่าเลยครับ! เพราะระบบตัวดีดันส่ง "ของขวัญแสดงความยินดี" มาให้ผมบ้านแทบแตก...
และของขวัญที่ว่า ก็คือเจ้า "ท่านเซอร์" แมวเปอร์เซียหน้ามึนตัวนี้นี่แหละครับ!
"เหมียว..." เจ้าท่านเซอร์ส่งเสียงร้องเล็กแหลม แต่นัยน์ตาสสีฟ้าใสกลับจ้องมองมินตราด้วยแววตาราวกับจะเยาะเย้ย ก่อนที่มันจะเดินสهيดสהายส่ายสะโพกตรงดิ่งมาหาผม ที่กำลังยืนถือถาดอาหารแมวราคาแพงระยับอยู่ในชุดนอนผ้าไหมราคาครึ่งแสน
กรณีกวาดสายตามองภรรยาที่กำลังกอดอกทำหน้ายู่บนโซฟา สลับกับเจ้าแมวไฮโซที่เอาหัวมาถูไถข้อเท้าผมอย่างออดอเซาะ ท่าทางของมันเปลี่ยนจากเสือดาวหน้าดุเมื่อครู่ กลายเป็นแมวขี้อ้อนทันทีที่อยู่ใกล้ผม... ช่างเป็นมารยาที่เหนือชั้นจริงๆ นะครับ
"เห็นไหมล่ะคุณ! ดูมันทำหน้าสิ มันแกล้งฉันชัดๆ!" มินตราชี้นิ้วเรียวสวยใส่เจ้าท่านเซอร์ด้วยความแค้นเคือง ดวงตากลมโตคู่นั้นคลอหน่วยด้วยความหมั่นไส้ "ตั้งแต่คุณพาไอ้ก้อนสำลีติดล้อนี่เข้าบ้าน ฉันกลายเป็นอากาศธาตุไปเลยนะกรณ์! ไหนคุณบอกว่ารักฉันที่สุดในโลกไง ทำไมตอนนี้คุณถึงสนใจแต่แมวหน้ามึนตัวนี้ฮะ!"
ผมลอบถอนหายใจเบาๆ วางถาดอาหารลงกับพื้นอย่างระมัดระวัง ก่อนจะย่อตัวลงอุ้มเจ้าท่านเซอร์ขึ้นมาแนบอก เจ้าแมวตัวแสบส่งเสียงกรน "คร่อกๆ" ในลำคอ พร้อมกับเอาอุ้งเท้านุ่มนิ่มแปะลงบนแก้มผมเบาๆ ราวกับจะฟ้องว่ามนุษย์เมียรังแกมัน
"โถ... มินตราครับ ใจเย็นๆ ก่อนนะ อย่างอนเจ้าท่านเซอร์เลย มันก็แค่แมวเด็กเองนะครับ" ผมส่งยิ้มเจื่อนๆ พยายามเกลี้ยกล่อมภรรยาที่ตอนนี้แก้มป่องด้วยความงอนอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
"เด็กบ้านคุณสิ! ตัวเท่าหม้อหุงข้าวแถมสายตาเหยียดหยามคนอื่นแบบนี้ มันไม่ใช่แมวธรรมดาแล้วนะกรณ์! มันคือมหาเศรษฐีขนฟูที่มาแย่งสามีฉันชัดๆ!" มินตรากระแทกเสียงใส่ พร้อมกับคว้าหมอนอิงมาซุกหน้าหนีด้วยความหงุดหงิด
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐีในหัวผมดังขึ้นทันที พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอย่างรู้จังหวะ
[ภารกิจลับเฉพาะกิจ: "สงครามทาสแมว"]
[รายละเอียด: เนื่องจากภรรยาของคุณ (มินตรา) แสดงอาการหึงหวงแมวเปอร์เซียระดับตำนาน (ท่านเซอร์) ระบบขอท้าทายคุณด้วยภารกิจ "ยอมเป็นทาสรองรับอารมณ์" หากคุณสามารถทำให้มินตราหันมาเอ็นดูเจ้าท่านเซอร์ได้ภายใน 3 ชั่วโมง คุณจะได้รับสิทธิ์ปลดล็อก "อสังหาริมทรัพย์ริมทะเลสาบลูန်းา" มูลค่า 500 ล้านบาททันที! แต่ถ้าหากล้มเหลว... คุณจะต้องใส่ชุดเมดสาวรับใช้ทำความสะอาดบ้านทั้งหลังเป็นเวลา 3 วันเต็ม!]
ให้ตายเถอะครับ... ระบบตัวดีนี่มันช่างสรรหาวิธีกลั่นแกล้งผมเสียจริง! ชุดเมดสาวรับใช้รึ? ถ้าภาพนั้นหลุดออกไปถึงหูพวกบอร์ดบริหารบริษัท ผมคงไม่ต้องเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้วล่ะครับ!
ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เหลือบมองเจ้าท่านเซอร์ที่ส่งสายตาพิฆาตมาให้ผมอีกรอบ ราวกับมันกำลังท้าทายว่า *'แน่จริงก็จัดการเมียแกให้ได้สิไอ้ทาส'*
"แฮื่อ..." ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความกล้าในฐานะสามี (และซีอีโอมหาเศรษฐีผู้กุมเงินแสนล้าน) ก่อนจะเดินอุ้มเจ้าแมวตัวแสบเข้าไปใกล้โซฟาช้าๆ
"มินตราครับ..." ผมเรียกเสียงนุ่ม นั่งลงคุกเข่าข้างโซฟาโดยให้ระดับสายตาอยู่เสมอภรรยา "ฟังผมก่อนนะ"
มินตราค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากหมอนอิง ดวงตากลมโตช้อนมองผมอย่างแง่งอนริมฝีปากบางเบะลงเล็กน้อย "อะไรคะ? จะมาแก้ตัวแทนเจ้าปีศาจนั่นอีกเหรอ?"
"เปล่าเลยครับ..." ผมยิ้มอ่อนโยน ยื่นเจ้าท่านเซอร์ออกไปข้างหน้าเบาๆ "ผมแค่คิดว่า... ถ้าคุณเกลียดมันนัก ทำไมเราไม่มาร่วมมือกันแปลงโฉมมันดีล่ะครับ? อยากให้มันใส่ชุดอะไร อยากให้มันทำหน้าตลกแบบไหน ผมตามใจคุณหมดเลย... ถือว่าช่วยสามีแก้เครียดหน่อยนะ นะครับ?"
มินตรากะพริบตาปริบๆ ความโกรธเคืองในแววตาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความสนเท่ห์ เธอหันไปมองเจ้าท่านเซอร์ที่ตอนนี้ทำหน้ามึน ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลยสักนิด
"จริงเหรอคะ? ตามใจฉันทุกอย่างเลยนะ?" มินตราหรี่ตามองผมอย่างจับผิด
"ด้วยเกียรติของสามีคุณเลยครับ!" ผมตอบรับทันทีโดยไม่ลังเล แม้ในใจจะแอบภาวนาขอให้เจ้าท่านเซอร์รอดชีวิตจากการแปลงโฉมของภรรยาผมก็เถอะ
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของมินตราทันที เธอหัวเราะคิกคักในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะคว้าตัวเจ้าท่านเซอร์มากอดไว้แน่นจนเจ้าแมวร้อง "เหมียว!" ลั่นบ้าน
"หึๆ ในเมื่อคุณพูดเองนะกรณ์... งั้นเตรียมตัวดูฝีมือการสไตลิสต์แมวระดับปรมาจารย์ของฉันได้เลยเจ้าท่านเซอร์!"
ผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วโมง ห้องรับแขกสุดหรูของคฤหาสน์ก็กลายเป็นรันเวย์แฟชั่นสุดฮา เจ้าท่านเซอร์ที่เคยสง่างามดั่งเจ้าชายเปอร์เซีย ตอนนี้กลับอยู่ในชุดกะลาสีเรือสีชมพูหวานแหวว บนหัวสวมหมวกกะลาสีอันจิ๋วที่มินตราใช้กิ๊บติดผมหนีบไว้แน่น มันนั่งทำหน้าตายซึมกะทืออยู่บนเบาะ ด้วยความสิ้นหวังในชีวิตแมว
มินตราบีบมือตัวเองด้วยความสะใจ หัวเราะร่าเริงจนลืมความโกรธเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น "ฮ่าๆๆ ดูหน้ามันสิคุณ! มันน่ารักจนฉันอยากจะกอดให้ตายไปเลย!"
ผมที่นั่งเช็ดเหงื่ออยู่ข้างๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างน้อยภรรยาก็อารมณ์ดีขึ้นแล้ว และภารกิจของระบบก็...
[ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ! ภารกิจ "สงครามทาสแมว" สำเร็จลุล่วง คุณได้รับกรรมสิทธิ์ "อสังหาริมทรัพย์ริมทะเลสาบลูန်းา" มูลค่า 500 ล้านบาท เรียบร้อยแล้วครับ!]
เสียงแจ้งเตือนความสำเร็จดังขึ้นในหัว พร้อมกับสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อที่สั่นเตือนยอดเงินฝากเข้าบัญชีธนาคาร
ทว่า... ในจังหวะที่ผมกำลังจะยิ้มรับความสำเร็จนั้นเอง เสียงกริ่งประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงทุบประตูปึงปังราวกับมีใครกำลังบุกรุก!
ปัง! ปัง! ปัง!
"เปิดประตูโว้ย! กรณ์! แกหลบอยู่ในนั้นใช่ไหม! ออกมาเคลียร์กับฉันเดี๋ยวนี้ไอ้หลานเขยจอมปลอม!"
เสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นเคยจนน่าปวดหัวดังแทรกทะลุกระจกเข้ามา... นั่นมันเสียงของ "แม่ยายจอมแสบ" ที่เคยมาอาละวาดไล่ผมออกจากบ้านนี่ครับ! นางกลับมาทำไมในเวลาแบบนี้กันล่ะเนี่ย?!
มินตราหน้าถอดสีทันที เธอลุกพรวดขึ้นยืนจนเจ้าท่านเซอร์เกือบตกโซฟา "แม่เหรอ?! ทำไมแม่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะกรณ์!"
ผมหันไปสบตากับภรรยา แววตาคมกริบฉายประกายความเยือกเย็นขึ้นมาวูบหนึ่ง ในเมื่อพวกตัวน่ารำคาญกล้าเดินเข้ามาหาเรื่องถึงถิ่นผมเอง... งั้นก็อย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกันนะครับ!
ผมหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดปลดล็อกหน้าจอด้วยรอยยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวกดโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันธนาคารสีดำสนิทอย่างไร้ความลังเล...
[ติ๊ง! ทำการโอนเงินจำนวน 100,000,000 บาท ไปยังบัญชีของ "บริษัทรักษาความปลอดภัยประจำตระกูล" สำเร็จ]
เสียงเครื่องรูดบัตรเครดิตและระบบแจ้งเตือนวงเงินไม่จำกัดดังขึ้นก้องกังวานในความเงียบ ก่อนที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวไม่ต่ำกว่าสามลำจะบินมาลอยลำส่งเสียงคำรามก้องอยู่เหนือหลังคาบ้าน...
--------
โปรดติดตามตอนต่อไป... (เตรียมพบกับการเปิดฉากตบหน้าแม่ยายจอมแสบให้หงายเงิบด้วยกองเงินกองทองระดับมหึมา ในตอนที่ 25!)
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" มาโดยตลอดนะครับ!
ท่านประธานขา อย่าเพิ่งหย่าหนูรวยแล้ว•ตอนที่ 24
เมื่อประธานหนุ่มกลายเป็นทาสแมว
ผลงานโดย ฮาไม่จำกัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ฮาไม่จำกัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านประธานขา อย่าเพิ่งหย่าหนูรวยแล้ว นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!