มินตราเริ่มรุกกลับบ้างแล้ว

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นเป็นรอบที่สิบของวัน มินตรากำลังนั่งกุมขมับอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอนสุดหรูขนาดใหญ่โตราวกับสนามฟุตบอล สายตาของเธอจ้องมองกล่องพัสดุกรรมสิทธิ์แบรนด์เนมสีดำสนิทที่วางอยู่บนเตียง ใบเสร็จราคาเจ็ดหลักที่แปะอยู่ข้างกล่องยังคงทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง... กรณ์ ผู้ชายที่เคยนั่งกินมาม่าห่อละหกบาทกับเธอในห้องเช่าแคบๆ เมื่อสองปีก่อน บัดนี้กลับกลายเป็นมหาเศรษฐีเจ้าของเครือธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หมื่นล้าน แถมเขายังขยันเปย์เธอด้วยรถสปอร์ต นาฬิกาเรือนละสิบล้าน และบัตรเครดิตที่รูดซื้อห้างสรรพสินค้าได้ทั้งตึกโดยไม่ต้องมองป้ายราคา "ให้ตายเถอะ... นี่ฉันกลายเป็นภรรยาที่ถูกสามีสปอยล์จนแทบจะเดินดินไม่ติดแล้วนะเนี่ย" มินตราพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายปนหมั่นไส้ ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา กรณ์ใช้ทั้งคารมกวนประสาทและสายตาแพรวพราวคอยหยอกล้อเธอจนหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ เธอเป็นฝ่ายตั้งรับและเสียอาการให้เขามาตลอด จนกระทั่งวันนี้... เธอตัดสินใจแล้วว่า "เธอจะไม่ยอมเป็นฝ่ายเขินอยู่ฝ่ายเดียวอีกต่อไป!" แผนการเซอร์ไพรส์สามีสุดที่รักถูกร่างขึ้นในหัว มินตราแอบไปสืบ (ด้วยวิธีอันแนบเนียน) ว่ากรณ์ชอบผู้หญิงแนวไหน เวลาที่เขาดูซีรีส์หรือแอบมองโฆษณาในแท็บเล็ต ปรากฏว่าสายตาของเจ้าสัวหนุ่มมักจะไปหยุดอยู่ที่ภาพสาวน้อยในชุดคอสเพลย์หูกระต่ายสุดเซ็กซี่ "อยากได้แนวเซ็กซี่ขยี้ใจใช่ไหมคะ คุณสามี... คืนนี้ฉันจะจัดชุดใหญ่ไฟกระพริบให้คุณช็อกตาค้างไปเลย!" มินตรากำหมัดด้วยความฮึกเหิม เธอรีบกดสั่งซื้อชุดคอสเพลย์รุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นจากร้านค้าออนไลน์ชื่อดังระดับพรีเมียมทันที โดยไม่ได้ตรวจสอบรายละเอียดสินค้าให้ดีเสียก่อน เนื่องจากความรีบร้อนและกลัวสินค้าจะหมดสต็อก ตัดภาพมาในช่วงค่ำบรรยากาศในห้องนอนถูกปรับเปลี่ยนให้สลัวลง แสงเทียนสีส้มอ่อนไหววับสร้างบรรยากาศโรแมนติก กรณ์ที่เพิ่งเสร็จจากการประชุมวิดีโอคอลกับผู้บริหารระดับสูงข้ามชาติก้าวเข้ามาในห้องด้วยความเหนื่อยล้า ทว่าทันทีที่เขาเปิดประตูก็ต้องชะงักกึก รอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ปรากฏขึ้นทันทีเมื่อเห็นเงาร่างบางยืนรออยู่หลังม่านโปร่งแสง "อ้าว ที่รัก... วันนี้มีเซอร์ไพรส์อะไรอีกครับเนี่ย หรือว่าคุณจะขอร้องให้ผมช่วยผ่อนคฤหาสน์หลังใหม่ให้อีกสักหลัง?" กรณ์เอ่ยแซحด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มชวนฟัง พร้อมกับสาวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยความสนใจ มินตราสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ เธอสะบัดม่านออกเผยให้เห็นร่างของตัวเองที่อยู่ในชุดคอสเพลย์... ทว่า... บรรยากาศโรแมนติกเมื่อครู่กลับเงียบกริบลงทันที กรณ์กะพริบตาปริบๆ เขานิ่งค้างไปสามวินาทีเต็ม ก่อนที่ไหล่หนาจะเริ่มสั่นเทา และในที่สุดเสียงหัวเราะลั่นห้องก็ระเบิดออกมา "ฮhahahaha! เดี๋ยวนะ... มินตรา นี่เธอแปลงร่างเป็นอะไรเนี่ย ทำไมตัวมันถึงได้กลมดิ๊กแถมมีสีเหลืองอ๋อยแบบนี้ล่ะครับ!" มินตราหน้าถอดสี ก้มมองชุดที่ตัวเองใส่อยู่... ให้ตายเถอะ! นี่มันไม่ใช่ชุดกระต่ายสุดเซ็กซี่ขยี้ใจที่เธอจินตนาการไว้เลย แต่มันคือ **"ชุดมาสคอตเป็ดน้อยสีเหลืองอ๋อยไซส์ XXL"** ที่เธอสั่งผิดไซส์และผิดรุ่นเพราะความรีบร้อน! ชุดเป็ดตัวพองลมฟูฟ่อง มีจะงอยปากสีส้มแป๋ntอยู่บนหัวแถมหางเป็ดสั้นๆ ยังกิ๊บเก๋ระំมก้นอีกต่างหาก "นี่คุณ... อย่ามาหัวเราะนะ!" มินตราหน้าแดงแจ๋ด้วยความอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เธอตั้งใจจะเซ็กซี่เย้ายวนใจสามี แต่ทำไมตอนนี้เธอกลับกลายเป็นเป็ดน้อยหน้าโง่ที่กำลังเดินโยกเยกไปมาเล่าเนี่ย! "โธ่ ที่รัก... น่ารักจะตายไปครับ" กรณ์เดินเข้าไปใกล้ มือหนายื่นไปจับจะงอยปากเป็ดบนหัวภรรยาด้วยความเอ็นดู ดวงตาคมกริบพราวระยับด้วยความขบขันและรักใคร่ระคนกัน "เป็ดตัวนี้น่ารักที่สุดในโลกเลย รู้ไหมครับว่าสนนราคาค่าตัวเท่าไหร่เนี่ย ผมยอมจ่ายไม่อั้นเลยนะ" "ฮยุก! ออกไปเลยนะกรณ์ ตาบ้า! ฉันอายจะตายอยู่แล้ว!" มินตราส่งเสียงโวยวายพยายามจะวิ่งหนี แต่ด้วยความที่ชุดเป็ดมันพองลมและเกะกะ ทำให้เธอสะดุดขาตัวเองและเซถลาล้มลงไปในอ้อมแขนของสามีพอดิบพอดี กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับความอบอุ่นจากร่างกายของกรณ์ทำให้นาทีนั้นหัวใจของมินตราเต้นแรงยิ่งกว่าตอนที่เห็นยอดเงินในบัญชีเสียอีก กรณ์โอบเอวเธอไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ยังคงลูบหัวเป็ดสีเหลืองนั้นอย่างสนุกสนาน ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้ม "ในเมื่อเป็ดตัวนี้ตกลงมาอยู่ในอ้อมกอดของผมแล้ว..." กรณ์กระซิบเสียงพร่า แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นลึกซึ้งและจริงจังขึ้นมาทันที "ผมคงต้องขออนุญาต 'กินเป็ด' เป็นมื้อค่ำซะแล้วล่ะครับ" มินตราใจเต้นรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก เธอกำลังจะอ้าปากเถียงแต่ก็ถูกริมฝีปากอุ่นของอีกฝ่ายปิดสนิทลงมาเสียก่อน ความหวานล้ำที่ถูกถ่ายทอดออกมาทำให้เรี่ยวแรงของเธอละลายหายไปในพริตาเดียว บรรยากาศในห้องนอนกลายเป็นสีชมพูอบอวลไปด้วยความหวานที่ชวนให้คนอ่านต้องอมยิ้มตาม ทว่า... ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างหวานชื่นและเร่าร้อน เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะทำงานของกรณ์กลับแผדเสียงดังสนั่นลายความเงียบขึ้นมาขัดจังหวะ *Rrrrrrr... Rrrrrrr...* กรณ์ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจ แต่เมื่อเหลือบไปเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ สายตาคมกริบก็เปลี่ยนเป็นคมปลาบขึ้นมาทันที นั่นไม่ใช่เบอร์ของเลขานุการส่วนตัว... และไม่ใช่เบอร์ของคนในครอบครัว แต่มันคือเบอร์ของ **"ชายปริศนา"** คนที่เคยส่งข้อความข่มขู่และพยายามจะเข้าซื้อหุ้นบริษัทของเขาเมื่อสามเดือนก่อน... และตอนนี้ มันกำลังโทรเข้ามาหาเขาในยามวิกาลอย่างจงใจ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "ฮาไม่จำกัด" เสมอมานะครับ