ค่ำคืนแห่งเป็ดน้อยกะระยะผิด

เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูรุ่นล่าสุดบนโต๊ะข้างเตียงยังคงสั่นครืดคราดติดต่อกันเป็นรอบที่สาม หน้าจอแสดงเบอร์แปลกประขุมชนที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ แต่มันคือเบอร์ของ "ชายปริศนา" คนที่เคยส่งข้อความข่มขู่และพยายามจะเข้าซื้อหุ้นบริษัทของเขาเมื่อสามเดือนก่อน... และตอนนี้ มันกำลังโทรเข้ามาหาเขาในยามวิกาลอย่างจงใจ! กรณ์ (กันต์) หรี่ตามองหน้าจอที่สว่างวาบในความมืดของห้องนอนเพนต์เฮาส์หรู ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วเรียวยาวไม่ได้กดรับทันที แต่ปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้นราวกับจะท้าทายประสาทสัมผัสของปลายสาย บรรยากาศรอบตัวเขาในยามดึกสงัดนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความตึงเครียดอย่างที่ควรจะเป็น กลับกัน มันมีความกวนประสาทและพลังอำนาจบางอย่างแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวแทบจะบิดเบี้ยว "ใครโทรมาดึกดื่นป่านนี้คะคุณ... หรือว่าเจ้าหนี้ที่ส่งจดหมายทวงเงินมาแปะหน้าบ้านเมื่อวันก่อน?" เสียงงיתะงอของมินตราดังขึ้นจากใต้ผ้าห่มนวมหนานุ่ม เธอขยับตัวพลิกเข้าหาเขา ดวงตากลมโตคู่สวยกะพริบปริบๆ เพื่อขับไล่ความง่วงงุน ใบหน้าของเธอไร้เครื่องสำอางแต่กลับดูเปล่งปลั่งและเย้ายวนใจในชุดนอนลายการ์ตูนสุดน่ารักที่เขาเป็นคนแอบสั่งซื้อมาเซอร์ไพรส์ กรณ์หันไปมองภรรยาคนสวยที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมาตั้งแต่สมัยห้องเช่ารูหนู จนกระทั่งตอนนี้เธอกลายเป็นคุณนายเศรษฐีภรรยาซีอีโอมหาล้าน (แม้เธอจะยังไม่รู้ความจริงทั้งหมดว่าเขารวยระดับสร้างตึกได้ทั้งแถบก็ตามที) เขาวางโทรศัพท์ลงที่เดิมก่อนจะเอื้อมมือไปดีดหน้าผากมนเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว "ไม่ใช่เจ้าหนี้หครับ... เป็นแค่แมลงวันที่บินวนเวียนอยู่แถวถังขยะ ปล่อยให้มันบินจนปีกหักไปเองเถอะครับ ว่าแต่คุณเถอะ... ชุดที่ผมสั่งให้ใส่เมื่อกี้ ลองเดินโชว์ให้ผมดูเต็มๆ ตาอีกรอบสิครับ ไหนบอกว่าจะแปลงร่างเป็นแมวสาวสุดเซ็กซี่ไงทำไมถึงกลายเป็นเป็ดน้อยไปได้ล่ะครับเนี่ย" มินตราหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงถึงคอด้วยความเขินอาย เมื่อนึกถึงความผิดพลาดมหันต์ตอนที่แกะพัสดุ เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เธอตั้งใจจะเซอร์ไพรส์สามีด้วยชุดนอนเซ็กซี่เย้ายวนใจเพื่อเป็นการตอบแทนที่เขาช่วยเคลียร์ปัญหาเรื่องแม่ยายจอมแสบให้ แต่ทว่า... ทางร้านเจ้ากรรมดันส่ง "ชุดมาสคอตเป็ดเหลืองอ๋อยตัวพองลม" มาให้ผิดพลาด! แทนที่จะได้เห็นลีลาสุดเซ็กซี่ขยี้ใจ กรณ์กลับต้องมานั่งอึ้งกิมกี่มองภรรยาคนสวยสวมชุดเป็ดน้อยบวมฉุเดินเตาะแตะเหมือนเป็ดโดนน้ำร้อนลวกในห้องนอน "ก็... ก็ทางร้านมันส่งผิดนี่คะ! ฉันอุตส่าห์ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์คุณแท้ๆ เชียว ฮựย! ห้ามหัวเราะนะ!" มินตราโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม แก้มป่องพองลมด้วยความงอนระคนอาย แต่มีหรือที่คนอย่างกรณ์จะอดใจไหว? ชายหนุ่มหลุดหัวเราะพรวดออกมาเสียงดังลั่นห้อง จนไหล่หนาสั่นเทา เขาหัวเราะจนปวดท้อง น้ำตาเล็ดลอดออกมาที่หางตา ภาพลักษณ์ซีอีโอมือเหล็กผู้เย็นชาต่อหน้าลูกน้องนับพันได้มลายหายสิ้น เหลือเพียงสามีจอมกวนที่กำลังกุมท้องหัวเราะรơiร่อนอยู่บนเตียง "โอย... คุณครับ... คือ... ฮ่าๆๆ! เป็ดน้อยกะระยะผิดเหรอครับ เดินชนตู้เสื้อผ้าไปตั้งสามรอบแถมยังทำท่ากวักมือเรียกแบบเซ็กซี่แต่ชุดมันพองจนติดขอบประตูเนี่ยนะ! โอ้โห ภรรยาผมเป็นดาวตลกตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย" กรณ์แซ่วยิ้มจนตาหยี "ไอ้พี่กันต์! หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะคะ! ไม่งั้นคืนนี้ฉันจะไปนอนห้องแขก!" มินตราทำท่าจะลุกขึ้นจริง ๆ แต่เพราะความพองลมของชุดเป็ด ทำให้ขาเจ้ากรรมดันพันกันเองจนเธอล้มพับลงไปนอนกลิ้งอยู่บนเตียงนุ่มราวกับลูกบอลยางเด้งดึ๋ง ภาพนั้นยิ่งทำให้กรณ์หัวเราะหนักกว่าเดิม เขาพุ่งเข้าไปรวบตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด พลางหัวเราะจนตัวโยน ทั้งคู่ฟัดเหวี่ยงและหัวเราะกันจนลืมเรื่องเครียดรอบตัว เสียงหัวเราะผสมผสานกับเสียงหอบหายใจดังระรัวในยามค่ำคืน ชุดเป็ดสร้างเสียงฮาและรอยยิ้ม แทนที่จะเป็นความเซ็กซี่อย่างที่ตั้งใจ แต่บรรยากาศกลับอบอวลไปด้วยความสุขและความรักที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าตัว มินตราซบหน้าลงกับอกแกร่งของสามี มือเรียวเล็กทุบอกเขาเบา ๆ เป็นเชิงหมั่นไส้ แต่ริมฝีปากกลับระบายยิ้มกว้างออกมาอย่างมีความสุข ความเหนื่อยล้าจากปัญหาชีวิตที่เคยรุมเร้าตลอดหลายปีที่ผ่านมาเสมือนถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้นในคืนนี้เอง "ขอบคุณนะคะ... ที่ทำให้ฉันยได้หัวเราะได้กว้างขนาดนี้" เสียงหวานพึมพำเบา ๆ "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ... ที่ยังอยู่ข้างผมตั้งแต่วันที่เราไม่มีอะไรเลยจนถึงตอนนี้" กรณ์ก้มลงจูบหน้าผากมนแผ่วเบา ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังโรแมนติกและอบอุ่นถึงขีดสุดนั้นเอง *ครืดดด... ครืดดด...!* เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมที่ถูกเมินไปเมื่อครู่กลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอไม่ได้แสดงแค่เบอร์โทรเข้าธรรมดา แต่มันเปลี่ยนเป็น "วิดีโอคอล" จากเบอร์ปริศนาสายนั้น! กรณ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกสนุกสนานเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาในชั่วพริบตา เขายื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าจอที่มีภาพใบหน้าของชายวัยกลางคนสวมสูทราคาแพงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานหรู ปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ส่งผ่านมาทางกล้อง "คิดว่าจะปอดแหกไม่กล้ารับซะอีกนะ... ท่านประธานกันต์ เจ้าของบริษัทที่กำลังจะล้มละลายในอีกสัปดาห์หน้า!" เสียงทุ้มต่ำและเย่อหยิ่งของชายปลายสายดังลอดออกมาจากลำโพงท่ามกลางความเงียบของห้องนอน มินตราชะงัก เธอเงยหน้าขึ้นมองสามีด้วยความตกใจและงุนงงกับคำพูดของคนในจอ กรณ์แค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ มุมปากหยักยกยิ้มเหี้ยมเกรียมที่แม้แต่มินตราเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เขากดเปิดลำโพงและจ้องมองหน้าจอด้วยสายตาของนักล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าปากเสือ "ล้มละลายเหรอครับ? พอดีเลย... ผมกำลังเบื่อเงินสดในบัญชีอยู่พอดี ว่าแต่คุณเถอะ... เตรียมเงินไว้ชดใช้ค่าเสียหายรึยังครับ เพราะอีกสามนาทีข้างหน้า... บริษัทของคุณกำลังจะถูกผมซื้อกิจการและปลดพนักงานยกบริษัท!" *ติ๊ด!* กรณ์กดตัดสายโชว์ความเหนือชั้นอย่างไร้เยื่อใย ก่อนที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำจะบินแหวกอากาศมากระทบกระจกหน้าต่างเพนต์เฮาส์เสียงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันธนาคารในมือถือของเขาที่เด้งขึ้นมาโชว์ตัวเลขยอดเงินในระบบที่เพิ่มขึ้นอีก "ห้าหมื่นล้านบาท" แบบสด ๆ ร้อน ๆ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมหัวเราะไปด้วยกันนะครับ