ประมูลเกาะส่วนตัวในราคาเศษเหรียญ

"ห้าร้อยล้าน! ครั้งที่หนึ่ง... ห้าร้อยล้าน! ครั้งที่สอง..." เสียงค้อนประมูลของพิธีกรชื่อดังระดับโลกดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยงสุดหรูบนชั้นสูงสุดของโรงแรมแปดดาวในมหานคร เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นบนขมับของ "ท่านเซอร์โรเบิร์ต" มหาเศรษฐีค้าน้ำมันผู้ทรงอิทธิพล เขากวาดสายตามองไปยังคู่แข่งหนุ่มผู้สวมชุดสูทเรียบง่ายอย่างดูแคลน รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของพ่อค้าใหญ่ผู้กุมเม็ดเงินครึ่งค่อนโลก เพราะในสายตาของเขา ไอ้หนุ่มหน้าอ่อนที่นั่งไขว่ห้างแคะขี้เล็บคนนี้ เป็นได้แค่ไอ้กระจอกที่บังอาจเข้ามาเดินเล่นผิดงานเท่านั้น กรณ์ (กันต์) เหลือบสายตาขึ้นมองป้ายตัวเลขในมือของตัวเองเบาๆพลางถอนหายใจยาว พลันนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบสุดป่วนในสมองก็ดังขึ้นทันที *(ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามอวดรวยของตัวประกอบระดับล่าง ระบบขอทุ่มงบฟาดหน้าให้หงายเงิบ! ภารกิจพิเศษ: ประมูลซื้อ "เกาะสวรรค์แปซิฟิก" ด้วยราคาเศษเหรียญในกระเป๋า เงื่อนไข: ต้องทำให้คู่แข่งคุกเข่าอ้อนวอนภายใน 3 นาที! รางวัล: ปลดล็อกเงินสด 10,000 ล้านบาท และสิทธิ์ขาดในการครอบครองสนามบินส่วนตัว)* "เฮ้อ... หาเรื่องใช้เงินอีกแล้วเหรอเนี่ย ระบบนี้นี่มันขยันสร้างภาระให้คนรวยจริงๆ นะครับ" กรณ์พึมพำกับตัวเองเบาๆพลางส่ายหัวด้วยความเหนื่อยหน่าย เขากวาดตามองไปรอบห้อง ประชาชีนับร้อยชีวิตต่างจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว โดยเฉพาะมินตรา อดีตภรรยาที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่โต๊ะข้างๆ เธอกำลังส่งสายตาห้ามปรามและเวทนามาให้พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังพอให้ได้ยิน "กรณ์! หยุดบ้าได้แล้วนะ! นั่นมันเกาะส่วนตัวมูลค่าหลายร้อยล้านนะ นายเอาเงินที่ไหนมาสู้เขา กลับบ้านเราไปเถอะ อย่าหาเรื่องขายหน้าเลย!" มินตรากัดริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นรัวด้วยความเครียด เธอยอมรับว่าเธอทนความจนไม่ไหวจึงขอหย่า แต่วันนี้เมื่อเห็นอดีตสามีทำท่าทางเหมือนคนสติหลุดกลางงานประมูลระดับโลก เธอกลับรู้สึกหน่วงๆ ในอกอย่างประหลาด ในขณะเดียวกัน "คุณหญิงมารศรี" แม่ยายจอมแสบที่นั่งอยู่ข้างๆ มินตรา ก็แค่นسเสียง "หึ!" ออกมาดังลั่นจนคนหันมามอง นางจิกตามองกรณ์ด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ก่อนจะเอ่ยกระแทกเสียง "ปล่อยให้มันหน้าแตกตายไปซะเถอะมินตรา! ไอ้คนไม่มีหัวนอนปลายเท้า บังอาจยกป้ายแข่งกับท่านเซอร์โรเบิร์ต เดี๋ยวตำรวจกองปราบก็คงลากคอมันข้อหาป่วนงานประมูลแล้วล่ะ ฉันล่ะอายขายหน้าจริงๆ ที่เคยมีลูกเขยกระจอกแบบนี้!" เสียงซุบซิบนินทาดังระงมไปทั่วห้อง ทุกคนต่างหัวเราะเยาะและรอคอยจังหวะที่กรณ์จะถูกเชิญตัวออกไป พิธีกรบนเวทวาดค้อนลงครั้งสุดท้าย "ห้าร้อยล้าน! ครั้งที่..." "เจ็ดร้อยล้านครับ" กรณ์ยกป้ายขึ้นช้าๆ น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความกังวลใดๆ ราวกับกำลังบอกราคาผักบุ้งในตลาดสด ฮือออ! ทั้งห้องฮือฮากันขึ้นมาทันที ท่านเซอร์โรเบิร์ตหน้าถอดสี ลุกขึ้นยืนพรวดจนเก้าอี้ล้มคว่ำ เขาตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "ไอ้หนุ่ม แกบ้าไปแล้ว! แกมีเงินจ่ายจริงหรือเปล่า รปภ.! เชิญไอ้บ้านนี่ออกไปตรวจบัญชีธนาคารเดี๋ยวนี้!" ผู้จัดการประมูลรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา พร้อมกับยิ้มแห้งๆ เอ่ยถามด้วยความสุภาพแต่แฝงความดูถูก "เอ่อ... ท่านผู้มีเกียรติครับ ทางเราต้องขออุทธรณ์ขอยืนยันหลักทรัพย์ค้ำประกันวงเงินเจ็ดร้อยล้านในทันที หากท่านไม่มี... ทางเราเกรงว่า..." กรณ์ไม่พูดพร่ำทำเพลง ควักกระเป๋าหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิท ไร้ลวดลาย ประดับด้วยเพชรแท้เม็ดเล็กๆ ที่สะท้อนแสงไฟวิบวับออกมาวางแปะลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง "รูดไปเลยครับ เอาให้เต็มวงเงิน หรือถ้าไม่พอ เดี๋ยวผมโทรสั่งพิมพ์แบงก์เพิ่มให้เอาไหมล่ะครับ?" กรณ์กล่าวด้วยรอยยิ้มกวนประสาท พลางดันบัตรสีดำเลื่อนไปตรงหน้าผู้จัดการ ผู้จัดการหยิบบัตรขึ้นมาด้วยมือสั่นเทา เมื่อเครื่องรูดบัตรอัจฉริยะทำการสแกนชิป *ติ๊ด! แกร๊ก... เสียงพิมพ์ใบเสร็จยาวเหยียดพุ่งออกมาทันทีพร้อมกับไฟเขียวสว่างวาบ!* หน้าจอเครื่องรูดบัตรปรากฏยอดเงินคงเหลือ: [∞ (ไม่จำกัดวงเงิน)] พรึ่บ! ทุกคนในห้องอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน ความเงียบกริบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ราวกับเข็มสักเล่มตกก็สามารถได้ยิน ท่านเซอร์โรเบิร์ตหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ เลือดในกายเย็นเฉียบ เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เก้าอี้ตัวเดิมที่เคยหรูหรา บัดนี้กลายเป็นบัลลังก์แห่งความอัปยศ เมื่อมหาเศรษฐีค้าน้ำมันผู้ยิ่งใหญ่ ค่อยๆ คุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี สองมือสั่นเทาเอื้อมไปเกาะชายกางเกงของกรณ์ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความหวาดกลัว "ท่าน... ท่านครับ... ได้โปรด... เมตตาผมด้วย ผมไม่รู้ว่าท่านคือ... คือ..." ท่านเซอร์โรเบิร์ตละล่ำละลักพูดไม่ออก กรณ์ก้มมองมหาเศรษฐีที่กำลังคุกเข่าแทบเท้าด้วยสายตาเรียเฉย เขาย่อตัวลงเล็กน้อย ตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ สองที รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นเยียบถูกส่งไปให้ "จำไว้ทริคเล็กๆ น้อยๆ นะครับ... ว่าเงินน่ะ มันซื้อได้ทุกอย่าง... แม้กระทั่งศักดิ์ศรีของคนที่ชอบดูถูกคนอื่น" มินตราบิิดมือตัวเองแน่นด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างมองอดีตสามีที่เธอกล้าทิ้งไปอย่างไม่เชื่อสายตา ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใครกันแน่!? ในวินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็ดังกระหึ่มขึ้นเหนือหลังคาโรงแรม กระจกบานใหญ่สะท้อนเงาของฝูงบินเจ็ตหรูหราที่บินมาล้อมรอบตึก พร้อมกับประตูห้องจัดเลี้ยงที่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างของเลขาฯ สาวในชุดสูททรงพลังเดินนำหน้าชายชราผู้ทรงอิทธิที่สุดในประเทศก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้ากรณ์โค้งคำนับลง 90 องศาอย่างนอบน้อม "ท่านประธานครับ... เครื่องบินส่วนตัวพร้อมพาคุณและ 'คุณผู้หญิง' ไปตรวจรับเกาะส่วนตัวแล้วครับ..." ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ