สงครามประมูลที่ดินใจกลางเมือง

"เสนอราคาแปดร้อยล้านครับ! และผมขอประกาศให้ทราบกัน ณ ที่นี้เลยว่า ที่ดินแปลงมรดกโซน A นี้ ทางตระกูลเดชาของเราได้ทำการกว้านซื้อสิทธิ์ขาดไว้หมดแล้ว ใครหน้าไหนที่คิดจะเสนอแข่ง... ก็เตรียมตัวเอาปี๊บคลุมหัวเดินออกจากห้องประมูลนี้ได้เลย!" เสียงประกาศกร้าวของเดชาดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องจัดประมูลโรงแรมระดับห้าดาว รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทายาทร้านทองผู้ร่ำรวย เขากวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความลำพองใจ พร้อมกับส่งสายตาเหยียดหยามมาทางมุมห้อง ที่ซึ่งกรณ์และมินตรากำลังนั่งอยู่ มินตราเม้มริมฝีปากแน่น มือเรียวบางกำชายเสื้อสูทของกรณ์ไว้เสียจนยับยู่ยี่ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น ที่ดินแปลงนี้คือความหวังสุดท้ายที่จะกอบกู้กิจการของครอบครัวเธอกลับคืนมา แต่การเผชิญหน้ากับอิทธิพลเงินตราของตระกูลเดชา ดูเหมือนจะเป็นกำแพงที่สูงชันเกินกว่าที่สองมือเปล่าจะก้าวข้ามไปได้ "กรณ์... เรากลับกันเถอะค่ะ" มินตรากระซิบเสียงสั่น เ ธเหลือบมองหน้าสามีด้วยความรู้สึกผิดที่ลากเขาเข้ามาพัวพันกับความยุ่งยากนี้ "ฉันไม่อยากให้คุณต้องไปมีเรื่องกับพวกเขาอีกแล้ว ลำพังแค่เรื่องห้าง... ฉันก็เกรงใจคุณจะแย่อยู่แล้วนะ" กรณ์หันมามองภรรยาคนสวย รอยยิ้มอบอุ่นและขี้เล่นปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม เขาเอื้อมมือไปกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้เบาๆ พร้อมกับลูบหลังมือปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน "ผมเคยบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอครับมินตรา ว่าผู้หญิงของกรณ์คนนี้ จะไม่มีวันต้องก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น" กรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพลังอำนาจที่ยากจะปฏิเสธ "อีกอย่าง... หมามันเห่าเสียงดังเกินไปครับ เราคงต้องหาอะไรมาปิดปากมันสักหน่อยแล้วล่ะ" พนักงานประมูลบนเวทีกำลังจะเคาะไม้ครั้งสุดท้าย "แปดร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง... แปดร้อยล้านครั้งที่สอง..." "เก้าพันล้านครับ!" เสียงทุ้มนุ่มแต่ก้องกังวานดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ทุกสายตาทั่วทั้งห้องประมูลหันขวับมามองต้นเสียงเป็นตาเดียว เดชาถึงกับหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะค้างเติ่งอยู่บนใบหน้า เมื่อพบว่าคนที่ยกป้ายประมูลแข่ง ไม่ใช่ใครอื่น... แต่เป็นไอ้หนุ่มยากจนที่เขาเพิ่งจะเหยียดหยามไปเมื่อสัปดาห์ก่อน! "แก! ไอ้กรณ์! แกเอาเงินที่ไหนมาประมูลตั้งเก้าพันล้านวะ!" เดชาผุดลุกขึ้นยืนชี้หน้าตะโกนลั่นห้องด้วยความตกใจสุดขีด เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ กรณ์ไม่แม้แต่จะชายตามองคู่ปรับเก่า เขายกยิ้มมุมปากอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะหันไปสบตากับผู้บริหารการประมูลที่ยืนเหงื่อตกอยู่บนเวที "เก้าพันล้านยังน้อยไปครับ..." กรณ์พูดพลางควักกระเป๋าหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุไทเทเนียมฝังเพชรออกมาวางบนโต๊ะ "ผมขอเสนอซื้อที่ดินแปลงนี้ทั้งหมด... ไม่ใช่แค่โซน A นะครับ แต่รวมถึงโซน B C และ D ที่อยู่รอบข้างทั้งหมดด้วย เสนอราคาซื้อขาดแบบเหมาเข่งไปเลยสองหมื่นล้านบาทครับ" ฮืออออ! เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นราวกับรังแตก บรรดาเศรษฐีและนักธุรกิจแถวหน้าของเมืองต่างอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบบินเข้าปาก หลายคนถึงกับขยี้ตาตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อ0ให้แน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด บัตรเครดิตสีดำใบนั้น... มันคือบัตร "Black Infinite" ไร้ขีดจำกัดที่แม้แต่มหาเศรษฐีระดับโลกยังครอบครองได้ยาก! มินตราอ้าปากค้างยิ่งกว่าใคร เธอมองหน้าสามีสลับกับบัตรเครดิตบนโต๊ะสมองของเธอขาวโพลน คำพูดที่ว่าสามีของเธอเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนกระจอกๆ พังทลายลงในพริบตาเดียว นี่เขา... ซ่อนความมั่งคั่งระดับนี้ไว้ที่ไหนกัน?! "มะ... เป็นไปไม่ได้! แกเป็นแค่ไอ้ไก่รองบ่อน! แกโกง! แกใช้บัตรปลอม!" เดชาสติหลุดกระเจิง วิ่งปรี่เข้ามาหาเรื่องถึงโต๊ะด้วยความโกรธแค้นจนหน้าดำหน้าแดง แต่ก่อนที่เดชาจะเข้าถึงตัวกรณ์ บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสี่นายก็พุ่งตัวเข้ามาล็อกแขนของเดชาไว้แน่นสนิทราวกับคีมเหล็ก กดตัวของทายาทร้านทองให้นั่งคุกเข่าลงกับพื้นพรมราคาแพงในทันที แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากตัวบอดี้การ์ดเหล่านั้นจนเดชาตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "คุณเดชาครับ การค้าขายเขาใช้เงินพูดกัน ไม่ใช่ใช้ปากเห่า" กรณ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทราคาแพงของตัวเองให้เข้าที่ สายตาคมกริบมองลงมาที่คู่ปรับเก่าด้วยความเวทนา "ในเมื่อคุณอยากได้ที่ดินแปลงนี้มากนัก งั้นผมจะเมตตาแบ่งให้คุณสักตารางนิ้ว... เอาไว้ไปสร้างกรงขังหมาส่วนตัวของคุณเองก็แล้วกันนะครับ" เสียงหัวسเราะเบาๆ ของบรรดาผู้ร่วมงานดังขึ้นรอบด้าน เดชาได้แต่อับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เขากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อตัวเอง ความแค้นพุ่งทะยานถึงขีดสุด แต่ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากส่งสายตาอาฆาตมาดร้าย กรณ์ไม่สนใจไพร่พลที่พ่ายแพ้ เขาสอดมือเข้าไปกอบกุมมือเรียวของมินตราที่ยังคงนั่งตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึง ดึงเธอลุกขึ้นยืนเคียงข้างกาย "กลับกันเถอะครับมาดาม..." กรณ์กระซิบเสียงนุ่มข้างใบหูของเธอ "สามีของคุณยังมีห้างและตึกอีกหลายร้อยหลังที่ต้องไปเซ็นโอนกรรมสิทธิ์ให้เสร็จก่อนมืดนะฃรับ" ในจังหวะนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ทรงพลังของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็ดังกระหึ่มขึ้นบนดาดฟ้าของโรงแรม แรงลมจากการลงจอดพัดผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาวูบหนึ่ง พร้อมกับหน้าจอแท็บเล็ตของพนักงานประมูลที่ส่งเสียงแจ้งเตือนการโอนเงินสำเร็จจำนวนสองหมื่นล้านบาทดัง *ติ๊ง!* สะท้อนก้องไปทั่วห้อง ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่มองมาด้วยความเคารพยำเกรงขั้นสุด! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ