ประกาศกร้าวว่าจะแยกบ้าน

"ถ้าพวกแกกล้าก้าวขาออกจากบ้านหลังนี้แม้แต่ก้าวเดียว ก็อย่าหวังว่าจะได้เหยียบแผ่นดินตระกูลจางอีก หรือต่อให้ตายเป็นผี วิญญาณก็ไม่ต้องกลับมาให้เสนียดจัญไรติดเรือน!" เสียงแหลมสูงของแม่สามีตระกูลจางกรีดแทงทะลุผ่านม่านอากาศที่หนาทึบด้วยความตึงเครียด นางยืนเท้าสะเอวใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ดวงตาคู่นั้นกวาดมองลูกชายคนรองและสะใภ้ตัวดีด้วยแววตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับทั้งสองเป็นเพียงเศษขยะเปียกที่นางพร้อมจะกวาดทิ้งลงถังขยะได้ทุกเมื่อ หลินซูเหยายังคงยืนนิ่งสงบ ใบหน้ารูปไข่ไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวหรือสะทกสะท้านแม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่มุมปากกลับยิ่งทำให้ผู้เป็นแม่สามีรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางลานบ้าน ในมือเรียวของนางถือแฟ้มเอกสารเก่าๆ และสมุดบัญชีรายจ่ายที่นางรวบรวมหยาดเหงื่อแรงงานของสามีตลอดหลายปีที่ผ่านมาไว้ครบถ้วน ทุกตัวเลข ทุกรอยหมึก คือประจักษ์พยานชั้นดีว่าตระกูลจางสูบเลือดสูบเนื้อสามีของนางไปมากเพียงใด จางหย่งเจี้ยนก้าวขึ้นมาบังร่างบอบบางของภรรยาไว้ครึ่งหนึ่ง สัญชาตญาณความเป็นนายทหารแผ่ซ่านความกดดันออกมาจนคนรอบข้างต้องกลืนน้ำลายเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อของเขาไว้เบาๆ ซูเหยาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากแผ่นหลังกว้างที่สะท้อนความปกป้องอย่างเต็มเปี่ยม นางจึงเอื้อมมือไปแตะท่อนแขนแข็งแกร่งนั้นเบาๆ เป็นสัญญาณว่านางพร้อมจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง "แม่พูดจบหรือยังคะ?" เสียงหวานใสแต่ทว่ากังวานและเย็นเยียบเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันของบรรยากาศรอบข้างที่แม้แต่เสียงจิ้งหรีดก็ยังไม่กล้าส่งเสียง "นังตัวดี! แกกล้าดียังไงมาต่อปากต่อคำกับฉัน!" แม่สามีพุ่งตัวเข้ามาหมายจะตบสั่งสอน แต่มือคู่นั้นกลับต้องหยุดชะงักกลางอากาศ เมื่อจางหย่งเจี้ยนก้าวเข้ามาขวางไว้ด้วยใบหน้านิ่งสนิท แววตาคมกริบดุจพญาอินทรีคู่นั้นมองมารดาตนเองด้วยความผิดหวังอย่างปิดไม่มิด "พอเถอะครับแม่..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเพียงสั้นๆ แต่น้ำหนักของมันกดทับจนแม่สามีถึงกับชะงัก "ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เงินเดือนทหารของผม เงินช่วยเหลือทุกบาททุกสตางค์ รวมถึงหยาดเหงื่อแรงงานของซูเหยาที่ช่วยเกี่ยวข้าวและทำไร่ทำนา ส่งให้พี่ใหญ่เรียนหนังสือและจุนเจือครอบครัว... มันมากพอที่จะทดบุญคุณการเลี้ยงดูของพ่อกับแม่ไปหมดสิ้นแล้วครับ" คำพูดของจางหย่งเจี้ยนเหมือนค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจคนในตระกูลจาง พี่สะใภ้และน้องสาวที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่มุมห้องต่างพากันหลบสายตา ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากปฏิเสธความจริงข้อนี้ เพราะพวกนางเองก็เป็นผู้ร่วมเสพสุขจากหยาดเหงื่อของสองสามีภรรยามาโดยตลอด ซูเหยาส้าวเท้าก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว นางเปิดแฟ้มเอกสารในมือออกอย่างใจเย็น กระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าถูกพลิกแสดงตัวเลขรายรับรายจ่ายที่นางจดบันทึกไว้อย่างละเอียดตลอดยยามแต่งงานเข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลนี้ "นี่คือบัญชีที่ฉันจดไว้ค่ะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 จนถึงปัจจุบัน เงินสดที่พวกท่านบังคับให้เราส่งมอบให้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายส่วนกลาง รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,280 หยวน และยังมีข้าวสารอีกสามหาบที่พวกท่านอ้างว่ายืมไปแต่ไม่เคยคืน หากจะคิดบัญชีกันให้แฟร์จริงๆ ฝ่ายที่ติดหนี้พวกเรา ไม่ใช่พวกเราที่ติดหนี้บ้านใหญ่หรอกค่ะ" ประโยคที่เฉียบคมและเต็มไปด้วยหลักฐานมัดตัว ทำให้แม่สามีหน้าซีดเผือกสลับกับเขียวคล้ำ นางอ้าปากพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำแต่หาคำพูดมาเถียงไม่ออก บรรดาศาลาวัดหรือชาวบ้านที่มายืนมุงดูเหตุการณ์เริ่มส่งเสียงกระซิบกระซาบกันอย่างออกรส ข่าวเรื่องสะใภ้รองตระกูลจางลุกขึ้นมาทวงความยุติธรรมและขอแยกบ้านกำลังกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในหมู่บ้าน "พวกเราไม่ได้มาเพื่อทะเลาะนะคะ แต่เรามาเพื่อประกาศจุดยืนอย่างเป็นทางการ จากนี้ไป... ครอบครัวของจางหย่งเจี้ยนและหลินซูเหยา จะขอแยกบ้านออกไปทำมาหากินเอง ไม่ขอเกี่ยวข้องกับกองมรดกหรือหนี้สินใดๆ ของตระกูลจางอีก และนี่คือลายเซ็นยืนยันการสละสิทธิ์รับมรดก เพื่อแลกกับการเป็นอิสระของพวกเราค่ะ" ซูเหยาวางกระดาษแผ่นสุดท้ายลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระดาษกระทบเนื้อไม้ดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ นางหันไปสบตากับสามี ทั้งสองพยักหน้าให้กันด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้ง ความโล่งอกผสมผสานกับความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่พรั่งพรูเข้ามาในจิตใจ มิติฟาร์มในห้วงความคิดของนางสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับมันกำลังตอบสนองต่ออิสรภาพที่พวกนางกำลังจะได้รับ ผลไม้เกรดพรีเมียมและเมล็ดพันธุ์หายากพร้อมแล้วที่จะถูกนำออกมาสร้างเนื้อสร้างตัว อาณาจักรความมั่งคั่งที่นางวาดฝันไว้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนี้ ทว่า... ในจังหวะที่ซูเหยาและหย่งเจี้ยนกำลังจะก้าวเดินออกจากประตูรั้วตระกูลจาง เสียงฝีเท้าที่ร้อนรนพร้อมกับเสียงตะโกนหอบแฮกของเด็กชายข้างบ้านก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน "พี่หย่งเจี้ยน! พี่ซูเหยา!แย่แล้วครับ! มี... มีเจ้าหน้าที่จากอำเภอกับคนแปลกหน้ากลุ่มใหญ่กำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านหลังนี้ พวกเขาบอกว่า... บอกว่าแปลงที่ดินรกร้างที่พวกพี่เพิ่งขอเช่าทำกิน ถูกคนอื่นแจ้งจับข้อหาบุกรุกพื้นที่หลวงแล้วครับ!"