เจียงเฉิงปกป้องเมีย

กลิ่นหอมกรุ่นของซุปสมุนไพรบำรุงกำลังที่เคี่ยวจนงวดได้ที่ยังไม่ทันจางหายจากปลายจมูก บรรยากาศภายในห้องอาหารของสหกรณ์หมู่บ้านก็พลันเย็นเยียบลงจนน่าขนลุก ดวงตาเรียวรีของหลินฟางเซียนกวาดมองกลุ่มเจ้าหน้าที่สาธารณสุขและตำรวจคอมมูนที่ยืนเรียงแถวหน้ากระดานด้วยสีหน้าเรียเฉย มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย ราวกับพวกเขากำลังเล่นละครตลกฉากหนึ่งให้เธอชมแก้เบื่อเท่านั้น “คุณหลินฟางเซียน... เราได้รับรายงานว่าคุณมียาต้องห้ามล็อตใหญ่ซุกซ่อนไว้ในครอบครอง และซุปหม้อนี้... มีส่วนผสมของสมุนไพรต้องห้ามตามประกาศฉบับที่สิบห้า!” หัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่ผู้มีใบหน้าบึ้งตึงเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาดังพอที่จะทำให้ชาวบ้านที่มุงดูอยู่ด้านนอกต่างพากันส่งเสียงฮือฮาทันที หลายคนเริ่มชี้ไม้ชี้มือและซุบซิบกันด้วยความตื่นตระหนก ในยุคสมัยที่กฎระเบียบยังเข้มงวด การถูกกล่าวหาว่ามี "ยาต้องห้าม" ถือเป็นคดีอาญาที่อาจทำให้คนคนหนึ่งพลิกชีวิตกลายเป็นนักโทษการเมืองได้ในชั่วข้ามคืน ฟางเซียนไม่รีบร้อนที่จะแก้ต่าง เธอค่อย ๆ วางทัพพีไม้ลงบนขอบหม้ออย่างเชื่องช้า เสียงกระทบเบา ๆ นั้นกลับดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันที่กดดัน “ยาต้องห้ามอย่างนั้นหรือคะ เจ้าหน้าที่... ฉันเป็นถึงอดีตศัลยแพทย์ และตอนนี้ก็กำลังศึกษาเรื่องสมุนไพรพื้นบ้านเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านในคอมมูน สมุนไพรในหม้อนี้ประกอบด้วยเก๋ากี้ รากโสมป่าอายุไม่เกินห้าปี และตังกุย ซึ่งหาซื้อได้ทั่วไปตามร้านขายยาที่ได้รับใบอนุญาตถูกต้อง หรือว่าทางเจ้าหน้าที่ผู้ทรงเกียรติ มีกฎหมายฉบับใหม่ที่ห้ามชาวบ้านบำรุงร่างกายในฤดูหนาวด้วยหรือคะ?” คำพูดที่นุ่มนวลแต่เชือดเฉือนทำเอาหัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่ถึงกับหน้าชา ใบหน้าคมเข้มนั้นกระตุกเกร็งด้วยความโกรธ เขาไม่คาดคิดว่าหญิงสาวตัวเล็ก ๆ คนนี้จะมีความกล้าต่อปากต่อคำกับเจ้าหน้าที่รัฐต่อหน้าผู้คนนับสิบ “ไม่ต้องมาปากดี! ป้ายสีเจ้าหน้าที่รัฐมีความผิดฐานขัดขวางการปฏิบัติงานนะ! ค้นให้ทั่ว! ฉันไม่เชื่อหว่าในตัวยัยนี่จะไม่มีของกลางซ่อนอยู่!” เจ้าหน้าที่คนเดิมตวาดลั่นพร้อมส่งสัญญาณให้ลูกน้องพุ่งเข้าไปรื้อค้นข้าวของบนโต๊ะและกระเป๋าผ้าใบเก่งของฟางเซียนทันที แม่สามีตระกูลเจียงที่ยืนแอบดูเหตุการณ์อยู่มุมเสาถึงกับลอบยิ้มสะใจ นางรอเวลานี้มานานแล้ว วันที่ลูกสะไภ้ตัวดีคนนี้จะถูกลากตัวไปเข้าคุกฐานทำผิดกฎหมายรัฐ เพื่อที่นางจะได้ยึดเงินเก็บและสูตรยาทั้งหมดมาเป็นของตัวเอง แต่ทว่า... ก่อนที่มือหยาบกร้านของเจ้าหน้าที่นายหนึ่งจะทันได้คว้ากระเป๋าผ้าของฟางเซียน เสียงฝีเท้าหนักแน่นและทรงพลังก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าประตูก็หยุดทุกการเคลื่อนไหวในห้องนั้นลงทันที ตึง! ตึง! ตึง! เสียงรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นปูนอย่างพร้อมเพรียง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวมะกอกที่มีอินทรธนูประดับยศนายพันเด่นชัดก้าวเข้ามาด้วยรัศมีเย็นเยียบ บรรยากาศรอบตัวของเขาแผ่ไอสังหารและอำนาจกดดันออกมาจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว เจียงเฉิง! สามีหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคร่งขรึมและเย็นชา เขากลับมาจากการปฏิบัติภารกิจพิเศษเร็วกว่ากำหนด และภาพแรกที่เขาเห็นคือกลุ่มคนแปลกหน้ากำลังพยายามรังแกภรรยาของเขา ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวของเจียงเฉิงกวาดมองสถานการณ์ทั้งหมดในเสี้ยววินาที ก่อนที่สายตาจะหยุดลงที่ร่างบางของภรรยา เขาสังเกตเห็นว่าเธอยังคงยืนถือทัพพีไม้ด้วยท่าทีสงبนิ่งไม่สะทกสะท้าน หัวใจที่เคยร้อนรุ่มด้วยความกังวลจึงค่อย ๆ สงบลง แต่โทสะภายในกลับพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด “ใครอนุญาตให้พวกคุณแตะต้องภรรยาของผม” น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังก้องกังวาน ไม่ได้ตะโกนเสียงดัง แต่กลับกดดันจนเจ้าหน้าที่ชุดจับกุมถึงกับหน้าถอดสี ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ หัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเห็นอินทรธนูบนบ่าของเจียงเฉิงชัดเจน เขารีบปรับสีหน้าให้ดูนอบน้อมขึ้นทันที แม้จะยังคงพยายามรักษาฟอร์มของเจ้าหน้าที่รัฐเอาไว้ “ส... สหายผู้กองเจียง นี่คือการปฏิบัติหน้าที่ครับ! ภรรยาของคุณต้องสงสัยว่าครอบครองและจำหน่ายยาต้องห้าม... เรามีหน้าที่ต้องตรวจสอบตามระเบียบของคอมมูน!” เจียงเฉิงแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นยะเยือกเสียจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงไปอีกหลายองศา เขาเดินผ่านหน้าเจ้าหน้าที่คนนั้นไปอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างฟางเซียน มือหนาเอื้อมไปจับมือเรียวที่ถือทัพพีไม้อย่างแผ่วเบา เป็นการแสดงออกทางกายภาพที่ชัดเจนที่สุดว่าเขายืนอยู่ข้างเธอ และพร้อมจะปกป้องเธอด้วยชีวิต “ระเบียบของคอมมูนอย่างนั้นหรือ...” เจียงเฉิงหันไปมองหน้าหัวหน้าชุดด้วยแววตาดุจพญายม “เอกสารการอนุญาตเปิดคลินิกและใบรับรองสมุนไพรของภรรยาผม ผมเป็นคนนำไปยื่นด้วยตนเองที่กองอำการทหารเขตเมื่อสามวันก่อน หรือว่า... ทางสาธารณสุขเขตของพวกคุณ ไม่ได้รับสำเนาเอกสารราชการระดับสูงชิ้นนั้น?” คำพูดของเจียงเฉิงราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางกลางวันแสกๆ หัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่หน้าซีดเผือก เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มแผ่นหลัง เขาไม่เคยรู้เรื่องเอกสารจากกองอำนวยการทหารเขตมาก่อนเลย! หากเป็นเรื่องจริง การที่เขานำกำลังมาบุกค้นภรรยาของนายทหารระดับผู้กองที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา เท่ากับเขาเอาอนาคตของตัวเองไปทิ้งน้ำแท้ ๆ ฟางเซียนเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของสามี แววตาคู่สวยฉายประกายความซาบซึ้งและทึ่งในเวลาเดียวกัน เธอนึกไม่ถึงว่าชายหนุ่มผู้ชายปากแข็งคนนี้ จะแอบจัดการเรื่องใบอนุญาตทั้งหมดให้เธออย่างเงียบ เจียงเฉิงก้มลงมองภรรยา สายตาที่เคยดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนลึกซึ้งที่สงวนไว้ให้เธอผู้เดียว เขากระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน “เหนื่อยไหมครับ... เดี๋ยวที่เหลือ ผมจัดการเอง” ยังไม่ทันที่ฟางเซียนจะได้เอ่ยปากตอบ ทันใดนั้นกลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของ ‘ซุปไก่ตุ๋นโสมเห็ดหอมอุ่นไอ’ ที่เคี่ยวจนได้ที่ในหม้อดินเผาก็ส่งกลิ่นตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้อง กลิ่นหอมเย้ายวนที่ผสมผสานระหว่างความกลมกล่อมของเนื้อไก่และสมุนไพรชั้นดี ลอยไปแตะจมูกของทุกคนที่ยืนอยู่รอบบริเวณ จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ที่เคยฮึกเหิมเมื่อครู่ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหิวโหยโดยไม่รู้ตัว เจียงเฉิงปรายตาคมกริบมองกลุ่มเจ้าหน้าที่ที่ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายที่ทำให้ทุกคนต้องหยุดหายใจ “ก่อนที่พวกคุณจะออกจากห้องนี้... ช่วยตอบผมก่อนว่า ใครเป็นคนสั่งให้พวกคุณมารังแกภรรยาของผม” ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะคะ