บทสรุปองค์ที่หนึ่ง: การประกาศศักดาของแรงก์ F

เสียงปรบมือดังก้องกังวานจนผนังหินแกรนิตของสมาคมฮันเตอร์สั่นสะเทือน แต่สำหรับลีโอแล้ว มันเป็นเพียงคลื่นความถี่น่ารำคาญที่ทำให้อาการปวดขมับจากการคำนวณเกมการ์ดติดต่อกันสามชั่วโมงทวีความรุนแรงขึ้นเท่านั้นค่ะ เขายืนอยู่เบื้องหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่ทอดยาวจรดเพดาน ตัวเลขและกราฟแสดงผลความเสียหายพุ่งทะยานจนระบบประเมินผลรวนเร ใบหน้าเรียบเนียนไร้ริ้วรอยของเด็กหนุ่มผู้ถือครองสถานะ ‘แรงก์ F’ ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ฉาบความกวนประสาทไว้อย่างแนบเนียน ดวงตาสองสีทอประกายระยับยามกวาดตามองเหล่ามาสเตอร์กิลด์ระดับแนวหน้าของประเทศที่บัดนี้ต่างอ้าปากค้างจนแทบกลืนคางตัวเองลงไป "เป็นไปไม่ได้... ฮันเตอร์แรงก์ F คนเดียวเนี่ยนะ ล้มบอสระดับ A-Plus ลงได้โดยที่แนวหน้าไม่ต้องเสียเลือดสักหยด?" เสียงพึมพำด้วยความตื่นตระหนกดังเล็ดลอดมาจากมุมห้องประชุมใหญ่ เสียงนั้นสั่นเทาและเต็มไปด้วยความหวาดระแวงอย่างปิดไม่มิด ลีโอปรายตามองชายวัยกลางคนผู้สวมชุดเกราะทองคำประดับยศจากกิลด์อัคคีสวรรค์ ก่อนจะยกมือขึ้นปัดหน้าต่างระบบเบาๆ เป็นเชิงรำคาญ "ถ้ามัวแต่ยืนอึ้งแล้วคำนวณต้นทุนความเสียหายแบบพวกท่านล่ะก็ ป่านนี้พวกเราคงกลายเป็นอาหารว่างของเจ้าเบhemoth ตัวนั้นไปนานแล้วค่ะท่านประธาน" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อยแต่นิ่งสนิท ทว่าทุกถ้อยคำกลับบาดลึกราวกับใบมีดที่เคลือบยาพิษ "การต่อสู้ไม่ได้วัดกันที่ปริมาณมานาในเส้นเลือด แต่มันวัดกันที่การจัดสรรทรัพยากรและการ์ดกลยุทธ์ในมือต่างหาก... จริงไหมคะ เรย์มอนด์?" ร่างสูงใหญ่ในชุดโค้ทสีดำสนิทของเรย์มอนด์ก้าวออกมาเคียงข้าง ลมหายใจของฮันเตอร์แรงก์ S ผู้ขึ้นชื่อว่าดุดันและไร้ความปรานีพ่นออกมาเบาๆ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองฝูงชนในห้องประชุมด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งจนทุกคนต้องถอยกรูดโดยสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อเขามองกลับมาที่ลีโอ แววตานั้นกลับเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนและจงรักภักดีอย่างล้นพ้น ราวกับสุนัขป่าตัวยักษ์ที่ยอมสยบแทบเท้าผู้เป็นนายแต่เพียงผู้เดียว "คำสั่งของนายท่านถูกต้องที่สุดครับ" เรย์มอนด์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กวาดสายตากดดันใส่พวกที่พยายามจะเข้ามาซักไซ้ไล่เลียง "ไม่มีใครมีสิทธิ์ตั้งคำถามกับกลยุทธ์ของลิซ่า... ถ้าใครยังข้องใจ เชิญมาลองประลองมือกับผมตรงนี้ได้เลย" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมทันที ไม่มีใครกล้าสบตาฮันเตอร์แรงก์ S ผู้นี้ แม้แต่หัวหน้ากิลด์ใหญ่อีกสามคนที่เคยประกาศกร้าวว่าจะจัดการฮันตรัยตัวปัญหาคนนี้ให้พ้นทาง ก็ยังต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ชื่อของ ‘ลีโอ’ หรือที่วงการเริ่มขนานนามให้ลับหลังว่า ‘มันสมองแห่งความพินาศ’ ได้ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของสมาคมฮันเตอร์เรียบร้อยแล้วในฐานะยุทธศาสตร์ที่พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน แสงสีทองอร่ามของหน้าต่างระบบลอยเด่นขึ้นมากลางอากาศ ขัดจังหวะความคิดของทุกคนในห้อง [ติ๊ง! ภารกิจหลัก 'บทสรุปองค์ที่หนึ่ง: การประกาศศักดาของแรงก์ F' สำเร็จลุล่วง] [ท่านได้รับฉายาใหม่: 'ผู้บงการไร้พ่าย', แต้มสะสม +50,000, และสิทธิ์ในการปลดล็อกสำรับการ์ดระดับตำนาน] [ตรวจพบความผันผวนของมานาในมิติใกล้เคียง... กำลังอัปเดตสถานะของระบบ...] ลีโอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่ออ่านตัวอักษรสีแดงฉานที่เริ่มปรากฏซ้อนทับบนหน้าจอหลัก หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำผิดจังหวะไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะรูปแบบการเรียงตัวของมานานั้นคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด... มันคือรูปแบบเดียวกับเกมการ์ดต้องห้ามที่เขาเคยเล่นในโลกเก่า "อืม ดูท่าทาง... เรื่องสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ซะแล้วสิคะ" ลีโอพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มมุมปากยกสูงขึ้นกว่าเดิม ทว่า ในวินาทีที่แสงจากระบบกำลังจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม ประตูเหล็กกล้าหนาหนักสามตันของห้องประชุมก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงด้วยแรงระเบิดมหาศาล! ฝุ่นควันตลบอบอวลพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามา ท่ามกลางเงาสลัวของควันไฟ ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมนักบวชสีขาวบริสุทธิ์แต่เปื้อนคราบเลือดสีดำสนิทกำลังเดินตรงเข้ามา เธอสวมหน้ากากเงินครึ่งซีก เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟฉุกเฉิน และที่สำคัญที่สุด... บนหน้าผากของเธอกำลังปรากฏสัญลักษณ์ 'การ์ดลึกลับ' ที่มีหมายเลขศูนย์สลักไว้อย่างชัดเจน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่ลีโอมีในครอบครอง! "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ... ผู้เล่นหมายเลขหนึ่ง ฉันตามหาคุณมานานเหลือเกิน" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบ 'ผู้ใช้การ์ดปริศนา' คนที่สองในอาณาจักรนี้ ภารกิจลับ 'เกมชีวิตและความตาย' เริ่มต้นขึ้นทันที!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับกลยุทธ์สุดป่วนของลีโอกันนะคะ! แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ <3