แผนซ้อนแผนตลบหลังองค์กรเงา

“ถ้าพวกมันรู้ว่าแก้วหูของฮันเตอร์แรงก์ S อย่างฉันถูกดัดแปลงให้รับคลื่นความถี่ต่ำจากย่านการค้าใต้ดินได้... แผนการลักลอบขนส่งการ์ดระดับตำนานเมื่อคืนนี้คงไม่รั่วไหลออกไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้หريكหหรอกจริงไหมคะ ลีโอ?” เสียงกระซิบแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นในความมืดของห้องใต้ดินอับชื้น เรย์มอนด์ยืนพิงผนังอิฐมอญเก่าคร่ำครึ แสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างเหล็กดัดส่องกระทบสันจมูกโด่งเป็นคมและดวงตาคู่นคมที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ผิดวิสัยฮันเตอร์ผู้เคร่งขรึม ภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ นี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ร่างสูงใหญ่ของหัวหน้ากิลด์มังกรอัสนีเท่านั้น แต่เบื้องล่างแผ่นไม้กระดานผุพังลงไปคือท่อระบายน้ำทิ้งของเขตอุตสาหกรรมเก่า ซึ่งตอนนี้กำลังกลายเป็นห้องประชุมลับของ 'องค์กรเงา'—กลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังการบงการตลาดมืดการ์ดเวทมนตร์และพยายามแทรกแซงระบบผู้กล้ามาโดยตลอด ลิซ่า หรือที่ใครๆ ในโลกนี้รู้จักกันในนาม “ลีโอ” กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนลังไม้เก่าๆ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวกำลังสลับสำรับการ์ดเวทมนตร์สีครามในมือด้วยความรวดเร็ว เสียงกระทบกันเบาๆ ของการ์ดกระดาษเวทมนตร์เคลือบนาโนสะท้อนก้องในความเงียบ ราวกับเสียงนาฬิกาทรายที่กำลังนับถอยหลังสู่หายนะของใครบางคน “พวกมันคิดว่าใช้ ‘สนามพลังเก็บเสียงระดับ 4’ แล้วจะรอดพ้นจากการตรวจสอบของระบบเหรอคะ ช่างเป็นความมั่นใจที่น่าขันเสียจริง” ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็น “ในเมื่อสุนัขรับใช้ขององค์กรเงากลังเลที่จะเหยื่อที่เราโปรยไว้... เราก็แค่ทำตัวเป็นเจ้าของบ้านใจดี เปิดประตูต้อนรับให้พวกมันเดินเข้ามาติดกับด้วยตัวเองก็เท่านั้นค่ะ” ย้อนกลับไปเมื่อสามชั่วโมงก่อนหน้า ระบบหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าได้แจ้งเตือนภารกิจลับระดับ A ขึ้นกลางห้วงความคิดของลีโอ ขณะที่เขากำลังนั่งจิบชาสมุนไพรราคาแพงในห้องพักของกิลด์ *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลจากคลื่นแม่เหล็กภายนอก ย่านการค้าเซาท์สตรีท]* *[เงื่อนไขพิเศษ: เปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ประเภทดักฟัง [Eavesdropping Echo] ผสานกับความสามารถทางกายภาพของฮันเตอร์แรงก์ S (เรย์มอนด์)]* *[รางวัลภารกิจ: แต้มกลยุทธ์ +1,500, สิทธิ์สุ่มการ์ดระดับตำนาน (SSR) 1 ใบ และปลดล็อกแผนผังฐานลับองค์กรเงา 35%]* ลีโอจำได้ดีว่าเรย์มอนด์แสดงสีหน้าอย่างไรในตอนที่เขายื่นข้อเสนอให้ ‘แกล้งทำเป็นทรยศ’ เพื่อตบตาพวกมัน เรย์มอนด์ในตอนนั้นไม่ได้ปฏิเสธหรือลังเลแม้แต่น้อย ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นเพียงแค่หันมามองเขาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าสหายร่วมรบ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกวูบ *“ไม่ว่านายจะวางแผนบ้าบออะไรไว้อยู่... ฉันแค่ต้องเดินตามหมากตานี้ไปจนสุดกระดานใช่ไหมล่ะ ลีโอ? หวังว่านายคงมีที่นั่งแถวหน้าสุดเตรียมไว้ให้ฉันตอนที่พวกมันกระอักเลือดนะ”* และตอนนี้ เวลานั้นก็มาถึงแล้ว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่กำลังย่างกรายเข้ามาใกล้ประตูเหล็กบานผุ เสียงพูดคุยพึมพำลอดผ่านรอยแยกของปูนซีเมนต์ที่กะเทาะออก หัวข้อสนทนาเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและความมั่นใจว่าพวกมันกำลังกุมความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกิลด์มังกรอัสนีเอาไว้ “มั่นใจนะว่าข่าวกรองมาจากสายลับข้างในจริงๆ?” เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น หน้าประตู พร้อมกับเสียงเคาะรหัสลับสามครั้ง “แน่ใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด! เรย์มอนด์มันกำลังขัดแย้งกับสภาฮันเตอร์เรื่องโควต้าการ์ดระดับสูงรอบนี้ มันต้องการพันธมิตรใหม่เพื่อโค่นล้มสภา แค่เรายื่นข้อเสนอผลประโยชน์ก้อนโตเข้าไป มันก็พร้อมจะขายข้อมูลทั้งหมดของระบบผู้กล้าให้เราแล้ว” เสียงตอบกลับเต็มไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง ลิซ่าส่งสัญญาณมือให้เรย์มอนด์ ฮันเตอร์หนุ่มพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ ร่างสูงใหญ่ขยับตัวถอยไปยืนหลบมุมมืดหลังเสาปูน พร้อมกับปลดปล่อยจิตสังหารระดับแรงก์ S ออกมาเพียงเล็กน้อยเพื่อสร้างบรรยากาศกดดัน ลีโอกดใช้งานการ์ด [Illusionary Mirror - กระจกลวงตา] ที่อยู่ในมือทันที ส่งผลให้บรรยากาศภายในห้องใต้ดินบิดเบือนเล็กน้อย ภาพเงาสะท้อนของพวกเขาทั้งสองถูกซ้อนทับด้วยกล่องลังและกองกระดาษลังเก่าๆ เสมือนว่าห้องนี้ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต แอดม—! ประตูเหล็กถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ ร่างของชายฉกรรจ์สวมชุดคลุมสีดำสนิทปักสัญลักษณ์รูปดวงตาหนามเตยสี่ดวง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวขององค์กรเงาก้าวเข้ามาภายในห้องทีละคน นำโดยชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์ สวมแว่นตากรอบทองที่สะท้อนแสงไฟสลัวอย่างน่ากลัว “ดูเหมือนว่า ‘แขกไม่ได้รับเชิญ’ จะมาตรงเวลาเสียจริงนะคะ” ลีโอกระซิบแผ่วเบาผ่านระบบสื่อสารภายในที่เชื่อมต่อกับหูฟังของเรย์มอนด์ “จัดการให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือพยานที่สามารถส่งสัญญาณสำรองกลับไปที่ศูนย์ใหญ่ได้ล่ะค่ะ เรย์มอนด์” “ตามบัญชาเลยครับ... เจ้าของสำรับการ์ดของผม” สิ้นเสียงทุ้มต่ำนั้น ร่างของเรย์มอนด์ก็พุ่งทะยานออกจากความมืดดั่งสายฟ้าฟาด ประกายอัสนีสีม่วงเข้มพวยพุ่งออกจากฝ่ามือ ห่อหุ้มดาบใหญ่ประจำกายจนเกิดเสียงระเบิดอากาศเปรี๊ยะปร่า แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนพวกขององค์กรเงาถึงกับหน้าถอดสี พวกมันเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตระหนักได้ว่าตนเองกำลังเดินเข้าสู่กรงขังที่ถูกเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ “นี่มัน… กับดักเหรอ! ถอยไป—!” ยังไม่ทันที่หัวหน้าชุดปฏิบัติการขององค์กรเงาจะทันได้ออกคำสั่ง ร่างของเรย์มอนด์ก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว ดาบอัสนีถูกตวัดเป็นวงกว้างด้วยความเร็วเหนือเสียง พลังเวทสายฟ้ากวาดล้างสนามพลังป้องกันของพวกมันจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกบางๆ ปัง! โครม! เสียงการต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี เรย์มอนด์เคลื่อนไหวราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังสนุกสนานกับการต้อนเหยื่อเข้ามุม แต่ในขณะเดียวกัน ลีโอกลับยืนนิ่งอยู่ที่เดิม นิ้วเรียวยาวกำลังลากผ่านหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเพื่อควบคุมการทำงานของการ์ดดักจับ [Spatial Lock] ที่เขาแอบติดตั้งไว้รอบอาณาบริเวณนี้ตั้งแต่เมื่อช่วงบ่าย *[แจ้งเตือนระบบ: การ์ด [Spatial Lock] ทำงานสมบูรณ์ 100%]* *[ตัดสัญญาณการสื่อสารภายนอกของเป้าหมายทั้งหมดสำเร็จ]* *[ตรวจพบข้อมูลลับระดับสูงถูกดาวน์โหลดเข้าสู่ระบบฐานข้อมูลของลีโอ… กำลังถอดรหัส...]* ลิซ่ากวาดสายตามองตัวเลขและรหัสลับที่ไหลทะลักเข้ามาบนหน้าจอ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม แผนการของพวกมันในการแทรกแซงระบบผู้กล้าถูกเปิดโปงออกมาทีละหน้า ร่างกายและกลยุทธ์ของลีโอประสานกันอย่างไร้ที่ติ ทุกย่างก้าวขององค์กรเงาถูกคำนวณไว้ล่วงหน้าในหัวของเขาหมดแล้ว เหมือนกับการเล่นเกมการ์ดที่เขาถือไพ่เหนือกว่าตั้งแต่เริ่มเกม กระทั่งการต่อสู้สงบลง ร่างของสมาชิกองค์กรเงาทั้งเจ็ดคนนอนหมดสติเกลื่อนพื้นห้อง มีเพียงหัวหน้าชุดสวมแว่นตากรอบทองคนนั้นที่ยังคงมีลมหายใจ แต่ร่างของเขากลับถูกตรึงไว้ด้วยกระแสไฟฟ้าสีม่วงอ่อนจนขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว เรย์มอนด์สะบัดคราบเขม่าควันออกจากใบดาบ ก่อนจะเดินกลับมาหยุดยืนเคียงข้างลีโอ ดวงตาสสีอำพันเหลือบมองร่างที่นอนทรุดอยู่บนพื้นด้วยแววตารังเกียจ ก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กกว่าที่กำลังยิ้มอย่างอารมณ์ดี “จัดการกวาดล้างเรียบร้อยตามบัญชาค่ะ นายท่านเรย์มอนด์” ลีโอเอ่ยแซวด้วยน้ำพักน้ำแรงที่ไม่ได้ลงมือเองแม้แต่น้อย พร้อมกับยื่นปลายนิ้วไปแตะหน้าจอเพื่อบันทึกภาพหลักฐาน “ปากดีนักนะ ลีโอ” เรย์มอนด์หัวเราะในลำคออย่างนึกขัน มือหนาเอื้อมไปขยี้เส้นผมสีเงินสลวยของอีกฝ่ายเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว “ไหนล่ะ รางวัลสำหรับฮันเตอร์แรงก์ S ที่ยอมเหนื่อยฟรีในคืนนี้?” “รอดูก่อนสคะ ว่าข้อมูลที่เรารuban มาได้จากหัวหน้าชุดคนนี้จะคุ้มค่ากับแรงงานของคุณไหม…” ลิซ่าหันกลับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมที่กำลังแสดงผลการถอดรหัสบรรทัดสุดท้าย ทันใดนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ชะงักค้างไปชั่วขณะ เมื่อหน้าจอสีฟ้าสดใสเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินที่สั่นระรัวจนน่ากลัว *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบรหัสลับแปลกปลอมในระบบฐานข้อมูลเป้าหมาย]* *[แหล่งที่มา: ไม่ระบุตัวตน - เข้าสู่ระบบผ่านรหัสลับระดับพระเจ้า]* *[ระบบป้องกันอัตโนมัติถูกปิดการใช้งาน… กำลังดาวน์โหลดไวรัสไม่ทราบฝ่ายเข้าสู่ระบบหลักของลีโอ]* “เดี๋ยวก่อน… นี่มันอะไรกัน?” ลีโอขมวดคิ้วแน่นเป็นปม ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อระบบหน้าต่างโฮโลแกรมเริ่มกระพริบถี่ๆ และควบคุมไม่ได้ เรย์มอนด์สังเกตเห็นความผิดปกติ สีหน้าของฮันเตอร์หนุ่มเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เขาตวัดดาบในมือเตรียมตั้งรับ “ลีโอ เกิดอะไรขึ้น? ระบบนายมีปัญหาเหรอ?” ติ๊ด… ติ๊ด… เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับเสียงหัวใจที่กำลังเต้นระรัวในอกของความมืดมิด ก่อนที่ลีโอจะทันได้เอ่ยปากอธิบายอะไรเพิ่มเติม หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกัน ทิ้งให้ห้องใต้ดินทั้งห้องตกอยู่ในความมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสีแดงก่ำดวงเล็กๆ ที่กะพริบอยู่เหนือหัวของพวกเขา ราวกับดวงตาคู่ที่สามกำลังจ้องมองลงมาจากมุมมืดของเพดาน และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงหัวเราะทุ้มต่ำ เยียบเย็น และคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ก็ดังสะท้อนก้องขึ้นมาจากความว่างเปล่ารอบตัว—เสียงที่ไม่ได้มาจากชายสวมแว่นกรอบทองบนพื้น และไม่ใช่เสียงจากระบบ... แต่มันคือเสียงของใครบางคนที่ยืนอยู่ *‘ที่นี่’* กับพวกเขาตั้งแต่แรกแล้ว! *“ยินดีด้วยนะ... การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า ที่อุตส่าห์เดินมาติดกับดักที่ฉันบรรจงวางไว้ให้จนถึงมือ... หมากตานี้ นายคิดว่าใครกันแน่ที่เป็นคนเดินเกม?”* -------------------------------------------------- ขอบคุณที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปกับกลยุทธ์สุดระทึกของลีโอและเรย์มอนด์นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!