ข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับคู่หูคู่ซี้

“ถ้าคนเขาลือกันว่าคุณชอบแอบเอาตารางเวรไปเปลี่ยนเพื่อมานั่งเฝ้าหน้าห้องสมุดที่ผมอ่านหนังสืออยู่ล่ะก็... ผมว่าเรย์มอนด์คงต้องพิจารณาตำแหน่งหัวหน้ากิลด์มังกรอัสนีใหม่แล้วนะคะ” ลีโอเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากหน้ากระดาษการ์ดเวทมนตร์ในมือ น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงไว้ด้วยความนัยที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูหนาแน่นขึ้นเล็กน้อย ท่ามกลางห้องรับรองแขกของกิลด์ที่ปกติควรจะเงียบเชียบ แต่วันนี้กลับเต็มไปด้วยสายตาของฮันเตอร์คนอื่นๆ ที่แอบมองลอดช่องว่างระหว่างชั้นวางของเข้ามา เรย์มอนด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้าน ดวงตาสีเพลิงดุจสัตว์ร้ายคู่นั้นยังคงจ้องมองลีโออย่างเปิดเผยจนน่าตกใจ เขาเท้าคางข้างหนึ่งกับโต๊ะไม้โอ๊ก เคาะนิ้วเป็นจังหวะที่แสดงถึงความใจเย็น “ข่าวลือก็คือข่าวลือ ลีโอ... แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริง คุณคิดว่าความน่าเชื่อถือของผมมันลดลง หรือว่ามันกลายเป็นสิ่งที่คนอื่น ‘อิจฉา’ กันแน่?” ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาขยับการ์ดในมือเบาๆ เสียงปะทะกันของขอบการ์ดดังแกรกเบาๆ ราวกับจังหวะชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไป “คนระดับคุณ เรย์มอนด์... การกระทำของคุณคือประกาศิตของกิลด์ การที่มังกรตัวที่ดุร้ายที่สุดยอมมาขดตัวนอนเฝ้า ‘นักวิจัยฝึกหัด’ ในห้องสมุด มันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกนะคะ” “ปกติคืออะไร?” เรย์มอนด์ถามเสียงต่ำ มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วชาที่ลีโอเพิ่งชงให้ “ตั้งแต่คุณเข้ามา... อะไรๆ ในชีวิตผมมันก็ไม่ปกติอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง” ภายในกิลด์มังกรอัสนีและสถาบันฮันเตอร์ ข่าวลือเรื่อง ‘คู่หูแปลกแยก’ กลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่หัวหน้ากิลด์ผู้เย็นชาถึงขั้นสั่งห้ามใครเข้าใกล้โซนที่ลีโออยู่ หรือการที่ลีโอสามารถสั่งให้เรย์มอนด์นั่งนิ่งๆ ได้เพียงแค่การดีดนิ้ว ทุกอย่างมันชวนให้คนจินตนาการไปไกลว่า ‘เด็กหนุ่มคนนี้มีดีอะไร’ หรือ ‘หัวหน้ากิลด์กำลังวางแผนการเมืองอะไรกันแน่’ ลีโอรับรู้ได้ถึงสายตาเหล่านั้นดี แต่เขาก็เลือกที่จะวางเดิมพันด้วยความนิ่งเฉย ในเกมการ์ดกลยุทธ์ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ตะโกนด่าทอ แต่คือคู่ต่อสู้ที่ทำตัวเป็น ‘กระจก’ สะท้อนทุกอย่างโดยไม่แสดงอารมณ์ และตอนนี้ เรย์มอนด์ก็กำลังทำหน้าที่นั้นได้สมบูรณ์แบบเกินไป “คนพวกนั้นกำลังสงสัยว่าผมใช้การ์ดใบไหนควบคุมคุณอยู่” ลีโอวางการ์ดใบสุดท้ายลงบนโต๊ะ เป็นการ์ดระดับหายากที่แสดงภาพโซ่ตรวนสีทองรัดพันตัวมังกร เขาเงยหน้าขึ้น สบตากับเรย์มอนด์ด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก “คุณล่ะ คิดว่าผมใช้ ‘การ์ดบงการ’ หรือเปล่า?” เรย์มอนด์โน้มตัวเข้าหา ลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของลีโอจนฝ่ายหลังชะงักไปครู่หนึ่ง “ถ้ามันเป็นการควบคุม... ผมก็คงเป็นมังกรที่เต็มใจถูกล่ามโซ่ที่สุดในโลกแล้วล่ะครับ” คำพูดนั้นไม่ได้มีเพียงความนัยเชิงชู้สาว แต่มันแฝงไปด้วยความภักดีอันตรายที่สั่นสะเทือนไปถึงระบบที่ลีโอสร้างไว้ ‘ค่าความเชื่อใจ’ บนหน้าจอโฮโลแกรมกะพริบถี่เป็นสีแดงเข้ม—มันเกินขีดจำกัดไปไกลจนระบบแจ้งเตือนว่าสถานะของเรย์มอนด์กำลังก้าวเข้าสู่ขั้น ‘คลั่งรักถวายหัว’ ทันใดนั้น เสียงประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน พร้อมกับร่างของรองหัวหน้ากิลด์ที่หน้าตาตื่นตระหนก “หัวหน้าครับ! มีรายงานด่วนจากดันเจี้ยนชั้นที่ 50... ระบบป้องกันขัดข้องอย่างรุนแรง และที่สำคัญ... มีคนพบ ‘บุคคลที่สาม’ ในพื้นที่จำกัดการเข้าถึงครับ!” ลีโอหรี่ตาลงทันที เขาไม่ได้หันไปมองรองหัวหน้า แต่สบตากับเรย์มอนด์ที่มีแววตาเย็นชาขึ้นมาทันที บุคคลที่สามที่ว่า... ไม่ใช่ฮันเตอร์ของกิลด์ และไม่ใช่ระบบที่เขาตั้งไว้ เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของลีโออย่างรุนแรงจนน่าปวดหัว [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบตัวตนของ ‘ผู้เล่นนิรนาม’ ที่มีค่าพลังระดับเดียวกับคุณ ลีโอ] [ภารกิจลับระดับ SSS: เผชิญหน้ากับ ‘เงาของตัวเอง’ เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [คำเตือน: ความลับของกิลด์มังกรอัสนี กำลังจะถูกเปิดเผยจากภายใน... โดยคนที่คุณคิดว่าตายไปแล้ว] เรย์มอนด์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลังอัสนีที่คุ้นเคยเริ่มหมุนวนรอบตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่ก่อนที่เขาจะก้าวออกจากห้อง ลีโอคว้าข้อมือเขาไว้แน่น “เดี๋ยวก่อนเรย์มอนด์... อย่าเพิ่งไป” ลีโอขยับรอยยิ้มที่เย็นเยือกที่สุดตั้งแต่ทะลุมิติมา “ถ้าคนที่มาคือคนที่ผมคิด... วันนี้กิลด์มังกรอัสนีจะไม่ได้ล่มสลายเพราะข่าวลือ แต่มันจะล่มสลายเพราะความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า” รอยยิ้มนั้นหายไปแทนที่ด้วยความตึงเครียด เมื่อร่างในชุดคลุมสีดำสนิทเดินผ่านประตูเข้ามา พร้อมกับกลิ่นอายที่ลีโอจำได้แม่นยำ... กลิ่นของ ‘การ์ดตัวตายตัวแทน’ ที่เขาเคยทิ้งไว้ในเกมเมื่อสิบปีก่อน เงาของคนผู้นั้นค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่เหมือนกับลีโอทุกประการ... เพียงแต่ดวงตาสีเลือดคู่นั้น กำลังจ้องมาที่เรย์มอนด์ด้วยความหิวกระหาย ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" เสมอมานะคะ!