คำสารภาพทีเล่นทีจริงที่ทำเอาใจสั่น

กลิ่นอายจางๆ ของชาสมุนไพรเกรดพรีเมียมจากแคว้นซิล버เนียยังคงลอยอวลอยู่ภายในห้องรับรองส่วนตัวของกิลด์มังกรอัสนี ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับไม่ได้ผ่อนคลายตามกลิ่นหอมนั้นเลยแม้แต่น้อย ลีโอกวาดสายตามองหน้าต่างสถานะโปร่งแสงสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ตัวเลขมานาและแต้มกลยุทธ์จากการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ S เมื่อวานยังคงกระพริบเตือนเบาๆ แสดงถึงความคืบหน้าของระบบผู้กล้าที่กำลังยกระดับขึ้นอีกขั้น แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาในวินาทีนี้... ดวงตาคมกริบราวกับใบมีดของเรย์มอนด์ ฮันเตอร์แรงก์ S ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและเลือดเย็น กำลังจ้องมองตรงมาที่เขาโดยไม่คิดจะหลบสายตาเลยแม้แต่น้อย "มองอะไรเล่าเรย์มอนด์ หน้าฉันมีแผนที่ดันเจี้ยนชั้นถัดไปติดอยู่หรือไง?" ลีโอแกล้งทำเป็นเฉไฉ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีเป็นจังหวะเพื่อกลบเกลื่อนความประหลาดใจที่กำลังก่อตัวขึ้นในอก "ไม่มีแผนที่หรอกค่ะ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความนัยบางอย่างที่ทำเอาสหายสายวางแผนอย่างลีโอถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "...แต่มีคนบางคนกำลังคิดจะตีตัวออกห่างจากฉันอยู่รึเปล่าคะ ลีโอ?" คำพูดที่มาพร้อมกับสรรพนามและน้ำเสียงทีเล่นทีจริงแบบนั้น เล่นเอาเซียนเกมการ์ดผู้ผ่านสมรภูมิเดตายมานับไม่ถ้วนถึงกับไปไม่เป็น สมองที่เคยประมวลผลกลยุทธ์ร้อยแปดพันประการในเสี้ยววินาทีกลับว่างเปล่าลงเสียดื้อๆ ลีโอเผลอสะดุดลมหายใจตัวเองไปจังหวะหนึ่ง ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเยือกเย็นตามเดิม แม้ว่าใบหูขาวเนียนจะเริ่มขึ้นสีแดงจางๆ อย่างปิดไม่มิดแล้วก็ตาม "พูดอะไรไม่เข้าท่า... ฉันเป็นมาสเตอร์ของนายนะ จะไปไหนรอดล่ะ" ลีโอเค้นเสียงตอบกลับด้วยความพยายามที่จะรักษามาด "อืม... นั่นสินะคะ" เรย์มอนด์ขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายอีกฝ่าย "เป็นมาสเตอร์... หรือว่าเป็นอย่างอื่นกันแน่คะ ที่ทำให้คุณยอมเสียเวลามานั่งวางแผนกลยุทธ์ยิบย่อยให้ฉันทุกคืนแบบนี้?" *ให้ตายเถอะ... หมอนี่ไปกินยาสลบตระกูลไหนมา ถึงได้กลายร่างเป็นพวกแพรวพราวใส่คนอื่นหน้าตาเฉยแบบนี้!* ลีโอแอบโวยวายอยู่ในใจ การ์ดควบคุมจิตใจระดับ S ที่เขาเคยลงยันต์ไว้ก็น่าจะทำงานปกติไม่ใช่หรือ ทำไมตอนนี้คนที่ควรจะเป็นลูกน้องผู้ภักดี กลับกลายเป็นผู้ล่าที่กำลังต้อนเขาให้จนมุมด้วยคำพูดและสายตาพราวระยับเช่นนี้เล่า? บรรยากาศรอบกายเริ่มบีบอัดจนความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลีโอสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเองที่ดังแข่งกับเสียงเข็มนาฬิกาเวทมนตร์บนผนัง ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างมีความหมาย ฝ่ายหนึ่งพยายามซ่อนความหวั่นไหวไว้ใต้ท่าทีเย่อหยิ่ง ขณะที่อีกฝ่ายกำลังรอคอยคำตอบด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แทบจะไม่เคยปรากฏให้ใครเห็นมาก่อน ทว่า ก่อนที่ลีโอจะทันได้หาข้อแก้ตัวคมๆ มาตอบกลับเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของเซียนเกมการ์ด *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาทอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าต่างสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นขวางกั้นระหว่างคนทั้งสองโดยไม่ต้องรับเชิญ! **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผัน ผวนของพลังงานมานาปริศนาในรัศมี 500 เมตร!]** **[ภารกิจลับระดับ SSS: "เงาแห่งผู้กล้าที่ถูกลืม" เริ่มต้นนับถอยหลัง - ผู้บุกรุกไม่ได้รับเชิญกำลังก้าวเข้าสู่เขตอาคมของกิลด์]** ดวงตาของเรย์มอนด์เปลี่ยนจากประกายหยอกเย้าเป็นความคมกริบดุจสัตว์ป่าในเสี้ยววินาที มือหนาคว้าจับด้ามดาบประจำกายโดยอัตโนมัติ ขณะที่ลีโอหรี่ตาลงมองข้อความบนระบบด้วยความรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง "ดูเหมือนว่า... เราจะคุยกันค้างไว้นะคะ ลีโอ" เสียงกระซิบแผ่วเบาข้างใบหู พร้อมกับแรงกดดันจากพลังมานาที่แผ่ออกมาจากร่างของฮันเตอร์หนุ่ม ทำเอาลีโอรู้ทันทีว่า ปัญหาตรงหน้าไม่ได้มีแค่เรื่องหัวใจซะแล้ว... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" เสมอมานะคะ!