ไม้ตายก้นหีบที่ไม่มีใครคาดคิด

“เรย์มอนด์! อย่าเพิ่งขยับตัวตามสัญชาตญาณเด็ดขาด!” เสียงของลีโอตวาดก้องท่ามกลางเสียงระเบิดของห้วงมิติที่กำลังแตกร้าว ผิวสัมผัสของอากาศรอบกายบิดเบี้ยวจนมองเห็นเป็นเส้นสายสีดำสนิทราวกับรอยแยกบนกระจกเงา ฮันเตอร์แรงก์ S อย่างเรย์มอนด์ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะพุ่งทะยานเข้าหาศัตรูในเสี้ยววินาทีสุดท้าย ความเงียบงันที่กดทับลงมานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเสียงคำรามของมังกรอัสนีที่เขาสังกัดเสียอีก ตรงหน้าของพวกเขาไม่ใช่บอสธรรมดา แต่มันคือ ‘เงาสะท้อนแห่งความว่างเปล่า’ สิ่งมีชีวิตระดับตำนานที่สามารถเลียนแบบกระบวนท่าและพลังเวทของคู่ต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันเลียนแบบท่าตั้งรับของเรย์มอนด์ได้อย่างไร้ที่ติ ดวงตาสีโลหิตของมันจ้องมองมาที่ลีโอราวกับกำลังประเมินค่าเหยื่อ “ลีโอ... เจ้าสิ่งนี้มันอ่านทางข้าออกทุกกระบวนท่า ดาบสายฟ้าของข้าทำอะไรมันไม่ได้เลย” เรย์มอนด์หอบหายใจหนัก แรงดันมหาศาลจากศัตรูทำให้ชุดเกราะสีเงินของเขาเกิดรอยร้าว ลีโอไม่ได้ตอบในทันที เขาทำเพียงยกมือขึ้นจัดกรอบแว่นสายตาที่เบี้ยวเล็กน้อย พลางขยับนิ้วเรียวยาวไปบนอากาศ ราวกับกำลังจัดเรียงไพ่ในสำรับที่มองไม่เห็น สายตาของเขามุ่งมั่นและคมกริบประหนึ่งกำลังคำนวณหมากบนกระดานที่ไม่มีใครมองเห็น นอกจากเขา “เรย์มอนด์ จำกฎข้อที่หนึ่งของผมได้ไหม?” ลีโอถามพลางยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนเห็นใจหายวาบ เพราะมันคือรอยยิ้มของ 'นักวางแผน' ที่เตรียมจะทำเรื่องบ้าคลั่ง “ในเกมการ์ด... การ์ดใบที่ทรงพลังที่สุด ไม่ใช่ใบที่มีค่าโจมตีสูงที่สุด แต่มันคือใบที่เปลี่ยนกฎของกระดานในเวลาที่ฝ่ายตรงข้ามคาดไม่ถึง” “เจ้าจะใช้ ‘สิ่งนั้น’ จริงๆ งั้นหรือ?” เรย์มอนด์ขมวดคิ้ว เขาเข้าใจในสิ่งที่ลีโอจะสื่อ แต่นั่นคือการเดิมพันด้วยชีวิต “ไม่ใช่แค่ใช้ แต่มันคือไม้ตายก้นหีบที่เราซ่อนไว้ตั้งแต่ด่านที่ยี่สิบห้า” ลีโอก้าวออกมาข้างหน้า เผชิญหน้ากับเงาสะท้อนที่กำลังเงื้อดาบสีดำสนิทขึ้นเหนือหัว บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป พลังเวทสีครามค่อยๆ ไหลเวียนจากมือของลีโอไปที่การ์ดใบหนึ่งในสำรับสีทองที่เขากำลังถืออยู่ ลีโอเริ่มร่ายมนตร์บทโบราณที่สั่นสะเทือนไปถึงชั้นบรรยากาศ มันไม่ใช่การโจมตีตรงๆ แต่เป็นการ ‘ดึงรั้ง’ พลังจิตเข้าสู่ห้วงมิติที่การ์ดของเขาสร้างขึ้น “คอมโบผสาน... พลังจิตแห่งจินตภาพ ผสมผสานเวทมนตร์โบราณ: *มิติพิศวง สลับขั้วชะตา!*” แสงสีทองระเบิดออกปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด เงาสะท้อนที่กำลังฟาดดาบลงมากลับชะงักค้าง ราวกับเวลาหยุดเดิน ลีโอไม่ได้โจมตีศัตรู แต่เขากำลัง ‘สลับการ์ดค่าพลัง’ ระหว่างเรย์มอนด์กับเงาสะท้อนตัวนั้น! “เรย์มอนด์! ตอนนี้ล่ะ สับมันให้แหลก!” ด้วยสัญชาตญาณที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน เรย์มอนด์พุ่งตัวออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดจากคันศร ดาบอัสนีในมือของเขาทอแสงเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าทุกครั้ง พลังที่เคยเป็นของศัตรูถูกดึงกลับมาเป็นของเขาในเสี้ยววินาทีของการพลิกผันสถานการณ์ เสียงดาบปะทะกับเกราะเวทของเงาสะท้อนดังก้องไปทั่วหุบเขา ก่อนที่ร่างมืดมิดนั้นจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีเทา ลีโอทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนแรง เหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้า เรย์มอนด์รีบปราดเข้ามาประคองร่างนั้นไว้ แววตาของฮันเตอร์ผู้ดุดันเปลี่ยนเป็นความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด “เจ้าทำเกินไปแล้วลีโอ... ถ้าพลาดแม้แต่นิดเดียว พลังเวทนั่นจะย้อนกลับมาหาเจ้าแทน” เรย์มอนด์กระซิบข้างหู น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “แต่เราก็ชนะแล้วไม่ใช่หรือไง? คุณนี่นะ... ขี้เป็นห่วงเกินไปแล้ว” ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลาย เสียงสัญญาณจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นในหัวของลีโออย่างกะทันหัน เสียงนั้นไม่ได้นุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง แต่มันเย็นเยียบและเต็มไปด้วยความนัยที่น่าขนลุก *‘ประกาศจากระบบ: ภารกิจลับระดับ SSS อัปเดตข้อมูล... เงาสะท้อนที่ถูกกำจัดเป็นเพียง ‘เศษเสี้ยว’ ของบอสลับที่แท้จริง’* ลีโอเบิกตากว้าง เขารีบกวาดสายตามองไปรอบๆ ความมืดมิดที่ควรจะหายไปหลังการต่อสู้จบลง กลับเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้งไม่ใช่ในฐานะศัตรู แต่เป็นเงาร่างของมนุษย์คนหนึ่งที่ก้าวออกมาจากหลังม่านหมอกสีเทา เงาร่างนั้นมีใบหน้าเหมือนกับลีโอไม่มีผิดเพี้ยน... เพียงแต่ดวงตาสีทองคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยอำนาจมืดที่ไม่ควรจะมีอยู่ “ขอบคุณที่เปิดประตูให้นะ... เจ้าตัวสำรอง” ร่างนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับลีโอทุกประการ ก่อนจะยกมือขึ้นและดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็ยุบตัวลงเป็นห้วงเหวแห่งความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง! การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันเสมอมานะคะ!