เสียงเตือนจากระบบ: ภัยคุกคามเงียบ

กลิ่นไอน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นโลหะอับชื้นของห้องวิจัยใต้ดินสถาบันฮันเตอร์ ไม่ใช่บรรยากาศที่น่ารื่นรมย์นักสำหรับการสนทนาส่วนตัว แต่สำหรับลีโอแล้ว มันคือสถานที่ที่เงียบสงบเพียงไม่กี่แห่งในเขตปลอดภัยแห่งนี้ที่สามารถหลีกหนีจากสายสืบของสภาสูงได้ การ์ดระดับตำนานในมือของเขากำลังเปล่งแสงสีฟ้าครามจางๆ สะท้อนลงบนนัยน์ตาสีรัตติกาลที่หรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนโต๊ะสแตนเลสเป็นจังหวะสามช่า—ท่วงทำนองที่เรย์มอนด์รู้ดีว่าแปลว่าอีกฝ่ายกำลังคำนวณแผนการร้ายกาจอะไรบางอย่างในหัวอีกแล้ว "พบตัวแล้วล่ะค่ะ... ผู้ครอบครองระบบต้องห้ามคนใหม่" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ประโยคสั้นๆ ที่ทิ้งปมจากตอนที่แล้วยังคงลอยเคคว้างอยู่ในอากาศราวกับหมอกพิษ รอเวลาให้ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวกัดเซาะสติสัมปชัญญะของผู้ฟัง เรย์มอนด์ที่ยืนกอดอกพิงผนึกห้องอยู่ไม่ไกล ขยับตัวเล็กน้อย กล้ามเนื้อแกร่งใต้เสื้อคลุมฮันเตอร์ตึงเกร็งขึ้นโดยอัตโนมัติ "นายมั่นใจแค่ไหน ลีโอ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง ดวงตาสีอำพันคมกริบกวาดมองไปรอบห้องราวกับระแวดระวังเงาของใครบางคน "ถ้าข่าวเรื่องผู้ครอบครองระบบต้องห้ามรั่วไหลออกไปตอนนี้ สภาสูงคงส่งหน่วยกวาดล้างมาพลิกสถาบันเป็นจุลแน่" "ก็ปล่อยให้พวกเขามาสิคะ" ลีโอยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คราบความขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไปราวกับภาพลวงตา "ยิ่งพวกมันดิ้นรนมากเท่าไหร่ การ์ดเกมกระดานที่ดิฉันวางไว้ก็จะยิ่งเดินหมากได้ง่ายขึ้นเท่านั้น... แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงสภาสูงหรอค่ะ เรย์มอนด์" นิ้วเรียวหยุดเคาะโต๊ะ การ์ดในมือพลิกคว่ำลงบนพื้นผิวสแตนเลส ภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดยักษ์พุ่งทะยานขึ้นกลางห้อง มันคือแผนผังภูมิศาสตร์แบบเรียลไทม์ของสถาบันฮันเตอร์และพื้นที่รอบนอกรัศมีสิบกิโลเมตร จุดสีแดงนับร้อยจุดกำลังกะพริบถี่ๆ ส่งเสียงเตือนระงม *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* **[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในเขตพื้นที่รอบสถาบัน]** **[ระดับภัยคุกคาม: สูง (High Threat)]** **[ประเภท: การแทรกซึมของมอนสเตอร์กลายพันธุ์สายพันธุ์ผสม]** เรย์มอนด์ขมวดคิ้วแน่น ก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดโต๊ะเพื่อเพ่งมองจุดสีแดงเหล่านั้น "นี่มัน... พวกมันไม่ได้มาจากดันเจี้ยนเปิดใหม่ แต่มาจากท่อระบายน้ำใต้ดินเขตสาม? เป็นไปไม่ได้ ระบบกรองมานาของสถาบันตรวจสอบเขตนั้นเข้มงวดที่สุด" "เข้มงวดแค่ไหน ถ้ามีหนอนบ่อนไส้คอยเปิดประตูหลังให้ ก็ไม่มีความหมายหรอกค่ะ" ลีโอเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่จุดสีแดงกลุ่มใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวรวมกลุ่มกันอย่างเป็นระบบ "มอนสเตอร์กลายพันธุ์พวกนี้ไม่ได้ไร้สมอง พวกมันถูกควบคุมด้วยคำสั่งบางอย่าง... หรือพูดให้ถูกคือ ถูกต้อนให้วิ่งมาชนแนวป้องกันตรงนี้ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเราจาก 'ผู้ครอบครองระบบต้องห้าม' คนนั้น" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที เรย์มอนด์สูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายความดุดันระดับฮันเตอร์แรงก์ S แผ่ขยายออกโดยไม่รู้ตัวจนอากาศรอบข้างสั่นไหว "หมายความว่า... การปรากฏตัวของผู้ครอบครองคนใหม่กับการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์ฝูงนี้ เป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำ?" "ฉลาดมากค่ะ สมกับที่เป็นสุนัขเฝ้าบ้านตัวโปรดของดิฉัน" ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงเย้าแหย่แต่แฝงด้วยความเฉียบคม "แต่ "เสือ" ตัวนี้ไม่ได้จะถูกหลอกง่ายๆ หรอกนะคะ" ทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งใสสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของลีโอและเรย์มอนด์พร้อมกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นไปทั่วทั้งสถาบัน แสงไฟฉุกเฉินสีส้มกะพริบวับวาบสาดส่องลงบนใบหน้าของทั้งคู่ที่เคร่งเครียดขึ้น **[เควสต์ลับฉุกเฉินถูกกระตุ้น: "คืนแห่งอสูรกลายพันธุ์"]** **[เงื่อนไข: ปกป้องเขตสถาบันจากการโจมตีระลอกแรก และค้นหาตัวหนอนบ่อนไส้ภายในเวลา 30 นาที]** **[บทลงโทษหากล้มเหลว: พื้นที่เขตการศึกษาบางส่วนจะถูกทำลาย และสูญเสียสิทธิ์ในการควบคุมการ์ดระดับสูงเป็นเวลา 7 วัน]** "30 นาที..." เรย์มอนด์แค่น The เสียงในลำคอ มือหนากระชับดาบยาวคู่ใจที่พาดอยู่ข้างเอว แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกมาจนฝุ่นละอองรอบตัวปลิวว่อน "เวลาจำกัดขนาดนี้ แถมยังต้องแบ่งกำลังไปหาตัวหนอนบ่อนไส้อีก... ลีโอ นายจะเอายังไง?" ลีโอไม่ได้ตอบทันที ร่างบางก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ดวงตาสีรัตติกาลมองภาพโฮโลแกรมที่ตอนนี้จุดสีแดงกลุ่มใหญ่ได้ประชิดกำแพงเขตสถาบันเข้ามาทุกทีแล้ว รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง—รอยยิ้มของเซียนเกมการ์ดผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ "เราจะไม่แบ่งกำลังค่ะ เรย์มอนด์" ลีโอหันกลับมาสบตาฮันเตอร์หนุ่ม แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ชวนให้คนมองรู้สึกทั้งหวาดหวั่นและหลงใหลไปพร้อมๆ กัน "เพราะบางครั้ง... การกวาดล้างศัตรูทั้งหมดในคราวเดียว ด้วยการกระดานครั้งเดียว มันสะใจกว่ากันเยอะค่ะ" มือเรียวยื่นออกไปกลางอากาศ นิ้วเรียวกดสัมผัสลงบนอากาศว่างเปล่าอย่างไร้ร่องรอย เสียงระบบดีدสว่างวาบพร้อมกับการ์ดสีทองอร่ามสามใบที่ร่อนลงมาอยู่บนฝ่ามือ **[เปิดใช้งานสกิลคอมโบ: "ค่าย Amulet of Absolute Domain" และ "การอัญเชิญเงาทมิฬระดับ S"]** แรงระเบิดจากมานาบริสุทธิ์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามวิกาลของสถาบัน สร้างเกราะพลังงานโปร่งใสครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดไว้ในชั่วพริบตา เสียงคำรามกึกก้องของมอนสเตอร์กลายพันธุ์ที่อยู่ด้านนอกดังสะท้อนเข้ามาเป็นระยะๆ แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เรย์มอนด์มองการกระทำนั้นด้วยแววตาเป็นประกาย ความเร่าร้อนของสายเลือดนักสู้พลุ่งพล่านขึ้นมาในอก ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนี้—หรือในสายตาเขาคือคู่หูที่อันตรายที่สุด—ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยจริงๆ "ถ้าอย่างนั้น..." เรย์มอนด์ชักดาบออกจากฝัก แสงสีฟ้าของสายอัสนีแล่นแปลบปลาบไปทั่วคมดาบ "ฉันจะจัดการพวกที่อยู่หน้าประตูบ้านให้เอง นายก็เคลียร์เกมกระดานข้างในให้เรียบร้อยแล้วกัน" "ระวังตัวด้วยนะคะ..." ลีโอเอ่ยเสียงแผ่วเบา ขณะที่รอยยิ้มหวานหยดถูกส่งให้เป็นของขวัญก่อนศึกใหญ่ "เพราะดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญตัวจริงกำลังจะก้าวเข้ามาทางประตูหลังของห้องนี้แล้วล่ะค่ะ" สิ้นเสียงกระซิบนั้น อุณหภูมิภายในห้องวิจัยใต้ดินก็ลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว บานประตูเหล็กหนาตันที่ควรจะถูกล็อกด้วยรหัสความปลอดภัยระดับสูงสุด ค่อยๆ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่าขนลุก... ก่อนที่มันจะถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่แผ่กลิ่นอายมานาอันดำมืดและคุ้นเคยอย่างประหลาด เรย์มอนด์ชะงัก ดาบในมือชี้ตรงไปที่ผู้มาใหม่ทันทีด้วยสัญชาตญาณดิบ ขณะที่ลีโอยังคงยืนนิ่ง สงบเยือกเย็น และรอยยิ้มบนใบหน้าก็กว้างขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังรอคอยฉากนี้มานานแสนนาน... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" เสมอมานะคะ!