ปฏิบัติการกวาดล้างนอกรอบ

"ถ้านายก้าวพลาดไปทางซ้ายอีกเพียงนิ้วเดียว กลิ่นไหม้ของเนื้อตัวเองจะติดจมูกไปจนถึงปีหน้าเลยนะ เรย์มอนด์" เสียงกระซิบราบเรียบของลีโอดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของหุบเขาที่ถูกปิดตาย บรรยากาศรอบข้างบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ กลิ่นอายของไอเวทมนตร์ดิบที่ผิดธรรมชาติคละคลุ้งอยู่ในอากาศราวกับซากศพที่เริ่มเน่าเปื่อย ลีโอขยับนิ้วเรียวยาวเรียกการ์ดใบจิ๋วในมือให้หมุนวนเป็นวงกลมรอบปลายนิ้ว แสงสีฟ้าอ่อนจากตัวการ์ดส่องสะท้อนให้เห็นใบหน้าคมคายที่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติของเขา เรย์มอนด์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าชะงักฝีเท้าลงทันที ดาบยักษ์ในมือของเขาสั่นไหวด้วยกระแสไฟฟ้าสีม่วงที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ ดวงตาคมกริบของหัวหน้ากิลด์มังกรอัสนีหันกลับมามองคนข้างหลัง แววตาที่เคยดุดันราวกับนักล่า กลับมีความอ่อนโยนและเชื่อฟังซ่อนอยู่ลึกๆ เมื่อมองไปยังลีโอ "ฉันไม่ได้ก้าวพลาด" เรย์มอนด์ตอบเสียงต่ำ "แต่สิ่งที่อยู่หลังบานประตูนี้... มันกำลังเรียกร้องหาการทำลายล้างที่มากกว่าแค่การตรวจตรานะ ลีโอ" ลีโอก้าวขึ้นไปยืนเคียงข้าง สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้า นี่ไม่ใช่ร่องรอยของการทดลองทั่วไป แต่มันคือ 'การฝืนกฎของระบบ' สัญลักษณ์เวทมนตร์สีดำสนิทที่แกะสลักอยู่บนบานประตูหินดูดกลืนแสงไฟจากการ์ดของเขาไปจนหมดสิ้น ลีโอหรี่ตาลง ประมวลผลข้อมูลในหัวด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป "การดัดแปลงยีนฮันเตอร์ด้วยพลังงานจากมิติที่บิดเบี้ยว... เจ้าพวกนี้น่ารังเกียจเกินไปแล้ว" ลีโอพึมพำ ก่อนจะสะบัดการ์ดในมือขวา กลายเป็นโล่พลังงานโปร่งใสปกคลุมพวกเขาไว้ "เตรียมตัวให้พร้อม เรย์มอนด์ นายมีเวลาสามวินาทีในการพังมันก่อนที่พวกตัวอย่างทดลองข้างในจะรู้ตัวว่า 'ของเล่น' หลุดออกมาเดินเล่นแล้ว" "สามวินาทีมากเกินไปสำหรับฉัน" เรย์มอนด์แสยะยิ้มที่มุมปาก มือที่จับด้ามดาบกระชับแน่น แรงดันมหาศาลจากร่างกายระดับ S พุ่งทะยานจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว เขาไม่ได้ใช้ทักษะดาบที่หวือหวา แต่เป็นการรวบรวมมวลสายฟ้าทั้งหมดไปไว้ที่ปลายใบดาบเพียงจุดเดียว ลีโอทำเพียงยืนกอดอกดูเพื่อนคู่ใจทำงานด้วยความภูมิใจนิดๆ ในใจ *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา ประตูหินหนักอึ้งกลายเป็นฝุ่นผงในพริบตา ทว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหลังกลับทำให้ทั้งคู่ต้องนิ่งค้าง ห้องโถงกว้างขวางที่ถูกจัดเป็นห้องแล็บนรก ร่างของฮันเตอร์หลายสิบคนถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่สลักอักขระเวทมนตร์ ดวงตาของพวกเขากลายเป็นสีแดงฉาน และมีหนามแหลมงอกออกมาจากผิวหนังอย่างบิดเบี้ยว "ดูนั่นสิ..." ลีโอชี้ไปยังแท่นทำพิธีกลางห้อง "ระบบไม่ได้แค่ทดลอง แต่มันกำลังพยายาม 'เขียนทับ' ข้อมูลของฮันเตอร์ให้กลายเป็นบอสระดับตำนานเทียม" ท่ามกลางความโกลาหล หนึ่งในร่างที่ดูเหมือนจะพังทลายไปแล้วกลับค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาจากลำคอที่เต็มไปด้วยรอยเย็บ ดาบของเรย์มอนด์พุ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บที่แหลมคมของมันอย่างรุนแรงจนเกิดประกายไฟ "ลีโอ! ถอยออกไป!" เรย์มอนด์ตะโกนพร้อมกับผลักอีกฝ่ายไปด้านหลัง "ฉันไม่ถอยหรอก แต่ฉันจะ 'แทรกแซง' เอง" ลีโอหยิบการ์ดสีทองอร่ามออกมาจากสำรับส่วนตัว แววตาของเขากลายเป็นประกายเย็นชาดั่งเครื่องจักร "ในเมื่อระบบอยากเล่นเกมสร้างปีศาจ งั้นฉันก็จะสอนให้มันรู้ว่าใครคือคนคุมเกมตัวจริง" ขณะที่ลีโอกำลังจะเปิดใช้งานการ์ด เสียงเตือนที่คุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นในหัวของเขา ไม่ใช่เสียงจากระบบที่เขาควบคุม แต่มันคือเสียงจากระบบที่เขายังไม่เคยพบเห็นมาก่อน—เสียงที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นที่ไม่มีตัวตน' ภารกิจกวาดล้างล้มเหลว สถานะเปลี่ยนเป็น: การเอาชีวิตรอด] ทันใดนั้น แสงไฟในห้องแล็บทั้งหมดดับวูบลง เหลือเพียงเงาตะคุ่มที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืดมิดด้านหลังแท่นทดลอง รูปร่างของมันสูงโปร่ง ผิวหนังสีซีดจาง และที่สำคัญที่สุด... บนหน้าอกของมันมีตราสัญลักษณ์ 'การ์ดมาสเตอร์' ที่ลีโอคุ้นตาที่สุดประทับอยู่ มันคือ 'ลีโอ' อีกคน ที่ดูโหดเหี้ยมและเต็มไปด้วยความกระหายเลือดมากกว่าเขาหลายเท่า เรย์มอนด์ชะงักดาบที่กำลังฟาดฟันกับปีศาจพลางหันกลับมามองด้วยความตกตะลึง ก่อนที่คนตรงหน้าจะก้าวข้ามผ่านซากปรักหักพังมาหยุดอยู่ตรงหน้าลีโอตัวจริง พร้อมกับรอยยิ้มที่เหยียดหยาม "ยินดีที่ได้พบกันนะ... ตัวฉันในเวอร์ชันที่แสนน่าสมเพช" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" เสมอมานะคะ!