ตบหน้าศัตรูด้วยใบเสร็จ

เสียงกระแทกของแก้วคริสตัลกระทบโต๊ะหินอ่อนดัง *เพล้ง!* ตามด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังระงมไปทั่วห้องโถงรับรองของสมาคมการค้าลูเมน “คิดจะมาประมูลสิทธิ์การค้าเขตตะวันตกด้วยเงินแค่ไม่กี่เหรียญทองเนี่ยนะ อาชวิน? เจ้ายังไร้เดียงสาเหมือนหมาข้างถนนไม่เปลี่ยนเลยสินะ” เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองดังขึ้น เจ้าชายรัชทายาท ‘คาร์ล’ เอนกายพิงพนักเก้าอี้บุด้วยกำมะหยี่สีแดงสด สายตาคู่คมที่มองลงมาเต็มไปด้วยความเหยียดหยามราวกับกำลังมองเศษขยะข้างทาง ด้านหลังของพระองค์คือนักเวทย์ชรา ‘โบลท์’ ผู้กุมอำนาจผูกขาดตลาดเวทมนตร์มานานนับทศวรรษ กำลังยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น อาชวินไม่ได้ขยับเขยื้อนใบหน้าแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงที่เขาเพิ่งซื้อมาครอบครองเมื่อสิบนาทีที่แล้ว ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ สะท้อนความใจเย็นที่น่าขนลุก ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารสัญญาผูกขาดที่วางอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะปรายตามองไปยังเงาร่างระหงของเอลาร่าที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างเธอส่งยิ้มบางๆ ให้เขา เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างไร้เงื่อนไข—ความเชื่อมั่นที่ว่าชายหนุ่มผู้นี้สามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ด้วยปลายนิ้ว “หมาข้างถนนอย่างที่พระองค์ว่า... บางครั้งก็อาจจะมีกระดูกชิ้นใหญ่ที่ทำให้ราช S-Class อย่างพวกท่านสำลักจนตายได้นะครับ” อาชวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนรอยยิ้มบนพระพักตร์ของเจ้าชายคาร์ลชะงักค้าง “สามหาว! กล้าดียังไงมาพูดจาสามหาวต่อหน้าองค์รัชทายาท!” โบลท์ตบโต๊ะลุกขึ้นชี้หน้าอาชวิน ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว “แกคิดว่าการเป็นแค่นักผจญภัยหน้าใหม่แล้วจะมีปัญญามาสู้กับกลุ่มการค้าไอรอนเกตของข้าอย่างนั้นเร่ะ? สัญญาผูกขาดเขตตะวันตกถูกเซ็นอนุมัติโดยสภาสูงแล้ว ไม่มีทางที่คนชั้นต่ำอย่างแกจะพลิกเกมได้หรอก!” อาชวินไม่แม้แต่จะชายตามองนักเวทย์ชรา เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังไล่แมลงน่ารำคาญ *[ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามขัดขวางการดำเนินกิจการของท่าน]* *[ระบบประมวลผล: กลุ่มการค้าไอรอนเกต มีมูลค่าตลาดรวม 4,500,000 เหรียญทองคำทิพย์]* *[เงื่อนไขการซื้อกิจการแบบเบ็ดเสร็จ (Hostile Takeover): ปลดล็อกเมื่อผู้เล่นใช้จ่ายเกิน 5 ล้านเหรียญทอง]* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะอาชวินมองเห็น มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้เอลาร่าที่ยืนมองอยู่ถึงกับใจเต้นระทึก—รอยยิ้มแห่งการ “ฟาดด้วยเงิน” กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว “ท่านโบลท์บอกว่าสัญญาผูกขาดถูกอนุมัติแล้วสินะครับ?” อาชวินเอ่ยทวนคำ พลางหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สลักลวดลายมังกรทองออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท “น่าเสียดายจัง... ที่ในโลกใบนี้ ไม่มีอะไรที่เงินจำนวนมหาศาลจะซื้อไม่ได้ แม้กระทั่งเกียรติยศและอำนาจโสโครกของพวกท่านก็ตาม” “20 ล้านเหรียญทองคำทิพย์” อาชวินโยนบัตรสีดำลงบนโต๊ะ เสียงโลหะกระทบหินอ่อนเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงที่เงียบงัน “ผมขอซื้อหุ้นทั้งหมด 100% ของกลุ่มการค้าไอรอนเกต ณ วินาทีนี้” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงหัวเราะลั่นจะหลุดออกมาจากปากของเจ้าชายคาร์ล “ฮ่าๆๆๆ! เจ้าเสียสติไปแล้วรึอาชวิน! 20 ล้านเหรียญทอง? แค่เศษเงินในท้องพระคลังของข้ายังมากกว่านั้น—!” *[ติ๊ง! ยืนยันคำสั่งซื้อสำเร็จ: เข้าซื้อกิจการ 'กลุ่มการค้าไอรอนเกต' 100% เรียบร้อยแล้ว]* *[สถานะปัจจุบันของเป้าหมาย: ล้มละลายอย่างเป็นทางการ และถูกโอนสิทธิ์ความเป็นเจ้าของทั้งหมดให้แก่ 'อาชวิน' ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป]* เสียงแจ้งเตือนรัวเร็วตัดเสียงหัวเราะของเจ้าชายคาร์ลลงอย่างฉับพลัน พร้อมกันนั้น ประตูห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ร่างของหัวหน้าผู้ตรวจสอบบัญชีหลวงวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง ใบหน้าซีดเผือกจนแทบไร้สีเลือด เขาล้มตัวคุกเข่าลงแทบเท้าของเจ้าชายรัชทายาทด้วยตัวสั่นเทา “อ... องค์รัชทายาทแย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! ทรัพย์สินทั้งหมดของกลุ่มการค้าไอรอนเกตถูกอายัดและโอนถ่ายกรรมสิทธิ์ไปยังบัญชีส่วนตัวของ... ของท่านอาชวินเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ! ตอนนี้พวกเรา... พวกเราล้มละลายแล้ว!” รอยยิ้มบนพระพักตร์ของเจ้าชายคาร์ลแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกมา พระองค์หันขวับกลับมามองอาชวินราวกับเห็นปีศาจ “มะ... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้ยังไงกัน! เจ้าไปเอาเงินมาจากไหนมหาศาลขนาดนั้น!” โบลท์ นักเวทย์ชราผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น เอกสารสัญญาผูกขาดที่เขาภาคภูมิใจนักหนาร่วงหลุดจากมือปลิวตกลงแทบเท้าของอาชวิน ชายหนุ่มก้มลงหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา ก่อนจะฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตาโดยไม่ลังเล เศษกระดาษโปรยปรายลงราวกับหิมะในฤดูหนาว อาชวินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่เปี่ยมด้วยออร่าของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรเดินเข้าไปใกล้เจ้าชายคาร์ลทีละก้าว เสียงฝีเท้ากระทบพื้นดัง *ก๊อก... ก๊อก...* ราวกับเสียงนับถอยหลังสู่ความพินาศ “ในอดีต... พระองค์เคยเหยียบย่ำผมเพราะผมไม่มีแม้แต่เศษเงินจะซื้อข้าวซักจาน” อาชวินโน้มตัวลงกระซิบข้างพระ Karn ของเจ้าชายคาร์ล น้ำเสียงเยียบเย็นจนน่ากลัว “แต่วันนี้... ผมใช้เงินแค่เสี้ยววินาทีซื้อหัวใจและอาณาจักรทั้งหมดของพระองค์มาอยู่ในกำมือ” เอลาร่าก้าวเข้ามาเคียงข้าง มือเรียวเล็กเอื้อมมาจัดปกเสื้อให้อาชวินอย่างอ่อนโยน สายตาของเธอมองตรงไปยังเจ้าชายคาร์ลด้วยความสมเพชเวทนา “ยินดีต้อนรับสู่ความยากจนนะครับ... องค์รัชทายาท” อาชวินผละตัวออก รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องดังสนั่นมาจากนอกหน้าต่างกระจกสีบานใหญ่ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหุ้มเกราะเวทมนตร์สีดำสนิท ลมกรรโชกแรงพัดเข้ามาจนเอกสารปลิวว่อน ตัวเครื่องจอดนิ่งสนิทลอยตัวอยู่เหนือระเบียงห้องโถง พร้อมกับบันไดเชือกที่ทอดลงมาตรงหน้า อาชวินยื่นมือไปกุมมือของเอลาร่าไว้แน่น ก่อนจะหันกลับมามองกลุ่มคนที่เคยยิ่งใหญ่แต่บัดนี้ทรุดฮวบลงกับพื้น แล้วเอ่ยคำพูดประโยคสุดท้ายที่ทำเอาหัวใจของคนฟังหยุดเต้น “กลับกันเถอะครับเอลาร่า... ไปสะสางบัญชีสุดท้ายกับราชาแห่งอาณาจักรนี้กันต่อ” โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนการฟาดด้วยเงินครั้งนี้ด้วยกันเสมอนะครับ