ความลับของเอลาร่า

“คุณกำลังโกหกตัวเอง... อาชวิน” น้ำเสียงของเอลาร่าราบเรียบ ทว่าก้องกังวานบาดลึกราวกับคมมีดที่กรีดผ่านความเงียบงันภายในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ตระกูลขุนนางเก่าแก่ แสงจันทร์สีนวลที่ลอดผ่านหน้าต่างกระจกสีสาดส่องลงบนเรือนผมสีเงินยวงของเธอ สะท้อนประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวในห้วงอวกาศที่ไร้ก้นบึ้ง ดวงตาสมส่วนคู่นั้นไม่ได้มองมาที่ใบหน้าของเขา แต่มันกลับจดจ้องไปยัง ‘ความว่างเปล่า’ เบื้องหน้าชายหนุ่ม—จุดที่หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าโปร่งแสงของระบบกำลังเรืองแสงวาบ อาชวินชะงักฝีเท้า ร่างกายที่เคยเคลื่อนไหวด้วยความมั่นใจและแม่นยำราชาแห่งเกมกลยุทธ์พลانแข็งทื่อไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย ความเย็นชาและรอยยิ้มมุมปากที่มักใช้ควบคุมสถานการณ์เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย นี่คือความลับสูงสุด เป็นไพ่ตายที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้สิ่งมีชีวิตใดในโลกใบนี้ได้รับรู้ แม้แต่บรรดาขุนนางโง่เขลาหรือราชาแห่งอาณาจักรที่เขากำลังจะไปสะสางบัญชี ก็ไม่มีทางมองเห็นพลังแห่งระบบที่ผูกพันธะกับวิญญาณของเขา แต่วินาทีนี้... หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจและคู่คิดเพียงหนึ่งเดียว กลับกำลังเอ่ยชื่อฟังก์ชันของมันออกมาอย่างแม่นยำ “คุณพูดถึงอะไรอยู่หรือครับ เอลาร่า” อาชวินเลือกที่จะใช้รอยยิ้มกลบเกลื่อน น้ำเสียงของเขาราบเรียบและนุ่มนวลเป็นปกติ พยายามรักษาจังหวะหัวใจให้อยู่ในการควบคุม ทว่าภายในอกกลับปั่นป่วนราวกับมีพายุหมุน “อย่าพยายามปิดบังฉันเลยครับ อาชวิน” เอลาร่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ประกายแสงในดวงตาของเธอลึกล้ำเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะหยั่งถึง นิ้วเรียวบางเอื้อมออกไป แตะสัมผัสเบาๆ ลงบนอากาศว่างเปล่าตรงหน้าอกของเขา ราวกับเธอกำลังสัมผัสกับสายใยข้อมูลที่มองไม่เห็น “หน้าต่างสีฟ้าที่กำลังแสดงข้อความ ‘[ระบบเศรษฐีมหาศาล: กำลังประมวลผลคำสั่งซื้อระดับเทพ]’... คุณคิดว่าฉันมองไม่เห็นมันจริงๆ หรือครับ?” โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน อาชวินสูดลมหายใจเข้าลึก ความรู้สึกตื่นตระหนกที่ไม่ได้สัมผัสมานานนับตั้งแต่ก้าวเข้ามาสู่โลกต่างโลกแห่งนี้ กลับพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาไม่เคยระแวงเธอ... ไม่มีทางระแวงผู้หญิงที่ยอมเดินเคียงข้างเขาจากกองขยะสู่จุดสูงสุด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะคาดคิดว่าเธอจะสามารถมองทะลุกรอบกฎเกณฑ์ของระบบที่พระเจ้าแห่งโลกใบนี้สร้างขึ้นมาได้ “คุณ... เห็นมันตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ” อาชวินถามเสียงแผ่ว ความเย็นชาทั้งหมดถูกถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นความรู้สึกที่แท้จริงภายในแววตา—ความประหลาดใจ และความกังวลที่ฉายชัดเป็นครั้งแรก เอลาร่าไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เธอยกมือขึ้นสัมผัสแก้มของชายหนุ่มแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนที่ยืนยันว่าเขายังคงเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ ไม่ใช่เพียงแค่ตัวละครในเกมที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ เป็นรอยยิ้มที่งดงามแต่แฝงไปด้วยความหมายอันลึกซึ้ง “ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน... อาชวิน” เอลาร่ากระซิบเบาๆ “ในขณะที่คนอื่นมองเห็นคุณเป็นเพียงชายหนุ่มไร้ค่าผู้ถือครองเศษเหรียญทองแดง ดวงตาของฉันกลับมองเห็น ‘สายธารแห่งความมั่งคั่ง’ ที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวคุณ ตัวเลขมหาศาลที่กระพริบอยู่บนอากาศ... สำหรับคุณมันคือระบบ แต่สำหรับฉัน มันคือ ‘ร่องรอยพลัง’ ที่เชื่อมโยงคุณเข้ากับกฎเกณฑ์ที่เหนือกว่าโลกใบนี้” บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงจนได้ยินเสียงลมหายใจ อาชวินจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว ค้นหาความหวาดกลัวหรือความโลภในแววตานั้น แต่สิ่งที่เขาพบมีเพียงความมั่นคงและความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ราวกับว่าเธอรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขายิ่งกว่าที่เขารู้จักเสียเอง นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ... แต่นี่คือปาฏิหาริย์ที่อยู่นอกเหนือการคำนวณ “คุณไม่ได้กลัวผมหรือครับ เอลาร่า” อาชวินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ความเย่อหยิ่งของมหาเศรษฐีผู้กุมพลังไร้ขีดจำกัดสลายหายไปต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ “ผมไม่ได้เป็นเพียงแค่นักลงทุนจากต่างแดน... ผมอาจจะเป็นตัวอันตรายที่สุดสำหรับโลกใบนี้” “ตัวอันตรายหรือครับ?” เอลาร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลราวกับเสียงกระซิบของสายลม “สำหรับโลกใบนี้ อาจจะใช่... แต่สำหรับฉัน คุณคือเหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อในฐานะ ‘ตัวตนที่แท้จริง’ ไม่ใช่แค่ NPC ที่รอวันถูกรีเซ็ตค่า” คำพูดนั้นราวกับค้อนหนักๆ ที่ทุบลงกลางใจของอาชวิน ความอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เกาะกุมวิญญาณของเขามาโดยตลอดนับตั้งแต่ข้ามมิติมายังโลกนี้ พลันมลายหายไปในพริบตา เขายื่นมือออกไปโอบกอดร่างบางของเอลาร่าเข้ามาแนบอก สัมผัสได้ถึงไออุ่นและหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน “ขอบคุณนะครับ...” อาชวินกระซิบชิดเรือนผมสีเงินยวงของเธอ “ขอบคุณที่มองเห็นผม... และขอบคุณที่ไม่เคยปล่อยมือจากผมเลย” “เรายังมีบัญชีที่ต้องไปสะสางไม่ใช่หรือครับ อาชวิน?” เอลาร่าเงยหน้าขึ้นสบตา รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ “ราชาแห่งอาณาจักรนั้นคงไม่รู้ตัวเลยว่า ความมั่งคั่งทั้งหมดที่เขากำลังภาคภูมิใจ กำลังจะถูกคุณซื้อกิจการและประกาศล้มละลายในค่ำคืนนี้” อาชวินมุมปากกระตุกยิ้มขึ้น ความมั่นใจและรัศมีของมหาเศรษฐีผู้ไร้เทียมทานกลับคืนสู่ร่างอีกครั้ง ดวงตาคมกริบเปล่งประกายด้วยความเหี้ยมเกรียมแต่นุ่มนวลในเวลาเดียวกัน เขายกข้อมือซ้ายขึ้น แตะเบาๆ ที่หน้าปัดนาฬิกาดิจิทัลหรูหราบนข้อมือ ซึ่งทำหน้าที่เป็นทางลัดเชื่อมต่อกับระบบไอเทมหลัก หน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่ดังขึ้นในโสตประสาท *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบวงเงินคงเหลือในบัญชีสากล: ∞ (ไม่จำกัด)] [ภารกิจพิเศษ: “การซื้อกิจการอาณาจักร” กำลังเริ่มต้นขึ้น...] [ท่านต้องการใช้บริการ ‘โอนย้ายทรัพย์สินแบบเบ็ดเสร็จ’ หรือไม่? (ใช่ / ไม่ใช่)] อาชวินไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นิ้วเรียวกดลงบนปุ่ม ‘ใช่’ บนหน้าจออากาศทันที ทันใดนั้นเอง... พื้นดินใต้คฤหาสน์ก็เกิดแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับเครื่องจักรกลขนาดยักษ์กำลังเริ่มต้นทำงาน เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำแหวกม่านเมฆยามค่ำคืน บินตรงเข้ามาจอดสนิทบนลานจอดดาดฟ้าของคฤหาสน์ ใบพัดหมุนวนสร้างแรงลมกระโชกแรง ทว่าทั้งสองคนกลับยืนนิ่งสงบอยู่กลางพายุนั้นด้วยรอยยิ้ม “ไปกันเถอะครับ เอลาร่า” อาชวินยื่นมือหนาออกไปเบื้องหน้า “ไปแสดงให้องค์ราชาได้เห็นกันว่า อำนาจที่แท้จริง... หน้าตาเป็นอย่างไร” เอลาร่าวางมือเรียวบางลงบนฝ่ามือของเขา รอยยิ้มมั่นใจประดับอยู่บนใบหน้าของเธอ ทั้งสองก้าวเดินเคียงข้างกันมุ่งหน้าสู่ทางออก ทว่าก่อนที่เท้าก้าวสุดท้ายจะพ้นจากธรณีประตูห้องโถง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นก็แว่วมาจากทางเดินเบื้องล่าง *กริ๊ง... กริ๊ง...* ไม่ใช่เสียงของทหารยามในอาณาจักร... แต่เป็นเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ไม่มีควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ อาชวินชะงักฝีเท้า สายตาดำมืดมองตรงไปยังความมืดมิดที่ปลายทางเดิน เอลาร่าเองก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย รังสีพลังงานแปลกประหลาดที่พุ่งเข้ามาใกล้ ทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากความอบอุ่นกลายเป็นความหนาแน่นและกดดันในชั่วพริบตา เงาร่างหนึ่งก้าวพ้นจากความมืดออกมาภายใต้แสงจันทร์ ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะลึกล้ำที่สลักลวดลายประหลาด ทว่าสิ่งที่ทำให้อาชวินต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง คือวัตถุที่บุคคลปริศนากำลังถืออยู่ในมือ—มันคือหน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าแบบเดียวกันกับของเขา... แต่กลับเรืองแสงเป็น ‘สีแดงฉาน’ “ยินดีที่ได้พบกันนะ... ผู้ถือครองระบบหมายเลข 01” เสียงแหบพร่าและเย็นเยียบดังลอดออกมาจากหลังหน้ากาก “นายท่านของฉัน... รอคอยการล้มละลายของคุณมานานเหลือเกินแล้ว” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!