ก้าวแรกของอาณาจักรการค้า

"สาม... สอง..." เสียงลมหายใจของเอลาร่าขาดห้วง ดวงตาที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดุจโลหิตจ้องมองตรงมาที่อาชวินด้วยความหวาดกลัวในสัญชาตญาณดิบของเธอเอง นิ้วเรียวที่กำระเบิดเวลาเวทมนตร์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ แรงดันมานาสีดำทมิฬภายในลูกแก้วระเบิดกำลังปั่นป่วนจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่น นี่ไม่ใช่การลอบสังหารธรรมดา แต่มันคือคำสาปฝังรากลึกที่ถูกตั้งเงื่อนไขให้ระเบิดตัวเองเมื่อความทรงจำบางส่วนถูกปลุกขึ้น "หนึ่ง..." *เปรี้ยง!* อาชวินไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว มือซ้ายของเขาคว้าข้อมือของหญิงสาวไว้แน่นด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ดวงตาคมกริบสีนิลฉายแววเยือกเย็นไร้ความหวาดกลัว ในเสี้ยววินาทีที่ความตายอยู่ห่างเพียงลมหายใจ หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงของระบบก็ดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็วดั่งใจนึก [ ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับ 'คำสาปโบราณ' ] [ ระบบเสนอทางเลือกในการแก้ปัญหา: ] [ 1. ใช้ยาระงับมานาเกรดตำนาน (ราคา: 50,000 เหรียญทอง) - *ผลลัพธ์: ระงับชั่วคราว* ] [ 2. ซื้อสิทธิ์ขาด 'ล้างบางคำสาป' จากร้านค้าระบบพรีเมียม (ราคา: 1,000,000 เหรียญทอง) - *ผลลัพธ์: หายขาดถาวร และปลุกพลังที่แท้จริงของเอลาร่า* ] "หนึ่งล้านเหรียญทองเหรอครับ... สำหรับคนของผมแล้ว ถือว่าถูกเกินไปด้วยซ้ำ" อาชวินพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมุมปาก นิ้วชี้ขวาของเขาแตะลงไปที่อากาศอย่างไร้ความลังเล เลือกตัวเลือกที่สองทันที! *วูบસ્!* แสงสีทองอร่ามสว่างวาบไปทั่วตรอกมืด อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ถูกกางออกโดยระบบ ปัดเป่าไอหมอกสีดำทมิฬของระเบิดเวทมนตร์ให้สลายหายไปในอากาศราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ลูกแก้วมรณะในมือของเอลาร่าแตกละเอียดกลายเป็นผุยผงสีทอง ร่างบางสะดุ้งเฮือกก่อนจะหมดสติลงในอ้อมแขนของชายหนุ่ม ลมหายใจที่หอบกระชั้นค่อยๆ กลับมาสม่ำเสมอ ดวงตาที่เคยเป็นสีแดงฉานค่อยๆ กลับคืนสู่ความงดงามของสีมรกตตามเดิม อาชวินช้อนตัวเธอขึ้นมาในท่าเจ้าสาวอย่างนุ่มนวล ความอบอุ่นจากร่างกายของเธอคือสิ่งเดียวในโลกต่างโลกแห่งนี้ที่ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่จริงๆ "นอนพักเสียเถอะครับ เอลาร่า... ต่อจากนี้ ไม่มีใครหน้าไหนทำร้ายเธอได้อีกแล้ว" *** สามวันต่อมา ณ ใจกลางย่านการค้าที่มั่งคั่งที่สุดของเมืองหลวง 'อาณาจักรลูเมน' ป้ายร้านไม้เนื้อแข็งแกะสลักด้วยลวดลายประณีตงดงามถูกยกขึ้นแขวนเหนือกรอบประตูขนาดใหญ่ ตัวอักษรเวทมนตร์สีทองคำเปลวเปล่งประกายระยิบระยับสะดุดตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา ชื่อร้านสั้นๆ แต่ทรงพลังถูกจารึกไว้ว่า — **"Sanctuary of Eternity"** (วิหารแห่งนิรันดร์) ไม่มีใครคาดคิดว่าตึกแถวสามชั้นร้างผู้คนแห่งนี้ จะถูกกว้านซื้อด้วยเงินสดในราคาที่สูงลิ่วจนเจ้าของเดิมแทบกราบกรานเท้าของผู้ซื้อ และสิ่งที่ทำให้เหล่าพ่อค้าแม่ค้าในย่านนี้ต้องขมวดคิ้วด้วยความฉงน ก็คือ 'สินค้า' ที่นำมาวางขาย ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ร้านค้าลึกลับแห่งนี้ไม่ได้ขายยาฟื้นพลังดาบกระจอกๆ หรือศิลาเวทมนตร์ดาษดื่นทั่วไป แต่พวกเขากล่าวอ้างว่ามี **"ไอเทมระดับตำนานที่สาบสูญ"** วางจำหน่าย! "ฮ่าๆๆๆ! เจ้าเด็กนี่มันเสียสติไปแล้วหรือไงวะ?" เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นลั่นร้านค้าของ 'กิลด์อัสนีทมิฬ' กิลด์การค้าทรงอิทธิพลผูกขาดตลาดไอเทมในเมืองหลวง ชายร่างท้วมสวมชุดผ้าไหมปักดิ้นทองนามว่า 'บารอนมักซิม' นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ มืออ้วนท้วนถือถ้วยชาชั้นดีพร้อมกับเหยียดยิ้มเยาะ "ท่านมักซิมครับ สายของเราบอกว่าไอ้เด็กหนุ่มที่ชื่ออาชวินนั่น เปิดร้านขายของโดยเอาเศษเหล็กขึ้นสนิมกับขวดน้ำยาประหลาดมาตั้งราคาชิ้นละเป็นแสนเหรียญทอง! มันบ้าไปแล้วแน่ๆ ครับ" ลูกน้องคนสนิทรีบรายงานด้วยน้ำเสียงประจบสอพลอ "ไอ้เด็กหน้าอ่อนมาจากไหนไม่รู้ คิดจะมาเปิดตลาดแข่งกับกิลด์อัสนีทมิฬงั้นเรอะ?" บารอนมักซิมวางถ้วยชาลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด ดวงตาเล็กหรี่ลงอย่างเจ้าเล่ห์ "ส่งคนไปจัดการซะ ทำให้มันรู้ว่าที่นี่ใครคุม ถ้ามันไม่อยากตาย ก็บีบให้มันขายร้านทิ้งในราคาเศษเงินซะ!" ในขณะเดียวกัน ภายในร้าน "Sanctuary of Eternity" บรรยากาศกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เอลาร่าในชุดยูนิฟอร์มผู้จัดการร้านสาวสวยสง่า ยืนจัดเรียงขวดน้ำยาสีมรกตประกายมุกบนชั้นวางด้วยรอยยิ้มระเรื่อ เธอหันมามองชายหนุ่มที่กำลังนั่งจิบชาอยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยแววตาเป็นห่วง "นายท่านคะ... ลูกค้ากลุ่มแรกเริ่มเดินมาทางหน้าร้านแล้วค่ะ ดูท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่..." เอลาร่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความกังวลเล็กน้อย อาชวินวางถ้วยชาลงอย่างใจเย็น รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจที่ล้นปรี่ "ปล่อยให้พวกเขาเข้ามาเถอะครับ เอลาร่า..." อาชวินลุกขึ้นยืน จัดปกเสื้อสูทเข้ารูปให้เรียบร้อย "คนพวกนั้นอุตส่าห์เอาเงินมาส่งให้เราถึงที่... ในฐานะพ่อค้าที่ดี เราควรต้อนรับพวกเขาด้วย 'รอยยิ้ม' และ 'ราคาที่ปฏิเสธไม่ได้' นะครับ" *แอ๊ดดด—!* ประตูไม้หนาหนักถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท นักรบรับจ้างร่างกำยำสวมเกราะเหล็กหนาเตอะสามคนเดินก้าวเข้ามาในร้านด้วยท่าทางกร่าง กลิ่นอายความรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจนอากาศในร้านอึดอัด "เฮ้ย! เจ้าของร้านหัวขวดอยู่นี่ใช่ไหมวะ!" หัวหน้านักรบเอ่ยตะคอก เสียงดังลั่นร้าน "กิลด์อัสนีทมิฬสั่งให้แกปิดร้านนี้ซะแล้วไสหัวออกไปจากเมืองนี้—" ยังไม่ทันที่นักรบคนนั้นจะพูดจบ อาชวินก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะด้วยท่าทางสุภาพราวกับสุภาพบุรุษผู้ดีอังกฤษ แต่นัยน์ตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ก่อนจะพูดเรื่องปิดร้าน..." อาชวินก้าวเท้าเดินออกจากเคาน์เตอร์ช้าๆ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นร้านดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะที่กดดันหัวใจคนฟังอย่างประหลาด "ผมว่าพวกคุณควรดูนี่ก่อนดีกว่าครับ ว่ามีปัญญาซื้อหรือเปล่า" เขาดีdนิ้วเบาๆ หน้าต่างระบบสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ แสดงภาพของ 'ใบอนุญาตการค้าระดับจักรพรรดิ' ที่ออกโดยราชสำนักโดยตรง พร้อมกับตราประทับทองคำแท้ที่ไม่มีใครในเมืองนี้กล้าปฏิเสธ นักรบทั้งสามคนอ้าปากค้าง หน้าถอดสีด้วยความตกใจสุดขีด เข่าทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "มะ... ไม่จริงน่า... ตรานั่นมัน...!" อาชวินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ รอยยิ้มอบอุ่นแต่แฝงด้วยความเฉียบคมปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา "ยินดีต้อนรับสู่ร้านของผมนะครับ..." อาชวินเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ชวนขนหัวลุก "และโปรดจำไว้ว่า... ลูกค้าทุกคนที่ก้าวเข้ามาในนี้ ต้องจ่ายเงินสดเท่านั้น... หรือไม่ก็... เอาชีวิตของพวกคุณมาแลกแทน!" ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงกริ่งหน้าร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญคนสำคัญ... ประตูกระจกเปิดออกเผยให้เห็นร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกปกกว้างด้วยผ้าคลุมหน้าลึกลับ แต่ดวงตาสีฟ้าครามที่มองตรงมายังอาชวินนั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น... นางคือ 'เซเรน่า' อดีตคู่หมั้นผู้เคยหักหลังเขาอย่างไร้เยื่อใยเมื่อชาติก่อน! "อาชวิน... แก... แกยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?!" เซเรน่าอุทานออกมาเสียงหลง ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อสบตากับอดีตคู่หมั้นที่บัดนี้กลับครอบครองอาณาจักรการค้าที่ทรงอำนาจที่สุดในพริบตาเดียว! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มา ณ ที่นี้นะครับ