กลิ่นน้ำหอมที่เปลี่ยนไป

เสียงแก้วคริستัลกระทบกันเบา ๆ ในห้องจัดเลี้ยงวีไอพีหรูหราใจกลางกรุงเทพมหานคร ทว่ามันกลับดังชัดเจนเสียจนบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของใครบางคน ปฐพีละสายตาจากเอกสารในมือไม่ได้เลย ตั้งแต่วินาทีที่ร่างระหงในชุดราตรีสีดำสนิทเปิดเปลือยแผ่นหลังเนียนก้าวเข้ามาในงาน กลิ่นหอมจาง ๆ ที่ลอยมาแตะนาสิกทำให้หัวใจที่ด้านชามาแรมปีของเขากระตุกวูบ มันไม่ใช่กลิ่นกุหลาบอ่อนหวาน ไร้เดียงสา แบบที่รินรดาคนเดิมเคยใช้... กลิ่นน้ำหอมในค่ำคืนนี้คือความเย้ายวนอันตราย กลิ่นของดอกซ่อนกลิ่นผสมผสานกับความอบอุ่นของอำพันและมัสก์ มันเย้ายวนจนน่ารังเกียจในสายตาของคนที่เคยคิดว่านางในห้ามปรามผู้นี้เป็นเพียงดอกไม้ไร้ค่าประดับบ้าน แต่ในยามนี้ รินรดากลับดูราวกับนางพญาที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่กล้าเข้าใกล้ให้มอดไหม้ "มองอะไรอยู่หรือครับ คุณปฐพี ดูท่าทางคุณจะให้ความสนใจกับอดีตภรรยาเก่าคนนี้เป็นพิเศษเหลือเกินนะ" เสียงทุ้มต่ำของชลธีดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเยาะกวนประสาท คู่แข่งทางธุรกิจที่จ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้เขามาโดยตลอด จงใจก้าวเข้าไปทักทายหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางวงล้อมนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ ปฐพีขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นริ้ว ความหึงหวงและโทสะตีรวนขึ้นมาจนร้อนผ่าวไปทั่วลำคอ ภาพที่ชลธีโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของรินรดา ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีไฟสุมอก รินรดาไม่ได้ผลักไส เธอเพียงแต่แย้มยิ้ม... รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำให้ผู้ชายทั้งห้องแทบหยุดหายใจ เธอในตอนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงที่นั่งก้มหน้าคอยน้ำตาตกในยามที่เขากลับบ้านดึกดื่นอีกต่อไปแล้ว หล่อนสง่างาม เยือกเย็น และเปล่งประกายด้วยรัศมีแห่งความมั่งคั่งที่สร้างขึ้นด้วยมือของตัวเอง ปฐพีสาวเท้าเข้าไปใกล้ด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่ มือหนาคว้าเข้าที่ข้อศอกเรียวภายใต้เนื้อผ้าบางเบาอย่างถือสิทธิ์ ทว่าสิ่งที่เขาได้รับกลับไม่ใช่ความตื่นตระหนก รินรดาหันกลับมาอย่างช้า ๆ ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยฉายแววอ้อนวอนและเจ็บปวด บัดนี้กลับว่างเปล่าและเย็นชาเสียจนเขาหน็บหนาวไปถึงขั้วหัวใจ "ปล่อยค่ะ คุณปฐพี" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่าราบเรียบและเด็ดขาดจนน่าใจหาย "ริน... เรามีเรื่องต้องคุยกัน" ปฐพีเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงรั้งเธอให้ออกมาจากสายตาของผู้คนนับร้อยที่เริ่มหันมามอง "คุณเปลี่ยนไป... ทำไมคุณถึงทำตัวแบบนี้ ทำไมถึงกล้ามาสนิทสนมกับไอ้ชลธี!" รินรดาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย้ยหยันและสมเพชเวทนาในคราวเดียวกัน หล่อนดึงแขนกลับจากการเกาะกุมอย่างง่ายดายโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว ดวงตาคู่คมกวาดมองอดีสามีตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาราวกับกำลังประเมินสินค้าไร้ค่าชิ้นหนึ่ง "ฉันจะสนิทกับใคร หรือฉันจะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหน มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของคุณอีกแล้วนี่คะ คุณปฐพี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันขาดแล้ว ใบหย่าใบนั้นคุณเป็นคนเซ็นเองกับมือไม่ใช่หรือคะ หรือความจำของคุณมันเสื่อมเร็วกว่าอายุจริงกันแน่" วาจาเชือดเฉือนพ่นออกมาอย่างไม่ไว้หน้า ปฐพีรู้สึกราวกับถูกตบด้วยมือที่มองไม่เห็น ความเจ็บปวดแล่นแปลบเข้าสู่ทรวงอกจนเขาหายใจไม่ออก ภาพผู้หญิงที่เคยยอมจำนนต่อเขาในทุกเรื่องซ้อนทับกับหญิงสาวผู้เย่อหยิ่งตรงหน้า เขายื่นมือออกไปหมายจะคว้าตัวเธอเข้ามาระบายความอัดอั้น แต่รินรดากลับถอยหลังหลบอย่างรังเกียจ "อย่ามาแตะต้องตัวฉันด้วยมือคู่นี้ค่ะ มันน่าสะบักสะบอมเกินกว่าจะมาแปดเปื้อนร่างกายของฉัน" รินรดากระซิบด้วยน้ำเสียงที่เฉียบคมบาดลึก "ถ้าไม่มีธุระอะไรสำคัญ เชิญคุณไปต้อนรับแขกคนอื่นเถอะค่ะ พอดีฉันมีนัดคุยเรื่องโปรเจกต์สำคัญกับคุณชลธีต่อ" พูดจบ หล่อนก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย ปล่อยให้ปฐพียืนกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือจนเลือดซึม กลิ่นน้ำหอมกลิ่นเดิมยังคงลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ทว่ามันกลับทิ้งร่องรอยความเร่าร้อนและความเจ็บปวดเอาไว้ในอกของเขาอย่างไม่มีวันจางหาย ยามดึกสงัด... ณ เพนต์เฮาส์หรูส่วนตัวที่เงียบงัน ปฐพีกลับมาพร้อมกับความรู้สึกฟุ้งซ่านที่ไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้ ภาพของรินรดาในชุดสีดำและรอยยิ้มที่มอบให้ชลธีตามหลอกหลอนเขาราวกับภูตผี เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะกดโทรหาเลขานุการส่วนตัวให้สืบเรื่องของเธอ ทว่าเสียงแจ้งเตือนข้อความจากแอปพลิเคชันนิรนามก็เด้งขึ้นมาเสียก่อน มันคือไฟล์วิดีโอความยาวสั้น ๆ จากกล้องวงจรปิดในโรงแรมแห่งหนึ่ง... ภาพบนหน้าจอปรากฏร่างของรินรดากำลังก้าวเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวร่วมกับชลธี ทว่าสิ่งที่ทำให้ปฐพีเบิกตาโพรงด้วยความตกใจจนแทบสิ้นสติ ไม่ใช่ความสนิทสนมของทั้งคู่... แต่เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่ง หน้าตาจิ้มลิ้มผิวขาวผ่อง ละม้ายคล้ายคลึงกับตัวเขาในวัยเด็กราวกับถอดแบบออกมา ซึ่งกำลังซบหน้าลงกับอ้อมอกของรินรดา พร้อมกับเสียงใสแจ๋วที่ดังลอดเข้ามาในวิดีโอว่า... *"คุณแม่คะ คุณปะป๋าที่หนูวาดรูปให้เมื่อวาน จะมารับเราไปกินไอศกรีมจริง ๆ ใช่ไหมคะ?"* มือหนาที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาอย่างรุนแรง ลมหายใจของปฐพีสะดุดกึก ดวงตาแดงก่ำด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อ เด็กคนนั้น... เด็กผู้หญิงที่มีอายุราว ๆ สามขวบเศษ เป็นใครกัน! ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมอินไปกับความดราม่าเข้มข้นในตอนนี้นะคะ