เริ่มโครงการใหม่

เสียงกระแทกของสมุดบัญชีเล่มหนาดังปังลงบนโต๊ะไม้สัก จนเศษฝุ่นที่เกาะตามซอกมุมปลิวคลุ้ง ทว่าพริมาไม่มีแก่จิตใจจะมาสนใจไยดีฝุ่นผงเหล่านั้น ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขสีแดงฉานที่ปรากฏบนบรรทัดสุดท้ายด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ตัวเลขผลผลิตส้มปีนี้ล้นตลาดจนราคาตกต่ำลงฮวบฮาบ พ่อค้าคนกลางหน้าเลือดจากในเมืองฉวยโอกาสกดราคารับซื้อจนแทบไม่เหลือทุนค่าปุ๋ย ค่าแรงงาน และหยาดเหงื่อที่สามีของเหม่อมองด้วยความเหนื่อยล้ามาหลายเดือน ป้าสะใภ้ใหญ่ผู้มีศักดิ์เป็นพี่สาวของอดีตสามีเก่าที่ชอบเข้ามาจุ้นจ้านในไร่ ถือวิสาสะเดินนדเข้ามาในครัวเรือนพร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยัน เจ้าหล่อนเชิดหน้าขึ้นสูงจนคางแทบจะชนเพดาน พลางใช้สายตากวาดมองไปรอบห้องครัวที่หอมกรุ่นด้วยกลิ่นสมุนไพร "พริมา... ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าไอ้สวนส้มรกๆ นี่มันมีแต่จะพาครอบครัวล่มจม ขายๆ ไปเสียให้พ้นมือเถอะน่า ยกให้ลูกชายฉันดูแลเสียยังดีกว่า ยังไงเสียเธอก็เป็นแค่สะใภ้ใหม่ที่เพิ่งแต่งเข้ามา จะไปรู้อะไรเรื่องทำไร่ทำสวนกันเล่า" เสียงแหลมสูงเอ่ยเยาะเย้ยถากถางตามนิสัยเดิม พริมาไม่ได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย หญิงสาวค่อยๆ วางทัพพีไม้ในมือลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น ท่าทีนิ่งสงบแต่แฝงไว้ด้วยประกายตาเฉียบคมราวกับพยัคฆ์ซ่อนเล็บ ทำให้ป้าสะใภ้ใหญ่ถึงกับชะงักฝีเท้าที่กำลังจะเดินเข้ามาใกล้ "ไร่ส้มแห่งนี้ ไม่ใช่สมบัติของใครที่จะมาฮุบไปได้ตามอำเภอใจนะคะคุณป้าสะใภ้" พริมากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนอีกฝ่ายหน้าเจื่อน "ส้มราคาตกต่ำเพราะพวกพ่อค้าคนกลางหัวใสกับคนเห็นแก่ตัวที่คอยจ้องจะแทงข้างหลัง... แต่เสียดายนะคะที่ดิฉัน 'พริมา' คนนี้ ไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ" ร้อยเอกศิลาที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาได้ยินประโยคเด็ดพอดี ดวงตาคมกริบของอดีตนายทหารหนุ่มฉายแววภาคภูมิใจระคนเอ็นดู เขาเดินตรงเข้ามาเคียงข้างภรรยา ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชื้อพับแขนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อสมชายชาตรีทว่าอบอุ่น เขาวางมือหนาลงบนไหล่บางของพริมาอย่างให้เกียรติและปกป้อง "เมียผมพูดถูกครับ" ศิลาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจ บรรยากาศรอบตัวกดดันจนป้าสะใภ้ต้องถอยหลังกรูด "ถ้าใครยังคิดจะมาวุ่นวายกับกรรมสิทธิ์ในไร่ของภรรยาผม ผมคงต้องเชิญให้ออกไปจากอาณาเขตนี้ทันที" ป้าสะใภ้ใหญ่หน้าเสีย กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ได้แต่ฮึדฮัดสะบัดหน้าหนีเดินออกไปจากเรือนแทบไม่ทัน เมื่อความวุ่นวายผ่านพ้นไป พริมาก็หันมาสบตากับสามี แววตาของเธอกลับมาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความมุ่งมั่น เธอจูงมือสามีเดินมายังโต๊ะทำงานที่กองเอกสารวางอยู่ พร้อมกับกางแผนการพิมพ์เขียวฉบับใหม่ที่เธอร่างขึ้นด้วยตัวเองตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา "พี่ศิลาคะ... ส้มสดพวกนี้ ถ้าขายให้พ่อค้าคนกลางแล้วขาดทุน เราจะไม่ขายแบบเดิมอีกต่อไปแล้วค่ะ" พริมาเริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น "เราจะทำ 'โครงการแปรรูปส้มในไร่' กันค่ะ!" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจ เขารู้ดีว่าภรรยาคนนี้มีฝีมือและไอเดียแพรวพราวแค่ไหน "แปรรูป? เช่นอะไรบ้างล่ะจ๊ะน้องพริมา?" "อย่างแรกเลยค่ะ 'แยมส้มสดสูตรลับโฮมเมด' ที่เนื้อส้มแน่นหนึบ หอมกลิ่นผิวส้มและน้ำผึ้งป่าจากมิติพิเศษของฉัน ที่ผสมผสานความหวานอมเปรี้ยวได้อย่างลงตัว ยิ่งทาลงบนขนมปังปิ้งร้อนๆ หรือชงกับชาอุ่นๆ ยามเช้า จะต้องติดใจจนวางไม่ลงแน่นอนค่ะ" พริมาบรรยายด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่มีชีวิตชีวา จนศิลารู้สึกราวกับกลิ่นหอมของแยมส้มลอยอบอวลอยู่ปลายจมูกจริงๆ "นอกจากแยมแล้ว ดิฉันยังวางแผนทำ 'ส้มแผ่นอบแห้ง' และ 'เค้กส้มหน้านิ่ม' สูตรพิเศษ ที่ใช้วัตถุดิบชั้นดีจากในครัวมิติมาเสริมทัพความอร่อย รับรองว่ากลิ่นหอมฟุ้งของส้มและเนยสดจะลอยไปไกลทั่วทั้งหมู่บ้าน จนใครได้กลิ่นก็ต้องน้ำลายสอและแห่กันมาซื้อแน่นอนค่ะ!" พริมากล่าวอย่างมั่นใจ แผนการค้าขายและการตลาดถูกวางเอาไว้อย่างเป็นระบบ รัดกุม และฉลาดล้ำ จนสามีหนุ่มผู้ซื่อสัตย์มองภรรยาด้วยความทึ่งและหลงใหลในความสามารถของเธอจับใจ ศิลากุมมือเรียอบอุ่นของภรรยาขึ้นมาแนบแก้ม "พี่เชื่อใจน้องพริมาเสมอจ่ะ อยากทำอะไร เต็มที่เลยนะ พี่จะคอยสนับสนุนและเป็นแรงงานให้เอง" พริมายิ้มรับด้วยความซาบซึ้งใจ เธอแอบหยิบวัตถุดิบิลับชิ้นพิเศษจาก 'ครัวมิติ' ออกมาเตรียมไว้สำหรับทดลองทำผลิตภัณฑ์ล็อตแรกในคืนนี้ แสงไฟตะเกียงส่องสว่างสะท้อนใบหน้าอันงดงามและมุ่งมั่นของสองสามีภรรยาที่กำลังร่วมมือกันสร้างอนาคตใหม่ ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมพิมพ์เขียวและสูตรลับอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นอย่างกะทันหันที่หน้าบ้าน... ร่างเงาสูงโปร่งของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีเข้มก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ชวนให้ขนลุกเกรียว พร้อมกับถุงผ้าไหมปักดิ้นทองที่ส่งกลิ่นหอมประหลาดที่ไม่ใช่กลิ่นส้ม... แต่เป็นกลิ่นเครื่องเทศหายากที่พริมาคุ้นเคยดีจากตำราโบราณในมิติ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสความสุขไปพร้อมกับสูตรลับของครัวคุณยายนะคะ