ภารกิจกู้ศักดิ์ศรี

เอกสารลับบนโต๊ะทำงานกระจกนิรثةถูกกวาดลงพื้นด้วยหลังมือของดามพ์ เสียงกระดาษหนาปึกปลิวว่อนราวกับใบไม้ร่วง ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก พารินทร์ยืนนิ่งหลังพิงผนังห้องทำงานเย็นเยียบ แววตาคู่คมกริบฉายแววพยศดื้อรั้น แม้ว่าเนื้อตัวจะสั่นเทาด้วยพิษไข้และความหวาดหวั่นที่ชายหนุ่มจงใจหล่อหลอมขึ้นมาครอบงำ "รวิศกำลังเล่นเกมสกปรกกับหุ้นส่วนฝั่งยุโรป และถ้าเรายังมัวแต่ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระแบบนี้ สมบัติครึ่งหนึ่งของตระกูลเธอ รวมถึงคอสวยๆ ของเธอเองก็จะหลุดไปอยู่ในมือมัน" เสียงทุ้มต่ำตวาดกร้าว เจือด้วยความหงุดหงิดระคนเร่าร้อน ดามพ์ก้าวเข้าไปประชิดร่างบางในระยะประชิด กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความดุดันตามธรรมชาติของเขาโอบล้อมพารินทร์ไว้ทุกทิศทาง ร่างสูงใหญ่ก้มลงกดดัน ปลายจมูกโด่งคมเฉี่ยวคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงเรื่ออย่างเอาแต่ใจ พารินทร์เบือนหน้าหนีลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดต้นคอ มือเรียวบางพยายามยันแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเอาไว้ แต่แรงของเธอกลับเทียบไม่ได้เลยกับกำแพงมนุษย์ตรงหน้า "ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ร่วมมือกับรวิศ... ผู้ชายคนนั้นเป็นแค่อดีตที่ฉันอยากเขี่ยทิ้ง!" "ถ้างั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ พารินทร์" ดามพ์แค่นหัวเราะในลำคอ มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วแล้วรั้งร่างของเธอเข้าหาตัวจนแนบชิด ไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้ตั้งตัว ริมฝีปากหยักลึกฉาบด้วยรอยยิ้มเย้ายวนและอันตราย ก้มลงประกบจูบกลีบปากอิ่มที่ดื้อรั้นทันทีอย่างไร้ความปรานี จูบนั้นไม่ใช่แค่การลงทัณฑ์ แต่มันคือการประกาศสิทธิ์อันเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ากวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ พารินทร์ส่งเสียงประท้วงอู้อี้อยู่ในลำคอ กำปั้นเล็กๆ ทุบตีลงบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความโกรธขึง แต่สัมผัสอันช่ำชองและแรงดึงดูดทางเพศที่ระอุอุ่นกลับค่อยๆ บดขยี้เกราะป้องกันอันแข็งกร้าวของเธอให้แหลกสลายลงทีละน้อย ความโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่แล่นพล่านไปตามกระแสเลือด ร่างกายของหญิงสาวอ่อนระทวยลงอย่างน่าสมเพชในอ้อมแขนที่แข็งดั่งคีมเหล็กของเขา "อื้อ..." เสียงครางประท้วงแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา เมื่อเรียวลิ้นของเขาเกี่ยวพันดูดดื่มความหวานจนเธอแทบขาดใจ ดามพ์ผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้พารินทร์หอบหายใจโกยกอบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดน้ำตาแห่งความอับ "เกมที่เราต้องเล่นตอนนี้... ไม่ใช่การมานั่งเถียงกันว่าใครโกหก" ดามพ์กระซิบชิดริมฝีปากบวมเจ่อ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยแรงขับทางเพศที่ยังคงคุกรุ่น "แต่เป็นการร่วมมือกันขุดหลุมศพให้รวิศ... บนเตียงของฉัน และในแผนธุรกิจที่มันกำลังจะพังพินาศ" พารินทร์เม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก แม้ศักดิ์ศรีจะกรีดร้องบอกให้ผลักไสมาเฟียหนุ่มออกไป แต่ความเป็นจริงที่บีบคั้นทำให้เธอยอมรับความจริงอย่างจำนน รวิศคือภัยคุกคามที่อันตรายเกินกว่าเธอจะรับมือได้ลำพัง และดามพ์... แม้จะเปรียบเสมือนซาตานร้ายที่คอยแว้งกัด เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอ้อมกอดนี้คือที่พึ่งเดียวที่ทรงพลังที่สุดในยามนี้ "นายต้องการอะไรจากฉัน... ดามพ์?" เธอถามเสียงสั่น พยายามรักษาน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ทุกอย่าง..." เขาตอบสั้นๆ รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ทั้งหัวใจ ร่างกาย และความสามารถทั้งหมดที่เธอมี เพื่อกระชากหน้ากากไอ้สารเลวนั่นออกมา" ค่ำคืนแห่งการร่วมมือท่ามกลางเปลวเพลิงแห่งเสน่หาเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ บนโต๊ะทำงานตัวเดิม เอกสารแผนการทุบหุ้นและหลักฐานการยักยอกทรัพย์ของรวิศถูกกางออก แต่ทว่า... ท่ามกลางบรรยากาศการวางแผนอันเคร่งเครียด ดามพ์กลับไม่ยอมปล่อยมือออกจากเรียวขาเนียนที่สอดแทรกอยู่ภายใต้กระโปรงทำงานตัวสวยของเธอเลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือหนาลูบไล้ต้นขาอ่อนอย่างจงใจยั่วเย้า สร้างความปั่นป่วนจนพารินทร์แทบไม่มีสมาธิจะมองตัวเลขบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ "ดามพ์... หยุดนะ" เธอกัดฟันกระซิบเสียงลอดไรฟัน พยายามบิดตัวหนีสัมผัสซุกซนที่กำลังลูบไล้สูงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบแตะขอบเร้นลับ "ตั้งใจดูสิที่รัก... หรือว่าเธออยากให้ฉันเปลี่ยนจากแผนธุรกิจ มาเป็นแผนบนเตียงตอนนี้เลยล่ะ?" เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ กระซิบกระซอatข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยพิษสง จนขนกายของพารินทร์ลุกชันไปทั่วร่าง ในขณะที่ทั้งสองกำลังจมดิ่งอยู่กับเกมสวาทและเกมธุรกิจอันเร่าร้อน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีมารยาท ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลเปิดออกโดยปราศจากการอนุญาต ร่างสูงโปรดของรวิศก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเยอรที่มุมปาก ในมือถือแฟลชไดรฟ์สีดำสนิทเอาไว้ "ขอโทษทีครับที่ขัดจังหวะความสุข... แต่ดูเหมือนผมจะมาถูกเวลาพอดีนะ ดามพ์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะคะ