ทัณฑ์เถื่อนซ่อนพยศ•ตอนที่ 16

กลลวงของศัตรู

ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
“ถอยออกไปริน... นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอควรจะอยู่” น้ำเสียงทุ้มต่ำของดามพ์กดต่ำจนเกือบเป็นเสียงคำราม นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยร้อนแรงด้วยตัณหายามอยู่บนเตียง บัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยเพลิงแห่งโทสะ เขาผลักพารินทร์ไปด้านหลังอย่างไม่ปรานี ในขณะที่เสียงรองเท้าคอมแบตของเจ้าหน้าที่นับสิบชีวิตกำลังบดขยี้พื้นหินอ่อนราคาแพงในคฤหาสน์ของเขา รวิศก้าวออกมาจากแถวของตำรวจ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มจอมปลอมบัดนี้ฉาบด้วยความสะใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง เขาชี้มือไปยังห้องลับใต้ดินที่ดามพ์เพิ่งจะใช้มันเก็บซ่อนหลักฐานการเงินชุดใหม่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน “คุณดามพ์ครับ... ความลับไม่มีในโลก” รวิศเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่แฝงไปด้วยพิษร้าย “ที่นั่น... ใต้ห้องทำงานของคุณ มันมีบัญชีการค้าที่ผิดกฎหมายซุกซ่อนอยู่ พารินทร์บอกผมหมดแล้ว ว่าเธอนี่แหละที่เป็นคนเห็นรหัสผ่านด้วยตาตัวเอง” ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วโถงกว้าง พารินทร์ที่ยืนตัวสั่นระริกอยู่ด้านหลังดามพ์ถึงกับหน้าถอดสี เธอเบิกตากว้างมองรวิศด้วยความเหลือเชื่อ “ฉันไม่เคยพูด! รวิศ... นายกำลังใส่ร้ายฉัน!” “ไม่ต้องแก้ตัวหรอกริน” รวิศยิ้มหยัน สายตาที่มองนางเอกเปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยัน “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าเธอจะช่วยฉันล้างแค้นคนที่ย่ำยีศักดิ์ศรีเธอ? อย่าทำเป็นไร้เดียงสาไปหน่อยเลย” ดามพ์หมุนตัวกลับมา สายตาคมกริบราวกับใบมีดโกนจ้องเขม็งไปที่พารินทร์ มันไม่ใช่สายตาแห่งความรัก แต่เป็นสายตาของนักล่าที่ถูกหักหลังโดยเหยื่อที่เขาหลงรักจนหมดหัวใจ มือหนาที่หยาบกร้านจากการผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วนเอื้อมมาบีบปลายคางของเธอแน่นจนกระดูกแทบแหลก “เธอทำอย่างนั้นจริงหรือริน?” เสียงกระซิบของเขาสั่นพร่าด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดิบเถื่อน “เธอเลือกที่จะร่วมมือกับไอ้เศษสวะนี่ เพื่อโค่นฉันลงงั้นหรือ?” “ไม่... ดามพ์ ฟังฉันก่อน...” พารินทร์น้ำตาคลอเบ้า เธอพยายามคว้ามือเขาไว้ แต่ดามพ์กลับสะบัดออกอย่างแรงจนร่างบางเซถลาไปปะทะกับกำแพง “หลักฐานอยู่ตรงหน้าแล้วครับคุณดามพ์!” รวิศตะโกนเร่งเร้า “ค้นให้ทั่ว! ผมรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน!” เจ้าหน้าที่กรูเข้าไปในห้องทำงาน เสียงเอกสารถูกรื้อค้นกระจัดกระจาย ดามพ์ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ เขาไม่ได้ห่วงเรื่องธุรกิจ แต่สิ่งที่เขารู้สึกเหมือนถูกแทงเข้าที่กลางอก คือความรู้สึกที่ว่า ‘พารินทร์’ หญิงสาวที่เขาพยายามจะเปลี่ยนให้กลายเป็นของเขาเพียงผู้เดียว กลับหันมีดเข้าใส่เขาในวินาทีที่เขาเผลอใจที่สุด “ริน...” ดามพ์โน้มตัวเข้าไปใกล้ จนลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดใบหน้าของเธอ “ถ้าเธอต้องการให้ฉันพังทลายขนาดนี้... เธอก็เตรียมตัวรับผลที่ตามมาให้ดี” เขากระซิบประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สัมผัสจากมือที่บีบต้นแขนของเธอแน่นจนขึ้นรอยแดงนั้นไม่ใช่ความอ่อนโยน แต่มันคือการประกาศกักขัง หากวันนี้เขาต้องสูญเสียอำนาจ เขาก็จะไม่ปล่อยให้พารินทร์ไปจากชีวิตเขาแม้แต่ก้าวเดียว ในจังหวะที่เจ้าหน้าที่ทำท่าจะก้าวเท้าเข้าสู่ห้องลับนั้นเอง พารินทร์ก็ตัดสินใจทำบางอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด เธอพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าประตู พร้อมกับคว้าแจกันใบใหญ่ทุ่มลงกับพื้นจนแตกกระจาย! “หยุดนะ!” พารินทร์ตะโกน เสียงของเธอสั่นเครือแต่ทว่าเด็ดเดี่ยว “ถ้าพวกคุณอยากได้หลักฐาน ก็ต้องข้ามศพฉันไปก่อน!” “พารินทร์!” รวิศกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ “เธอคิดจะทำอะไร? นี่มันคือโอกาสทองของเราแล้วนะ!” “โอกาสของคุณคนเดียวรวิศ!” พารินทร์ตวาดกลับ นัยน์ตาของเธอเปลี่ยนจากความหวาดกลัวเป็นความแข็งกร้าว “ฉันไม่เคยคิดจะทรยศเขาด้วยวิธีสกปรกแบบคุณ!” ดามพ์มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา เขาเห็นความกล้าหาญที่ยอมสละแม้กระทั่งชีวิตเพื่อปกป้องเขา ในขณะที่เขากลับระแวงเธอจนวินาทีสุดท้าย ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนจากรถตำรวจภายนอกก็หยุดลง และเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นกว่าเดิมก็ดังใกล้เข้ามา หัวหน้าชุดตรวจค้นเดินเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ เขาส่งมันให้รวิศด้วยรอยยิ้มที่น่าขนลุก “ผมพบแล้วครับ...” หัวหน้าชุดกล่าว “แต่มันไม่ใช่บัญชีที่ผิดกฎหมาย... มันคือเอกสารลับการครอบครองสินทรัพย์ทั้งหมดของตระกูลดามพ์ ซึ่งในนั้นมีชื่อของ ‘พารินทร์’ เซ็นกำกับไว้ในฐานะผู้รับผลประโยชน์ร่วมเพียงคนเดียว” รวิศถึงกับหน้าซีดเผือด ส่วนพารินทร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่ดามพ์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าปีศาจร้าย “เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหาก รวิศ...” ดามพ์หันไปจ้องหน้ารวิศด้วยแววตาที่ทำให้คนมองถึงกับตัวสั่น “ในเมื่อนายอยากเห็นหลักฐานมากนัก... งั้นก็นอนจมกองหลักฐานพวกนี้ในคุกไปตลอดชีวิตเถอะ” เขากระชากข้อมือของพารินทร์เข้ามาในอ้อมกอด ก่อนจะกดจูบลงบนขมับของเธออย่างแรงและหนักหน่วงจนเธอแทบยืนไม่อยู่ “ส่วนเธอกับฉัน... เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันอีกยาว... บนเตียง” จูบแรกยามสายัณห์ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่เข้มข้นที่สุดนี้ และหวังว่าตอนถัดไปจะทำให้หัวใจของทุกคนเต้นแรงไม่แพ้กันนะคะ
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทัณฑ์เถื่อนซ่อนพยศ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%