แผนตบหน้ากลางตลาดหลวง

"เสียงโวยวายของท่านพ่อบ้านตระกูลเวนเดลล์เมื่อครู่... คงจะดังไปถึงหูขององค์ราชาในพระราชวังแล้วมกระมังคะ?" รอยยิ้มพรายปรากฏขึ้นที่มุมปากอิ่มเอิบของเอลีน่า วานเดอร์วอลล์ หญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไหมสีมรกตปักดิ้นทองระยิบระยับ เธอกำลังจิบชาสมุนไพรกลิ่นกุหลาบขาวบริสุทธิ์จากถ้วยกระเบื้องเคลือบชั้นดีอย่างใจเย็น ท่ามกลางบรรยากาศโอ่อ่าของร้านค้าเวทมนตร์แห่งใหม่ใจกลางตลาดหลวง ‘พฤกษาทิพย์’ ที่เพิ่งเปิดให้บริการเป็นวันแรก ทว่ากลับเนืองแน่นไปด้วยชนชั้นสูงและพ่อค้าแม่ค้าทั่วทั้งอาณาจักร ปฏิเสธไม่ได้เลยค่ะว่า ความอิจฉาริษยาและกลิ่นอายของความพินาศมักหอมหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งป่าเสียอีก ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ตลาดหลวงอันคึกคักต้องหยุดชะงักลงด้วยเสียงกัมปนาทของความโกรธเกรี้ยว เคาน์เตอร์ร้านขายสมุนไพรเวทมนตร์ตระกูลเวนเดลล์—อดีตคู่หมั้นผู้เคยเหยียดหยามเธออย่างไร้เยื่อใย—บัดนี้แทบจะร้างผู้คน ลูกค้าประจำนับร้อยต่างพากันเดินเรียงแถวเข้ามาเหยียบย่างในร้านของเอลีน่าแทน ด้วยเหตุผลง่ายๆ สองประการ: สินค้าของเธอมีคุณภาพสูงกว่าถึงสามเท่าตัว และที่สำคัญที่สุด... ราคาถูกกว่าจนน่าตกใจ "คุณหนูเอลีน่าเจ้าคะ! สมุนไพรฟื้นฟูพลังมานาเกรดพรีเมียมล็อตใหม่หมดเกลี้ยงแล้วค่ะ ลูกค้าชนชั้นสูงจากตระกูลดยุกด้านนู้นเหมาไปหมดเกลี้ยงเลยค่ะ!" มารี สาวใช้คนสนิทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาายรายงานด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ แม้จะเหนื่อยหอบแต่รอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเธอก็แทบจะฉีกถึงใบหูอยู่แล้ว เอลีน่าเพียงพยักหน้ารับอย่างสง่างาม เธ้าวางถ้วยแบล็กทีลงบนจานรองช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กิริยาท่าทางเต็มไปด้วยความมั่นใจและสง่างามดั่งพญาหงส์ สายตาคู่สวยกวาดมองออกไปนอกกระจกใสบานใหญ่ที่นำเข้าจากแดนไกล ทอดมองไปยังร้านคู่แข่งฝั่งตรงข้ามที่ตั้งตระหง่านเย้ยหยันเธอมาตลอดหลายปี ที่นั่น... เคาน์เตอร์ไม้โอ๊กแกะสลักราคาแพงลิบลิ่วของตระกูลเวนเดลล์กำลังเงียบเหงา ป้ายประกาศ "ลดราคา 50%" ถูกติดไว้อย่างลวกๆ แต่กลับไม่มีแม้แต่เงาของลูกค้าสักคนเดินเฉียดเข้าใกล้ พ่อบ้านและเสมียนยืนหน้าซีดเผือดท่ามกลางกองสมุนไพรราคาแพงที่เริ่มเหี่ยวเฉาคาแผง เพราะไม่มีใครยอมจ่ายเงินซื้อสินค้าที่ทั้งแพงและคุณภาพต่ำกว่าของเธออีกต่อไป "ปล่อยให้พวกเขารับรู้รสชาติของการ 'ล้มละลาย' ทีละน้อยเถอะค่ะมารี..." เสียงหวานใสก้องกังวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบา แต่กลับทรงพลังเสียจนคนที่ได้ยินต้องขนลุกซู่ "คนที่เคยเหยียบย่ำคนอื่นเพื่อให้ตัวเองสูงส่ง... สมควรได้รับบทเรียนว่า การตกลงมาจากจุดสูงสุด มันเจ็บปวดและทรมานแค่ไหน" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นและรวดเร็วก็ดังขึ้นที่หน้าประตูร้าน พร้อมกับเงาร่างสูงโปรสง่าของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่ก้าวเข้ามาอย่างองอาจ ลูเซียน คาเวลล์... ดยุกหนุ่มผู้เย็นชาและทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักร วันนี้เขาสวมชุดคลุมขนสัตว์สีดำสนิทขับเน้นให้ใบหน้าหล่อเหลาดุดันดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองความสำเร็จภายในร้านของเธอก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเอลีน่า มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและมีเพียงเธอเท่านั้นที่ได้รับมัน "ดูท่าทาง... การทำธุรกิจของว่าที่ชายาข้าจะไปได้สวยเกินคาดเสียแล้วกระมัง?" เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลเอ่ยแซحเบาๆ ขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้ จนกลิ่นอายหอมเย็นเฉพาะตัวของบุรุษผู้กุมอำนาจโอบล้อมเธอไว้ เอลีน่าหันไปสบตากับเขา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะเคมีที่พุ่งพล่านระหว่างพวกเขามันช่างอันตรายต่อหัวใจเหลือเกิน "ถ้าท่านดยุกมาเพื่อจะกล่าวชมเชยเฉยๆ เกรงว่าท่านคงจะเสียเวลาเปล่าแล้วค่ะ เพราะฉันยังต้องจัดการกับบัญชีการเงินอีกมหาศาลที่กำลังหลั่งไหลเข้ามา" "ข้าไม่ได้มาเพื่อชม..." ลูเซียนโน้มใบหน้าลงมาใกล้กระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาสติของเธอกระเจิดกระเจิง "แต่ข้ามาเพื่อ 'ลงทุน' เพิ่ม... ด้วยหัวใจและทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลคาเวลล์" ยังไม่ทันที่เอลีน่าจะได้ตอบโต้อะไร ประตูร้านก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของใครบางคนที่มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น เจ้าชายอาร์เธอร์... อดีตคู่หมั้นผู้เย่อหยิ่งยืนหอบหายใจรวยรินอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าซีดเผือดและเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความอับอายขายหน้า ดวงตาแดงก่ำจ้องมองมาที่เอลีน่าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "เอลีน่า! เธอมัน... ปีศาจ! เธอจงใจทำลายตระกูลเวนเดลล์!" บรรยากาศภายในร้านพลันเงียบกริบลงทันตา ลูกค้าและพ่อค้าแม่ค้าต่างพากันถอยร่นเว้นระยะห่าง เพื่อรอดูว่าหญิงสาวผู้กุมความมั่งคั่งคนใหม่จะจัดการกับอดีตคู่หมั้นผู้ตกอับอย่างไร เอลีน่าไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเจ้าชายอาร์เธอร์ช้าๆ ส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตาย เธอยกยิ้มมุมปากด้วยสายตาที่เย้ยหยันและทรงอำนาจยิ่งกว่า "ปีศาจงั้นหรือคะ... เพคะ?" เอลีน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหยดแต่เย็นเฉียบถึงกระดูกดำ "ท่านพี่อาร์เธอร์เพิ่งจะตื่นหรือเพคะ? สิ่งที่หม่อมฉันทำ... เป็นเพียงแค่การ 'ทวงคืน' ทุกสิ่งที่พวกท่านเคยพรากไปจากครอบครัวของหม่อมฉันต่างหากล่ะคะ" "เธอ... แกคิดว่าจะชนะฉันได้รึไง! ฉันคือองค์ชาย..." อาร์เธอร์คำรามลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง เงื้อมือหมายจะพุ่งเข้ามาตบหน้าเธอท่ามกลางผู้คน หมับ! ทว่า ข้อมือของอาร์เธอร์กลับถูกคว้าเอาไว้กลางอากาศด้วยมือหนาของลูเซียน คาเวลล์ ดยุกหนุ่มบีบข้อมือขององค์ชายไว้แน่นจนเกิดเสียงกระดูกลั่นเบาๆ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของลูเซียนจนอาร์เธอร์หน้าซีดเผือด เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด "ใครหน้าไหน..." ลูเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นราวกับมาจากขุมนรก ดวงตาสสีรัตติกาลวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว "กล้าแตะต้องคนของข้า?" อาร์เธอร์ตัวสั่นเทา ริมฝีปากอ้าค้างพูดไม่ออกเมื่อเผชิญหน้ากับอำนาจที่แท้จริงของดยุกผู้ไร้พ่าย เอลีน่ายิ้มรับความสะใจนี้อย่างเต็มอิ่ม เธอโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของอาร์เธอร์ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากราชสำนักได้เลยนะคะ... เพราะพรุ่งนี้ ทรัพย์สินที่เหลืออยู่ทั้งหมดของตระกูลท่าน จะตกเป็นของฉันในฐานะ 'หนี้สิน' ทั้งหมด" ในวินาทีนั้นเอง เสียงประกาศก้องจากระบบเวทมนตร์โบราณที่สถิตอยู่ในกำไลข้อมือของเธอก็ดังขึ้นเตือนในหัว พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาผู้คนนับร้อย [แจ้งเตือนระบบ: ยอดเงินฝากในบัญชีกลางของคุณทะยานสู่ 100,000,000 เหรียญทองคำเวทมนตร์แล้ว!] [สถานะปัจจุบัน: ผูกขาดตลาดหลวงและหุ้นส่วนทั้งหมดของตระกูลเวนเดลล์ถูกโอนกรรมสิทธิ์สู่ 'เอลีน่า วานเดอร์วอลล์' สำเร็จ 100%] อาร์เธอร์เบิกตากว้างด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ท่าเสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงดังกระหึ่มไปทั่วตลาดหลวง ทว่าก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว ท้องฟ้ายามบ่ายที่เคยสดใสกลับมืดครึ้มลงฉับพลัน ลมพายุหมุนวนรุนแรงพัดกระหน่ำเข้ามาในร้าน พร้อมกับเงาร่างของอัศวินเกราะเงินนับร้อยนายที่กรูเข้ามาปิดล้อมทุกทางเข้าออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ผู้สวมหน้ากากเงินลายกุหลาบ... ที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบและคำพูดที่ทำให้เอลีน่าต้องชะงักค้างไปทันที! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความฟินสะใจนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ! - ม่านหมอกโรแมนซ์