ความลับในป่าต้องห้าม

"เจ้าคิดหรือว่าการรักษารากเหง้าที่ตายซากไปแล้วจะทำให้อาณาจักรนี้รุ่งเรืองขึ้น? เอลีน่า... เลิกเล่นบทนางเอกผู้เสียสละได้แล้ว เพราะใบหน้าสวยๆ ของเจ้า เหมาะกับการประดับอยู่บนหิ้งในฐานะของสะสมของข้ามากกว่า!" น้ำเสียงเย็นเยียบที่ลอดผ่านหน้ากากเงินลายกุหลาบนั้น ไม่ได้มีความเคารพยำเกรงต่อฐานันดรศักดิ์ของเอลีน่าแม้แต่น้อย มันคือความโอหังที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจมืด ซึ่งทำเอาบรรยากาศรอบกายเอลีน่าสั่นไหวราวกับถูกบีบอัดด้วยแรงกดอากาศมหาศาล เอลีน่า วานเดอร์วอลล์ ยืนนิ่งดุจรูปปั้นหินท่ามกลางพงไพรที่ขยับเขยื้อนตามจังหวะเวทมนตร์ของเธอ เธอไม่ขยับหนี ไม่แม้แต่จะกะพริบตา แม้ว่าบุคคลตรงหน้าจะเพิ่งก้าวข้ามเขตป้องกันเวทมนตร์ขั้นสูงที่เธอวางเอาไว้ราวกับเดินเล่นในสวนหลังบ้านก็ตาม "ของสะสมงั้นหรือคะ?" เอลีน่าเหยียดยิ้มที่มุมปาก แววตาของเธอวาวโรจน์ด้วยความเยือกเย็นแบบที่หาได้ยาก "ข้าเพิ่งจะรู้ว่าสุนัขรับใช้ของอาร์เธอร์ จะกล้าเดินเข้ามาประกาศศักดาถึงในป่าต้องห้ามที่แม้แต่กองทัพของเขายังไม่กล้าเฉียดกรายเข้ามา... เจ้ามั่นใจนักหรือว่าหน้ากากเงินนั่นจะปกป้องเจ้าได้ หากข้าตัดสินใจจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเศษเหล็ก?" บุรุษชุดคลุมขาวหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหลมสูงจนน่าขนลุก เขาก้าวเข้ามาใกล้จนปลายเท้าของเขาแทบจะแตะขอบเขตพลังสีเขียวมรกตที่เอลีน่าสร้างขึ้น ลูเซียน คาเวลล์ ที่ยืนซ้อนหลังเอลีน่าอยู่ก้าวออกมาเพียงครึ่งก้าว มือของเขาแตะที่ด้ามดาบพิฆาตอสูรโดยสัญชาตญาณ รังสีอำมหิตจากกายของดยุกหนุ่มแผ่ออกมาสะกดข่มบรรยากาศรอบข้างจนเงียบกริบ "อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลย ดยุกคาเวลล์" ชายปริศนากล่าวพร้อมผายมืออย่างใจเย็น "ข้าไม่ได้มาเพื่อสังหาร... ข้ามาเพื่อเสนอข้อตกลง ในเมื่ออาณาจักรนี้กำลังจะล่มสลายจากภายในด้วยน้ำมือของเจ้าชายผู้โง่เขลา ทำไมเราไม่รวมพลังกัน? แหล่งพลังงานเวทมนตร์ใต้ดินแห่งนี้... หากเจ้าเปิดประตูมันให้ข้า เอลีน่า ข้าจะคืนอิสรภาพและตำแหน่งราชินีให้เจ้าบนกองซากศพของอาร์เธอร์" เอลีน่าหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยัน เธอไม่ได้ขยับตัวเข้าหาเขา แต่กลับหันไปสบตากับลูเซียนเพียงชั่วครู่ ทั้งคู่สื่อสารกันด้วยสายตาที่เข้าใจกันดีโดยไม่ต้องเอ่ยคำ "อิสรภาพงั้นหรือ?" เอลีน่าก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังเวทมนตร์สายพฤกษาของเธอระเบิดออกมาเป็นเถาวัลย์หนามสีทองที่พุ่งทะลุผืนดินรอบตัวชายปริศนา พันธนาการขาของเขาไว้แน่น "ข้าไม่ได้ต้องการตำแหน่งราชินีที่ต้องแลกมาด้วยการเป็นหุ่นเชิดของใคร และที่สำคัญ... แหล่งพลังงานนี้ไม่ใช่สมบัติของอาณาจักร แต่มันคือลมหายใจของประชาชนที่พวกเจ้าพยายามจะสูบกิน!" ชายปริศนาชะงัก รอยยิ้มภายใต้หน้ากากนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงเมื่อเห็นเถาวัลย์สีทองนั้นกัดกินพลังเวทมนตร์ของเขาที่พยายามป้องกันตัว "เจ้า... เจ้าใช้เวทมนตร์โบราณที่สาบสูญไปแล้วงั้นหรือ! เป็นไปไม่ได้!" "โลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ สำหรับผู้ที่ถือครองกุญแจที่แท้จริง" เอลีน่าสะบัดมือเบาๆ เถาวัลย์พุ่งรัดร่างของชายชุดคลุมขาวจนเขาลอยขึ้นกลางอากาศ เธอเดินตรงไปหาเขา แววตาของเธอในตอนนี้ไม่มีความกลัวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเด็ดขาดของหญิงสาวผู้กุมอำนาจการบริหารที่เหนือกว่าใคร "ไปบอกเจ้านายของเจ้า อาร์เธอร์... ว่าหากเขายังไม่หยุดส่งสุนัขมาเห่าหอนในเขตของข้า ข้าจะเริ่มยึดคืนสินเดิมทุกตารางนิ้วที่เขาเคยโกงไป ตั้งแต่ปราสาทกลางเมืองยันเส้นทางการค้าที่เขากำลังภาคภูมิใจ" เธอหยิบเหรียญตราประจำตระกูลวานเดอร์วอลล์ขึ้นมา มันส่องประกายสีฟ้าครามจ้าจนชายคนนั้นต้องหลับตา "นี่คือคำเตือนสุดท้าย อย่าให้ข้าต้องใช้ไม้แข็ง... เพราะไม้ที่ข้าใช้น่ะ มันไม่ได้เอาไว้ตีสุนัข แต่มันเอาไว้พิพากษาคนทรยศ!" ฉับพลันนั้นเอง เสียงระเบิดดังก้องมาจากทิศทางของปราสาทหลวง พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนต้นไม้ในป่าต้องห้ามล้มระเนระนาด เอลีน่าขมวดคิ้ว ลูเซียนคว้าตัวเธอไว้แน่นในขณะที่ความมืดมิดกะทันหันเข้าครอบงำป่าทั้งป่า "ดูเหมือนว่า... อาร์เธอร์จะเริ่มเปิดเกมบุกเต็มตัวแล้วนะ" ลูเซียนกระซิบข้างหู น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวลที่หาได้ยาก ท่ามกลางความโกลาหล ท้องฟ้าเบื้องบนที่ควรจะเป็นยามค่ำคืนกลับเปิดออก เผยให้เห็นยานพาหนะลึกลับรูปทรงแปลกตาที่ร่อนลงจอดอย่างเงียบเชียบกลางทุ่งหญ้าหน้าป่าต้องห้าม! ชายในชุดสูทสีดำสนิทหลายสิบคนก้าวลงจากเครื่อง พวกเขาเดินตรงมายังตำแหน่งของเอลีน่า โดยมีคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำชูเอกสารสำคัญขึ้นมา "คุณหนูวานเดอร์วอลล์ครับ... สัญญาโอนสิทธิ์ที่ดินทั้งหมดของอาณาจักรถูกยกเลิกโดยกลุ่มผู้ถือหุ้นสูงสุดของสภาเวทมนตร์แล้วครับ และนี่คือคำสั่งจากท่านประธาน... ให้ท่านรับมอบอำนาจบริหารเบ็ดเสร็จทันที!" เอลีน่ารับเอกสารมาพลางคลี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างผู้ชนะ ในขณะที่ชายในชุดคลุมขาวที่ถูกพันธนาการอยู่ถึงกับเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมาจากหน้ากาก! ม่านหมอกโรแมนซ์หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะประทับใจกับความเข้มข้นในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ!