แผนซ้อนแผน

กลิ่นอายของบุหรี่สไตล์คิวบาผสมผสานกับน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาเข้มข้นยังคงอวลติดอยู่ปลายจมูก... เรย์มอนด์เพิ่งก้าวออกจากห้องทำงานส่วนตัวไปไม่ถึงห้านาที เสียงเครื่องยนต์รถซูเปอร์คาร์คันหรูที่ทะยานออกนอกคฤหาสน์คือสัญญาณเตือนภัยชั้นดีว่าเวลาแห่งความเป็นตายของเธอนับถอยหลังลงแล้วค่ะ ลินินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นเทาของเรียวปลายนิ้ว หัวใจของเธอดังก้องราวกับกลองศึกในอก แผ่นหลังบางแนบชิดกับบานประตูไม้สักทองบานใหญ่ ขณะที่ดวงตากลมโตสודประกายวาวโรจน์ด้วยความเด็ดเดี่ยว แผนการที่วางไว้ร่วมกับวินเซนต์ไม่มีที่ให้ถอยหลังอีกต่อไป หากเธอพลาดแม้แต่น้าววินาทีเดียว... ชีวิตของเธอย่อมไม่เหลือแม้แต่เศษซากให้ตระกูลอัลดริจเหยียบย่ำ เสียงฝีเท้าของแม่บ้านที่เดินตรวจความเรียบร้อยตามโถงทางเดินด้านนอกดังแว่วมาเป็นระยะ ลินินผละออกจากประตู พุ่งตรงไปยังโต๊ะทำงานขนาดมหาสําเบ้อเร่อทำจากไม้มะฮอกกานีแท้ของเรย์มอนด์ทันที ผิวโต๊ะเรียบเนียนไร้ฝุ่นละอองสะท้อนแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะ "ตั้งสติไว้... ลินิน" เธอกระซิบบอกตัวเอง เสียงแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อย ลิ้นชักทุกบานถูกล็อกด้วยระบบรหัสอิเล็กทรอนิกส์... ผู้ชายอย่างเรย์มอนด์ไม่มีทางปล่อยให้เอกสารลับเรื่องสัญญาซื้อขายที่ดินล็อตใหญ่และหลักฐานการฟอกเงินวางไว้ให้ใครหยิบฉวยได้ง่ายๆ หรอกค่ะ สายตาคมกริบกวาดสำรวจไปทั่วโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สะดุดเข้ากับกรอบรูปโลหะสีเงินด้านที่คว่ำหน้าอยู่ริมมุมโต๊ะ นิ้วเรียวยาวที่สวมถุงมือหนังบางเบาเอื้อมไปสัมผัสมันด้วยความลังเล เมื่อพลิกกรอบรูปนั้นขึ้นมา ภาพถ่ายใบเล็กด้านในกลับไม่ใช่ภาพครอบครัวหรือภาพตัวเขาเอง แต่เป็นภาพถ่ายใบเสร็จการโอนเงินก้อนโตผ่านธนาคารสวิสเซอร์แลนด์ พร้อมรหัสผ่านชุดหนึ่งที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ด้านหลังกระดาษโน้ตแผ่นเล็ก *ซ่อนไว้ในที่ที่ใกล้ที่สุด... เพื่อตบตาคนที่ฉลาดที่สุด* "บ้าจริง..." ลินินเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เมื่อตระหนักว่านี่อาจเป็นกับดักที่เรย์มอนด์จงใจวางล่อหนูติดจั่นอย่างเธอ ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะวางมันลง เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยเบาหวิวจากระบบสมาร์ทโฮมก็ดังขึ้นที่หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะ! *หน้าจอแสดงผล: กล้องวงจรปิดประตูหน้าคฤหาสน์... รถยนต์ของเรย์มอนด์กำลังเลี้ยวกลับเข้ามา!* ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง ลินินผวาเฮือก ลมหายใจสะดุดกกคอ ร่างบางรีบดึงแผ่นกระดาษโน้ตแผ่นนั้นยัดใส่สาบเสื้อด้านในอย่างลิบลน หยาดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้าสวยเฉี่ยว ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะหมุนตัววิ่งไปหลบหลังผ้าม่านกำมะหยี่สีเลือดหมู ประตูห้องทำงานไม้สักทองก็ถูกผลักเปิดผางอย่างแรง! ความมืดมิดและกลิ่นกายอันคุ้นเคยพุ่งเข้าปะทะร่างเธอก่อนที่สายตาจะปรับโฟกัสเสียอีก เรย์มอนด์ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น... เสื้อสูทสีดำสนิทหลุดลุ่ยเล็กน้อยเนื่องจากการขับรถด้วยความเร็วสูง แววตาสีเทาเข้มคู่นั้นดุดัน เย็นชา และเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความกระหายที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาปิดประตูล็อกกลอนด้วยเสียงดัง *คลิก* ที่บาดลึกเข้าไปในขั้วหัวใจ "หาของที่เธออยากได้เจอหรือยัง... แมวน้อย" เสียงทุ้มต่ำคาดคั้นดังขึ้นชิดริมหู ร่างหนาเคลื่อนไหวรวดเร็วดั่งเสือดาวตะครุบเหยื่อ ในพริบตาเดียว แผ่นหลังของลินินก็ถูกดันให้แนบติดกับผนังห้องเย็นเยียบ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขารดรดอยู่ตรงซอกคอขาวผ่อง สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่บีบเค้นลงบนสะโพกกลมกลึงผ่านเนื้อผ้าอย่างถือวิสาสะทำให้เธอสะท้านเฮือก "ปล่อยฉันนะ เรย์มอนด์!" ลินินเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดันแผงอกกว้างออกด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่ร่างกายของเธอกลับสั่นสะท้านด้วยแรงปรารถนาอันตรายที่เขาจงใจจุดชนวนขึ้นมาทุกครั้งที่สัมผัส "ปล่อยเหรอ? หึ..." เรย์มอนด์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน นิ้วเรียวแกร่งไล้ขึ้นมาตามแนวคางมน บังคับให้เธอนัยน์ตาประสานกับสายตาดุร้ายของเขา "เธอบุกเข้ามาในถ้ำเสือ คิดว่าจะเดินออกไปมือเปล่าได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ... ลินิน" ริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาประชิดริมฝีปากอิ่ม รสจูบดุดัน เร่าร้อน และป่าเถื่อนราวกับต้องการลงทัณฑ์ถูกประทับลงมาอย่างไร้ความปรานี ลินินพยายามเบือนหน้าหนี แต่ปลายลิ้นร้อนจัดที่แทรกซึมเข้ามาตักตวงความหวานล้ำกลับทำให้เรี่ยวแรงของเธอมลายหายไปในพริบตา มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไขว้หลังไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ขณะที่มืออีกข้างสอดลูบไล้เข้าไปใต้สาบเสื้อ Blazer ตัวเก่ง ปลายนิ้วหยาบกร้านสัมผัสโดนแผ่นกระดาษโน้ตลับที่เธอกำลังซ่อนไว้พอดี! เรย์มอนด์ชะงักกึก... ลมหายใจของเขาสะดุดกึกลง ร่างสูงผละริมฝีปากออกช้าๆ นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นหรี่แคบลงอย่างอันตราย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากหยัก "เก่งมาก... กล้าขโมยของต่อหน้าเสือ" เขาเอ่ยกระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากเธอ ก่อนจะกระชากแผ่นกระดาษโน้ตแผ่นนั้นออกมาจากอกเสื้อของเธออย่างง่ายดาย "แต่เธอลืมไปอย่างหนึ่งนะ ลินิน... ว่าของทุกชิ้นในห้องนี้ รวมถึงตัวเธอ... เป็นของฉันตั้งแต่แรก!" ในวินาทีที่เขากำลังจะก้มลงปิดริมฝีปากลงมาครอบครองเธออีกครั้ง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเรย์มอนด์ก็แผדเสียงกรีดร้องแทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศตึงเครียด เรย์มอนด์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เขาก้มมองหน้าจอแวบหนึ่งก่อนนัยน์ตาจะวาวโรจน์ด้วยความตกใจระคนโกรธจัด— ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือเบอร์โทรศัพท์สายตรงจาก "วินเซนต์" ศัตรูตัวฉกาจที่กำลังส่งข้อความสั้นเข้ามาพร้อมกับรูปถ่ายห้องนอนของน้องสาวแท้ๆ ของเรย์มอนด์ที่ถูกจับเป็นตัวประกัน! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันตรายนี้ไปด้วยกันนะคะ - กุหลาบอาบแสงจันทร์