พันธมิตรที่ไม่คาดคิด

"ใต้เท้ากง ข้าไม่ได้มาเพื่อต่อรองผลประโยชน์ แต่ข้ามาเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งที่ท่านปรารถนาสูงสุด... บัญชีลับการคลังของใต้เท้าจาง บิดาของสนมเอกผู้นั้น อยู่ในมือของข้าแล้ว" คำกล่าวของหลินเฟยอวี่ดังก้องอยู่ในห้องโถงลับหลังตำหนักอักษร กลิ่นกำยานราคาแพงที่ลอยอ้อยอิ่งมิอาจกลบกลิ่นอายความกดดันระหว่างคนสองคนได้ ขันทีอาวุโส 'กงกง' ผู้เป็นดั่งเงาข้างกายฮ่องเต้เฟยหลงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาที่เคยหม่นแสงตามวัยกลับวาวโรจน์ด้วยความระแวดระวัง เขาวางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง 'กริ๊ก' สั้นๆ ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ "หลินเฟยอวี่... เจ้าช่างกล้านักที่มาต่อรองกับข้าถึงที่นี่ ข้อมูลสำคัญระดับคอขาดบาดตายเช่นนั้น หากผู้ใดล่วงรู้ว่าเราสองคนพบกัน ความตายคงเป็นเรื่องที่ปรานีที่สุดที่พวกเราจะได้รับ เจ้ามีหลักฐานอันใดมายืนยันว่าไม่ใช่กับดัก" เฟยอวี่หยิบปิ่นหยกสลักลายดอกท้อที่ชำรุดครึ่งหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ แววตาของขันทีเฒ่าสั่นไหววูบราวกับถูกกระชากความทรงจำในอดีต "ปิ่นเล่มนี้... ท่านจำได้ใช่หรือไม่?" กงกงหยิบมันขึ้นมาลูบไล้อย่างเบามือ ความเย็นเยียบของหยกมิอาจเทียบเท่ากับความเย็นในหัวใจเขาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน "เจ้าเป็นบุตรสาวของตระกูลหลินจริงๆ สินะ" "ข้าต้องการแค่ความยุติธรรมให้ตระกูลข้า และท่าน... ต้องการกำจัดจางลี่ที่กำลังจะลุกล้ำอำนาจของฮ่องเต้จนเกินขอบเขต หากเราไม่ร่วมมือกัน วันที่บัลลังก์เปลี่ยนมือ ขันทีผู้กุมความลับของฮ่องเต้คนก่อนเช่นท่าน คิดหรือว่านางจะละเว้น?" กงกงนิ่งเงียบไปนาน ความเงียบในห้องนั้นกดทับจนเกือบหยุดหายใจ เขาไม่ได้โง่เขลาที่จะเชื่อคำคนง่ายๆ แต่สถานการณ์ในวังหลวงบัดนี้เปรียบดั่งเรือที่กำลังจะล่ม จางลี่มิได้ต้องการเพียงตำแหน่งฮองเฮา แต่นางต้องการควบคุมทุกสรรพสิ่ง "เจ้าต้องการอะไรจากข้า?" เสียงแหบพร่าของเขาเอ่ยถามในที่สุด "ข้าต้องการให้ท่านคอยรายงานความเคลื่อนไหวของฮ่องเต้ในเวลาที่ข้าเข้าถึงไม่ได้ และที่สำคัญ... ข้าต้องการเข้าถึงเอกสารลับในห้องทรงพระอักษรคืนนี้" กงกงสูดหายใจลึก ดวงตาฉายแววตัดสินใจเด็ดขาด "คืนนี้ ยามสาม... ข้าจะทิ้งหน้าต่างด้านทิศตะวันตกไว้ให้ แต่เจ้าต้องรู้ไว้ว่าหากถูกจับได้ ข้าจะไม่มีทางเอ่ยปากช่วยเจ้าเด็ดขาด" "ข้าทราบดี" เฟยอวี่ตอบรับอย่างหนักแน่น ยามสามมาถึงพร้อมกับความมืดมิดที่ปกคลุมวังหลัง เฟยอวี่ในชุดรัดกุมสีดำสนิททะยานตัวผ่านกำแพงวังอย่างแผ่วเบาราวกับแมวป่า นางลอบผ่านองครักษ์เวรยามจนมาถึงห้องทรงพระอักษรตามคำบอกของกงกง หน้าต่างบานนั้นเปิดแง้มไว้จริงดั่งคำพูด นางก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นกระดาษเก่าและกลิ่นหอมของหมึกอบอวลไปทั่ว เฟยอวี่รีบค้นหาเอกสารลับอย่างรวดเร็ว แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเผยให้เห็นเอกสารกองหนึ่งที่มีตราประทับของจางลี่แนบอยู่ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจที่สุด... ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นของรองเท้าบูทหนังก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก เฟยอวี่หัวใจแทบหยุดเต้น นางรีบซ่อนตัวหลังม่านกำมะหยี่สีเข้ม ประตูห้องถูกผลักออกด้วยความแรง ชายร่างสูงสง่าในชุดฉลองพระองค์สีดำสนิทก้าวเข้ามา เขาคือเฟยหลง... ฮ่องเต้ผู้ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้! เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่เขากำลังถือม้วนกระดาษที่ดูเหมือนจดหมายลับ และผู้ที่เดินตามหลังเขามาคือ 'สนมเอกจางลี่' ในชุดนอนบางเบาที่ดูเย้ายวนใจเกินควร "ฝ่าบาท... หม่อมฉันคิดว่าพระองค์จะไปบรรทมที่ตำหนักสนมคนอื่นเสียอีก" เสียงหวานแหลมของจางลี่ที่ฟังดูเสแสร้งดังขึ้น เฟยหลงหัวเราะในลำคอเบาๆ แต่ดวงตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง "ในวังนี้มีใครที่ข้าจะไว้ใจได้นอกจากเจ้า ลี่เอ๋อร์? ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกเจ้า... เรื่องของหนอนบ่อนไส้ที่คอยขโมยข้อมูลของข้า" หัวใจของเฟยอวี่เต้นรัวดั่งกลองรบเมื่อเห็นเฟยหลงเดินตรงมาทางม่านที่นางซ่อนตัวอยู่ เขาหยุดยืนห่างจากม่านเพียงคืบเดียว ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูจางลี่ "แต่น่าเสียดาย... ที่ข้ารู้ว่าวันนี้จะมีแขกไม่ได้รับเชิญแอบเข้ามา และเขาก็คือคนของเจ้าที่ส่งมาวางแผนลอบสังหารข้าในคืนนี้" จางลี่หน้าถอดสี แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้เฟยอวี่แทบสิ้นสติ คือการที่กงกงเดินตามเข้ามาในห้อง พร้อมกับองครักษ์อีกสิบชีวิตที่ชักดาบออกมาทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู... ทั้งหมดหันคมดาบไปทางสนมเอกจางลี่ มิใช่ทางที่เฟยอวี่ซ่อนอยู่! ด้วยความเคารพรักจากนักเขียน... ไป๋เหลียนฮวาค่ะ