พิธีวิวาห์แห่งศตวรรษ

เสียงปรบมือเกรียวกราวราวกับคลื่นทะเลคลั่งในหอประชุมคริสตัลขนาดยักษ์ใจกลางมหานคร ดังก้องสะท้อนจนแก้วหูแทบแตก โคมระย้าคริสตัลสวารอฟสกี้มูลค่าหลายร้อยล้านส่องประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวนับหมื่นดวงที่ถูกร้อยเรียงบนฟากฟ้าจำลอง แสงไฟสีทองสาดส่องลงบนพรมแดงทอดยาวหรูหราที่นำไปสู่เวทีประกอบพิธีวิวาห์ ซึ่งถูกเนรมิตขึ้นด้วยดอกกุหลาบนำเข้าจากยุโรปนับแสนดอกส่งกลิ่นหอมอบอวลตลบอบอวลไปทั่วบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่งและชนชั้นสูง นี่คือ "พิธีวิวาห์แห่งศตวรรษ" งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่และใช้เงินลงทุนสูงที่สุดในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจยุคใหม่ ทุกคนที่มาร่วมงานต่างเป็นบุคคลระดับแถวหน้าของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพล เจ้าพ่อสื่อ หรือมหาเศรษฐีติดอันดับโลก ทว่า... ท่ามกลางเสียงดนตรีบรรเลงอันแสนหวานและสายตาอิจฉาริษยาจากผู้คนนับร้อย คู่รักบนเวทีกลับไม่ได้มีรอยยิ้มแห่งความสุขฉาบอยู่บนใบหน้าอย่างที่ควรจะเป็น "ยินดีด้วยนะศรุต... ในที่สุดตระกูลอันยิ่งใหญ่ของคุณก็ได้สิ่งที่ต้องการเสียที" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันชั่วขณะ คินน์ก้าวขึ้นมาบนเวทีด้วยชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทตัดเย็บพิเศษจากห้องเสื้อชั้นนำระดับโลก เนื้อผ้าสะท้อนแสงไฟวับวาวขับให้เรือนร่างสมส่วนดูทรงอำนาจและเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ความรู้สึก นัยน์ตาสสีดำสนิทลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งที่ขวางทาง เขายืนอยู่เบื้องหน้าศรุต ศัตรูตัวฉกาจที่เคยเหยียบย่ำเขาอย่างไร้ความปรานีในอดีต ศรุตสะดุ้งเฮือก สีหน้าที่เคยเย่อหยิ่งและมั่นอกมั่นใจบิดเบี้ยวไปชั่วขณะเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น เขากัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้นชิงชัง มือที่กำลังโอบเอวเจ้าสาวสั่นเทาเล็กน้อยโดยพยายามซ่อนมันไว้ภายใต้รอยยิ้มจอมปลอม "แก... แกกล้าดียังไงถึงมาเหยียบที่นี่ คินน์!" ศรุตเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความเกรี้ยวกราด "งานนี้ไม่ใช่ที่ที่สวะอย่างแกจะมาเดินป้วนเปี้ยนได้ ไสหัวไปซะ!" เสียงซุบซิบนินทาจากแขกเหรื่อรอบงานดังระงับขึ้นทันที หลายคนจำคินน์ได้—อดีตพนักงานบริษัทต๊อกต๋อยที่เคยถูกไล่ออกจากงานอย่างไร้ศักดิ์ศรี ถูกศรุตเหยียดหยามและแย่งชิงทุกอย่างไปจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ในวันนี้... รัศมีที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับน่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆ คินน์ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิทยาอันเหนือชั้นและอำนาจเงินมหาศาลที่พร้อมจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ในพริบตา "ทำไมผมจะมาไม่ได้ล่ะครับ..." คินน์เว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะปรายตามองไปยังเจ้าสาวข้างกายศรุต—ลินิน หญิงสาวผู้เป็นเลขาฯ เคียงบ่าเคียงไหล่ที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขาในวันที่ยากลำบากที่สุด ดวงตากลมโตคู่นั้นแดงก่ำ มีร่องรอยของความเจ็บปวดและความลับบางอย่างซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่ดูราวกับกรงทองอันแสนโหดร้าย "ในเมื่อแขกคนสำคัญที่สุดของงานนี้... คือผมต่างหากล่ะ" "แกหมายความว่ายังไง!" ศรุตแผดเสียงด้วยความไม่พอใจ รู้สึกถึงลางสังขารบางอย่างที่เริ่มกัดกินหัวใจ คินน์ไม่ตอบคำถาม เขายกมือขึ้นเล็กน้อย สัญญาณบางอย่างถูกส่งออกไป ทันใดนั้น หน้าจอ LED ขนาดยักษ์ด้านหลังเวทีที่ควรจะฉายภาพพรีเซนเทชั่นความรักอันหวานชื่นของบ่าวสาว ก็ดับวูบลงในเสี้ยววินาที ความมืดปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ ก่อนที่แสงไฟสีฟ้าเย็นยะเยือกจะสว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความและภาพลับจำนวนมหาศาลที่ถูกสตรีมขึ้นบนจออย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน! ภาพเอกสารลับทางบัญชี หลักฐานการยักยอกทรัพย์ การฟอกเงิน และสัญญาลับที่ศรุตใช้แผนสกปรกฮุบกิจการของตระกูลใหญ่ ปรากฏหราต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติหลายร้อยชีวิต เสียงฮือฮาด้วยความตกใจดังระเบิดขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด ทุกสายตาหันขวับไปจ้องมองศรุตเป็นตาเดียวด้วยความตื่นตะลึงและรังเกียจเดียดฉันท์ "นี่มันอะไรกัน! ศรุต แกทำแบบนี้จริงเหรอ!" เสียงประมุขของตระกูลใหญ่ฝั่งเจ้าสาวตะโกนลั่นด้วยความโกรธจัด ใบหน้าแดงก่ำจนแทบคลั่งเมื่อเห็นชื่อตระกูลของตนเองถูกลากเข้าไปพัวพันกับคดีอาญาบนจอ "ไม่ใช่เรื่องจริงนะ! มันเป็นภาพตัดต่อ! ไอ้คินน์มันใส่ร้ายผม!" ศรุตหน้าถอดสี เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง เขารีบปล่อยมือจากเจ้าสาวแล้วพุ่งตัวเข้าไปหมายจะทำลายกล้องและคอมพิวเตอร์ควบคุมระบบ แต่ทว่า... บอดี้การ์ดในชุดสูทดำนับสิบชีวิตปรากฏตัวขึ้นราวกับภูตผี ล็อคตัวเขาไว้บนพื้นเวทีอย่างแน่นหนาจนขยับเขยื้อนไม่ได้ คินน์ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังดิ้นรนด้วยความสิ้นหวังของศรุต เขาก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เฉียบคมราดรดลงบนหัวใจที่แหลกสลายของอีกฝ่าย "ภาพตัดต่ออย่างนั้นเหรอ?... งั้นลองดูบัญชีธนาคารสวิสเซอร์แลนด์ที่ถูกอายัดไปเมื่อห้าวินาทีที่แล้วดูสิครับ ว่ามันเป็นของจริงหรือเปล่า" คินน์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิททำจากวัสดุพิเศษ ไร้รอยขีดข่วนและไร้วงเงินจำกัด (Black Card) ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น เขารูดมันเข้ากับเครื่องอ่านข้อมูลพกพาที่เลขาฯ ส่วนตัวนำมาถวาย เสียงสัญญาณอนุมัติการทำธุรกรรมดังขึ้นก้องกังวาน *'ติ๊ด!'*—การซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลศรุตเสร็จสิ้นสมบูรณ์ในคลิกเดียว! ศรุตเบิกตากว้าง คลั่งจนแทบเสียสติเมื่อตระหนักได้ว่า ในตอนนี้... ชีวิต ทรัพย์สิน และอำนาจทั้งหมดของเขา ได้ตกเป็นของคินน์อย่างEสมบูรณ์แบบแล้ว เขาไม่ใช่แค่อดีตพนักงานที่ถูกเหยียบย่ำอีกต่อไป แต่คือเจ้าพ่อผู้กุมชะตากรรมของทุกคนในห้องนี้ไว้ในกำมือ ลินินที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดน้ำตาเอ่อล้นเบ้า เธอเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งสะใจ ตื้นตัน และหวาดหวั่นในอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวของชายหนุ่มที่เธอรักหมดหัวใจ คินน์ค่อยๆ หันกลับมามองลินิน สายตาที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนล้ำลึกที่เขามีให้เธอเพียงคนเดียว เขายื่นมือหนาออกไปตรงหน้าเธอท่ามกลางความเงียบงันของคนทั้งฮอลล์ "ลินิน..." เสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อเธออย่างแผ่วเบาแต่ทรงพลัง "หมดเวลาเล่นละครตบตาพวกนี้แล้วครับ... กลับบ้านของเรากันเถอะ" ลินินมองมือที่ยื่นมาตรงหน้า หัวใจดวงน้อยสั่นสะท้าน เธอรู้ดีว่าการเอื้อมมือไปจับมือคินน์ในตอนนี้ หมายถึงการก้าวเข้าสู่สงครามธุรกิจที่ดุเดือดและยิ่งใหญ่กว่าเดิม และเธอกำลังจะต้องเผชิญหน้ากับความลับดำมืดที่ถูกซ่อนไว้เบื้องหลังระบบมหาศาลนี้... นิ้วเรียวสั่นเทากำลังจะเอื้อมไปแตะฝ่ามือของเขา แต่ทว่า— เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่บินวนอยู่เหนือหลังคาโดมกระจกก็ทิ้งดิ่งลงมาจอดสนิทบนลานจอดดาดฟ้าด้านบน พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบก้าวที่กำลังเร่งรีบมุ่งตรงมายังประตูห้องจัดเลี้ยง ทันใดนั้น ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของหญิงปริศนาในชุดเดรสยาวสีแดงเพลิงสลักลายงูพิษ เธอก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นและเอกสารลับฉบับสุดท้ายที่สามารถพลิกกระดานทั้งหมดได้ในเสี้ยววินาที! "ช้าก่อนค่ะคุณคินน์... ดูเหมือนคุณจะลืมเช็ค 'หนี้ชีวิต' อีกก้อนที่ยังไม่ได้ชำระสินะคะ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงข้างและสนับสนุน "เค้กวานิลลา" มาโดยตลอดนะคะ